Πλάκα πλάκα, είναι (σαν) τελικός!

Σε λίγες ώρες από τώρα, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ο Ολυμπιακός υποδέχεται την Μπαρτσελόνα και ο Βασίλης Σκουντής γράφει για έναν αγώνα που πέρυσι ήταν προημιτελικός και τώρα μοιάζει με πρόωρο τελικό!

Πλάκα πλάκα, είναι (σαν) τελικός!

Oμολογώ ότι το σκέφτηκα πολύ για να χαρακτηρίσω (στον πρόλογο μου) τον αποψινό αγώνα του Ολυμπιακού με την Μπαρτσελόνα ως πρόωρο τελικό, αλλά ας το πάρει το ποτάμι!

Τι να το πάρει δηλαδή, που το πήρε κιόλας: ναι, δεν αντιλέγω, είναι πρόωρη και ως εκ τούτου υπερβολική η ετικέτα που βάζω στην πρεμιέρα των φιναλίστ της περυσινής Ευρωλίγκας στο ούτως ή άλλως μακρύ και μη επιδεχόμενο ασφαλών προβλέψεων, Τop 16, αλλά ίσως δεν απέχει κιόλας από την πραγματικότητα...

Στο πρώτο ετάπ αυτού του ράλι των 14 αγωνιστικών, που συνιστά Μαραθώνιο σε ρυθμό... σπριντ, ο Ολυμπιακός υποδέχεται την ομάδα, που χωρίς τη θέληση της, έγινε χαλί για να την πατήσει στις 23 του περασμένου Απριλίου και (σε πείσμα του μειονεκτήματος έδρας) να “πετάξει” προς το Φάιναλ Φορ της Μαδρίτης.

Δεν ξέρω εάν οι Καταλανοί εκτός όλων των άλλων κινήτρων, βάζουν στη φαρέτρα τους και την εκδίκηση για τον περυσινό αποκλεισμό τους, σίγουρα πάντως ο Ολυμπιακός οφείλει να παρουσιαστεί υποψιασμένος και θωρακισμένος για να αντιμετωπίσει και το ήσσον: ασφαλώς η όποια επιθυμία των Καταλανών να πάρουν το αίμα τους πίσω είναι το ήσσον, έναντι του μείζονος που αφορά τον ορίζοντα των δυο ομάδων με θέα το Βερολίνο...

Εχω πολύ νωπή την εικόνα της Μπαρτσελόνα από την προχθεσινή προέλαση της στη Μαδρίτη, όπου οι “μπλαουγκράνα” φρόντισαν να πάρουν πίσω μια πρώτη... σύριγγα από το αίμα τους: το γράφω αυτό διότι (ελέω Ολυμπιακού και δη Πρίντεζη) απουσίασαν από το Φάιναλ Φορ του περασμένου Μαίου, ενώ στη συνέχεια η Ρεάλ τους “σκούπισε” στη σειρά των τελικών του ισπανικού πρωταθλήματος και συν τοις άλλοις είχαν να αλώσουν αυτό το γήπεδο σε αγώνα της κανονικής περιόδου της λίγκας ΑCB από τις 27 Δεκεμβρίου του 2009.

Ακριβώς έξι χρόνια δηλαδή, ούτε ώρα λιγότερη!

Θα ήμουν υπερβολικός εάν έγραφα ότι η Μπαρτσελόνα με τρόμαξε, αλλά ομολογώ ότι με εντυπωσίασε και κυρίως με έπεισε για το ταλέντο της να βάζει στο... βρακί της την οποιαδήποτε ομάδα και να την πηγαίνει βόλτα. Πρόκειται όντως για ένα μεγάλο ταλέντο το οποίο οι λεγάμενοι εδώ και χρόνια (ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων τους) το έχουν μετατρέψει από συνήθεια σε δεύτερη φύση και το μοστράρουν ως προίκα: να βρίσκουν δηλαδή το κουμπί των αντιπάλων τους, να επιβάλουν τον δικό τους ρυθμό και να επιβάλουν τα δικά τους μέτρα και σταθμά.

Αυτό το θεωρώ μεγάλο ταλέντο και ανεκτίμητη περιουσία που ασφαλώς πιστώνονται στον Πασκουάλ, “τον πιο σχολαστικό προπονητή του κόσμου”, όπως τον χαρακτήρισε, όταν βρέθηκε στη δούλεψη του, ο Κώστας Παπανικολάου. Λέγεται ότι στο ετήσιοplaybook του Τσάβι υπάρχουν καμιά εξηνταριά διαφορετικά συστήματα, αλλά η ικανότητα της Μπαρτσελόνα να χειραγωγεί έναν αγώνα, όπως τη βολεύει, ξεπερνάει κατά πολύ την ποικιλομορφία των συστημάτων της...

Η Vistabet σου επιστρέφει το ποντάρισμά σου αν ο Γιώργος Πρίντεζης σημειώσει πάνω από 15 πόντους κόντρα στην Μπαρτσελόνα. 

Η Μπαρτσελόνα δεν είναι η κυρίαρχος του παιχνιδιού στην Ευρωλίγκα. Πιθανότατα δεν είναι κιόλας η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Εχει όμως αναγάγει σε επιστήμη την ικανότητα της να επιβάλει τον ρυθμό της, χωρίς κατ' ανάγκην αυτός να είναι γρήγορος, όπως καθ' έξιν, από παράδοση και λόγω της από δεκαετιών παγιωμένης κουλτούρας ταιριάζει στις ισπανικές ομάδες.

Αυτό, παρεμπιπτόντως, μου το είχε πει πριν από τέσσερα χρόνια, ο Φώτης Κατσικάρης, ο οποίος έχει κιόλας πολύ φιλικούς δεσμούς με τον Πασκουάλ: “Η Μπαρτσελόνα παίζει γρήγορα στο ανοικτό γήπεδο, αλλά είναι πολύ πιο γρήγορη και επικίνδυνη στο σετ παιχνίδι”.

Που εδράζεται αυτή η ικανότητα της; Στην εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας, στο passing game (tale e quale με το περίφημο “tiki- taka” της ποδοσφαιρικής αδερφής της), στις πολύ καλές αποστάσεις και στα καίρια σημαδέματα είτε με περιφερειακά σουτ, είτε με το παιχνίδι μέσα στη ρακέτα.

Ναι, ξέρω, εάν κάποιος διαβάσει αυτά που γράφω, μπορεί να νομίζει ότι ο Ολυμπιακός δεν αντιμετωπίζει την Μπαρτσελονα, αλλά τους Σαν Αντόνιο Σπερς και να μπει κιόλας στο τριπάκι ότι δεν έχει απέναντι του τον Τόμιτς, τον Ναβάρο, τον Ντόλεμαν και τον Σατοράνσκι, αλλά τον Ντάνκαν, τον Ολντριτζ,, τον Πάρκερ και τον Λέοναρντ!

Εδώ ήρθαμε, που λένε και στο σινεμά: Εδώ ήρθαμε, διότι οφείλω να ομολογήσω την ήττα μου σε ότι αφορά τη λανθασμένη άποψη που είχα σχηματίσει για τον δίμετρο Τσέχο πόιντ γκαρντ: τον θεωρούσα υπερτιμημένο, αλλά παρακολουθώντας τον πολύ πιο προσεκτικά (και με την Μπαρτσελόνα και με την Εθνική Τσεχίας) συνειδητοποίησα ότι έσφαλα και του ζητώ συγνώμη!

Προχθές στη Μαδρίτη ο Σατοράνσκι οργίασε! Εβαλε 16 πόντους, κατέβασε επτά ριμπάουντ, μοίρασε έξι ασίστ, διάβασε άψογα το παιχνίδι, κατεύθυνε με μαεστρία την ομάδα του, σήκωσε το μεγάλο ανάστημα του σε καίριες φάσεις στην άμυνα και έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στη μεγάλη νίκη της.

Chapeau που λένε και οι Γάλλοι, σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ο Σατοράνσκι ήταν ένας από τους έξι παίκτες με διψήφιο νούμερο πόντων που μοστράρισε η Μπαρτσελόνα στο clasico,συμπεριλαμβανομένης και της αυτού εξοχότητος, του Χουάν Κάρλος Ναβάρο! Ο “La Bomba” ο οποίος ακόμη και τώρα παραμένει χαρισματικός στο να εμφανίζεται σαν τον φάντη μπαστούνι στις κρίσιμες στιγμές ενός αγώνα, παρουσίασε άλλο ένα “επεισόδιο” σε αυτό το σίριαλ, με το εκκωφαντικό buzzer beater τρίποντο που πέτυχε εκτός ισορροπίας (παλιά του τέχνη κόσκινο), από τη γωνία και μαρκαρισμένος, στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου.

Αυτό το τρίποντο ξεπέρασε κατά πολύ το κλισέ του λεγόμενου “καλαθιού ψυχολογίας” και ο Ολυμπιακός ξέρει καλά ότι τέτοια καλάθια που πονάνε τον αντίπαλο, το “μπασκετικό σίχαμα”, όπως τον είχε αποκαλέσει ο συχωρεμένος ο Συρίγος, θα τα βάζει μέχρι να γεράσει και να χρειάζεται μπαστούνι για να σταθεί στα λεπτά ποδαράκια του!

Το εννοώ αυτό για τη γνώση του Ολυμπιακού: για τη γνώση και για την απαραίτητη μνήμη του, που τον γυρίζουν στις 16 Ιανουαρίου του 2014, όταν στο πλαίσιο της τρίτης αγωνιστικής του Top 16 είχε ηττηθεί από την Μπαρτσελόνα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με 81-72, με τον Ναβάρο να εξελίσσεται σε δήμιο, όχι τόσο για τους 21 πόντους του (4/5δ., 3/6τρ., 4/4β.), αλλά για δυο κολλητά καλάθια που έβαλε όταν η μπάλα “έκαιγε”...

Με το σκορ στο 41-43 κι ενώ ο Ολυμπιακός είχε ανακάμψει μετά το 0-14 που έφαγε, ο... ακατονόμαστος σκόραρε με μπάσιμο και στο καπάκι πέτυχε ένα “άγριο” (όπως το είχε χαρακτηρίσει η επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας) τρίποντο, πάλι εκτός ισορροπίας και με τον Μάντζαρη κολλημένο πάνω του για το 41-48.

Αν και πέρασαν ήδη δυο χρόνια, δεν φεύγει από το μυαλό μου η εικόνα του μορφασμού της τσατίλας του Γιώργου Μπαρτζώκα, όπως επίσης δεν θα ξεχάσω ένα σχόλιο που διάβασα κάπου μετά από λίγη ώρα ότι “κάποιος έπρεπε να βρεθεί εκεί και να βαρέσει τα χέρια του Ναβάρο για να του κόψει τον τσαμπουκά”!

Μ' αυτά και μ' αυτά ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει απόψε μια ομάδα με γεμάτο ρόστερ, βάθος στον πάγκο, ισορροπία σε θέσεις και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Προφανώς ο Γιάννης Σφαιρόπουλος, οι συνεργάτες του στο τεχνικό επιτελείο και οι παίκτες του δεν περιμένουν από εμένα να ακτινογραφήσω τον αντίπαλο τους, ούτε να του;ς δώσω συμβουλές για το πώς θα τον αναχαιτίσουν. Μένω όμως σε εκείνο που έγραψα στην αρχή, ότι δηλαδή ο αποψινός αγώνας μοιάζει με έναν τελικό, έστω κι αν διεξάγεται στην πρεμιέρα του Τop 16 και σέρνει ένα γαϊτανάκι άλλων δέκα τριών.

Γιατί επιμένω σε αυτή την άποψη; Ιδού μερικοί από τους λόγους:

  • Είναι η πρεμιέρα της δεύτερης φάσης και το θετικό αποτέλεσμα εκτός από τους δυο βαθμούς προσπορίζει επίσης τη θετική αύρα και την αισιοδοξία.

  • Ο Ολυμπιακός παίζει στο σπίτι του, το οποίο σε μια τόσο μακρά φάση (και προς άγραν του πλεονεκτήματος έδρας που ωστόσο δεν αποτελεί το άπαν) πρέπει να το υπερασπίσει όσο περισσότερο μπορεί και να το κρατήσει αλώβητο. Υπέρ βωμών και εστιών, που λένε...

  • Σε αυτόν τον όμιλο, που μοιάζει με λάκκο των λεόντων (και στον οποίο παρεμπιπτόντως συνωστίζονται ομάδες που έχουν να επιδείξουν αθροιστικά 21 τρόπαια, 47 τελικούς και 50 Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας) η Μπαρτσελόνα είναι μια από τις κυριότερες ανταγωνίστριες του.

  • Ο Ολυμπιακός καλείται να διαχειριστεί και να ξεπεράσει με επιτυχία και ανωδύνως τη δεύτερη αγωνιστική κρίση του μέσα στη σεζόν: στην πρώτη είχε γνωρίσει τρεις ήττες (δύο από τον Παναθηναϊκό και μία από τη Λαμποράλ Κούτσα), ενώ στη δεύτερη στραβοπάτησε στην έδρα του με την Ανατολού Εφές και του βγήκε η ψυχή για να νικήσει τη Νέα Κηφισιά και τον Αρη.

  • Καλείται επίσης να καλύψει το κενό του πολύτιμου Λοτζέσκι, να βάλει (έστω και καθυστερημένα) σε ρέγουλα τον Σπανούλη και να... ταριχεύσει τον Πρίντεζη ώστε να μην ενισχύσει τη σπέκουλα ότι τάχα περισσότερο από έναν έκτο γκαρντ τύπου Ντάριους Οντομ, χρειαζόταν ένα τεσσάρι.

  • ΥΓ-1: Πράγματι η υπόθεση του άρτι αφιχθέντος Αμερικανού γκαρντ σηκώνει πολλή κουβέντα, αλλά όπως γράφει συχνά στα δικά του υστερόγραφα ο Μελάγες (και όχι απλώς συμφωνώ, αλλά επαυξάνω κιόλας), ο καλύτερος δημοσιογράφος ξέρει λιγότερα από τον χειρότερο προπονητή. Τουτέστιν, ο Σφαιρόπουλος που έχει πλάσει αυτή την ομάδα, τη ζει και την ψηλαφίζει κάθε μέρα, γνωρίζει πολύ καλύτερα απ' όλους τι σόι παίκτη χρειαζόταν. Ζούμε ούτως ή άλλως στην εποχή της δικτατορίας των γκαρντ και συν τοις άλλοις ο Οντομ μοιάζει ως μια προληπτική κίνηση εάν η ατυχία ξανακτυπήσει την πόρτα στο back court της ομάδας. Επί της ουσίας, ο Ολυμπιακός πήρε έναν παίκτη δίκην ασπίδας του ταλαιπωρημένου Σπανούλη, με αποτέλεσμα να μεταθέτει μερικούς παίκτες μία θέση παραπάνω (δυάρια που γίνονται τριάρια, τριάρια ως τεσσάρια και τεσσάρια ως κατά συνθήκην πεντάρια) και ελπίζει ότι ο λεγάμενος θα βαδίσει στα χνάρια του Εϊσι Λο και θα γίνει ο... “μαύρος Σπανούλης”, όπως τον έλεγε τότε ο Βαγγέλης Αγγέλου.

  • ΥΓ-2: Μου έκανε εντύπωση ότι ο Οντομ συστήθηκε από μόνος του ως παίκτης που προσελήφθη για να αναλάβει αμυντικές αποστολές...

  • ΥΓ-3: Δεν ξέρω εάν ο Παπαπέτρου ο οποίος στο Τέξας ονειρευόταν και κάποια στιγμή ζήτησε να κάνει προπόνηση για να παίξει στο “1” και στο“2”) χαίρεται που λογίζεται πλέον περισσότερο ως τεσσάρι είτε σε τακτικές, είτε σε έκτακτες ανάγκες,σίγουρα πάντως αντιμετωπίζει μια πρόκληση στην καριέρα του. Οι καλοί παίκτες άλλωστε δεν έχουν θέση και δεν πρέπει να φορούν ταμπέλες...

Τελευταία Νέα