Στο τέλος πρέπει να αποφασίζει πάντα ο Σπανούλης

Στο τέλος πρέπει να αποφασίζει πάντα ο Σπανούλης

Στο τέλος πρέπει να αποφασίζει πάντα ο Σπανούλης

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες καταπιάνεται με το πιο καυτό θέμα των οπαδών του Ολυμπιακού, τον Βασίλη Σπανούλη.

Ο Ολυμπιακός επέστρεψε στις νίκες αν και με αντίπαλο το Λαύριο στο ΣΕΦ κάτι τέτοιο ήταν δεδομένο. Ουδείς από τους φίλους της ομάδας ασχολήθηκε με το συγκεκριμένο ματς και η «βελόνα» μοιάζει κολλημένη γύρω από τον Βασίλη Σπανούλη.

Να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Πολλοί μου την… πέσατε γιατί δεν έκανα αναφορά στο προηγούμενο σχόλιο στον αρχηγό του Ολυμπιακού οπότε μέσω του συγκεκριμένου σχολίου σας απαντώ.

Στο ματς με την ΑΕΚ ο Σπανούλης ήταν κακός και με τα τρία συνεχόμενα λάθη που έκανε, η ομάδα έχασε την ευκαιρία της.

Ο Σπανούλης με τη Μπάμπεργκ για 36’ ήταν πολύ καλός. Όχι καλός. Πολύ καλός. Μακάρι να παίζει έτσι σε κάθε παιχνίδι.

Μέχρι το 37’ είχε 11 πόντους, 3 ασίστ και κανένα λάθος. Θα μπορούσε να είχε και 5 ασίστ αλλά ο Μπόγρης έχασε δύο εύκολα lay up στο ξεκίνημα του αγώνα.

Πάμε και στο τελευταίο πεντάλεπτο όπου τον έριξε ο Σφαιρόπουλος στο παρκέ. Κάνει μία λάθος πάσα (μοναδικό του λάθος στον αγώνα). Στη συνέχεια αστόχησε σε ένα βεβιασμένο δίποντο, αστόχησε πίσω από τα 6.75 με αυτό το side step που κάνει, έδωσε την ασίστ στον Στρέλνιεκς για το τρίποντο από τη γωνία και δε βρήκε χώρο να σουτάρει στην τελευταία επίθεση της ομάδας.

Πάμε λίγο πίσω… Στο βεβιασμένο δίποντο στο οποίο αστόχησε η μπάλα φτάνει στα χέρια του 3’’ πριν τη λήξη των 14’’ (είχε πάρει επιθετικό ριμπάουντ ο Παπανικολάου). Τι να την κάνει ακριβώς σε 3’’; Να βγάλει σουτ από την τσέπη του;

Στο τρίποντο που αστοχεί μετά από λίγο πήρε την απόφαση να εκτελέσει ενώ σίγουρα (για να μη λέτε) θα μπορούσε να βρει καλύτερη λύση.

Ο Σπανούλης χρειάζεται ρυθμό. Για να βρει ρυθμό ο συγκεκριμένος πρέπει να πάρει την απόφαση στο τέλος, είτε αυτή είναι σουτ, είτε ασίστ.

Γιατί και τέτοιες δίνει με πρόσφατο παράδειγμα το φινάλε με τη Ρεάλ που δεν εκβίασε κάτι και πάσαρε στον ελεύθερο Πρίντεζη και κέρδισε τις βολές.

Ο Σφαιρόπουλος πολύ καλά έκανε και του έδωσε τη μπάλα στο τέλος για να αποφασίσει. Όταν στο παρκέ είναι ο Λαρισαίος γκαρντ είναι αδύνατον να αποφασίσει άλλος.

Προσοχή! Όχι να σκοράρει άλλος. Να αποφασίσει άλλος.

Γιατί και πέρυσι στον ημιτελικό με το που πέρασε το κέντρο «διάβασε» την άμυνα της ΤΣΣΚΑ και φώναξε τον Έρικ Γκριν να παίξει ένας εναντίον ενός… και δικαιώθηκε.

Ο Σπανούλης δε θέλει να βάζει το νικητήριο καλάθι, ο Σπανούλης θέλει να νικάει η ομάδα του.

Αν ήθελε αυτό δεν υπάρχει μεγαλύτερο όνειρο στον τελικό της Πόλης να χαρίσει τον τίτλο της Euroleague με δικό του καλάθι. Το χάρισε με πάσα όμως.

Επίσης ο Σπανούλης θέλει να αποφασίζει στο τέλος και καλά κάνει. Ο καλώς εννοούμενος εγωισμός του τον έφερε στην κορυφή της Ευρώπης και θεωρώ αδιανόητο να μην αποφασίζει αυτός την έκβαση της τελευταίας επίθεσης.

Κάποια θα βάλει και θα χαρίσει πρωταθλήματα και Euroleague, άλλα θα τα χάσει. Δε γίνεται να μπαίνουν όλα.

ΘΕΛΕΙ ΧΡΟΝΟ ΚΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ

Ο αρχηγός του Ολυμπιακού πέρασε ένα πολύ δύσκολο δίμηνο και εννοείται πως χρειάζεται χρόνος για να επιστρέψει. Ο ίδιος το ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε πληκτρολογεί στο κινητό του στην πλατφόρμα του Ζούκεμπεργκ.

Για να βρεθεί στην επιθυμητή κατάσταση χρειάζεται χρόνος και εμπιστοσύνη. Ο Σφαιρόπουλος κι οι συμπαίκτες του, την προσφέρουν απλόχερα. Ε, ας το κάνει κι ο κόσμος της ομάδας του.

Στο φινάλε φινάλε ας χάσει τώρα ο Ολυμπιακός δύο παιχνίδια λόγω αποφάσεων του Σπανούλη και ας πανηγυρίσει μία νίκη, έναν τίτλο λόγω της απόφασης του αρχηγού του.

«Έχω αστοχήσει σε περισσότερα από 9000 σουτ, έχει ηττηθεί η ομάδα μου περίπου 300 φορές. Σε 26 περιπτώσεις αστόχησα στο νικητήριο σουτ. Έχω αποτύχει ξανά και ξανά και ξανά. Για αυτό πέτυχα» είχε δηλώσει ο Μάικλ Τζόρνταν. Κάτι θα ξέρει εκτός αν τον βγάλουμε άχρηστο κι αυτόν.

ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο που «συνεργάζομαι» μαζί του. Ναι, είναι δύσκολος χαρακτήρας και φυσικά έχει κερδίσει το δικαίωμα της διαφορετικής μεταχείρισης. Ο Πεδουλάκης είχε πει, «όλοι είμαστε ίσοι, αλλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι»,

Και την κριτική θα δεχτεί, και θα την καταλάβει και μούτρα θα σου κρατήσει. Και φυσικά του έχω ασκήσει κριτική στο παρελθόν και θα το ξανακάνω.

Χάρη σε αυτόν τον άνθρωπο (μαζί με Αγγελόπουλους και Πρίντεζη), άλλαξε η ιστορία του Ολυμπιακού. Όχι αγωνιστικά μόνο, αλλά κυρίως στον τρόπο με τον οποίο εμφύσησε τον επαγγελματισμό και τη νοοτροπία στους γύρω του.

Προτιμώ λοιπόν ξεκάθαρα την απόφαση (όχι το σουτ) στο τέλος να την παίρνει αυτός γιατί όταν έρθει η δύσκολη ώρα μου έχει αποδείξει πολλές φορές (όχι όλες φυσικά) πως θα πάρει τη σωστή.

ΥΓ: Δείτε πως οι συμπαίκτες του τον ψάχνουν στο τέλος των αγώνων. Αυτό το έχει κερδίσει

ΥΓ 2: Με αυτά τρέφεται, ας το μάθουν επιτέλους ορισμένοι.

ΥΓ 3: Κι επειδή αρκετοί από εσάς μπορεί να παρερμηνεύσετε, επαναλαμβάνω για τρίτη φορά: άλλο «αποφασίζω» και άλλο «σουτάρω».

ΥΓ 4: Όταν ενδιαφέρομαι για κάποιον άνθρωπο και θέλω το καλό του γιατί γνωρίζω πως κι εγώ θα βοηθηθώ από αυτό..., ξέρω πως σκύβω, του χαϊδεύω το κεφάλι, του ψιθυρίζω 2-3 κουβέντες για να του δώσω δύναμη και να τον βοηθήσω να γίνει αυτός που ήταν και μπορεί.

Σίγουρα πάντως δεν τον λοιδορώ…

Best of internet