Δώσε θάρρος στον χωριάτη

Ο Γιάννης Ντεντόπουλος στέκεται αναφανδόν αλληλέγγυος στους μικρούς ή μεγάλους προπονητές που δέχονται δημόσιες επιθέσεις από μικρούς ή μεγάλους ατζέντηδες που αρχίζουν να μιλάνε για θέματα που δεν τους πέφτει λόγος. 

Δώσε θάρρος στον χωριάτη

Ακόμη και οι στατιστικολόγοι, που καταπιάνονται με μετρήσεις και προσπαθούν να εκφράσουν με ψυχρούς αριθμούς κάποιες τάσεις που αφορούν ένα θέμα της επικαιρότητας, στο τέλος συμφωνούν σε ένα πράγμα: δεν υπάρχει «κοινή γνώμη», αλλά χιλιάδες γνώμες με διαφορετική ποιοτική αξία. 

Αυτή μοιάζει να είναι μια σύγχρονη διατύπωση της Σωκρατικής διδασκαλίας, που επέμενε ότι «πρέπει να μας ενδιαφέρει η γνώμη του σώφρονα και του ειδικού». Από την άλλη, είναι κι αυτή η εξάπλωση της πληροφορίας μέσω του Internet και των   μέσων κοινωνικής δικτύωσης τα οποία προσφέρουν ένα βήμα μέσα από το οποίο μπορεί ο καθένας να εκφράζει την άποψή του, ακόμη και σε θέματα που δεν του πέφτει λόγος. Από τον προσωπικό του λογαριασμό κάνει μια «δήλωση», την οποία -υπό άλλες συνθήκες- ποτέ και κανείς δεν θα τους ζητούσε να κάνει. Από εκεί και πέρα ο καθένας που γίνεται αποδέκτης, έχει το δικαίωμα να κάνει το προσωπικό του ξεσκαρτάρισμα και να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Αξιολόγηση

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αξιολογηθεί μια δήλωση. Ειδικά αν προκαλεί ίντριγκα γιατί εμπλέκει μεγάλα ονόματα. Το πρώτο επίπεδο κοσκινίσματος είναι «ποιος την κάνει;». Το δεύτερο επίπεδο είναι «γιατί την κάνει;» δηλαδή ποιο είναι το κίνητρό του. Και το τρίτο, ειδικά αν πρόκειται για αντιπαράθεση, έχει να κάνει με «τον λόγο του ενός απέναντι στον λόγο κάποιου άλλου».

Ας πάρουμε κάποια παραδείγματα, από τα πιο ξεκάθαρα, που προκύπτουν συχνά τελευταία. «Αν κερδίσει φέτος το Champions League τότε θα ταξιδέψω στην Αγγλία και θα πω στην τηλεόραση ότι ο Πεπ Γκουαρδιόλα είναι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου. Αλλά αν η Μάντσεστερ Σίτι δεν το καταφέρει τότε ελπίζω ο Πεπ να έχει τα @#$%&% να πει ότι ήταν λάθος του να ταπεινώσει έναν τεράστιο παίκτη όπως ο Γιάγια. Ο Γιάγια πάντως θα παραμείνει όλη τη σεζόν στη Σίτι. Δεν θα φύγει τον Ιανουάριο. Ελπίζω πως θα έχει την ευκαιρία να αποδείξει την αξία του», δήλωσε με ύφος χιλίων καρδιναλίων ο ατζέντης του Γιαγιά Τουρέ, Ντιμίτρι Σέλουκ.

«Ο Κλοπ φέρθηκε σαν σκ@τ@ στον Μπαλοτέλι. Κατά την γνώμη μου δεν είναι σπουδαίος μάνατζερ», εκτίμησε ο ατζέντης του καλοκαιριού, ο Ιταλός με τις Ολλανδικές ρίζες, Μίνο Ραϊόλα, ο οποίος συμμετείχε στα deal του καλοκαιριού μετακινώντας-εκτός των άλλων- τον Πογμπά, τον Ιμπραϊμοβιτς, τον Μεχιταριάν στην Γιουνάϊτεντ. Μάλιστα, πριν λίγο  καιρό, με  αφορμή το  παρελθόν του Πογκμπά στο Μάντσεστερ, είχε φτάσει στο σημείο να σφάξει με το  γάντι και τον Άλεξ Φέργκιουσον: «Αυτό που βλέπω, πάντως, είναι ότι ο κ. Φέργκιουσον έγινε σερ. Ίσως κι εγώ πρέπει να γίνω «σερ» που έφερα  πίσω τον Πολ».   

«Υπάρχει ένας προπονητής, ο οποίος ανακοίνωσε μία λίστα 24 παικτών, στη συνέχεια αποφάσισε να τη μικρύνει στους 18 και στο τέλος λόγω τραυματισμού κάλεσε παίκτη που δεν ήταν αρχικά στους 24», είχε γράψει στο Twitter, τον Ιούλιο του 2015,  το αντίστοιχο «φυντάνι» του μπάσκετ, ο  Μίσκο Ραζνάτοβιτς, ανοίγοντας πόλεμο  με τον Ομοσπονδιακό τεχνικό της Σερβίας , Σάσα Τζόρτζεβιτς, κατακρίνοντας τον γιατί μετά τον τραυματισμό του Στέφαν Γιόβιτς κάλεσε τον Στέφαν Ποτ και όχι τον  Βασίλιε Μίσιτς, που ήταν στην αρχική προεπιλογή και κατά σύμπτωση ανήκε στο γραφείο του.

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι ο Γκουαρδιόλα, ο Κλοπ, ο Φέργκιουσον, ο Σάσα Τζόρτζεβιτς δεν έχουν κάνει λάθη. Τους ίδιους να ρωτήσεις θα τα παραδεχθούν κάποια στιγμή. Το θέμα είναι ότι οι τελευταίοι που μπορούν να τους τα υποδείξουν και μάλιστα  δημόσια είναι οι ατζέντηδες, ειδικά για περιπτώσεις που εμπλέκονται οι πελάτες τους. Η διαφορά στο κίνητρο από το οποίο εκπορεύεται η απόφαση του ενός και η στάση του άλλου, είναι τεράστια.

Είναι προφανές ότι κάθε προπονητής, μικρός ή μεγάλος, είναι υπεύθυνος για όλη την ομάδα και καθημερινά, στην συναναστροφή του με τους παίκτες καλείται να παίρνει συνεχείς αποφάσεις με μοναδικό κριτήριο το καλό της, όπως το αντιλαμβάνεται ο ίδιος. Αυτή είναι η δουλειά του, γι' αυτήν πληρώνεται και γι αυτή κρίνεται στο τέλος.

Από την άλλη, κάθε ατζέντης, μικρός ή μεγάλος, είναι ένας μεσίτης, υπεύθυνος να κοιτάει το συμφέρον του πελάτη του και κατ’ επέκταση του εαυτού του, αφού πληρώνεται με ποσοστά. Η επιτυχία του δεν κρίνεται από τα αποτελέσματα της (κάθε) ομάδας, αλλά από τα μηδενικά που προσθέτει στους δυο λογαριασμούς που αναφέραμε παραπάνω. Προφανώς για να έχουν φτάσει σε αυτό το επαγγελματικό σημείο ο Σέλουκ, ο Ραϊόλα, ή ο Ραζνάτοβιτς, κάτι κάνουν καλά στον τομέα τους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να κριθεί και η ποιότητα του χαρακτήρα τους από τα μέσα που χρησιμοποιούν, από τον σεβασμό που δείχνουν στην δεοντολογία, από την επιθυμία τους να γίνουν κι αυτοί σταρ και φυσικά τα όρια μέσα στα οποία κινούνται και τα οποία φαντάζομαι ότι η κάθε πιάτσα τα ξέρει από την καλή και από την ανάποδη.

Όσο δογματικό κι αν ακούγεται, απ’ όποια πλευρά κι αν το εξετάσεις, δεν μπορεί, σε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για το ποδόσφαιρο, μεταξύ Γκουαρδιόλα και Σέλουκ να έχει δίκιο ο Σέλουκ, μεταξύ Φέργκιουσον ή Κλοπ και Ραϊόλα να έχει ο Ραϊόλα ή σε μια συζήτηση Τζόρτζεβιτς με τον Ραζνάτοβιτς για μπάσκετ να έχει ο Ραζνάτοβιτς; Εξ’ ορισμού αποκλείεται. Τα υπόλοιπα, που ενδεχομένως να γίνονται κάτω από αυτό το τραπέζι, είναι άλλου παππά ευαγγέλιο.

Best of internet