Ενέσεις καθαρού οξυγόνου

O Παναθηναϊκός της Πολωνίας ήταν μία μικρή ομάδα, αλλά ο Παναθηναϊκός της επόμενης ημέρας έδειξε αντανακλαστικά μεγάλης ομάδας. Σαν πληγωμένο, πεισμωμένο θηρίο, κατάπιε ζωντανή την ανυποψίαστη Ζαλγκίρις και θύμισε τον παλιό, καλό καιρό.

Δεν ήταν εύκολο. Είχε να αντιμετωπίσει 6-7 παίκτες της ευρωφιναλίστ Εθνικής Λιθουανίας, αλλά και τον δικό του, κακό εαυτό. Τον κλείδωσε στα αποδυτήρια και τον έπνιξε δίχως έλεος στα ντους.

Το χθεσινό παιχνίδι ήταν το σημαντικότερο της ευρωπαϊκής πορείας του φετινού Παναθηναϊκού. Ήταν δύσκολο, αλλά το έκανε αυτός να μοιάζει εύκολο. Εάν το έχανε, θα ανέπνεε σήμερα τεχνητό οξυγόνο.

Όχι μόνο κέρδισε, αλλά εξασφάλισε και μία διαφορά που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη. Το +35 επί της Ζαλγκίρις, αλλά και το +12 επί της Καρσίγιακα, είναι οι ιδανικοί του σύμμαχοι για το υπόλοιπο της α’ φάσης.

Υπολογίζω ότι του φτάνουν πια και 4 νίκες στους 10 αγώνες, αρκεί να κρατήσει τις ισοβαθμίες με τους Τούρκους και τους Πολωνούς.

Δεν είναι απαραίτητο να κυνηγήσει τη Μπαρτσελόνα και τη Λοκομοτίβ Κουμπάν. Πρώτα σώζεις την παρτίδα και μετά κοιτάζεις μήπως την πάρεις διπλή.

Ο Παναθηναϊκός προσηλώθηκε στην αμυντική του αποστολή και σημάδεψε κατ’ευθείαν στα κουρασμένα από το Ευρωμπάσκετ πόδια των Καλνιέτις, Σεϊμπούτις, Γιανκούνας.

Ο Καλάθης, ο Διαμαντίδης και ο Φελντέιν έστησαν δόκανα στην περιφέρεια και υποχρέωσαν τη Ζαλγκίρις σε απολογισμό εξευτελιστικό: 21 λάθη, 9 ασίστ.

Ο ίδιος ο Παναθηναϊκός μοίρασε 27 τελικές πάσες και έβαλε 31/56 σουτ, ανάμεσά τους και 11 τρίποντα σε 19 προσπάθειες. Χάθηκε να έβαζε μερικά και στην Πολωνία;

Όλα λειτούργησαν ρολόι και όλοι ανεξαιρέτως διακρίθηκαν. Η καλή απόδοση του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου (αντί του Φώτση, στο «4») και το παραγωγικό 9λεπτο του αμούστακου Λούντζη (με 3 ασίστ, 5 ριμπάουντ, 2 πόντους και 1 κλέψιμο) ήταν νόστιμα κερασάκια σε απολαυστική τούρτα.

Απομένει να δούμε αν θα υπάρξει ανάλογη συνέχεια την ερχόμενη Παρασκευή απέναντι στην αξιόλογη Λοκομοτίβ του Μπαρτζώκα και, ακόμα περισσότερο, στη μάχη της Σμύρνης μία εβδομάδα αργότερα.

Δυσκολεύομαι να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία μεγάλη νίκη του «τριφυλλιού» εκτός ελληνικών συνόρων. Ο «έκτος παίκτης» παίζει σπουδαίο μπάσκετ αλλά δεν αρκεί.

Η επιστροφή του Τζέιμς Γκιστ υπενθύμισε ποιος είναι ο πραγματικά αναντικατάστατος παίκτης της μπροστινής γραμμής του Παναθηναϊκού και έκανε όλη την ομάδα να πατήσει στέρεα στα πόδια της.

Ο Αμερικανός γέμισε τους αεροδιαδρόμους με απειλητικά χέρια, κάλυψε τα νώτα των δυσκίνητων Ραντούλιτσα-Κούζμιτς και έδωσε μία ανάσα στον ταλαιπωρημένο Φώτση. To "αθλητικό πεντάρι" που ζητούν επίμονα οι οπαδοί είναι ήδη εδώ και έχει πασίγνωστο ονοματεπώνυμο.

Διαφορετικό πράγμα χρειάζεται ο Παναθηναϊκός και όχι ψηλό ρακέτας. Έναν γκαρντ σαν αυτόν που αναζητείται εδώ και μέρες (αν και επιστρέφει άμεσα στις προπονήσεις ο Νίκος Παππάς) και έναν αμυντικό φόργουορντ, ικανό να καλύψει τις θέσεις "3" και "4". Έναν Ματσιούλις, σαν να λέμε.

Ήταν μάλιστα ο Γκιστ αυτός που έβαλε φρένο στη μία και μοναδική απόπειρα αντεπίθεσης των Λιθουανών χθες, με τάπα στο «σίγουρο» λέι-απ του Ουλανόβας στον αιφνιδιασμό (σκορ 32-24).

Το σερί της Ζαλγκίρις σταμάτησε στο 8-0, ο Φελντέιν ολοκλήρωσε το κρεσέντο με τρίποντο, η εξέδρα βάλθηκε να παραληρεί και ο παλιόφιλος Σάρας στρογγυλοκάθισε σκεπτικός στη θέση του. Το πουλάκι είχε πετάξει.

Mε την …επικολυρική νίκη του επί της Εφές, ο Ολυμπιακός κέρδισε (μεταξύ πολλών άλλων) κάτι πολύτιμο.

Χρόνο.

Χρόνο για να μετατρέψει τους δύσκολους αυτοματισμούς σε μέρος της εξίσωσης και χρόνο για να αναζητήσει, χωρίς ιδιαίτερο άγχος ή βιασύνη, τον αντικαταστάτη του Πάτρικ Γιανγκ.

Είμαι βέβαιος ότι τα πρώτα φαξ από ατζέντηδες έφτασαν στο λιμάνι πριν ακόμα ολοκληρωθεί το πρώτο ημίχρονο του αγώνα στο «Αμπντί Ιπεκτσί».

Για το έμπειρο μάτι, η διάγνωση ήταν πολύ εύκολη. Για τους μανατζαραίους, κάθε μορφασμός πόνου του άτυχου Γιανγκ μεταφραζόταν σε χιλιάδες δολάρια.

Με το χθεσινό διπλό, ο Ολυμπιακός έφτασε στο 4-1 (έναντι 2-3 της πανάκριβης ταξιαρχίας του «Ντούντα») και ξεμπέρδεψε με τα τρία δυσκολότερα παιχνίδια του Ομίλου του.

Η πρόκρισή του στους «16» είναι σχεδόν εξασφαλισμένη, αφού το υπόλοιπο πρόγραμμα μπορεί να φέρει ακόμα και 5 νίκες, έστω χωρίς τον Γιανγκ: Τσεντεβίτα και Λιμόζ έξω, τρία ματς στο Φάληρο.

Στο πρόγραμμα της Α1 ως το τέλος του 2015 δεν υπάρχει δύσκολη έξοδος, αφού τα θεωρητικά αμφίρροπα παιχνίδια (με ΑΕΚ, Άρη) ο Ολυμπιακός έχει να τα παίξει στο Φάληρο, στις 6 και 24 Δεκεμβρίου.

Ουσιαστικά, ο Σφαιρόπουλος και η διοίκηση έχουν μπροστά τους έξι εβδομάδες για να προχωρήσουν σε διορθωτικές κινήσεις κάθε είδους. Ο β’ γύρος της Ευρωλίγκας αρχίζει τέσσερις μέρες μετά τα Χριστούγεννα.

Η απόφαση του Ολυμπιακού να ξεκινήσει τη σεζόν με τρεις ακραιφνείς ξένους σέντερ θεωρήθηκε υπερβολική, αλλά δικαιώνεται από σπόντα.

Ο άγουρος Μιλουτίνοφ μπορεί να χρειάζεται φινίρισμα, αλλά είναι επαρκής για να μπαλώσει προσωρινά τα κενό μαζί με τον Αγραβάνη. Οι επόμενες εβδομάδες είναι για τον νεαρό Σέρβο (αλλά και για τον νεαρό Έλληνα) ευκαιρία καριέρας.

Δεν θα είναι εύκολο να βρεθεί μέσα στον χειμώνα «πεντάρι» προδιαγραφών Ολυμπιακού, με υψηλή αμυντική επίδοση ακόμα και στις αλλαγές αλλά και ικανό να εκμεταλλεύεται τις εμπνεύσεις του Σπανούλη και των άλλων στην επίθεση.

Ο Γιανγκ ξεκίνησε άσχημα, αλλά είχε βάλει το νερό στο αυλάκι πριν τραυματιστεί. Ο Χάντερ κατάπιε ζωντανούς τον Ντάνστον και τον Τάιους στην Κωνσταντινούπολη, μολονότι προερχόταν από τραυματισμό.

Εάν ο Ολυμπιακός αποφασίσει να ξοδέψει χρήματα για να σπάσει κάποιο συμβόλαιο μπορεί λ.χ. να βάλει στο στόχαστρο τον Μάρκους Σλότερ της Νταρουσάφακα.

Θα αποκλειστεί όμως αυτή ή θα αφήσει έξω τη Μακάμπι; Η τέταρτη ομάδα της Κωνσταντινούπολης άλωσε χθες το Τελ Αβίβ…

Δεν είναι πάντως βέβαιο ότι ο Ολυμπιακός θα κινηθεί για καθαρόαιμο σέντερ. Η τρύπα πίσω από τον Γιώργο Πρίντεζη εξακολουθεί να χάσκει, αφού οι Αγραβάνης, Τσαϊρέλης δείχνουν ανήμποροι να καλύψουν τα νώτα του αναντικαταστάτου υπαρχηγού.

Ο Ιωάννης Παπαπέτρου έκανε μικρά θαύματα στην Πόλη, αλλά μπορεί να καλύψει τη θέση «4» μόνο υπηρεσιακά και υπό προϋποθέσεις.

Παραέξω, η κατάσταση βελτιώνεται, αφού ο Χάκετ και ο Στρόμπερι μαθαίνουν σιγά σιγά τα κατατόπια και παίζουν με σηκωμένα τα μανίκια, σαν να θέλουν να εκθέσουν τους αμφισβητίες.

Το σχέδιο του Σφαιρόπουλου να μετατρέψει τον Ολυμπιακό σε αμυντικό τέρας βρίσκεται σε καλό δρόμο (όπως φάνηκε στα πρώτα 15 και στα τελευταία 8 λεπτά του χθεσινού αγώνα), αλλά ο τραυματισμός του Γιανγκ είναι πισωγύρισμα.