Μην εχθρεύεσαι αυτή την Εθνική

Μην εχθρεύεσαι αυτή την Εθνική

Ο Χρήστος Κιούσης σε ένα σύντομο post γράφει για μια Μαύρη Παρασκευή και για την Εθνική, που χρειάζεται κριτική κι όχι κράξιμο. Μαζί της στις χαρές, μαζί της και στις λύπες. Εκτός αν ανεβάζεις παλμούς μόνο για την ομάδα σου.

Μην εχθρεύεσαι αυτή την Εθνική

Χάθηκε το τρένο για το Ρίο από τα γνωστά ελαττώματα του ελληνικού μπάσκετ. Χαλαρό ξεκίνημα και κυνήγι του σκορ μετά, αυτοκτονική τάση για τρίποντα και εγκατεστημένη ανυπαρξία σουτ. Στις ελληνικές ακαδημίες μπάσκετ βλέπετε, τα παιδάκια μαθαίνουν σκριν και “κοψίματα” στη ρακέτα και σπανίως τη μηχανική του σουτ.

Φυσικά για τους περισσότερους φταίνε αυτοί που μπήκαν με βύσμα στη 12άδα, ο Κατσικάρης που δε ρίχνει χριστοπαναγίες και δεν ξέρει συστήματα, ο Γιάννης που δεν μπορεί το παληκάρι, ο αδερφός του Γιάννη ο Θανάσης, γιατί είναι ο αδερφός του Γιάννη , ο Μπόγρης γιατί έχει κοτσίδα, ο Αγραβάνης γιατί έχει σπυράκια, ο Ιωάννης γιατί είναι ψώνιο και δε θέλει να τον φωνάζουν Γιάννη κλπ κλπ Οι καλύτεροι παίκτες δε, είναι ο Ντόρσεϊ, ο Νίκος ο Παππάς, ο Φώτσης, ο Βασιλειάδης και πάει λέγοντας. Θυμάστε ποιοί αποτελούσαν την ομάδα που αποκλείστηκε από την Νιγηρία; Α θυμάστε... Έτσι μπράβο.

Στα social media απόψε υπάρχουν περίπου 500 Ελληνες προπονητές μπάσκετ ανώτεροι του Κατσικάρη, τους οποίους αδίκησαν η κοινωνία και το σύστημα και κατέληξαν ιδιωτικοί ή δημόσιοι υπάλληλοι ή ελεύθεροι επαγγελματίες ή δοκιμαστές φρέντο καπουτσίνο ή ό,τι άλλο. Επίσης υπάρχουν 3000 ταλαντούχοι μπασκετμπολίστες, που ή τους έπαιξε μπινιά κάποιος προπονητής, ή είχαν κάποιον σοβαρό τραυματισμό, που διέκοψε πρόωρα την πολλά υποσχόμενη καριέρα τους. Μπορείτε να συνεχίσετε να επιτελείτε το θεάρεστο κοινωνικό έργο του φτυαρίσματος, γιατί κάτι τέτοια πείσμωσαν και έφτιαξαν και προηγούμενες version Εθνικών Ομάδων.

Εξακολουθώ να δηλώνω γοητευμένος από τις αρετές αυτής της Εθνικής, που θα πολλαπλασιαστούν, όταν μπουν και οι Σλούκας, Πρίντεζης, Παπανικολάου και ναι κι ο Νίκος ο Παππάς, όταν θα έχει μια κανονική χρονιά στα χέρια-πόδια του. Και το κυριότερο όταν τα χαστούκια δώσουν τόση τσαντίλα και εμπειρία, ώστε να δαγκώνουμε λαιμούς μπαίνοντας στα ματς, όχι να δίνουμε μπουνιές στις πόρτες μετά. Φυσικά δεν είμαι γοητευμένος από αυτά που είδα κόντρα στους Κροάτες. Πρόχειρα τελειώματα, διστακτικά ή καρατραβηγμένα σουτ, ατσούμπαλες άμυνες και μπλεγμένους ρόλους. Φταίει για όλα ο Κατσικάρης; Η απειρία; Το άγχος; Η αφέλεια; Οι απουσίες;

Πάλι θα ανέβουμε. Θα διακριθούμε ξεπερνώντας τις αδυναμίες μας χάρη στο know how, που όσο κι αν πληγώνει κάποιους, το έχει το ελληνικό μπάσκετ. Κλασικοί σουτέρ δεν υπήρξαμε ποτέ, αλλά μεγάλα σουτ βάλαμε, σπίτια κλείσαμε και κούπες σηκώσαμε. Σας αφήνω τώρα να με κράξετε ανελέητα, γιατί τόλμησα να γράψω καλά λόγια για τον Θανάση Αντετοκούμπο. Αν φορέσει βέβαια την εμφάνιση της ομάδας σας, θα γίνει γίγαντας, τεράστιος, παικταράς και πολλά άλλα. Καλό ΣΚ...

Υ.Γ. Έχασε η Εθνική, αποκλείστηκε ο Federer, αποκλείστηκε κι ο Τσιτσιπάς, εμ αυτό δεν είναι Παρασκευή, η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου είναι...

Best of internet