Στείλε κι εσύ ένα email

Στο διάστημα της θητείας του στον Άρη, ο Νίκος Λάσκαρης πήρε αρκετές λανθασμένες αποφάσεις. Αδίκησε ανθρώπους που υποστήριξαν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους τη δική του προσπάθεια και τον έκαναν «μάγκα» κρύβοντας – μέσα από την αγωνιστική επιτυχία – τις δικές του «τραβηγμένες» επιλογές.

Μία από τις κακές αποφάσεις ήταν κι αυτή που τελικώς δεν πήρε πριν από τουλάχιστον έναν χρόνο, στο διάστημα μεταξύ των Χριστουγέννων του 2016 και της τηλεοπτικής συνέντευξής του στον ΣΚΑΪ (Φλεβάρης 2017). Τότε που στο μυαλό του είχε ωριμάσει η σκέψη της αποχώρησης από τον Άρη καθώς είχε καταλάβει ότι ήταν αδύνατο (με τις δεσμεύσεις των τραπεζικών λογαριασμών) να συνδυάσει τη δικαστική διαμάχη του με την ανταπόκρισή του στις υποχρεώσεις του στον Άρη. Αν τότε έβγαινε τίμια κι έλεγε… «κύριοι δεν αντέχω, προέκυψαν προβλήματα που καθιστούν αδύνατη την παραμονή μου στον Άρη», τότε δεν θα έμπαινε στη λίστα των ανθρώπων οι οποίοι στη συνείδηση του κόσμου καταδικαστεί για την καταστροφική δράση τους.

Η Τζώρτζια Ευσεβίου ήταν κάθετα αντίθετη στην τίμια αποχώρηση με επιχείρημα το μέγεθος της επένδυσης και επί της ουσίας, είναι και παραμένει το πρόσωπο που καθορίζει όλες τις εξελίξεις στην ομάδα μπάσκετ. Το ότι ο Νίκος Λάσκαρης προσπαθεί να διαφυλάξει το προφίλ της είναι φανερό. Γι’ αυτόν τον λόγο, βρίσκεται σε εξίσου κεντρική θέση στο κάδρο αυτών που έχουν την ευθύνη για το κατάντημα του συλλόγου.

Γιατί, δεν υπάρχει μεγαλύτερη κατάντια για έναν ιδιοκτήτη να μην μπορεί να πάει στα γραφεία της εταιρίας του και να επικοινωνεί μέσω email. Προσέξτε, άλλο να μην προλαβαίνει λόγω επαγγελματικού φόρτου κι άλλο να φοβάται να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη γιατί έχει εξοργίσει τους πάντες. Μεγαλύτερη ομολογία αποτυχίας δεν μπορεί να υπάρξει. Όπως και μεγαλύτερη υπεκφυγή από την άρνηση παραδοχής της αλήθειας.

Στον δε ισχυρισμό για το μέγεθος της επένδυσης, είμαστε υποχρεωμένοι να κρατήσουμε μικρό καλάθι. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ιδιοκτησία έβαλε χρήματα αλλά: 1) Με την είσοδό της στην ΚΑΕ με 900.000 ευρώ απέκτησε το 90% των μετοχών και στο ίδιο διάστημα εισέπραξε 450.000 ευρώ από τις πωλήσεις των Βεζένκοφ, Μποχωρίδη (σ. σ. η τελευταία δόση από τον Παναθηναϊκό). Της πιστώνεται βέβαια ότι τότε γλίτωσε τον σύλλογο από την καταστροφή και 2) Στη διετία 2015-17 τα έσοδα της ΚΑΕ ήταν περί των 2.7 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται κάποιες χορηγίες της ομάδας που συντελούν μια αμφιλεγόμενη ιστορία.

Το αγωνιστικό μπάτζετ του Άρη την περίοδο 2015-16 δεν ξεπέρασε τα 850.000 ευρώ (μαζί με τους προπονητές) με έσοδα (δίχως να υπολογίζονται οι πωλήσεις) περί των 1.25 εκ. ευρώ. Τη χρονιά 2016-17 εκτοξεύτηκε στα 1.9 εκ. ευρώ (μαζί με το σταφ) με έσοδα περί του 1.5 εκ. ευρώ. Στη διάρκεια της χρονιάς επιχειρήθηκε... άτακτη μείωσή του στα 1,1 εκ. ευρώ και θα παρέμενε εκεί αν πληρωνόντουσαν οι διακανονισμοί. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Κι έτσι έκλεισε με άνοιγμα 1.7 εκατομμυρίων. Σε ότι αφορά τα χρέη, παρέλαβε 3.7 εκ. ευρώ και κάποια στιγμή είχαν μειωθεί (περίπου) στα 1.6 εκ. ευρώ καθώς εκεί πήγε το μεγαλύτερο μέρος της επένδυσής της τωρινής ιδιοκτησίας. Η ουσία είναι ότι στο τέλος της φετινής χρήσης (κατά δήλωση του προέδρου του ΑΣ Άρης, Γιάννη Ψηφίδη) υπολογίζονται στα 4.9εκ. ευρώ. Για τη φετινή σεζόν δεν χρειάζεται καν να μπούμε σε νούμερα γιατί πολύ απλά δεν πληρώνεται κανείς. Ωστόσο, το ότι ο αρχικός αγωνιστικός προϋπολογισμός ήταν στα (περίπου) 800.000 ευρώ ήταν έγκλημα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Τα νούμερα καταδεικνύουν τη σοβαρότητα της κατάστασης, φαίνεται όμως ότι οι έχοντες την ευθύνη δεν έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας. Στο τελευταίο του email ο Νίκος Λάσκαρης σημειώνει την προχειρότητα με την οποία γίνονται οι ενέργειες για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. Είναι να γελάς και να κλαις ταυτόχρονα γιατί το ισχυρίζεται ο άνθρωπος που επικοινωνεί μόνο μέσω email, χρησιμοποιώντας greekenglish, όπως δηλαδή επικοινωνούν στο messenger η Τάνια με την Φούφη. Αν υπάρχει έστω ένας άνθρωπος ο οποίος δεν νομιμοποιείται να μιλήσει για προχειρότητα, αυτός είναι σίγουρα ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ.

Στο ίδιο email, ο Λάσκαρης διατυπώνει ένα σωρό ερωτήματα και ζητάει επεξηγήσεις για πράγματα τα οποία του έχουν αναλυθεί. Και το χειρότερο, για πράγματα που έχει κάνει. Ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει σε τραπεζικούς κολοσσούς – όπως σημειώνεται στο βιογραφικό του – προφανώς και… παίζει στα δάχτυλα τέτοιου είδους διαδικασίες και φυσικά δεν αναρωτιέται για τα αυτονόητα, όπως η μείωση της ονομαστικής αξίας της μετοχής. Εκτός κι αν με προφάσεις προσπαθεί να κερδίσει χρόνο γιατί περιμένει κάτι άλλο.

Εξάλλου, μη ξεχνάμε ότι για να μπει μετοχικά στην ΚΑΕ Άρης ακολουθήθηκε η ίδια διαδικασία! Τότε (για όσους ξεχνούν) η ονομαστική αξία της μετοχής της ΚΑΕ Άρης ήταν 29 ευρώ. Για να διευκολυνθεί, μειώθηκε η αξία της μετοχής κατά 14.5 ευρώ, γι’ αυτό σήμερα η τιμή της είναι 14.5 ευρώ. Συνεπώς, είναι τουλάχιστον αστείο να καταθέτει ο ιδιοκτήτης ερωτήματα επί της διαδικασίας γιατί πολύ απλά είναι η ίδια με αυτή που εφαρμόστηκε για να αποκτήσει την ΚΑΕ.

Και συνεχίζουμε. Ο άνθρωπος ο οποίος πραγματικά θέλει να απεμπλακεί από μια εταιρία δεν ρωτά επίμονα για τον χρόνο κατάθεσης των χρημάτων (στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου) από τους νέους μετόχους. Το κάνει μόνο στην περίπτωση που καίγεται για την πληρωμή δόσεων προς το Δημόσιο (ή για να διασφαλίσει ότι τα χρήματα θα πάνε εκεί), για χρέος δηλαδή για το οποίο είναι ο ίδιος υπόλογος και στοιχειοθετεί τον μεγαλύτερο φόβο του.

Το αίτημα της ενημέρωσης περί των ανθρώπων που θα συμμετέχουν στην αύξηση είναι λογικό και θα έπρεπε να είχε απαντηθεί, γιατί σε τελική ανάλυση (έμμεσα) πουλάει και οι άλλοι αγοράζουν τα χρέη του. Αυτή είναι η αλήθεια. Ωστόσο, δεν στέκει κάτι άλλο.

Δεν μπορεί να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους αυτή η ομάδα επιχειρηματιών απαιτεί την καταβολή εγγυήσεων για την καταβολή των χρεών προς το Δημόσιο από τον ίδιο. Σωστά υποστηρίζει ότι αν δεν πληρωθούν, θα διωχθεί ποινικά. Αρνείται να καταλάβει όμως ότι αυτοί οι επιχειρηματίες θα βάλουν τα ζεστά τους λεφτουδάκια για να πληρώσουν τα χρέη του, δεν του έχουν την παραμικρή εμπιστοσύνη και νιώθουν ότι είναι πιθανό το ενδεχόμενο να μην πληρώσει το χρέος του και να φορτωθούν και τις υποχρεώσεις προς το Δημόσιο.

Συν τοις άλλοις, δεν είναι τόσο απλό να εμπιστευτούν έναν άνθρωπο ο οποίος – εδώ και αρκετούς μήνες – υποστηρίζει ότι δεν έχει ακίνητη περιουσία ώστε να εγγυηθεί για τα 1.8 εκ. ευρώ και ξαφνικά «φυτρώνει» μια πολυκατοικία η οποία αποτελεί την υποθήκη της εγγύησης των 200.000 ευρώ για την αποφυγή προφυλάκισης.

Όλα βέβαια αρχίζουν και τελειώνουν στα greekenglish, στον τρόπο επικοινωνίας και φυσικά στη ξεκάθαρη πρόθεση της ιδιοκτησίας να μην υπογράψει το πληρεξούσιο για την αύξηση του κεφαλαίου αν δεν πετύχει τη συμφωνία που έχει στο μυαλό της. Γιατί, εδώ και πολλούς μήνες υποστηρίζει ότι δίνει την ομάδα έτσι όπως την απέκτησε. Πακέτο με όλα τα χρέη. Μόνο όμως που τότε η ομάδα είχε περιουσιακά στοιχεία υψηλής αξίας (βλέπε Βεζένκοφ) και οικονομικά δεν ήταν σ’ αυτό το χάλι.