Παναθηναϊκός... μιας ανάσας!

Ο Αρης Λαούδης γράφει για τον... δεύτερο Παναθηναϊκό της φετινής περιόδου, τα 5 στοιχεία που προσδίδουν οι Ουίλιαμς, Χέινς, τη μεγάλη κίνηση του Τζόρτζεβιτς στο ξεκίνημα του αγώνα και το... σύντομο ανέκδοτο που μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Παναθηναϊκός... μιας ανάσας!

Ο Παναθηναϊκός μοιάζει πλέον με ομάδα που ο ρυθμός του είναι «μια κι έξω». Σαραντάλεπτο... μιας ανάσας, πολυτέλεια που την απέκτησε μετά την προσθήκη των δύο Αμερικανών και την παραμονή των Πάβλοβιτς, Κούζμιτς. Μπαίνει στο παρκέ και επί 40 λεπτά αισθάνεσαι πως ο ρυθμός του είναι ευθεία γραμμή, αλλά πάντα στο μάξιμουμ!

Πέραν του γεγονότος ότι ο Τζόρτζεβιτς διαθέτει πλέον παίκτες που μπορούν να πιέσουν σε όλο το γήπεδο, έχει τόσες πολλές επιλογές που μπορεί να κάνει το «μπες - βγες» προτού καν κουραστεί αυτός που βρίσκεται στο παρκέ. 

Είναι δεδομένο πια, μετά από πέντε παιχνίδια σε Α1 και Ευρωλίγκα, πως οι «πράσινοι» έχουν καταφέρει να αλλάξουν το «τσιπάκι».  Ο Παναθηναϊκός είναι πολύ καλύτερος, ακριβώς επειδή ο Καλάθης παίζει 7-8 λιγότερα λεπτά απ' ό,τι έπαιζε παλιότερα, ακριβώς επειδή ο Διαμαντίδης προστατεύεται ακόμη περισσότερο από τον προπονητή του.

Η προσθήκη των Ουίλιαμς και Χέινς λειτουργεί ευεργετικά σε πολλούς τομείς.

1. Ο Παναθηναϊκός είναι δύο ταχύτητες πιο γρήγορος.

2. Εχει πολλές περισσότερες επιλογές στο «πέντε εναντίον πέντε».

3. Εχει μεγαλύτερη απειλή από το τρίποντο, ακόμη κι αν ο Χέινς ή ο Ουίλιαμς δεν είναι οι κλασικοί σουτέρ. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ο αντίπαλος τους έχει στο νου του φτάνει.

4. Υπάρχουν άλλοι δύο παίκτες - δημιουργοί, γεγονός που επιτρέπει στον Ραντούλιτσα να βρεθεί περισσότερες φορές με την μπάλα κάτω από το καλάθι.

5. Η ταχύτητα στην περιφερειακή άμυνα και τις περιστροφές καλύπτουν σε ένα μεγάλο βαθμό την αδυναμία του Ραντούλιτσα να ακολουθήσει στα πικ εντ ρολ ή να αντιμετωπίσει τα ένας εναντίον ενός. Πλέον η μπάλα περνάει πιο δύσκολα μέσα στο καλάθι του Παναθηναϊκού, πλέον οι «πράσινοι» έχουν έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο για να προστατεύσουν τον Σέρβο.

Θα πει κάποιος «όλα αυτά επειδή νίκησε την κακή Μάλαγα;». Θα συμφωνούσα, αν αυτή η εικόνα ήταν μόνο σ' αυτό το παιχνίδι, κι αν δεν γνωρίζαμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Παναθηναϊκός στα εκτός έδρας παιχνίδια. 

Υπό άλλες συνθήκες, αν δηλαδή μιλούσαμε για τον προ διμήνου Παναθηναϊκού, τώρα θα γράφαμε για μεγάλο «διπλό» στην Ισπανία, επομένως καλό είναι να συγκρίνουμε τα πράγματα όχι με βάση αυτά που ονειρευόμαστε, αλλά μ' αυτά που βιώναμε μέχρι πριν από λίγο καιρό...

Ομολογώ πως παραξενεύτηκα στο ξεκίνημα του αγώνα, όταν είδα τον Τζόρτζεβιτς να επιλέγει για τη βασική πεντάδα τους Πάβλοβιτς και Κούζμιτς, τους «τελειωμένους» δηλαδή, αυτούς που άφησαν ή θα αφήσουν τη θέση τους σε Ουίλιαμς και Χάντερ στην Α1.

Με μια δεύτερη σκέψη ομολογώ πως μου άρεσε. Μου άρεσε το γεγονός ότι ένας προπονητής, ακόμη κι αν έχει κάνει λάθος επιλογές, προσπαθεί να στηρίξει μέχρι τέλους τις αποφάσεις του.

Διεκδικεί ό,τι περισσότερο μπορεί να πάρει από τα δύο παιδιά, δειχνοντάς τους με τον πλέον πειστικό τρόπο πως τους θεωρεί σημαντικούς για τα κρίσιμα, όπως είναι τα παιχνίδια στην Ευρωλίγκα. 

Κι αυτό σε πρώτη φάση δεν είναι προπονητική επιλογή, είναι θέμα χαρακτήρα, προσωπικότητας και ο Τζόρτζεβιτς αποδεικνύει με τέτοια μικρά πραγματάκια γιατί θεωρείται και είναι ισχυρή προσωπικότητα.

Οσον αφορά στον Χάντερ, άπαντες θα πρέπει να κάνουν υπομονή και να δείξουν επιμονή.

Μεταγραφές 22χρονου από το NBDL με μηδαμινή εμπειρία σε υψηλό επίπεδο έχουν το ανάλογο ρίσκο και ο Παναθηναϊκός το ήξερε αυτό, όταν έκανε την επιλογή του. 

Ο Αμερικανός δυσκολεύεται να εγκλιματιστεί στην ευρωπαϊκή λογική, τη πιστή εφαρμογή των συστημάτων και τη φιλοσοφία «πρώτα σκέφτομαι και μετά τρέχω».

Αυτή τη στιγμή ο χρόνος δουλεύει για τον Παναθηναϊκό, ο Τζόρτζεβιτς δεν έχει κανένα λόγο να βιαστεί με τα θετικά αποτελέσματα να είναι διαδοχικά, άρα υπάρχει χρόνος για τη σταδιακή προσαρμογή του Αμερικανού.

Οσον αφορά στην υπόθεση «πρόκριση», ο Παναθηναϊκός είναι πλέον σε πολύ καλύτερο δρόμο απ' ό,τι ήταν πριν από ενάμιση μήνα.

Σε συνδυασμό με την ήττα της Εφές είναι αγκαλιά με την πρόκριση και πάει στο Βελιγράδι κλείνοντας το μάτι στο πλεονέκτημα έδρας.

Αν οι «πράσινοι» περάσουν από τον Ερυθρό Αστέρα, τότε έχουν κάθε λόγο να πιστεύουν στο αβαντάζ, κάτι που πριν από 30 ημέρες έμοιαζε με σύντομο ανέκδοτο.

Τελευταία Νέα