Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΝΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΑΒΙ ΠΑΣΚΟΥΑΛ

Ηomo scholasticus!

Ο Τσάβι Πασκουάλ είναι ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού και ο Βασίλης Σκουντής φιλοτεχνεί το πορτρέτο του σε δυο συνέχειες...

Ηomo scholasticus!

Ασχολήθηκα στο προηγούμενο σημεϊωμα με τα νούμερα, τα στατιστικά και την ιστορική πρωτιά του Πασκουάλ (ως του πρώτου Ισπανού προπονητή στην Ελλάδα σε ρόλο head coach, διότι είχε προηγηθεί επί ημερών Ιβάνοβιτς ο νυν ασίσταντ του Μπαρτζώκα στην Μπαρτσελόνα, Γιόσεπ Μαρία Μπεροκάλ) και basta cosi με δαύτα...

Τα αφήνω στην άκρη, διότι εκείνο το οποίο πρωτίστως ενδιαφέρει τον κόσμο και συνάμα "καίει" τον Παναθηναϊκό είναι τι μπασκετικό καπνό φουμάρει ο λεγάμενος: ο Τσάβι Πασκουάλ Βίβες και επιμένω στην πλήρη αναφορά του ονοματεπωνύμου του, διότι απαιτείται προς αποφυγήν της σύγχυσης:εκτός από αυτόν, υπάρχει και ο κατά τέσσερα χρόνια πρεσβύτερος και επί έντεκα χρόνια ομόσταβλός του στην Μπαρτσελόνα, Τσάβι Πασκουάλ Φουέρτες...

Ο ένας προπονητής στο μπάσκετ και ο άλλος στην πανίσχυρη ομάδα χάντμπολ της Μπαρτσελόνα!

Ο Τσάβι είναι γνωστός εδώ και οκτώ χρόνια στη διεθνή μπασκετική πιάτσα και ασφαλώς ο Παναθηναϊκός προσέλαβε και μάλιστα με τριετές συμβόλαιο έναν από τους κορυφαίους του είδους του της Ευρώπης. Εκτός από εξαιρετικός προπονητής, είναι επίσης ένας καταπληκτικός άνθρωπος: χαμηλών τόνων, ευπροσήγορος και ικανός να οικοδομεί σχέσεις συνεργασίας (και όχι τυραννίας) με τους παίκτες του...

Εάν σώνει καικαλά, έπρεπε να του βάλω μια ετικέτα, είναι αυτή που φιγουράρει στον τίτλο: ένας πολύ σχολαστικός προπονητής, ή -όπως μου είχε πει ο Κώστας Παπανικολάου, όταν βρισκόταν στη δούλεψη του- “πιο σχολαστικός πεθαίνεις”!

Τι σημαίνει και πώς τεκμηριώνεται αυτή η σχολαστικότητα του; Πρώτα απ' όλα στην Μπαρτσελόνα είχε σχεδιάσει καμιά εβδομηνταριά συστήματα τα οποία βεβαίως δεν χρησιμοποιούνται πάντοτε, ίσως μάλιστα κάποια δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ! Ωστόσο αυτή η πολυμορφία στην τακτική, η ποικιλία, η μεθοδικότητα και η εμμονή στις λεπτομέρειες αποδεικνύουν ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που ψάχνεται, εμπλουτίει το ρεπερτόριο του, προσπαθεί να είναι προετοιμασμένος για κάθε ενδεχόμενο και δεν αφήνει τίποτε στην τύχη.

Αυτό το τελευταίο είναι ένα από τα πιο σπουδαία χαρίσματα του Πασκουάλ: ένα μεγάλο μέρος των προπονήσεων του στην Μπαρτσελόνα αναλωνόταν στις λεγόμενες “special situations¨, δηλαδή στις ειδικές καταστάσεις των τελευταίων δευτερολέπτων, τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση, που είναι το φόρτε του.

Ως Ισπανός και μάλιστα προερχόμενος από την Μπαρτσελόνα ο Πασκουάλ παρουσιάζει μια προπονητική πρόταση και ένα δόγμα που εδράζεται στο γρήγορο, επιθετικό και ελκυστικό μπάσκετ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν νοιάζεται για το τι συμβαίνει στα μετόπισθεν. Ισα ισα που πάντοτε επιδιώκει να παρουσιάζει ομάδες με αμυντική διάθεση, ακόμη και όταν οι παίκτες τους οποίους έχει στη διάθεση του δεν συνάδουν με αυτό το πνεύμα και δεν μπορούν να υποστηρίξουν με συνέπεια αυτή την ανάγκη.

Δεν είχε δηλαδή καλούς αμυντικούς, αλλά παραδόξως πάντοτε παρουσίαζε καλές άμυνες!

Εμφορούμενος από τη λογική του Μιγκέλ Θερβάντες ότι “η προετοιμασία είναι μισή νίκη”, ο Πασκουάλ κάθεται με τις ώρες και σχεδιάζει τη στρατηγική κάθε αγώνα, προσπαθώντας να εκμεταλλευθεί τα ατομικά χαρακτηριστικά των παικτών του και να “κτυπήσει” στα αδύνατα σημεία των αντιπάλων.

Ενα πολύ βασικό κομμάτι στην τακτική και στα plays του στην επίθεση αφορά το πώς θα βγουν ελεύθερα σουτ, είτε μέσω των συστημάτων, είτε με όχημα το ταλέντο και το ένστικτο των παικτών του, στα οποία τρέφει μεγάλη εμπιστοσύνη. Προς επίρρωσιν τούτου, λειτουργεί η μη αντίδραση του σε μια φάση, που συνήθως οι συνάδελφοι του ρίχνουν μπινελίκια στους παίκτες και πάντως τους αναθεματίζουν: το τρίποντο στον αιφνιδιασμό, όταν υπάρχει η επιλογή μιας πάσας για ασφαλέστερη εκτέλεση.

Ο Πασκουάλ δουλεύει πολύ στις επαναφορές των 14 δευτερολέπτων και παίζει πολύ με τις δεξιότητες και τα χαρίσματα των παικτών του, όπως και με τις αδυναμίες των αντιπάλων ζητώντας τον εξαναγκασμό τους σε κινήσεις που δεν τους βολεύουν και δεν τους αρέσουν. Για παράδειγμα πριν από κάθε αγώνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης μάλλιαζε η γλώσσα του να καταστρώνει σχέδιο στην περιφερειακή άμυνα, ώστε να αναγκάσει τον Σέρχιο Ροντρίγκεθ και τον Σέρχιο Γιουλ να κινηθούν από την αριστερή πλευρά και να γίνουν πιο ευάλωτοι.

Το δόγμα του Πασκουάλ είναι διαφορετικό από εκείνο του Πεδουλάκη τον οποίο διαδέχεται στον Παναθηναϊκό, αλλά και από εκείνο του Μπαρτζώκα, ο οποίος πήρε τη θέση του στην Μπαρτσελόνα: είναι πιο επιθετικογενής από τον Αργύρη και πιο αμυντικογενής από τον Γιώργο. Αυτό το δεύτερο δεν το λέω εγώ, αλλά πρόλαβε να το δηλώσει ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού και εν συνεχεία της Μπαρτσελόνα Τζόε Ντόρσεϊ ο οποίος συγκρίνοντας τον πρώην με τον νυν είχε επισημάνει τα εξής: “ Ο Μπαρτζώκας έχει πιο επιθετικό πνεύμα και δίνει σημασία στη ροή και στη συνέχεια του παιχνιδιού, ενώ η φιλοσοφία του Τσάβι είναι περισσότερο αμυντική”.

Την αμυντική έμφαση του Πασκουάλ τη συνειδητοποίησε ο Παπανικολάου, στις αναμετρήσεις του Ολυμπιακού με την Μπαρτσελόνα τη σεζόν 2012-13. Οταν μετά από μερικούς μήνες μετακόμισε στη Βαρκελώνη, (ο ίδιος μου είχε πει ότι) ο Τσάβι του παρουσίασε χαρτί και καλαμάρι την τακτική που είχε σχεδιάσει για να χαλάσει το επιθετικό παιχνίδι των “ερυθρολεύκων”. Τότε λοιπόν ρίσκαρε αφήνοντας ελεύθερα σουτ στον Κώστα από τις γωνίες ώστε να του απαγορεύσει τα roll μέσα στη ρακέτα και ταυτόχρονα να περιορίσει τη δημιουργία και την εκτέλεση του Σπανούλη.

Ο Πασκουάλ γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1972 στο Οσπιταλέτ δε Τζομπρεγκάτ που βρίσκεται νοτιοδυτικά της Βαρκελώνης και είναι γέννημα θρέμμα Μπαρτσελόνα και σπούδασε πολιτικός μηχανικός, μάλιστα μέχρι να καθιερωθεί ως προπονητής, συνδύαζε και τα δυο επαγγέλματα. Το 1997, όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος, πήγε οδικώς στη Ρώμη με την ελπίδα να δει την Μπαρτσελόνα να στέφεται πρωταθλήτρια ΅Ευρώπης, αλλά του χάλασε το όνειρο ο... Ρίβερς! Δέκα τρία χρόνια αργότερα το πεπρωμένο του έγραφε ότι θα πετύχαινε αυτό που δεν κατάφερε τότε ο Αίτο Ρενέσες (αλλά συντελέσθηκε το 2003 με τον Σβέτισλαβ Πέσιτς) παίρνοντας μάλιστα το αίμα του πίσω από τον Ολυμπιακό. Μάλιστα με τη νίκη του στον τελικό του Φάιναλ Φορ στο Παρίσι (και με ρεκόρ 20 νίκες-2 ήττες εκείνη τη σεζόν), ο Τσάβι έγινε ο νεαρότερος προπονητής, ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο, στη σύγχρονη εποχή της Ευρωλίγκας.

Ο Πασκουάλ είχε ανοίξει παρτίδες με την Μπαρτσελόνα το 2004, όταν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της θυγατρικής ομάδας της που αγωνιζόταν στην τέταρτη κατηγορία, ενώ έναν χρόνο νωρίτερα προήχθη σε συνεργάτη του Ιβάνοβιτς, τον οποίο διαδέχθηκε τον Φεβρουάριο του 2008 και παρέμεινε στο ίδιο πόστο έως τον Ιούνιο του 2016.

Τον Φεβρουάριο του 2015, ο Πασκουάλ ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Μπαρτσελόνα έως τον Ιούνιο του 2017, αλλά ως γνωστόν, το προονητιλίκι είναι το πιο αναλώσιμο επάγγελμα του κόσμου. Στο τέλος της σεζόν, μετά τη σειρά των τελικών με τη Ρεάλ Μαδρίτης και από τη στιγμή που η ομάδα έμεινε με άδεια χέρια, αποχώρησε και μάλιστα με δάκρυα στα μάτια...

Δεδομένου ότι κανείς δεν είναι τέλειος, έχει και ο Πασκουάλ την αχίλλειο πτέρνα του: σε πείσμα της σχολαστικότητας και της μνημειώδους προετοιμασίας του πριν από κάθε αγώνα, δεν νιώθει άνετα όταν η δουλειά στραβώνει, όταν συμβαίνουν πράγματα που δεν τα είχε προβλέψει και όταν είναι αναγκασμένος να βγει από τη ρουτίνα και το πλάνο του για να αντιμετωπίσει μια αναπάντεχη συνθήκη και μάλιστα σε μια κρίσιμη καμπή, με αποτέλεσμα να λειτουργεί υπό πίεση και να παρουσιάζεται αγχωμένος.

Στην Ελλάδα όπου ο ξερολισμός και η δοκησισοφία αποτελούν εθνικά σπορ, ο Πασκουάλ εδώ και χρόνια θεωρείται -όπως παλαιότερα ο Αϊτο- loser, επειδή επί των ημερών του, η Μπαρτσελόνα έπαιξε σε πέντε Φάιναλ Φορ (2009, 2010, 2012, 2013, 2014), αλλά κατέκτησε μόνο έναν τίτλο. Ο αντίλογος (όχι μόνο ο δικός του, αλλά της ομάδας) είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια οι “μπλαουγκράνα” πρωταγωνιστούσαν, έβαλαν στο παλμαρέ τους δώδεκα τίτλους, κατέθεταν και υποστήριζαν καινοτόμες και μοντέρνες μπασκετικές ιδέες, εμπιστεύονταν, αναδείκνυαν και έδιναν χώρο και χρόνο σε νέους παίκτες πολλοί από τους οποίους μετακόμισαν στο ΝΒΑ (Ρούμπιο, Ιλιάσοβα, Αντερσεν, Αντερσον, Παπανικολάου, Ντόρσεϊ, Πλάις, Χεζόνια, Χουέρτας, Αμπρινες, Σατοράνσκι).

Κατόπιν όλων αυτών θεωρώ ότι είναι εκ των πραγμάτων δύσκολο να μπει μια ετικέτα στον Πασκουάλ ώστε επί τη βάσει των αγαπημένων στην κοινή γνώμη στεγανών και των δημοφιλών ταυτοποιήσεων να θεωρείται αφενός αμυντικός ή επιθετικός προπονητής και αφετέρου θιασώτης του γρήγορου ή του κοντρόλ μπάσκετ. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος, θυμάμαι τον Φώτση Κατσικάρη να τον εξυμνεί, επισημαίνοντας ότι “η Μπαρτσελόνα είναι πολύ γρήγορη στο παιχνίδι του ανοικτού γηπέδου, αλλά είναι ακόμη γρηγορότερη στο 5 εναντίον 5, λόγω της εξαιρετικής κυκλοφορίας της μπάλας και των αποστάσεων που τηρεί στην επίθεση”.

Καλώστονε κι ας άργησε λοιπόν. Αργησε πολύ να έρθει στα μέρη μας ένας Ισπανός προπονητής και ομολογώ ότι ανυπομονώ να διαπιστώσω σε ποιες από τις ιδέες που πρεσβεύει και κομίζει στην Αθήνα, θα καταφέρει να δώσει σάρκα και οστά...

Best of internet