Ο κηπουρός του ραδιομεγάρου

Τρεις κατσαπλιάδες αντιμέτωποι με κοστουμαρισμένους καναλάρχες

Ο κηπουρός του ραδιομεγάρου

Ο Νίκος Παπαδογιάννης θυμάται τον καιρό που η κότα γεννούσε ολόχρυσα αυγά.

Ο κηπουρός του ραδιομεγάρου

Οι εικόνες από τον πλειστηριασμό για την αδειοδότηση των ιδιωτικών καναλιών (αυτών που κατέρριψαν κάθε ρεκόρ αντιπολιτευτικής λύσσας και στρεψόδικης υστερίας τις τελευταίες μέρες...) μου έφεραν στο μυαλό τις παράξενες ημέρες του Αυγούστου του 1990, όταν τα τηλεοπτικά δικαιώματα του πρωταθλήματος Α1 μπάσκετ έφυγαν για πρώτη φορά από την τρυφερή αγκάλη της ΕΡT.

Όχι, δεν είχαμε τότε στρώματα και ράντζα, ούτε καμιόνια του στρατού παρκαρισμένα έξω από το κτίριο της οδού Παρασίου. Υπήρξαν όμως ένταση, τρικλοποδιές και πισώπλατα μαχαιρώματα.

Βλέπετε, η πορτοκαλί κότα γεννούσε εκείνη την εποχή χρυσά αυγά. Το προϊόν που στην προηγούμενη αγοραπωλησία πουλήθηκε έναντι 70 εκατομμυρίων παλαιών δραχμών έφταε μέσα σε μερικά χρόνια να τιμολογείται στα 7 δισ.!

Τα κινητά μας τηλέφωνα δεν χρειάστηκε να τα κατασχέσει στην είσοδο ο -καλή του ώρα...- Μπαλφούσιας, διότι απλούστατα δεν υπήρχαν τότε κινητά τηλέφωνα...

Θυμάμαι ότι ήμουν μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας της ΕΡΤ, χωρίς να έχω καν υπαλληλική σχέση μαζί της. Ήμουν ένας απλός συνεργάτης με "μπλοκάκι", από την πρώτη (φθινόπωρο του 1987) μέχρι την τελευταία ημέρα της απασχόλησής μου στο ευαγές ίδρυμα της Αγίας Παρασκευής.

Την αντιπροσωπεία της ΕΡΤ αποτελούσαν ο Βασίλης Σκουντής, ο Γιάννης Καραλής και η αφεντομουτσουνάρα μου.

Σκεφτείτε το καλά αυτό και πείτε μου, αν το χωράει το μυαλό σας. Σε μία διαδικασία με διακύβευμα εκατομμυρίων, βγαλμένων από την τσέπη του φορολογουμένου, η απερίγραπτη ΕΡΤ επέλεξε να στείλει 3 νεαρούς δημοσιογράφους!

Δεν ήμασταν από τα "μεγάλα κεφάλια" του αθλητικού τμήματος. Μετά την αλλαγή της κυβέρνησης και την πτώση του ΠΑΣΟΚ, ο προϊστάμενος Νίκος Κατσαρός είχε κλειστεί στο μπαλαούρο λόγω πολιτικών φρονημάτων, όπως και ο καθ'ύλην αρμόδιος Φίλιππος Συρίγος.

Εμείς οι τρεις απλώς κάναμε περιγραφές. Όταν μας το επέτρεπαν τα κομματόσκυλα που εγκαταστάθηκαν ξαφνικά...

Δεν είχαμε βέβαια εντολή να μετάσχουμε σε οποιαδήποτε πλειοδοσία. Απλώς παραδώσαμε τον φάκελο που μας είχε δοθεί από τον υπηρεσιακό διευθυντή του αθλητικού και καθίσαμε στο 12θέσιο τραπέζι για να παρακολουθήσουμε τη διαδικασία, κρατώντας πυρετωδώς σημειώσεις.

Είμαι βέβαιος ότι ο Σκουντής θα τις έχει κρατημένες κάπου στο παροιμιώδες αρχείο του!

Όταν πρωτομπήκαμε στο μακρόστενο δωμάτιο των συσκέψεων της τότε ΕΟΚ (με πρόεδρο τον Ζαχαρία Αλεξάνδρου και γ.γ. τον Γιώργο Βασιλακόπουλο), μας κόπηκαν τα πόδια.

Τα δύο ιδιωτικά κανάλια που ενδιαφέρθηκαν για τα δικαιώματα του μπάσκετ είχαν στείλει στην Ομοσπονδία οικονομικούς διευθυντάδες, έμπειρους προϊσταμένους αθλητικών τμημάτων και άλλους γραβατωμένους κυρίους με χαρτοφύλακες.

Εάν δεν με απατά η μνήμη, μάλιστα, τον ΑΝΤ1 είχε εκπροσωπήσει ο ίδιος ο Μίνως Κυριακού. Από τη μία ο Κυριακού με τον κονγκλάβιό του και από την άλλη τρεις κατσαπλιάδες 25 χρονών, με τζην και αθλητικά...

Η ΕΟΚ παρέλαβε τους κλειστούς φακέλους, άκουσε προσεκτικά τα επιχειρήματα των διεκδικητών, μας ευχαρίστησε και μας καληνύχτισε μέχρι νεωτέρας ("δεν χρειάζεται να τηλεφωνήσετε, θα σας πάρουμε εμείς").

Καταλήξαμε για απαισιόδοξη συζήτηση με τους άλλους δύο σε μία ταβέρνα στον Άγιο Ελευθέριο, με ειδικότητα το παϊδάκι κοτόπουλο. Οι ανταγωνιστές μας θα έφαγαν χαβιάρι κάπου στα βόρεια προάστια.

Οταν ανακοινώθηκε η νίκη του ΜΕΓΚΑ, το νέο έπεσε σαν κεραυνός στην πιάτσα. Ο παροπλισμός του Συρίγου, ο οποίος είχε παραδοσιακά εξαιρετικές σχέσεις με τον Βασιλακόπουλο, ήταν το ύστατο αυτογκόλ της ΕΡΤ.

Το ρομαντικό μας λογύδριο, που τόνιζε "το ιστορικό χρέος της Ομοσπονδίας προς την κρατική τηλεόραση", έπεσε σε ώτα μη ακουόντων. Μία εποχή τελείωνε και μία νέα ανέτειλε. Το ντέφι το χτυπούσε πλέον το χρήμα των καναλαρχών.

Το Μέγκα που σήμερα αργοπεθαίνει έγινε στ'αλήθεια μεγάλο στις πλάτες του μπάσκετ, αφού έδειχνε από το 1990 και τους χρυσοφόρους αγώνες του Άρη και του ΠΑΟΚ στα Κύπελλα Ευρώπης.

Έμελλε να κρατήσει στα χέρια του τη σπυριάρα μπάλα για μία εξαετία, με διετή παρένθεση, σε ό,τι αφορά την Α1, μεταξύ 1992-94 (ΕΡΤ). Παρέδωσε τη σκυτάλη το 1996 στον ΑΝΤ1, ο οποίος έπεσε στη νόστιμη πίτα όλος λαιμαργία.

Η ίδρυση του ΕΣΑΚΕ (τότε ΕΣΑΚ) από τις ομάδες τον Μάρτιο του 1992 εξοστράκισε την ΕΟΚ σε ρόλο κομπάρσου. Πολύ σύντομα, η διοργάνωση του πρωταθλήματος πέρασε στα χέρια του Θ.Καρατζά, μαζί με τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου.

Οι τρεις πελαγωμένοι δημοσιογράφοι που "διαπραγματευτήκαμε" για λογαριασμό της ΕΡΤ τον Αύγουστο του 1990 στην οδό Παρασίου μετακομίσαμε πολύ γρήγορα στην ιδιωτική τηλεόραση, όπως έκαναν πριν από εμάς και οι Κατσαρός-Συρίγος.

Τα καλοκαίρια που ακολούθησαν, οι διαγωνισμοί για τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Α1 ήταν ένας χορός εκατομμυρίων, στον οποίον συμμετείχαν πολλοί αλλά στο τέλος νικούσε πάντοτε ο Συρίγος. Με το αζημίωτο φυσικά, για τον ίδιο και για το μπάσκετ.

Οι ομάδες της Α1 μοιράζονταν τα οφέλη και το πρωτάθλημα ευημερούσε όσο δεν χωρούσε ο νους. Όταν όμως ο φοβερός Φούρας αποφάσισε να καταργήσει την κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων με το θεόπνευστο άρθρο 84, υπέγραψε την αρχή του τέλους.

Η κατρακύλα της Α1 ξεκίνησε και δρομολογήθηκε ανεπιστρεπτί όταν οι μικρές ομάδες στερήθηκαν το βασικό τους έσοδο και βρέθηκαν σε απώλεια στήριξης. Ο γίγαντας είχε πόδια από γυαλί, όπως η οθόνη της τηλεόρασης.

Ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό αφοσιώθηκαν σε κούρσα εξοπλισμών χωρίς να νοιάζονται για τους ζητιάνους που παρασιτοζωούν στο σαλόνι. Και κάπως έτσι το πρωτάθλημα μπάσκετ ξανάφτασε κάποια στιγμή, να ζει με ψίχουλα από το φιλόπτωχο ταμείο που ονομάζεται ΕΡΤ.

Τώρα που δεν υπάρχουν ανταγωνιστές, η διοίκησή της μπορεί άφοβα να στέλνει στις διαπραγματεύσεις ακόμα και τον κηπουρό του ραδιομεγάρου.

Best of internet