Λωλοστεφανής for president!

Λωλοστεφανής for president!

Οι Γουόριορς απέχουν μια νίκη από το repeat και ο Βασίλης Σκουντής εξηγεί πώς ο Στεφ Κάρι κατάφερε να χωθεί σφήνα στις αμερικάνικες προεδρικές εκλογές...

Λωλοστεφανής for president!

Τριγυρνώντας από το Σάββατο το πρωί στο Σαν Φρανσίσκο, το οποίο απέχει δέκα εννέα χιλιόμετρα από το σπίτι των Γουόριορς στο Οκλαντ, βαρέθηκα να βλέπω στις βιτρίνες των μαγαζιών, ένα μπλε μπλουζάκι που φαντάζομαι πως αποτελεί το φετίχ των απανταχού της Γης θαυμαστών του λεγάμενου...

Είτε με τη φάτσα του τυπωμένη πάνω στο t-shirt, είτε μονάχα με το όνομα του, το σλόγκαν είναι όντως ιντριγκαδόρικο και δεν απέχει κιόλας πολύ από το πώς θα μπορούσε να εξαργυρώσει ο Στεφ την υψηλή δημοφιλία του...

Την εξαργύρωσε αυτή τη δημοτικότητα τις προάλλες ως ο μοναδικός unanimous ΜVP στην ιστορία του ΝΒΑ, ιδού λοιπόν ο Λευκός Οίκος, ιδού και το πήδημα του προς τα εκεί!

Το μπλουζάκι που γράφει «Curry for president» πουλάει με τρέλα –σαν αυτή που κουβαλάει ο ίδιος -και είμαι βέβαιος, πώς εάν επιβεβαιωθούν η υπεροχή των Γουόριορς και η Ιστορία του ΝΒΑ, τα ξημερώματα της Τρίτης θα έχει ξεπουλήσει και θα αποτελεί συλλεκτικό κομμάτι και μουσειακό είδος!

Δεν ξέρω εάν η εικασία μου θεωρείται politically correct, σίγουρα πάντως εάν αυτή η μισοριξιά που γεννήθηκε στο Ακρον του Οχάιο (του οποίου) αποτελεί την απόλυτη Νέμεση, με εννέα νίκες σε δέκα ματς κόντρα στους Καβαλίερς την τελευταία διετία, αποφάσιζε να κατέβει στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, τότε η Χίλαρι Κλίντον και ο Ντόναλντ Τραμπ θα έχαναν τον ύπνο τους!

Πέντε μήνες πριν από τον (κανονικό) 45ο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, θα εκλεγεί ο 70ός πρωταθλητής του ΝΒΑ: η κάλπη που άνοιξε το βράδυ της 2ας Ιουνίου θα κλείσει απόψε, εάν κι εφόσον οι Γουόριορς νικήσουν τους Καβαλίερς και πετύχουν το repeat, που δεν θα ‘ναι καθόλου λιτό επίτευγμα, μετά τα σαράντα χρόνια περιπλάνησης τους στην έρημο!

Όντως ο επίλογος της ιστορίας των εφετινών τελικών του ΝΒΑ μπορεί να γραφτεί τα ξημερώματα της Τρίτης στην «Oracle Arena», όπου οι μεν Γουόριορς έχουν την πολυτέλεια να ρίχνουν στο τραπέζι τα «match points» τους, οι δε Καβαλίερς είναι καταδικασμένοι να δώσουν σάρκα και οστά στο σλόγκαν το οποίο λάνσαραν την τελευταία διετία...

All in, δηλαδή τα ρέστα μας!

Ε, μιας και η υπόθεση κινείται με όρους που παραπέμπουν σε λέσχες και πράσινες τσόχες, το μόνο που μένει είναι να βγει απόψε ο σπιτονοικοκύρης, να πει «τα βλέπω» και να πάρει την παρτίδα!

Σε μια τέτοια περίπτωση όλοι θα πάρουν από κάτι: οι Γουόριορς το ονειρεμένο «back toback», ο Κάρι το ομόφωνο χρίσμα για τον Λευκό Οίκο, o Λεμπρόν τον... πούλο και ο Νταν Γκίλμπερτ τη Υahoo!

Δεν το γράφω για πλάκα αυτό: όντως τις τελευταίες ημέρες βουίζει ο κόσμος πως ο πάμπλουτος ιδιοκτήτης των Καβαλίερς ρίχνει ζεστά και αφράτα πέντε δισεκατομμύρια δολάρια για να 
αγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο της πανίσχυρης εταιρείας διαδικτυακών υπηρεσιών!

Καλέ μου Νταν, με όλο τον σεβασμό και τη συμπάθεια μου, φοβάμαι πως εφόσον τριτώσει το κακό (2007, 2015, 2016), ούτε η πιο hi-tech μηχανή αναζήτησης της Yahoo δεν θα μπορέσει να εκπληρώσει, έστω και σε μια εικονική πραγματικότητα, το απωθημένο της «SadSack City», που έχει να δει χαρά (κατάκτησης τίτλου) στα σκέλια της από το 1964!

Βεβαίως. όπως σημείωνα και τις προάλλες, καμιά συναυλία δεν τελειώνει εάν δεν βγει να τραγουδήσει η χοντρή κι αυτή είναι μια μεγάλη πρόκληση για τον Λεμπρόν Τζέιμς, ο οποίος μάλιστα απόψε δεν πρόκειται να βρει απέναντι του τον έτερο Καππαδόκη με το Νο 23 σε αυτή τη σειρά των τελικών: ο Ντρέιμοντ Γκριν τιμωρήθηκε με αποκλεισμό μιας αγωνιστικής γι’ αυτό το κακό συνήθειο που έχει να προσπαθεί να κλοτσήσει τους αντιπάλους στα... αχαμνά και η απουσία του προφανώς χαλάει τη χημεία των Γουόριορς και βολεύει την προσπάθεια των Καβαλίερς να αλώσουν την έδρα των πρωταθλητών και να κερδίσουν ένα... κανονάκι όπως λέμε στα video games!

Στον τέταρτο τελικό ο Λεμπρόν έμεινε μια τελική πάσα μακριά από το triple double figure(25πόντοι με 11/21 σουτ, 13ριμπάουντ, 9 ασίστ), ωστόσο οι αριθμοί δεν λένε πάντοτε την αλήθεια: ο King James έκανε επτά λάθη, έφαγε δυο τάπες, υπήρξε διστακτικός σε κάμποσες φάσεις, που συνήθως τις τελειώνει στο πι και φι, αντιμετωπίζοντας τους αντιπάλους τους σαν.. μυρμήγκια και γενικώς ζορίστηκε από την άμυνα των Γουόριορς.

Στη λήξη του αγώνα ρώτησα τον Στιβ Κερ πώς κατάφεραν να βγάλουν τον Λεμπρόν έξω από το πλάνο και τη ρουτίνα του, αλλά ο εξάκις (πέντε ως παίκτης και μία ως προπονητής) πρωταθλητής του ΝΒΑ παραείναι σεμνός για να πιστωθεί κατ’ αποκλειστικότητα μια τέτοια αναμφισβήτητη επιτυχία...

«Κανείς δεν μπορεί να βγάλει τον Λεμπρόν έξω από το παιχνίδι του. Απλώς βάζεις τα χέρια σε κάθε κατοχή, επιδιώκεις τα deflections, τον μαρκάρεις στενά  και προσπαθείς να τον αναγκάσεις να κουραστεί και να εκνευριστεί μέχρι να πάρει την μπάλα και να εκτελέσει» σχολίασε ο προπονητής των Γουόριορς ο οποίος λίγο έλειψε να με... βαρέσει όταν αστειευόμενος του είπα πως με τον ρυθμό που πηγαίνει, σε οκτώ-εννιά χρόνια θα ξεπεράσει σε τίτλους και τον Ρεντ Αουερμπαχ και τον Φιλ Τζάκσον!

Όντως έκανα πλάκα και υπερέβαλα, αλλά εάν τυχόν (απόψε, την Πέμπτη ή την Κυριακή) οι Γουόριορς πάρουν το πρωτάθλημα τότε ο μόλις δευτεροετής προπονητής θα έχει δύο τέτοια σε ισάριθμες σεζόν και θα επιφυλάσσεται δια τα περαιτέρω!

Το αποψινό ματς μου... βρομάει, αλλά μη δώσει κανείς σημασία στις μαντεψιές και στα όποια προγνωστικά μου, καθότι σε αμφότερα έχω αποδειχθεί σκράπας με περικεφαλαία!

Απλώς νομίζω ότι το «εγώ» του Λεμπρόν δεν θα ανεχτεί μια ήττα με 4-1, που θα αποτελεί ένα φιάσκο για το Κλίβελαντ και κυρίως για την πάρτη του: σε σχέση με την περυσινή σεζόν, εφέτος οι Καβαλίερς παρουσιάζονται πληρέστεροι και πιο δυνατοί, ενώ ο ίδιος χρεώθηκε εμμέσως πλην σαφώς τον διωγμό του Ντέηβιντ Μπλατ και την προαγωγή του Τάιρον Λου.

Εάν ο θεωρούμενος ως ο καλύτερος παίκτης του κόσμου, απολέσει και αυτόν τον τίτλο τότε θα γίνει ο Γουίλτ Τσάμπερλεν της νέας εποχής, καθώς βαδίζοντας στα χνάρια του συχωρεμένου εδώ και δέκα επτά χρόνια, «Big Dipper» θα έχει να επιδείξει τον πενιχρό απολογισμό των δυο τίτλων σε επτά συμμετοχές σε τελικούς...

Ο ίδιος βεβαίως κάνει πως δεν νοιάζεται γι’ αυτή την αστοχία, αλλά η καρδούλα του το ξέρει. «Είτε νικήσουμε, είτε χάσουμε ξέρω πόση προσπάθεια έχω κάνει και πόσο πολύ έχει μοχθήσει όλη η ομάδα για να κατακτήσουμε τον τίτλο» είπε χθες ο μοναδικός παίκτης (μετά από εκείνους των Σέλτικς στη δεκαετία του ’60) ο οποίος έχει φιγουράρει σε έξι απανωτές σειρές τελικών.

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για τον τρίτο στη σειρά «do-or-die» τελικό των Καβαλίερς και αυτός όντως είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Είναι επίσης ένας δρόμος που ανέκαθεν καταλήγει σε αδιέξοδο καθώς οι δέκα επιστροφές από το 1-3 έχουν σημειωθεί σε αγώνες των πρώτων τριών γύρων των πλέι οφς και όχι σε σειρές τελικών, στις οποίες και οι 32 ομάδες οι οποίες προηγήθηκαν με αυτό το σκορ ανέβηκαν κιόλας στο θρόνο!

Στην απέναντι (στην κυριολεξία, λόγω του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο και της γέφυραςGolden Gate) όχθη οι Γουόριορς είναι πεινασμένοι, διψασμένοι, αποφασισμένοι, ατσαλωμένοι, αλλά και υποψιασμένοι...

Αρχής γιγνομένης από απόψε οι «defending champions» έχουν να ξοδέψουν τρία matchpoints και τούτο ενισχύει την ψυχολογία τους και τους απαλλάσσει από το άγχος και την πίεση των αντιπάλων τους. Δεν τους απαλλάσσει όμως από το βάρος της ευθύνης και κυρίως από την επιθυμία τους να τελειώσουν μια ώρα αρχύτερα αυτό το γαϊτανάκι, να μην ξαναγυρίσουν στο βόρειο Οχάιο, να κατακτήσουν για πέμπτη φορά το πρωτάθλημα, να απολαύσουν ξανά το «championship parade» και να πιάσουν τους Σπερς στην τέταρτη θέση των ομάδων με τους περισσότερους τίτλους.

Στον τρίτο τελικό ο Ερβινγκ και ο Τζέιμς σκόραραν μαζί 62 πόντους με 26/51 σουτ, ενώ την ίδια στιγμή ο Κάρι και ο (Κλέι) Τόμπσον έμειναν στους 29 με 10/26. Δυο βράδια αργότερα στο ίδιο γήπεδο το σκορ των δυο δυάδων ήταν 63-59 υπέρ των «Splash Brothers», που έβαλαν 11/22 σουτ από τα 7μ.25 και οδήγησαν τους Γουόριορς στην επίτευξη δυο ρεκόρ στην ιστορία των τελικών:  το ένα αφορά τα εύστοχα σουτ εύστοχων τριών πόντων (17) και το άλλο έχει να κάνει με το γεγονός ότι έγιναν η πρώτη ομάδα η οποία σκόραρε περισσότερα τρίποντα από δίποντα (17 έναντι 16).

Σιγά τα ωά, θα μου πείτε και έχετε δίκιο: πουφ, έβαλαν 22 τρίποντα δυο τύποι που έχουν ρίξει 830 από δαύτα όλη τη σεζόν και μάλιστα 830 στα 1893, τουτέστιν ποσοστό ευστοχίας 43.8%!

Α, για να μην το ξεχάσω: στον τέταρτο τελικό οι Γουόριορς πέτυχαν άλλο ένα ρεκόρ που το άρπαξαν –και αυτό-από τους Μπουλς των οποίων τον... τάφο συλούν συστηματικώς! Μετά τις περισσότερες νίκες στην κανονική περίοδο (73 έναντι 72), οι Καλιφορνέζοι έχουν πλέον καταγάγει και τις περισσότερες σε μια σεζόν, καθώς έφτασαν τις 88 (73+15), έναντι των 87 του Σικάγο της σεζόν 1995-96.

Οι φίλαθλοι των Γουόριορς ανυπομονούν για τον αποψινό αγώνα και ελπίζουν ότι η ηδονή τους θα κτυπήσει τιλτ! Το κουβέντιασα με κάμποσους από δαύτους εδώ στο Σαν Φρανσίσκο και λαχταρούν αυτή τη στιγμή, διότι απλούστατα δεν την έχουν ζήσει ποτέ!

Οι Γουόριορς έχουν στεφθεί τέσσερις φορές πρωταθλητές, αλλά τις πρώτες δυο (1947,1956) η ομάδα έδρευε ακόμη στη Φιλαδέλφεια, ενώ τον τίτλο του 1975 τον κατέκτησε στη Φιλαδέλφεια και τον περυσινό στο Κλίβελάντ, οπότε τα κομφετί μένουν εδώ και δεκαετίες αποθηκευμένα στα έγκατα του γηπέδου τους. Ως εκ τούτου απόψε έχουν την (πρώτη από τις δυο, εφόσον η σειρά τραβηχτεί στα επτά ματς) ευκαιρία να μεθύσουν από το νέκταρ και να κάνουν τον γύρο του θριάμβου στο σπίτι τους.

Παρεμπιπτόντως οι «Πολεμιστές» έχουν καλλιεργήσει αυτό το έδαφος, καθ’ όλη την εξέλιξη της εφετινής post season, υπό την έννοια ότι όλους τους γύρους της τους τελείωσαν στην «Oracle Arena»: 4-1 με τους Ρόκετς, 4-1 με τους Μπλείζερς και 4-3 στο διθυραμβικό comeback με τους Θάντερ. Αντιθέτως στην περυσινή σεζόν, η μόνη σειρά που ολοκληρώθηκε υπό το βλέμμα των φιλάθλων τους στο Οκλαντ ήταν εκείνη των τελικών της Δύσης με τους Ρόκετς.

Στους πρώτους τρεις τελικούς ο Κάρι είχε σκοράρει συνολικά 48 πόντους, δηλαδή 14 λιγότερους από τον εφετινό μέσο όρο του στη σεζόν, αλλά τα ξημερώματα του Σαββάτου πήρε το αίμα του πίσω. «Είναι ο Κάρι. Ο MVP της σεζόν» σχολίασε ο Κερ και δεν έχει άδικο, καθώς ο μικρός το δέμας, αλλά δαιμονισμένος γκαρντ που θεωρείται κιόλας από πολλούς ως ο καλύτερος σουτέρ στην ιστορία του ΝΒΑ, δεν μπαίνει σε κανένα καλούπι και, όπως έχω ξαναγράψει εδώ, θαρρώ ότι έχει προ πολλού τερματίσει το μπάσκετ!

Τουλάχιστον το μπάσκετ με την όποια συμβατική μορφή είχε έως τις μέρες του!

Ωρες ώρες ο Στεφ ξεπερνάει τόσο πολύ τη λογική και εκδηλώνει τέτοια μπασκετική παράνοια, ώστε του ταιριάζει κιόλας η παράφραση της ελληνικής παροιμίας που τον αφορά λόγω ονόματος...

Ο,τι του φανεί του Λωλοστεφανή!

Για την ακρίβεια ό,τι του φανεί, θα το εκτελέσει, θα το βάλει και θα στείλει κόσμο και κοσμάκη στο Δρομοκαίτειο!

Best of internet