Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έψαξαν για λαβράκια στο πανέρι με τα αζήτητα

Ψάρεμα σε θολά νερά

O Nίκος Παπαδογιάννης επιχειρεί τον απολογισμό των μετεγγραφικών κινήσεων των "αιωνίων" και υπενθυμίζει πόσο μακριά βρίσκεται το Βερολίνο.

Ψάρεμα σε θολά νερά

O Παναθηναϊκός επιστρέφει στις επάλξεις της Ευρωλίγκας οπλισμένος με την αισιοδοξία που δημιουργήθηκε από τις πρόσφατες προσθήκες, ενώ ο Ολυμπιακός ψάχνει τρικ της τελευταίας στιγμής για να μπαλώσει τα –όχι πολλά- κενά του και να ρεφάρει τις απρόσμενες ήττες που τον έφεραν σε μειονεκτική θέση.

Οι «πράσινοι» έχουν σύμμαχο το βατό πρόγραμμα, ενώ οι «κόκκινοι» παλεύουν στον λάκκο με τα θηρία. Ο δρόμος είναι ακόμη ανηφορικός και ομιχλώδης. Το Βερολίνο βρίσκεται πολύ πολύ μακριά.

Εάν οι ομάδες μας παρακολουθήσουν το φάιναλ-φορ από τους καναπέδες, δεν θα έχουν άλλον να κατηγορήσουν, παρά μόνο τον εαυτό τους. Ο προγραμματισμός που έκαναν δεν είναι ακριβώς παράδειγμα προς μίμηση.

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε τα σπόρια των εντυπώσεων στο παζάρι του χειμώνα, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα γαλόνι. Καμία πρωτοκλασάτη ομάδα που σέβεται τον εαυτό της δεν φτάνει στα μέσα του Φλεβάρη με τρία κραυγαλέα κενά.

Το πρόβλημα του Ολυμπιακού δημιουργήθηκε κυρίως από τραυματισμούς, ενώ ο Παναθηναϊκός δεν είχε να αντιμετωπίσει τέτοιους μετά τον Οκτώβρη. Απλώς στελεχώθηκε με λάθος παίκτες σε λάθος πόστα.

Ωστόσο, άγγιξε έγκαιρα τον τύπον των ήλων και έφερε ενισχύσεις όσο υπάρχει ακόμη χρόνος για να διεκδικήσει διάκριση.  

Ο Σάσα Τζόρτζεβιτς κατάλαβε ότι είναι περίπου αδύνατο να βρεθεί καλός ψηλός τέτοια εποχή και έστρεψε αλλού την προσοχή του.

Το αμυντικό πλάνο του Παναθηναϊκού προϋποθέτει πλέον αυξημένη πίεση στην περίμετρο, ώστε να γίνεται πιο δύσκολη η κυκλοφορία της μπάλας και να περιορίζονται τα χτυπήματα στο μαλακό υπογάστριο της ομάδας.

 Όσο λιγότερες πάσες παραλάβει ο προσωπικός αντίπαλος του Ραντούλιτσα ή του Φώτση, τόσο πιο κοντά στο «70» θα μείνει το παθητικό. Η άμυνα φέρνει τις νίκες, όχι η επίθεση.

Η παρουσία των Ουίλιαμς και Χέινς κάνει την περιφερειακή γραμμή πιο αθλητική και γρήγορη, ενώ πολλαπλασιάζει τις εναλλακτικές λύσεις δίπλα στο αναντικατάστατο τρίο των Καλάθη, Διαμαντίδη, Φελντίν.

Τα πρώτα δείγματα γραφής του Έλιοτ Ουίλιαμς υπήρξαν ενθαρρυντικά, αλλά θα πρέπει να τον δούμε σε συνθήκες πίεσης πριν του δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης. Το NBDL δεν είναι παρά το πανέρι με τα αζήτητα, άσχετα αν μια στο τόσο κρύβει ακατέργαστους θησαυρούς.

Το ίδιο φυσικά ισχύει για τον αδοκίμαστο Βινς Χάντερ, που είναι ψηλός διαφορετικής κοπής από τον Κούζμιτς, αλλά δεν πρόκειται να ανεβάσει τον δείκτη της ποιότητας.

Από όλους τους παίκτες που έγιναν κάτοικοι Ελλάδας τις τελευταίες 2-3 εβδομάδες, νομίζω ότι ο Μάρκες Χέινς είναι το πιο σίγουρο χαρτί. Τα χιλιόμετρά του στα ευρωπαϊκά γήπεδα, το μετρημένο του παιχνίδι και το καλό του σουτ μπορεί να τον μετατρέψουν σε ιδανικό συμπλήρωμα των μέχρι προχθές αβοήθητων Καλάθη, Διαμαντίδη.

Ο Παναθηναϊκός είναι προφανώς ενισχυμένος, αλλά δεν ξέρω κατά πόσον βρήκε λύσεις για τις ανάγκες του. Μοιάζει περισσότερο με πείραμα του Οκτώβρη που ξεκινάει κάτι καινούριο, παρά με αποτέλεσμα διορθωτικών κινήσεων.

Δεν έχει αρκετό χρόνο για να αφομοιώσει τα νέα πρόσωπα, ούτε την πολυτέλεια να στραβοπατήσει εδώ κι εκεί.

Ελπίζω ότι θα κερδίσει ένα τουλάχιστον από τα δύο κρίσιμα παιχνίδια που έχει μπροστά του (Φενέρ μέσα, Μάλαγα έξω). Ειδάλλως  θα αναγκαστεί να δώσει αγώνα επιβίωσης στο υπόλοιπο του Τop-16.

Ο Ολυμπιακός έχει άλλου είδους προβλήματα. Οι ήττες από τη Μπρόζε και από τη Ζαλγκίρις σκόρπισαν αμφιβολία και ανησυχία σε μία ομάδα που ως τότε ένιωθε άτρωτη και είχε την πολυτέλεια να αφήνει τον τρίτο της σέντερ στην άκρη του πάγκου.

Ο αδυσώπητος Όμιλος F φρόντισε να μοιράσει σιγαστήρες στις τελευταίες ντουντούκες, οπότε οι προτάσεις από τους μάνατζερς που μυρίστηκαν ψητό με τη φυγή του Τζέιμς έπεσαν βροχή.

Η απόφαση για ενίσχυση της «μπροστινής» γραμμής ελήφθη με μεγάλη καθυστέρηση, αφού πρώτα αποκτήθηκαν δύο παίκτες για θέσεις όπου η ομάδα ήταν γεμάτη (Οντομ, Παπανικολάου).

Και πώς να βρεις Φλεβάρη μήνα ψηλό της προκοπής, φτηνό, αξιόπιστο, πρόθυμο να παίξει στην Ευρώπη και ικανό να αντέξει στις απαιτήσεις;

Χάθηκε χρόνος για το χατίρι αποδιοπομπαίων όπως ο Ντόρσεϊ, εξετάστηκαν παίκτες δεύτερης διαλογής, έγιναν γενναιόδωρες προτάσεις σε άνεργους (Μπαρνιάνι) ή και παλαίμαχους (Μάξιελ) αστέρες, ώσπου η μπίλια κάθισε στον 33χρονο Χακίμ Ουόρικ, που έβγαζε το εφ’άπαξ στην Αυστραλία.

Για λύση της τελευταίας στιγμής, ο Ουόρικ είναι αξιόλογος. Αλλά η τελευταία στιγμή είναι κακός σύμβουλος. Και όχι μόνο για το πορτοφόλι.

Ο Ολυμπιακός έψαχνε δυνατό σέντερ για να γεμίσει τις ρακέτες του και πήρε ελαφρύ «τεσσαροπεντάρι», που σκοράρει μέσα από τα 3 μέτρα. Περπατημένο στα γήπεδα του ΝΒΑ, αλλά δίχως ευρωπαϊκή θητεία.

Δεν γνωρίζω πότε θα είναι σε θέση να προσφέρει ο νεοσύλλεκτος, γνωρίζω όμως ότι δεν θα παίξει στην κρίσιμη αναμέτρηση με τη Μπαρτσελόνα. Στο τζάμπολ της Παρασκευής, ο Τόμιτς θα βρει απέναντί του τον άγουρο Μιλουτίνοβ.

Η απουσία του εύθραυστου Ματ Λοτζέσκι από τα επόμενα παιχνίδια βγάζει στο προσκήνιο τον Κώστα Παπανικολάου, ο οποίος καλείται να φορέσει άμεσα παπούτσια βασικού (αν και όχι απαραίτητα «πενταδάτου»).

Αν μη τι άλλο, αυτός είναι σίγουρο χαρτί, όσο έδαφος κι αν έχασε τους τελευταίους μήνες. Ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί να πάρει πολλά από τους δύο «Παπ», εάν θέλει να παραμείνει ανταγωνιστικός ως το τέλος.

Θα μπορέσει όμως κάποιος από αυτούς να αναπληρώσει το μακρυνό σουτ του Λοτζέσκι; Το τρίποντο είναι σημείο κλειδί για να λειτουργήσει το πλάνο του Γιάννη Σφαιρόπουλου.

Δεν ανήκω σε όσους θεωρούν καθοριστικής σημασίας τον αγώνα με τη Μπαρτσελόνα. Ο Ολυμπιακός μπορεί να προκριθεί ακόμα και αν χάσει στο «Μπλαουγράνα», ιδίως μάλιστα αν προστατεύσει το +12 του Φαλήρου.

Υποψιάζομαι ότι θα προκριθεί και ομάδα με 7-8 νίκες από αυτόν τον μπερδεμένο Όμιλο. Όχι ότι είναι εύκολο βέβαια το 5-2 στα υπόλοιπα παιχνίδια. Ο Όμιλος είναι σπαρμένος με υφάους.

Εκείνες οι ήττες του Γενάρη, από Γερμανούς και Λιθουανούς, θα είναι βαρίδι για τον Ολυμπιακό μέχρι το τέλος του Top-16. Επειτα θα το ξεφορτωθεί, αλλά μπορεί να βρίσκεται ήδη στον δρόμο προς το σπίτι.

Τελευταία Νέα