Σον, μη με ρεζιλέψεις!

Ο Σον Τζέιμς έρχεται στον Πειραιά για να αντικαταστήσει τον Πάτρικ Γιανγκ και ο Βασίλης Σκουντής παρουσιάζει τη συστατική επιστολή του, γραμμένη δια χειρός Γιώργου Μπόγρη...

Σον, μη με ρεζιλέψεις!

Δεν ξέρω εάν ο Γιάννης Σφαιρόπουλος ή κάποιος από τους συνεργάτες του στο προπονητικό επιτελείο του Ολυμπιακού ή ακόμη και ο πρώην συμπαίκτης του στον ΠΑΟΚ (σεζόν 2013-14), Μιχάλης Τσαϊρέλης τηλεφώνησε στον Γιώργο Μπόγρη για να τον ρωτήσει τι καπνό φουμάρει ο Σον Τζέιμς. Υπόθεση εργασίας κάνω, δεν υπονοώ οτιδήποτε και δεν ξέρω κιόλας το παραμικρό επ’ αυτού: το γράφω προς χάριν της ίντριγκας, διότι εάν κάποιος από Πειραιά μεριά ζητούσε την άποψη του Ελληνα σέντερ της Μπιλμπάο για το «παιδί-λάστιχο» από τη Γουιάνα, ο Ολυμπιακός θα είχε σπεύσει να τον απαγάγει εδώ και μέρες!

Από τότε, ας πούμε, που λόγω του φόβου του για τις τρομοκρατικές επιθέσεις των Τζιχαντιστών στο Παρίσι, ο λεγάμενος αρνήθηκε να ακολουθήσει την αποστολή της ομάδας στη Ναντέρ για τον αγώνα του Eurocup...

Παρεμπιπτόντως αυτή η υπόθεση προκαλεί όντως έκπληξη, διότι κανονικά ένας άνθρωπος ο οποίος πυροβολήθηκε και κόντεψε να πεθάνει πριν από εννέα χρόνια και συν τοις άλλοις γεννήθηκε σε μια χώρα 747.000 ψυχών, που είναι από τις πρώτες στον κόσμο σε αυτοκτονίες, θα έπρεπε να είναι συμβιβασμένος με τον κίνδυνο.

Συν τοις άλλοις ο τρόπος παιχνιδιού του με αιχμή του δόρατος τη διαρκή προσπάθεια να ταπώσει τους αντιπάλους του δεν είναι και ο πιο ασφαλής, τουναντίον εμπίπτει στο «vivere pericolosamente» του μπάσκετ!

Α, για να μην το ξεχάσω: ο Τζέιμς είναι από την  (επισήμως καλούμενη) Συνεργατική Δημοκρατία της Γουιάνας που βρίσκεται στη Νότια Αμερική και μέχρι το 1966 ήταν αγγλική αποικία και όχι από τη Γουινέα της Αφρικής από την οποία έλκει την εκ  μητρός καταγωγή του ο Κόμματος!

Ανακατεύω επίτηδες και τον Νέστορα σε αυτή την υπόθεση  διότι πέραν της στρεβλής γεωγραφικής σχέσης τους, υπάρχει και η κανονική μπασκετική: αμφότεροι φόρεσαν την ένδοξη φανέλα της Μακαμπί του Τελ Αβίβ και στέφθηκαν μαζί της πρωταθλητές Ευρώπης, απλώς σε αντίθεση με τον Ελληνα φόργουορντ (Μόσχα, 2005), ο νεόκοπος σέντερ του Ολυμπιακού γεύθηκε το νέκταρ του θριάμβου (Μιλάνο, 2014) ως θεατής, λόγω του τραυματισμού του στη μέση, που εκείνη τη σεζόν του επέτρεψε να παίξει μόνο σε δέκα αγώνες.

Κατάφερε ωστόσο –και τούτο περιποιεί μεγίστη τιμή-να αναγορευθεί σε αρχηγό της Μακαμπί, τίτλο που δεν είχε κανείς ξένος παίκτης μέχρι τότε.

Ο Τζέιμς είναι ένα από τα επιφανέστερα αθλητικά τέκνα της Γουιάνα και θα ήταν ακόμη δημοφιλέστερος, εάν αντί για το μπάσκετ διάλεγε το κρίκετ που αποτελεί το εθνικό άθλημα της πατρίδας του ή το μποξ, που έχει αναδείξει κιόλας τον μοναδικό Ολυμπιονίκη της, τον Μάικλ Αντονι Πάρις με το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 54 κιλών, το 1980 στη Μόσχα. 

Εάν το κρίκετ είναι το εθνικό άθλημα της πατρίδας του, ο Τζέιμς λόγω του στιλ παιχνιδιού του προσομοιάζει περισσότερο με το χοατζίν! Τι ‘ν τούτο πάλι; Ενα πουλί, ο λεγόμενος τροπικός οπισθόκομος που αποτελεί το πλέον αντιπροσωπευτικό είδος της πανίδας της Γουιάνας: το γράφω  αυτό διότι εθισμένος εξ απαλών ονύχων να κυνηγάει να ταπώσει κάθε αντίπαλο και έχοντας ως σήμα κατατεθέν του παιχνιδιού του την ενέργεια και το αμυντικό ένστικτο μοιάζει όντως με ένα πουλί σε ελεύθερες πτήσεις!

Ο 32άχρονος Τζέιμς είναι μέλος μιας μπασκετικής οικογένειας Χωραφά που περιλαμβάνει οκτώ παιδιά, εκ των οποίων τα μισά ασχολήθηκαν με το μπάσκετ, μάλιστα θαρρώ πως του χρόνου ή του παραχρόνου ένα από δαύτα θα φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού ή θα αριβάρει στα μέρη μας για κάποια άλλη ομάδα! Σοβαρολογώ, διότι ο κατά τέσσερα χρόνια νεαρότερος αδερφός του, ο Ντελρόι, διαδέχτηκε το 2011 τον Σον στην ισραηλινή Μπνέι Ασαρόν και υπήρξε ο προπομπός του στην Ιταλία, αγωνιζόμενος από το 2012 έως το περασμένο καλοκαίρι πρώτα στη Φερεντίνο και εν συνεχεία στην Μπρίντζι, ενώ εφέτος φορά τη φανέλα της ρωσικής Γενισέι Κρασνογιάρσκ.

Τα στατιστικά, οι επιδόσεις και τα κάθε λογής βιογραφικά στοιχεία του Σον Τζέιμς είναι διάσπαρτα παντού, ωστόσο θα ήθελα να δώσω έμφαση σε δυο στοιχεία τα οποία λειτουργούν προς επίρρωσιν της φήμης του ως ενός από τους κορυφαίους μπλοκέρ στα χρονικά του παγκόσμιου μπάσκετ!

Ο Τζέιμς βρίσκεται στην ένατη θέση της λίστας των παικτών με τις περισσότερες τάπες στην ιστορία του κολεγιακού πρωταθλήματος έχοντας αναγκάσει τους κατά καιρούς αντιπάλους του, σε 83 αγώνες του NCAA, να δουν 443 φορές τον ουρανό σφοντύλι! Με κριτήριο τον μέσο όρο ανά αγώνα (5.3) ανεβαίνει στο Νο 2, πίσω μόνο από τον εξ Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων ορμώμενο (και πρώην παίκτη των Γουόριορς, των Μάτζικ και των Γκρίζλις) Αντονάλ Φόιλ που ως παίκτης του Kολγκέιτ έκανε 492 καπάκια (όπως τα αποκαλεί ο Παναγιώτης Γιαννάκης) σε 83 αγώνες, δηλαδή 5.6 κατά μέσο όρο.

Στην κορυφαία σεζόν του στο κολεγιακό πρωτάθλημα, το 2005-06 με το Νορθίστερν ο Τζέιμς αναδείχθηκε Νο 1 κόφτης του πρωταθλήματος με μέσο όρο 6.5 τάπες (196 σε 30 ματς), μια επίδοση που δεν είχε προηγούμενο και δεν έχει ακόμη ούτε επόμενο στην ιστορία του NCAA. Ακόμη και αυτός ο «ναύαρχος» Ντέηβιντ Ρόμπινσον δεν έκανε πάνω από 5.9 τη σεζόν 1985-86 με το Νέιβι!

Διάβολε, εξήμισι τάπες είναι εξήμισι χαλασμένες επιθέσεις των αντιπάλων, δηλαδή καμιά εικοσαριά πόντοι, καθότι ο Τζέιμς έχει τη συνήθεια να απλώνει τις χερούκλες του ακόμη και στη γραμμή του τρίποντου κι όποιον πάρει ο Χάρος!

Εδώ ήρθαμε, όπως λένε και στο σινεμά, καθότι με βάση τις εικόνες και μια ορθολογιστική προσέγγιση, θα έλεγα ότι ο Πάτρικ Γιανγκ όταν μεγαλώσει θα ήθελε να γίνει σαν τον παλιό καλό Σον Τζέιμς!

Οντας εννέα χρόνια νεαρότερος ο Γιανγκ μαθαίνει τώρα να γίνεται αυτό που ο Τζέιμς είναι εδώ και χρόνια…

Τι είναι λοιπόν αυτός ο Τζέιμς; «Εργαλείο περιωπής», μου τον αποκάλεσε ο Γιώργος Μπόγρης, που του ζήτησα πριν από λίγη ώρα να μου φιλοτεχνήσει το πορτρέτο του συμπαίκτη και ομόλογου του στην Μπιλμπάο, μάλιστα μιλούσε χαμηλόφωνα διότι ο Τζέιμς βρισκόταν δίπλα του μετά την προπόνηση ενόψει του αγώνα με τη Φουενλαμπράδα και εδώ και μερικές μέρες τον έχει χρεωθεί με εκατόν οκτώ, για να τον εγκλιματίσει στο μπάσκετ, στην κουλτούρα και στη ζωή της Ελλάδας.

Παρεμπιπτόντως, οφείλω να τονίσω εκ προοιμίου ότι σέβομαι σε μέγιστο βαθμό την αντίληψη και την προσέγγιση που έχει ο Μπόγρης στο μπάσκετ και του το έχω πει μάλιστα και δημοσίως, πρόπερσι στο Pick N’ Roll του OTE TV, όπου τον είχα καλεσμένο. Τον θεωρώ εφάμιλλο, εάν όχι καλύτερο σε αυτό τον τομέα (των αναλύσεων και των σχολίων) ακόμη και από τον Λάζαρο Παπαδόπουλο, για τον οποίο νιώθω μεγάλη υπερηφάνεια επειδή τον ανακάλυψα!

Απλώς ο Μπόγρης είναι ακόμη μικρός, βρίσκεται στα ντουζένια του και συν τοις άλλοις έχει ξενιτευτεί (Ανδόρα, Μπιλμπάο), με αποτέλεσμα να μην είναι συχνά διαθέσιμος γι’ αυτή τη δουλειά...

Για τον Τζέιμς λοιπόν ο Γιώργος υπήρξε τόσο μελίρρυτος, ώστε στο τέλος, με μπόλικη δόση αυτοσαρκασμού, γύρισε και μου είπε: «Θα κάνω την προσευχή μου για να επιβεβαιωθώ και να μην κάνει κανένα airball και με ρεζιλέψει»!

Ιδού λοιπόν το ολόφρεσκο scouting report για τον Τζέιμς, όπως το συνέταξε και το παρουσιάζει ο Μπόγρης:

ΕΠΙΘΕΣΗ

  • Το παιχνίδι του στο low post δεν είναι κάτι ιδιαίτερο στον τομέα της εκτέλεσης, αλλά επειδή διαθέτει πολύ μακριά χέρια και είναι έξυπνος, μπορεί ανά πάσα στιγμή να πασάρει στους παίκτες που κόβουν μέσα στη ρακέτα και να δημιουργήσει.

  • Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, επειδή έχει ύψος 2μ.08 είναι αξιόπιστος σουτέρ τριών πόντων, μάλιστα ο Σίτο Αλόνσο πατεντάρισε από την αρχή ένα σύστημα ειδικών καταστάσεων (specials) στο οποίο βγαίνει και σουτάρει από τα 6μ.75

  • Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού του είναι η εξαιρετική κίνηση χωρίς την μπάλα. Έχει σπουδαία αίσθηση του γηπέδου και αντίληψη των φάσεων, με αποτέλεσμα να τελειώνει εύκολα τις φάσεις στο pick n’ roll, που αποτελεί κιόλας σήμα κατατεθέν στην τακτική του Ολυμπιακού.

  • Σε αντίθεση με τον Γιανγκ, που είναι ταλαντούχος, αλλά άτεχνος, ο Σον πιάνει τις μπάλες κανονικά και όχι από το κοτσάνι!

  • Δεν είναι ο παίκτης που θα τελειώσει φάσεις με alley hoop, αλλά προτιμά να πάρει την μπάλα στον αέρα και να προσγειωθεί για να καρφώσει.

  • Ως screener θα τον χαρακτήριζα μετρίου επιπέδου

  • Εχει μεγάλη έφεση στα επιθετικά ριμπάουντ

ΑΜΥΝΑ

  • Αν και είναι ψηλός, λόγω στιλ, έχει εκ προοιμίου ένα μειονέκτημα απέναντι στα μεγάλα και δυνατά κορμιά στις φάσεις με πλάτη στο καλάθι, αλλά ξέρει να καλύπτει την αδυναμία του και να μην εκτίθεται.

  • Στα hedge-out εναντίον επίθεσης pick n’ roll δεν έχει ανάγκη να βγει πολύ και με δυναμισμό προς τα έξω, διότι απλούστατα σηκώνει και απλώνει τις χερούκλες του, με αποτέλεσμα να αλλοιώνει τα plays των αντιπάλων.

  • Στην άμυνα με αλλαγές σε όλα τα σκριν, δεν χρησιμοποιεί πολύ την κίνηση των ποδιών του. Προτιμά να κάθεται ενάμιση με δυο μέτρα πίσω και να καλύπτει τον χώρο.

  • Είναι... μανούλα στις βοήθειες, στο help and recover και στην κάλυψη των χώρων.

  • Για την ικανότητα του στις τάπες δεν το συζητώ. Το ξέρουν και οι πέτρες πόσο καλός μπλοκέρ είναι και ότι ανά πάσα στιγμή, ενώ είσαι ανυποψίαστος, μπορείς να δεις τον ουρανό σφοντύλι.

  • Το σπουδαιότερο προσόν που τον καθιστά κιόλας εξαιρετικό αμυντικό είναι ο συγχρονισμός των χεριών του. Υπάρχει μάλιστα μια φάση ως επιτομή του timing που διαθέτει, στον αγώνα μας με την Ουνικάχα Μάλαγα, στον οποίο με μια απλή κίνηση έκλεψε την μπάλα από τα χέρια του Νεμάνια Νέντοβιτς πάνω στη ντρίμπλα.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ / ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

  • Ήρεμος, ήσυχος, χαλαρός, χωρίς εκρήξεις

  • Έχει υπερβολική αδυναμία στα δυο δίδυμα αγοράκια του

  • Δεν γκρινιάζει όταν η μπάλα κυκλοφορεί ερήμην του, ούτε παραπονιέται όταν την κρατούν οι περιφερειακοί και βαράνε τρίποντα.

  • Είναι σοβαρό και συνειδητοποιημένο άτομο, μάλιστα μια φορά που πιάσαμε φιλοσοφική κουβέντα μου είπε ότι «έπαθα κι έμαθα με διάφορες τρέλες τις οποίες έκανα στα νιάτα μου και κυρίως μετά από την περιπέτεια που πέρασα με τη μέση μου, κατάλαβα πόσο σημαντικό αγαθό είναι η υγεία».

Τελευταία Νέα