Όχι άλλο κάρβουνο!

Όχι άλλο κάρβουνο!

Η Εθνική παίζει τα ρέστα της σε μια παρτίδα (με την ελπίδα να της μείνει κάβα για την τελειωτική του Σαββάτου) και ο Βασίλης Σκουντής κάνει λάβαρο την ατάκα του Νίκου Κούρκουλου στο «Ορατότης Μηδέν»!

Όχι άλλο κάρβουνο!

Yπάρχουν καλά και κακά νέα γύρω από τον σημερινό αγώνα της Εθνικής, από ποια άραγε είναι προτιμότερο να αρχίσω; Μόνος μου ρωτώ, μόνος μου απαντώ: λοιπόν, λέω να αρχίσω από τα δυσάρεστα και να καταλήξω στα ευχάριστα για να φύγει στο τέλος η πικρίλα και να απομείνει η (απαραίτητη, το δίχως άλλο) γλυκιά γεύση στο στόμα, με την ελπίδα και τη βάσιμη προσδοκία ότι και αύριο μέρα του Θεού θα είναι! Ως γνωστόν, σε αυτές τις περιπτώσεις των απανωτών νοκ άουτ αγώνων, ισχύει το «εκ των ων ουκ άνευ»: μια ικανή και αναγκαία συνθήκη δηλαδή η οποία στην προκειμένη περίπτωση εξαναγκάζει την Εθνική να νικήσει σήμερα την Κροατία για να μείνει ζωντανή και να αποκτήσει το δικαίωμα να παίξει αύριο τον υπέρ πίστεως και πατρίδος τελικό με την Ιταλία..

Με την Ιταλία ή με το Μεξικό, εάν τυχόν οι Αζτέκοι οιστρηλατηθούν από τον θρυλικό «Flying Mexican» Μανουέλ Ράγκα, που κάθεται στο courtside του PalaOlimpico και ρίξουν στο καναβάτσο τους οικοδεσπότες του Προολυμπιακού Τουρνουά! Αλλιώς θα το πιούμε, γαμώ το, και αυτό το πικρό ποτήρι, όπως τόσες και τόσες φορές και σε αυτή τη στοιχειωμένη και καταραμένη διοργάνωση και σε τούτη την απευκταία περίπτωση θα μας ταιριάζει η θρησκευτική σημειολογία του Τορίνο, στον Καθεδρικό Ναό του οποίου ως γνωστόν, φυλάσσεται η Ιερά Σινδόνη: ένα λινό κομμάτι υφάσματος στο οποίο αποτυπώνεται η εικόνα ενός γενειοφόρου άνδρα που πιστεύεται ότι είναι το σάβανο στο οποίο εναποτέθηκε το σώμα του Ιησού Χριστού μετά την αποκαθήλωση του από τον Σταυρό!

Με την ελπίδα ότι αυτή η Ιερά Σινδόνη (της οποίας η αυθεντικότητα εδώ και αιώνες αποτελεί αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα στη θρησκευτική και στην επιστημονική κοινότητα) δεν θα μας είναι χρειαζούμενη ούτε απόψε, ούτε αύριο, προχωρώ στα κακά νέα…

  • Ο σημερινός αγώνας είναι ο 13ος ημιτελικός στο πλαίσιο της τετράδας όλης της γκάμας των διοργανώσεων στις οποίες έχει συμμετάσχει η Εθνική. Αρχής γενομένης από εκείνον του Ευρωμπάσκετ του 1987 κόντρα στη Γιουγκοσλαβία (παρόντων του Παναγιώτη Φασούλα, του Αλεξάντερ Πέτροβιτς, του Στόγιαν Βράνκοβιτς και του Ντίνο Ράτζα, που βρίσκονται και στο Τορίνο) και σε δώδεκα τέτοια ματς η ελληνική ομάδα έχει σημειώσει πέντε νίκες και επτά ήττες. Για την Ιστορία, η Ελλάδα επικράτησε στους ημιτελικούς του Ευρωμπάσκετ 1987 με τη Γιουγκοσλαβία, του Ευρωμπάσκετ 1989 με τη Σοβιετική Ένωση, του Ευρωμπάσκετ 2005 με τη Γαλλία, του Μουντομπάσκετ 2006 με τις ΗΠΑ και του Προολυμπιακού Τουρνουά 2008 με το Πουέρτο Ρίκο. Στον αντίποδα βγήκε ηττημένη στους ημιτελικούς του Ευρωμπάσκετ 1993 από τη Γερμανία, του Μουντομπάσκετ 1994 από τις ΗΠΑ, του Ευρωμπάσκετ 1995 από τη Γιουγκοσλαβία, του Ευρωμπάσκετ 1997 από τη Γιουγκοσλαβία, του Μουντομπάσκετ 1998 από τη Γιουγκοσλαβία, του Ευρωμπάσκετ 2007 από την Ισπανία και του Ευρωμπάσκετ 2009 από την Ισπανία.

  • Σε πείσμα της παγιωμένης πλέον υπεροχής της έναντι των Κροατών, η Εθνική δεν έχει αξιωθεί να τους νικήσει ποτέ σε έναν αγώνα μεγάλου διακυβεύματος, χώρια που σε τέσσερις από δαύτους υπέστη ισάριθμες ήττες και μάλιστα με συνολική διαφορά 110 πόντων: 63-102 στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1992 στη Μούρθια, 59-99 στον μικρό τελικό του Ευρωμπάσκετ του 1993 στο Μόναχο, 55-81 στον μικρό τελικό του Μουντομπάσκετ του 1994 στο Τορόντο και 68-73 στον μικρό τελικό του Ευρωμπάσκετ του 1995 στην Αθήνα.

  • Το 63-102 που αποτυπώθηκε ως τελικό αποτέλεσμα στις 26 Ιουνίου του 1992 στη Μούρθια αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη ήττα της Εθνικής στο σύνολο των 75 αγώνων που έχει παίξει στο πλαίσιο των Προολυμπιακών Τουρνουά. Αυτός ο… ειδεχθής στραγγαλισμός σε συνδυασμό με την ήττα που είχε προηγηθεί από τη Γερμανία με 85-76 σηματοδότησε τον αποκλεισμό της ελληνικής ομάδας από την τελική φάση της διοργάνωσης που διεξήχθη στη Σαραγόσα και βεβαίως από το Ολυμπιακό Τουρνουά της Βαρκελώνης. Σε αυτό το ματς για μεν την Ελλάδα (κόουτς Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου) είχαν σκοράρει οι Γιαννάκης 14, Κορωνιός 3, Φασούλας 12, Χριστοδούλου 2, Παταβούκας 21, Αγγελίδης 4, Γαλακτερός 1, Παπαδόπουλος 6, για δε την Κροατία (Πέταρ Σκάνσι) οι Ντράζεν Πέτροβιτς 23, Περάσοβιτς 14, Κούκοτς 16, Αλάνοβιτς 2, Τάμπακ 8, Βράνκοβιτς 6, Γκρέγκοφ 7, Κόμαζετς 5, Ράτζα 21.

  • Για να χρησιμοποιήσω νομικούς όρους, σε λίγες ώρες εκδικάζεται σε πρώτο βαθμό (διότι ακολουθεί το αυριανό δευτεροβάθμιο δικαιοδοτικό όργανο) η προσφυγή της Ελλάδας κατά της κατάρας, των προλήψεων και των προκαταλήψεων, που την καταδιώκουν σε αυτή τη στοιχειωμένη διοργάνωση. Σαν να μην έφταναν τα συσσωρευμένα φιάσκα, το Προολυμπιακό Τουρνουά του Τορίνο είναι κιόλας το 13ο στα χρονικά της Εθνικής! Στις προηγούμενες δώδεκα περιπτώσεις, που υποβλήθηκε σε αυτή τη βάσανο, έχει να επιδείξει μόλις μία πρόκριση και έντεκα κατά το μάλλον ή ήττον κάζα! Αποκλείσθηκε είτε μετά πολλών επαίνων είτε αποτυγχάνοντας με οικτρό τρόπο το 1952 στο Ελσίνκι, το 1956 στο Κάιρο, το 1960 στην Μπολόνια, το 1964 στη Γενεύη, το 1968 στη Σόφια, το 1972 στο Άρνεμ και στο Άουγκσμπουργκ, το 1980 στο Βεβέ, το 1984 στο Λε Μαν και στο Παρίσι, το 1988 στο Σερτόγκενμπος και στο Ρότερνταμ, το 1992 στη Μούρθια και το 2012 στο Καράκας, ενώ τη σκαπούλαρε μόνο το 2008 στην Αθήνα. Συνολικά σε 75 αγώνες (συμπεριλαμβανομένων και των δυο στο Τορίνο) που έχει παίξει σε 13 Προολυμπιακά Τουρνουά η Εθνική μετρά 42 νίκες και 33 ήττες.

  • Και τις τρεις φορές που η ελληνική ομάδα αξιώθηκε να λάβει μέρος στο Ολυμπιακό Τουρνουά, πορεύθηκε προς τα εκεί χάρη στην ασφαλή πυξίδα της Αθήνας: το 1996 πήγε στην Ατλάντα μέσω της τέταρτης θέσης στο Ευρωμπάσκετ του 1995, το 2004 συμμετείχε ex officio ως οικοδέσποινα και το 2008 προκρίθηκε στο Πεκίνο, μέσω της λυδίας λίθου του Προολυμπιακού Τουρνουά που φιλοξενήθηκε στο ΟΑΚΑ. Παρεμπιπτόντως σε αυτή τη διοργάνωση η Ελλάδα και η Κροατία σφράγισαν μαζί τη συμμετοχή τους ως νικήτριες των ημιτελικών και άφησαν τους Γερμανούς και τους Πορτορικάνους να βουρλίζονται στον μικρό τελικό, που σημαδεύτηκε από το (επινίκιο) κλάμα του Ντιρκ Νοβίτσκι έξω από τα κλειδωμένα αποδυτήρια!

Αυτά λοιπόν είναι τα κακά νέα στην υπόθεση του σημερινού αγώνα, αλλά όπως προείπα, υπάρχουν και τα καλά, που μπορούν να μας δώσουν κουράγιο ενόψει του σημερινού αγώνα με τους Κροάτες και του προσδόκιμου αυριανού τελικού. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

  • Των λεγάμενων τους έχουμε πάρει τον αέρα τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια και αφού προηγουμένως μας βάραγαν μια στο καρφί και μια στο πέταλο! Οι μεταξύ μας παρτίδες άρχισαν με έξι σερί νίκες της Κροατίας μέσα σε μια τετραετία (και μια έβδομη απέναντι στην Εθνική Ελπίδων στους Μεσογειακούς Αγώνες του Καστελνό, όπου «κατέβασαν» την πρώτη ομάδα τους), αλλά γύρισε ο τροχός και απαύτωσε και ο φτωχός! Έκτοτε, από το 2002 μέχρι τώρα, σε 15 αγώνες το σκορ είναι 12-3 υπέρ της ελληνικής ομάδας. Η πρώτη από αυτές τις ήττες προέκυψε στο Τουρνουά του Πόρτο Σαν Τζιόρτζιο στις 19 Αυγούστου του 2005 με 70-78, εκεί όπου παρεμπιπτόντως βγήκε ο Μιχάλης Κακιούζης σαν τον τρελό του χωριού και προφήτευσε ότι «θα πάρουμε το χρυσό μετάλλιο στο Βελιγράδι». Η δεύτερη στις 16 Σεπτεμβρίου του 2013 στη Λιουμπλιάνα με 88-92, στο πενηντάλεπτο θρίλερ της δεύτερης φάσης του Ευρωμπάσκετ στο οποίο ο Νίκο Ζήσης ισοφάρισε με τρίποντο στην κανονική διάρκεια και αστόχησε σε λέι απ και σε σουτ σε εξ επαφής στην πρώτη και στη δεύτερη παράταση. Και η τρίτη στις 10 Αυγούστου στο Τουρνουά του Πο με 66-68, χωρίς τον Γιώργο Πρίντεζη και τον Νικ Καλάθη και αφού ο Κώστας Καϊμακόγλου και ο Γιάννης Μπουρούσης αστόχησαν σε διαδοχικά σουτ στο φινάλε.

  • Και οι έξι νίκες στα τελευταία επτά επίσημα ματς έφεραν μεγάλες υπογραφές:

Νο 1. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2003 στο Μπουρός (77-76) σκόραρε στην εκπνοή με λέι απ ο Χρήστος Χαρίσης, ο οποίος μπήκε στην ομάδα την τελευταία στιγμή, στο δίλημμα του «Ξανθού» ανάμεσα σε αυτόν και τον Τσαρτσαρή και μάλιστα φορούσε τη φανέλα με το Νο 13!

Νο 2. Στις 9 Σεπτεμβρίου του 2007 στη Μαδρίτη (81-78) η Εθνική γύρισε από το 37-50, πέτυχε σερί 21-4 και άρπαξε τη νίκη με το buzzer beater τρίποντο του Βασίλη Σπανούλη στα… μούτρα του Ζόραν Πλάνινιτς που ο δόλιος έφαγε σαβούρδα στην προσπάθεια του να τον αναχαιτίσει!

Νο 3. Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2009 στο Πόζναν (76-68) καθάρισε την μπουγάδα ο επιβλητικός Γιάννης Μπουρούσης με 19 πόντους.

Νο 4. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2011 στο Αλίτους (74-69) το déjà vu έφερε τις υπογραφές του Κώστα Βασιλειάδη και του Αντώνη Φώτση που σκόραραν από 17 πόντους, ενώ την ίδια στιγμή ο Άντε Τόμιτς τσατισμένος από την κατακραυγή, ξεσπάθωνε λέγοντας «εάν δεν σας αρέσει αυτό που βλέπετε, κλείστε την τηλεόραση και βγάλε τον σκασμό»!

Νο 5. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2014 στη Σεβίλλη (76-65), η ελληνική νίκη έφερε τη σφραγίδα του Μπουρούση (13π., 10ρ.) και του Κώστα Καϊμακόγλου (14π., 6ρ.), ενώ ο Ζήσης μοίρασε μονάχος του μια ασίστ παραπάνω απ’ όλη την Κροατία (10 έναντι 9).

Νο 6. Και last but not least: στις 6 Σεπτεμβρίου του 2015 στο Ζάγκρεμπ (72-70), η Εθνική παίζοντας με χαμηλό σχήμα επέστρεψε από το 39-49 χοροστατούντος του Βασίλη Σπανούλη ο οποίος με ένα κρεσέντο «αλά ΤΣΣΚΑ» στον προηγηθέντα ημιτελικό του Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας στη Μαδίτη, «έγραψε» 16 πόντους, 4 ριμπάουντ, 6 ασίστ και κανένα λάθος, ενώ ο Βαγγέλης Μάντζαρη έβαλε 3/3 βολές σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης, προερχόμενος μάλιστα από τον πάγκο.

  • Οι Κροάτες έχουν να δουν χαΐρι και προκοπή από τις 2 Ιουλίου του 1995, όταν νίκησαν την Εθνική στον μικρό τελικό του Ευρωμπάσκετ και μετά την απονομή των χάλκινων μεταλλίων, με τηλεφωνική εντολή του προέδρου τους Φράνιο Τούτσμαν, την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια από το βάθρο για να μην είναι παρόντες στην ανάκρουση του εθνικού ύμνου της πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας (Σερβίας). Από εκείνο το βράδυ τραγουδούν το παλιό σουξέ του Τόλη Βοσκόπουλου, «Ένα ρολόι σταματημένο, ένα καράβι ναυαγισμένο, ένα σπουργίτι κυνηγημένο απ’ το χιονιά». Είκοσι ένα χρόνια φαγούρας και από το πολύ το ξύσιμο δεν τους έχει μείνει νύχι για νύχι!!!

  • Από τους Κροάτες λείπει ο Τόμιτς αν και αυτό δεν ξέρω εάν είναι καλό ή καλό γι’ αυτούς, αλλά ελόγου μας μοστράρουμε τον Μπουρούση ο οποίος τους έχει πάρει παραμάζωμα την τελευταία δεκαετία τόσο σε ομαδικό επίπεδο, όσο και σε ατομικό, με μέσο όρο 12 πόντους!

  • Μια σύμπτωση που μπορεί να αποτελεί καλό οιωνό, αν και θα μας βόλευε περισσότερο εάν απέναντι μας βρισκόταν η οικοδέσποινα: σαν σήμερα, στις 8 Ιουλίου του 1988, στον προτελευταίο αγώνα της στο πλαίσιο του Προολυμπιακού Τουρνουά, στο Ρότερνταμ η Εθνική έριχνε στο καναβάτσο στο Ρότερνταμ την Ιταλία με 91-88 (Γκάλης 34, Γιαννάκης 24, Στεργάκος 4, Φασούλας 6, Χριστοδούλου 7, Ιωάννου 2, Καμπούρης 10, Μακαράς 4-Ρίβα 31, Γκράτσις 20) αλλά αυτή η μεγάλη νίκη δεν ήταν αρκετή να της δώσει την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ. Οι Ισπανοί ευνοήθηκαν στην τριπλή ισοβαθμία με την Ελλάδα και με την Ιταλία και γι αυτό τον λόγο ο Αντονέλο Ρίβα στο τέλος του ματς αγκάλιασε τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τον ρωτούσε με παράπονο: «Perché Panagiotis, perché?”. Ένα «γιατί;» στο οποίο ο «Δράκος» δεν χρειάστηκε να απαντήσει…

  • ΥΓ: Καλή τύχη στην Εθνική. Τη χρειάζεται, μα την αξίζει κιόλας…

Best of internet