"Αλλά στο τέλος θα χάσετε..."
Παρακολουθώντας με τρία μάτια τους χθεσινούς αγώνες της ΑΕΚ, του Άρη και του ΠΑΟΚ στο Eurocup, συνειδητοποίησα κάτι εκπληκτικό. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα έγραφα την παρακάτω φράση.
Το ελληνικό πρωτάθλημα βοηθάει τις ομάδες μας να σκληραγωγηθούν.
Όχι όλες, βέβαια. Για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, οι υποχρεώσεις στην Α1 είναι μάλλον αγγαρεία παρά ευλογία. Δεν είναι περισσότερα από 5-6 τα παιχνίδια που αφήνουν τους «αιώνιους» με μπαρούτι στο δέρμα.
Οι τρεις του Eurocup, όμως, δεν έχουν δικαίωμα στη χαλαρότητα. Τουλάχιστον όχι ακόμη.
Ο Άρης, ομάδα ικανή να κάνει πολύ θόρυβο εντός και εκτός των συνόρων, ηττήθηκε στην Αμαλιάδα, ενώ νίκησε στο νήμα το Λαύριο και τα Τρίκαλα.
Η ΑΕΚ, που κοντεύει να ξεχάσει τι σημαίνει ήττα, είδε κι έπαθε για να ξεφορτωθεί τον Απόλλωνα. Οι τρεις τελευταίες νίκες της στην Α1 (με Κόροιβο, Καβάλα, Πάτρα) ήταν μονοψήφιες.
Ο ΠΑΟΚ των έμπειρων παικτών και του ικανότατου προπονητή χρειάστηκε να μαζέψει 4 κίτρινα φύλλα πριν κατορθώσει να πετύχει τις πρώτες του νίκες στο πρωτάθλημα.
Την ευρωπαϊκή τους πρόοδο, οι τρεις ομάδες που ζεσταίνουν τις Τετάρτες μας τις οφείλουν εν μέρει στην Κηφισιά, στο Ρέθυμνο, στον Κολοσσό, στον Αρκαδικό…
Αυτό που έλεγε τις προάλλες ο Δημήτρης Πρίφτης στον ΟΤΕ το έχω ακούσει κατά καιρούς από τα χείλη πολλών καταξιωμένων προπονητών, όχι μόνο Ελλήνων. Το παραδεχόταν ακόμα και ο πολύς Ομπράντοβιτς, κάθε φορά που τον ρωτούσαν για τους εύκολους αγώνες της Α1.
«Μπορεί να υπάρχει διαφορά ποιότητας, αλλά το ελληνικό πρωτάθλημα δεν επιτρέπει εφησυχασμό», έλεγε. «Ολες οι ομάδες έχουν σχέδιο και προετοιμάζονται σωστά. Χρειάζεται αυτοσυγκέντρωση και ιδρώτας για να τις κρατήσεις σε απόσταση».
Μια στο τόσο, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός πιάνονται στον ύπνο και πληρώνουν το τίμημα. Η Καβάλα, η Κηφισιά, ο Κολοσσός, ο Ηλυσιακός, ο Απόλλωνας και άλλες ομάδες έχουν στη συλλογή τους από ένα, τουλάχιστον, ακριβό σκαλπ πράσινης ή κόκκινης απόχρωσης.
Ας μη θυμηθούμε παλαιότερα κατορθώματα του Πανιωνίου, του Αμαρουσίου, του Περιστερίου ή του Πανελληνίου και του Ηρακλή γιατί θα μας πιάσει μελαγχολία.
Η ΑΕΚ εξελίσσεται σε μικρό Ολυμπιακό: μία ομάδα που ατσαλώνεται μέσα από τα ζόρια και παίζει αδυσώπητα με τον αντίπαλο πριν τον καταπιεί. Σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές νίκες της σημειώθηκαν in extremis, με ανατροπές και με παρατάσεις. «Μπορείτε να κάνετε ό,τι νομίζετε, αλλά στο τέλος θα χάσετε».
Χθες, στη Μόσχα, πήρε το ματς με περιφερειακό δίδυμο τους (θαυμάσιους βεβαίως) Παπαντωνίου-Καλαμπόκη, με καθηλωμένους στον πάγκο επί ώρες τους Ουόρεν, Κάρτερ, Σάκοτα και με μέτριο για τα φετινά του δεδομένα τον Λουκά Μαυροκεφαλίδη.
Θα το είχε καθαρίσει πιο εύκολα αν φρόντιζε να κόψει το μακρυνό σουτ του ζεστού Κούπερ στα τελευταία λεπτά της κανονικής διάρκειας. Αλήθεια, πού το γράφει ότι ο Ντι Τζέι είναι «άσουτος»; Αλλον Κούπερ θυμάμαι εγώ από τον ΠΑΟΚ;
Ή μήπως ήταν άλλος αυτός που εκτέλεσε τη Μπουντούτσνοστ με τρίποντο της τελευταίας στιγμής, τότε στην Πυλαία; Χθες αστόχησε σε ολόιδιο σουτ από 8 μέτρα στο φινάλε. Το είδα με κλειστά τα μάτια, αφού είχε βάλει τρία σερί.
Μετά τον αγώνα με την ΑΕΚ, μαθεύτηκε ότι ο υπέροχος Κούπερ (27π., 11ρ., 8ασ. σε 44’) φλερτάρει με ομάδα της Ευρωλίγκας. Εκεί είναι η θέση του.
Όπως και του Μαυροκεφαλίδη και του Χέρστον. Και του ΜακΝηλ και του Ουάιτ. «Και του Βασιλειάδη και του Σχορτσανίτη» θα έπρεπε να γράψω εδώ, αλλά αυτοί πήγαν και τά’καναν σαλάτα Βουδαπέστης στην Ουγγαρία…
Το φετινό Eurocup είναι γεμάτο με παίκτες επιπέδου Ευρωλίγκας, ιδίως στις πλούσιες ομάδες της Τουρκίας και της Ρωσίας. Ή μήπως δεν είναι ομάδα Ευρωλίγκας η αήττητη σε Ευρώπη και Ισπανία Βαλένθια, με Σάτο, Λούτσιτς, Φαν Ρόσομ, Χάμιλτον, Σαν Εμετέριο και Βίβες;
Για πρώτη φορά όμως εδώ και πολλά πολλά χρόνια, οι εκπρόσωποι του ελληνικού μπάσκετ ανεβάζουν τον πήχυ του συναγωνισμού αντί να περνούν από κάτω. Δεν είναι πια τουρισμός για τις ξένες ομάδες το ταξίδι στην Ελλάδα.
Ούτε ακούγεται σαν κίβδηλο ανέκδοτο το όνειρο για επιστροφή στην Ευρωλίγκα. Ο Μπερτομέου είναι πια υποχρεωμένος να ακούσει το χτύπημα στην πόρτα του.
Ο Άρης νίκησε στο Καζάν, υπέστη δύο μικρές και μάλλον ανώδυνες ήττες στην Τουρκία και διεκδικεί πρωτιά στον δυσκολότερο, ίσως, Όμιλο της διοργάνωσης. Χθες, κατάπιε την Τραμπζόν αμάσητη.
Η ΑΕΚ συμπλήρωσε 4 συνεχόμενες νίκες και τρέχει ολοταχώς για πρόκριση, αφήνοντας πίσω της ομάδες στριφνές και ταξίδια επίπονα. Η χαζή ήττα από την Κράσνι στο ΟΑΚΑ είναι η μοναδική μουντζαλιά στην πορεία της.
Ο ΠΑΟΚ δυσκολεύεται να ακολουθήσει τον ρυθμό των άλλων δύο, ωστόσο διεκδικεί με θάρρος τις πιθανότητές του και προετοιμάζεται από τώρα για τον «τελικό» της τελευταίας αγωνιστικής στο Βίλνιους.
Ο δείκτης της ποιότητας είναι ήδη υψηλός και η φλόγα αναμμένη, αλλά υπάρχει φιλοδοξία και διάθεση για ενίσχυση.
Η ΑΕΚ έκλεισε με τον έξοχο Μαυροειδή την πελώρια τρύπα που έχασκε πίσω από τον αβοήθητο Μαυροκεφαλίδη, ενώ ποντάρει στον Αρμστεντ για να πολλαπλασιάσει τη φαιά ουσία της περιφερειακής γραμμής και έχει αναλώσιμους τους Σκραμπ-Ανοσίκε για περαιτέρω βελτίωση. Οποιος δεν μπορεί να δει πόσο βοήθησε τον Ντράγκαν Σάκοτα η πρόσληψη του Σωτήρη Μανωλόπουλου πάσχει από προχωρημένη τύφλωση.
Ο Άρης περιμένει υπομονετικά για να βρει έναν δυναμικό ψηλό στην ελεύθερη αγορά, για να γεμίσει τις ρακέτες του, αφού το δίδυμο Χάγκινς-Σίμτσακ αποδείχθηκε στο ματς τη Μπάνβιτ (και σε άλλα) κάπως ευάλωτο. Ο ΠΑΟΚ ανέβασε κατακόρυφα την ποιότητα της βασικής του πεντάδας με Σχορτσανίτη και Χάτσερ.
Ωστόσο, οι κινήσεις γίνονται με σύνεση. Οι άναρθρες κραυγές που απαιτούν καρατόμηση πότε του Σάκοτα, πότε του Πρίφτη, πότε του Μαρκόπουλου, πάντοτε ξένων παικτών που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν και …ακόμα πιο πάντοτε Ελλήνων που προσπαθούν φιλότιμα να ανταποκριθούν στις -συχνά υπερβολικές- προσδοκίες πέφτουν στο κενό.
Λες και είναι εύκολο να γίνει «παίκτης Αρη» και να αντέξει το βάρος του Παλέ κάποιος που αγωνίζεται για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση…
Δυσκολεύομαι να σας περιγράψω πόσο πανηγύρισα χθες τα τρίποντα του Θοδωρή Ζάρα, τα κλεψίματα του Βασίλη Ξανθόπουλου, τις άμυνες του Νώντα Παπαντωνίου και την καλαθάρα του Γιάννη Καλαμπόκη. Για τον Κωστή Βασιλειάδη θα τα ξαναπούμε το καλοκαίρι.
Ας σημειωθεί, εδώ, ότι ο Αρης και η ΑΕΚ έχουν έσοδα από τα εισιτήρια, αλλά και εύρωστη διοίκηση. Αντιθέτως, ο εγκαταλελειμμένος από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ πασχίζει να βγάλει από τη μύγα ξύγκι χωρίς να υποθηκεύσει τα εύθραυστα θεμέλια της ΚΑΕ.
Στους «Δονκιχώτες» που πασχίζουν για να τον ξανακάνουν μεγάλο, αξίζει περισσότερη στήριξη.
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
