Σταμάταγε ένας, ξεκίναγε άλλος

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες επέστρεψε από τη Βιτόρια και σχολιάζει μία ακόμη παράσταση του Ολυμπιακού.

Σταμάταγε ένας, ξεκίναγε άλλος

Η τέλεια χορογραφία δε χρειάζεται έναν, δύο ή τρεις. Χρειάζεται πολλούς. Χρειάζεται όλους βασικά και σε ένα ακόμη ματς ο Γιάννης Σφαιρόπουλος κατάφερε και πήρε από όλους κάτι. Άλλοι έδωσαν πολλά, άλλοι λίγα και κανείς τίποτα.

Θυμάμαι να σχολιάζω αρνητικά την τραγική τρίτη περίοδο του Όντομ, αλλά κατά τη διάρκεια της δεύτερης είχε φροντίσει να παίξει 2-3 σπουδαίες άμυνες σε κομβικό σημείο του παιχνιδιού. Ο Σον Τζέιμς ήταν καταλυτικός με τα καλάθια του στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μία σειρά, ωστόσο ο εντυπωσιακός τρόπος που αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός στη Βιτόρια δε με αφήνει. Πέντε μέρες να έπαιζαν οι δύο ομάδες, πέντε μέρες θα νικούσαν οι Πειραιώτες. Τέτοιο ματς ήταν. Τέτοια καθολική υπεροχή είχε ο Ολυμπιακός.

Το κλειδί της αναμέτρησης ήταν ένα και αυτό όχι αγωνιστικό.

Συγκέντρωση…

Οι παίκτες του Ολυμπιακού εκτός από μερικές κατοχές μπάλας ήταν απόλυτα συγκεντρωμένοι στο στόχο τους, στο αγωνιστικό τους πλάνο, στο τι χρειαζόταν να κάνουν για να φύγουν πανηγυρίζοντας από τη χώρα των Βάσκων.

Οι Αμερικανοί προπονητές ισχυρίζονται ότι, «Ένας παίκτης φαίνεται αν είναι συγκεντρωμένος στα lay up και στις βολές».

Ο Ολυμπιακός είχε 22/24 βολές και δεν έχασε κανένα lay up. Μία φορά μόνο σε φάση δύο εναντίον ενός άργησε ο Πρίντεζης να τη δώσει στον Στρόμπερι και δεν εκδηλώθηκε όπως έπρεπε ο αιφνιδιασμός.

Για αυτό νίκησε ο Ολυμπιακός. Γιατί ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος ακόμη και τις στιγμές που 10.000 Βάσκοι τους τρυπούσαν τα τύμπανα των αυτιών τους.

ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΟ ΣΑΚΟΥΛΙ

Έγινε το 2/2 και ακολουθεί η Μπάμπεργκ στο ΣΕΦ. Από τα εύκολα θεωρητικά ματς, αλλά μόνο τέτοιο δεν είναι. Κάνω να κοιτάξω παραπέρα από εκεί που πρέπει και βλέπω την ευκαιρία για ένα 4/4 (μετά την Μπάμπεργκ ακολουθεί παιχνίδι στο Κάουνας). Ιδανικό σενάριο, αλλά ο Σφαιρόπουλος με αγριοκοίταξε όταν του το ανέφερα.

Το θέμα είναι να μαζεύεις νίκες γιατί το Top 16 είναι μεγάλο. Η αγωνιστική εικόνα των ομάδων θα αλλάξει στο διάστημα των 15 εβδομάδων οπότε καλό είναι όποτε σου δίνεται η ευκαιρία να την αρπάζεις.

Για να είμαι δίκαιος στον Ολυμπιακό δε δόθηκε καμία ευκαιρία. Μόνος του τη δημιούργησε και μαγκιά του. Έπαιξε εντυπωσιακό μπάσκετ και ανάγκασε άπαντες να τον χειροκροτήσουν.

Μία ακόμη επιβεβαίωση της ψήφου των GM για «τον πιο άβολο αντίπαλο». Δίκιο έχουν.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΚΙ Ο... ΝΤΑΡΤΑΝΙΑΝ

Με την τριάδα Μάντζαρη, Πρίντεζη και Σπανούλη να κάνει ό,τι θέλει στο παρκέ όποτε χρειαζόταν ο Βέλιμιρ Περάσοβιτς δεν είχε τρόπο να σταματήσει τον Ολυμπιακό. Ζήλεψε τους 3 σωματοφύλακες ο Χάντερ κι ως άλλος Νταρτανιάν μπήκε στην εξίσωση.

Η άμυνα της Λαμποράλ πάνω στον Σπανούλη και το σκριν στη μπάλα (pick ‘n’ roll) ήταν απόλυτα προσαρμοσμένη και τον εμπόδιζε ακόμη και να πασάρει (ποτέ δε βρήκε τον ψηλό που έκοβε στη ρακέτα μετά το σκριν). Ε και;

Ο Μάντζαρης ήταν εκεί. Πλάκα πλάκα ο Μάντζαρης παίζει να είναι ο πιο βελτιωμένος παίκτης της Ευρωλίγκας. Καθόλου πλάκα όμως δεν είναι το ενδιαφέρον των Μέμφις Γκρίζλις για την αφεντιά του. Κανείς δεν είπε πως καίγονται να τον αποκτήσουν, αλλά είναι πολύ τιμητικό για ένα παιδί με τα χαρακτηριστικά του Έλληνα γκαρντ (δεν έχει αλτικές ικανότητες, δεν έχει σπουδαία ταχύτητα) να ασχολούνται μαζί τους ομάδες του ΝΒΑ. Για την ακρίβεια είναι δυο φορές μεγαλύτερη μαγκιά του διότι έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον τους χάρη στο μυαλό που διαθέτει και την αντίληψή του γύρω από το παιχνίδι.

Όταν σταμάτησε ο Μάντζαρης εμφανίστηκε ο Χάντερ… Θα ξεκινήσω από την άμυνά του. Στο 90% των περιπτώσεων έβγαζε το σώμα του μπροστά από του αντιπάλου του κλείνοντας τον διάδρομο πάσας. Επίσης χρησιμοποιούσε άριστα τα χέρια του κάνοντας πολλά tips and deflections (όταν η μπάλα βρίσκει τα χέρια σου και της αλλάζουν πορεία ή την καθυστερούν να φτάσει στον αποστολέα της η μπάλα). Καλά για την επίθεση τι να αναφέρω… Όπως ήθελε την έβαζε.

Όταν σταμάτησε ο Χάντερ ξεκίνησε ο Πρίντεζης. Οι εφτά πρώτοι πόντοι του τρίτου δεκαλέπτου έφυγαν από τα χέρια του. Κάθε ένας και μαχαιριά στην ψυχολογία των γηπεδούχων με τη διαφορά να ξεφεύγει.

Όταν σταμάτησε ο Πρίντεζης…. Καλά καταλάβατε. Ο Σπανούλης φόρεσε την μπέρτα του. Αυτό το παιδί λατρεύει να παίζει στην Ισπανία. Με την Λαμποράλ να μειώνει στους 6 πόντους στο 28’, σκόραρε 8 πόντους με δύο τρίποντα και έδωσε δύο ασίστ. Συνολικά 12 πόντοι από τα χέρια του αρχηγού. Ή από το μυαλό του αν προτιμάτε.

Αποτελεί στοιχείο έρευνας πως ο αρχηγός του Ολυμπιακού προσαρμόζεται στις δυσκολίες και την αναγκαιότητα της αναμέτρησης που είναι σημαντική για την ομάδα του. Στην πρώτη φάση έπαιζε «σβηστός» και ξαφνικά δύο εβδομάδες τώρα, κάνει ό,τι θέλει στο παρκέ.

 Προφανώς και είναι μία από τις σημαντικές διαφορές του καλού παίκτη από του παικταρά.

Και για να σας προλάβω, όχι δε γίνεται να παίξει και στα 14 ματς του Top 16 καλά. Θα έχει και άσχημες βραδιές.

ΥΓ: Νωρίς στην τρίτη περίοδο ο Σπανούλης βουτάει για να κλέψει τη μπάλα μπροστά από τον πάγκο του Ολυμπιακού. Κουτουλάει με τον αντίπαλό του και η μπάλα κυλάει στο παρκέ όπου βουτάει ο Πρίντεζης για να την κερδίσει.

Πώς να χαθεί αυτό το ματς;

ΥΓ 2: 22/24 βολές. Τεράστια μαγκιά.

ΥΓ 3: Κοιτάζω έξω από το παράθυρο του αεροσκάφους καθώς επιστρέφουμε. Πίσσα σκοτάδι και σκέφτομαι… Με Γιανγκ τι θα γινόταν φέτος;

ΥΓ 4: Ο Στρόμπερι «κλείδωσε» τον Κοζέρ με την εκπληκτική του άμυνα. Πολύτιμος ξανά κι ας μην σκόραρε.

Τελευταία Νέα