Εγκλημα και τιμωρία

Ο Παναθηναϊκός πήρε ό,τι άξιζε στην Πολωνία με βάση την εικόνα του.

Αν «έκλεβε» αυτό το παιχνίδι θα ήταν περισσότερο από το φόβο των Πολωνών να νικήσουν και πολύ λιγότερο από τη δική του ανορθόδοξη προσπάθεια.

Πώς μπορεί μια ομάδα με υψηλές φιλοδοξίες να έχει απαίτηση σ' ένα ματς που σουτάρει με 51% στις βολές, έχει μόλις 18% στα τρίποντα, μαζεύει 10 ριμπάουντ λιγότερα και κάνει αστεία λάθη στα σημεία που της δίνεται μια τελευταία ευκαιρία; Ο τρόπος που έχασε ο Ραντούλιτσα τη μπάλα από τα χέρια του στα 55'' πριν από το φινάλε ή το χαμένο αμυντικό ριμπάουντ του Φώτση στην πρότελευταία φάση είναι το επιστέγασμα του «δεν αξίζεις να νικήσεις».

Δικαιολογίες τύπου «έλειπε ο Γκιστ» μπορεί να έχουν μια βάση σε παιχνίδια με αντιπάλους όπως η Μπαρτσελόνα, αλλά δεν μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για αυτόν τον Παναθηναϊκό, όταν έχει απέναντί του μια ομάδα σαν τη Ζιελόνα Γκόρα που αισθάνεται ευτυχισμένη μόνο και μόνο από τη συμμετοχή. Ναι, η απουσία του Γκιστ είναι εμφανέστατη ακόμη και σ' αυτά τα ματς, αλλά αυτό είναι πρόβλημα του Παναθηναϊκού να το λύσει κι όχι να το χρησιμοποιεί ως δικαιολογία.

Στο κάτω - κάτω πώς θα γίνει; Κάθε φορά που λείπει ο Αμερικανός οι αντίπαλοι θα κάνουν πάρτι στα πικ εντ ρολ; Κάθε φορά που ο Γκιστ θα είναι στον πάγκο η άμυνα των «πράσινων» θα μοιάζει με αφύλακτη διάβαση; Στα πρώτα 20 λεπτά η αμυντική προσέγγιση του Παναθηναϊκού ήταν απογοητευτική. Ηταν τόσο αργοί οι «πράσινοι» στις αντιδράσεις τους και τις περιστροφές που υπήρχαν στιγμές που οι αντίπαλοί του έμοιαζαν να βρίσκονται δύο χρόνους πιο μπροστά. Ηταν τόσο μεγάλη η καθυστέρηση στη διεκδίκηση του ριμπάουντ που οι Πολωνοί έμοιαζαν περισσότεροι σε κάθε φάση.

Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού είναι συνολικό και παρουσιάζεται σε δεύτερο σερί ευρωπαϊκό ματς. Ο Διαμαντίδης στα δύο τελευταία ματς έχει 3 πόντους, 1/9 τρίποντα και 0/1 δίποντο ενώ ο Φώτσης έχει 6 πόντους,1/5 τρίποντα, 1/5 δίποντα.

Ωστόσο, το βασικό του θέμα είναι η κατάσταση κοντά στο καλάθι. Με τον Κούζμιτς ο Τζόρτζεβιτς μπαλώνει καμια τρύπα στην άμυνα, χωρίς τον Ραντούλιτσα δυσκολεύεται να δημιουργήσει επιθετικά στο «πέντε - πέντε». Το «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» μοιάζει να το ζει ώρες - ώρες ο Σέρβος τεχνικός που προσπαθεί να βρει το λιγότερο κακό για να έχει και το μικρότερο δυνατό κόστος. Εκεί έρχεται η απουσία του Γκιστ για να τον αποτελειώσει, καθώς γυρίζοντας το κεφάλι του στον πάγκο δεν έχει καν ως εναλλακτική την αλχημεία του «σέντερ Γκιστ» που του έδωσε αρκετές λύσεις στα πρώτα παιχνίδια.

Πλέον ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο 1-3 και τα δύο επόμενα παιχνίδια (Ζαλγκίρις, Κουμπάν) ανήκουν στην κατηγορία του «πρέπει να κερδίσουμε». Το ζήτημα για τους «πράσινους» σ' αυτή τη φάση δεν είναι το αρνητικό ρεκόρ, αλλά η εικόνα που έχουν παρουσιάσει σε δύο συνεχόμενα παιχνίδια και μάλιστα με αντιπάλους διαφορετικού επιπέδου...

Και μην αρχίσουμε τα «πάρε παίκτη εδώ και τώρα» γιατί είναι παράλογο να συζητάμε πως ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν αυτόν τον «έναν παίκτη» - όπως κι αν είναι - για να νικήσει τη Ζιελόνα Γκόρα... Αν ισχύει, τότε θα πρέπει να αναπροσδιορίσουμε τους στόχους του.