Όλα του γάμου δύσκολα...

Είναι από τις βραδιές που όσο βλέπεις το παιχνίδι αισθάνεσαι πως... πέντε 24ωρα να παίζουν οι δύο ομάδες το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και το αυτό. Από τις νύχτες στην Ευρωλίγκα που τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει τη μοίρα μιας ομάδας που είναι υποχρεωμένη να υποκλιθεί στην ανωτερότητα του αντιπάλου και να πάει παρακάτω...

Σε σχέση με την Μπαρτσελόνα ο Παναθηναϊκός είχε εξ αρχής μικρότερο βάθος και το πρόβλημα έγινε ακόμη μεγαλύτερο με τις απουσίες των Κούζμιτς και Γιάνκοβιτς. Η χρησιμότητα του πρώτου φάνηκε περισσότερο τώρα που έλειψε και λιγότερο στα παιχνίδια που έπαιζε για τον απλούστατο λόγο πως ο Τζόρτζεβιτς δεν είχε τη δυνατότητα για plan B με τον Παπαγιάννη σε ρόλο αναπληρωματικού σέντερ. Ο Κούζμιτς θα μπορούσε να προστατεύσει περισσότερο την άμυνα στο πρώτο ημίχρονο, να δώσει καλύτερες βοήθειες, να αντιμετωπίσει ταχύτερα τα πικ εντ ρολ και να κοιτάξει κατάματα τον Τόμιτς με τον οποίο έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Αισθητή ήταν και η απουσία του Γιάνκοβιτς, καθώς ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν μια λύση στο περιφερειακό σουτ και ο Τζόρτζεβιτς θα την αναζητούσε (και) από τον Βλάντο, αν ο διεθνής φόργουορντ μπορούσε να είναι στο παρκέ. Ο Παναθηναϊκός είχε μόλις 2/12 μέχρι το 32' έξω από τα 6,75μ. κι όπως αντιλαμβάνεται κανείς είναι ανέφικτο να «χτυπήσεις» την Μπαρτσελόνα εκτός έδρας με ποσοστό που δεν φτάνει καν το 20%.

Δεν του έφταναν αυτά τα προβλήματα ήρθαν και τα δύο γρήγορα φάουλ των Ραντούλιτσα και Πάβλοβιτς για να αναγκάσουν τον Τζόρτζεβιτς να χρησιμοποιήσει από το 5' τους Χαραλαμπόπουλο και Παπαγιάννη. Και μπορεί ο Σέρβος τεχνικός να έχει σχεδιάσει την συμμετοχή των δύο νεαρών, αλλά σίγουρα δεν θα... πέταξε από τη χαρά του, αναγκασμένος να τους ρίξει στο παρκέ με το καλημέρα του παιχνιδιού.

Κι άντε, όλα τα παραπάνω να βρεις ένα μαγικό τρόπο για να τα αντιμετωπίσεις... Οταν όμως σ' αυτά προστίθεται το γεγονός ότι οι Διαμαντίδης και Φώτσης τελείωσαν τον αγώνα με... 2 πόντους συνολικά, τότε το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να σκεφτείς τον επόμενο αγώνα και τίποτα περισσότερο.

Ετσι, το μόνο που κρατάνε οι «πράσινοι» απ' αυτή τη «βαριά» ήττα ήταν τα διαστήματα αντίδρασης, ειδικά στο ξεκίνημα της γ' περιόδου, όταν κατάφεραν να μειώσουν στους επτά πόντους. Εστω και μ' αυτές τις ελλείψεις και την κακή εμφάνιση παικτών - κλειδιά, έδειξαν σημάδια αντίδρασης που βεβαίως δεν θα μπορούσαν να έχουν διάρκεια, όταν αναγκάζονται να βγάλουν το ματς με 7-8 παίκτες.

Υ.Γ.: Η βραδιά στο Eurocup και οι μεγάλες νίκες του Αρη και της ΑΕΚ είναι η απόδειξη πως αν έχεις τεχνογνωσία μπορείς να τα βάλεις κάποιες φορές με ομάδες που έχουν δεκαπλάσια μπάτζετ. Ισως να μην έχει γίνει κατανοητό πως ο Αρης για παράδειγμα νίκησε μια ομάδα που ο ένας Αμερικανός της κοστίζει περισσότερο απ' όσο το ρόστερ της ελληνικής ομάδας. Είναι η απόδειξη πως το μπάσκετ δεν θέλει πολλά (σε λεφτά), θέλει όμως πολύ μυαλό και δεν είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύουμε ότι μυαλό και γνώση διαθέτουμε.

Σαφέστατα ο Αρης και η ΑΕΚ δεν έγιναν ξαφνικά υπερομάδες, ούτε μπήκαν στα φαβορί του Eurocup, αλλά επιβεβαίωσαν πως αν είχαμε και τα δύο τότε πιθανώς να κατοικοεδρεύαμε στην κορυφή!