Φώτα, κάμερες, γράφουμε! (pics)

Το ημερολόγιο δείχνει 5 Σεπτεμβρίου και σαν σήμερα, όπως άλλωστε συμβαίνει και επί καθημερινής βάσεως, έχουν συμβεί πολλά και σημαντικά γεγονότα.

Ιδού, λοιπόν, τι έχει καταγράψει μεταξύ άλλων, το ημερολόγιο της Ιστορίας, στη συγκεκριμένη ημερομηνία:

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946 γεννήθηκε ο Φρέντι Μέρκιουρι...

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1958 δημοσιεύθηκε το μυθιστόρημα «Δόκτωρ Ζιβάγκο» του Μπόρις Πάστερνακ...

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1972 οι Αραβες τρομοκράτες του κινήματος «Μαύρος Σεπτέμβρης» αιματοκύλησαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου...

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1996 θεμελιώθηκε το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» στα Σπάτα...

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1997 στη Λωζάνη, η Αθήνα χρίσθηκε ανάδοχος των Ολυμπιακών αγώνων του 2004...

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2002 παραδόθηκε στην Αστυνομία ο Δημήτρης Κουφοντίνας, που ήταν επιφανές στέλεχος της «17 Νοέμβρη»...

Καλά και ενδιαφέροντα είναι όλα αυτά, αλλά υπάρχει ένα γεγονός που μπορεί να έχει διαλάθει της προσοχής μας, ωστόσο αξίζει τον κόπο να αναφέρεται, διότι μας αφορά: πολλώ δε μάλλον σήμερα που η επέτειος συμπίπτει με τον αγώνα της Εθνιλής με τη FYROM τον οποίο θα μεταδώσουν δυο τηλεοπτικοί σταθμοί, ο ΑΝΤ1 και ο OTE TV.

Φλυάρησα αρκετά (ελέω της « οικονομίας του έπους», όπως έλεγε κι ένας καθηγητής μου στα αρχαία ελληνικά), αλλά το ξεφουρνίζω αμέσως: Σαν σήμερα λοιπόν το 1969 πραγματοποιήθηκε η πρώτη τηλεοπτική μετάδοση αθλητικού αγώνα στα χρονικά της ελληνικής τηλεόρασης!

Ήταν 5 Σεπτεμβρίου του 1969, μεσούσης της Χούντας των συνταγματαρχών και η ελληνική τηλεόραση που είχε εκπέμψει για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1966, λειτουργούσε ακόμη σε πειραματικό επίπεδο, με δυο σταθμούς: το Ελληνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ) και τον σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων που αργότερα μετονομάσθηκε σε ΥΕΝΕΔ και μετεξελίχθηκε μετά από χρόνια στην ΕΡΤ-2.

Το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου (του 1969) η ελληνική τηλεόραση επρόκειτο να καύψει τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης της Θεσσαλονίκης και προς τούτο αναζητήθηκε μια εκδήλωση. ώστε να χρησιμοποιηθεί δίκην πρόβας τζενεράλε. Η Θεσσαλονίκη διέθετε έναν τηλεοπτικό πομπό, ενώ στον χώρο της Έκθεσης (δίπλα από το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο) λειτουργούσαν οι εγκαταστάσεις του ΟΤΕ όπου τοποθετήθηκε μια κεραία.

Με αυτά τα πενιχρά μέσα που ωστόσο θα απέβαιναν επαρκή για να ικανοποιηθούν οι στοιχειώδεις ανάγκες μιας τηλεοπτικής μετάδοσης, ελήφθη η απόφαση να καλυφθεί ζωντανά και να χρησιμοποιηθεί ως... test event, ο ακροτελεύτιος αγώνας του Βαλκανικού Πρωταθλήματος μπάσκετ ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Γιουγκοσλαβία.

Ο αγώνας καλύφθηκε με δύο κάμερες και η εικόνα από το Παλέ ντε Σπορ εστάλη μέσω πομπού στον Σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων, ώστε να γίνει η επεξεργασία του σήματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν μεταδόθηκε ολόκληρος ο αγώνας, αλλά μονάχα το δεύτερο ημίχρονο, με εκφωνητή τον Βασίλη Γεωργίου. Η «Βέμπο του ελληνικού μπάσκετ», όπως τον αποκαλούσε ο Φίλιππος Συρίγος εργαζόταν στο ραδιόφωνο και την προηγούμενη χρονιά είχε συνεγείρει όλη την Ελλάδα με τη μετάδοση του τελικού του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης ανάμεσα στην ΑΕΚ και στη Σλάβια Πράγας, στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο. Μάλιστα αυτός ο αγώνας μεταδόθηκε πειραματικά και από τον τηλεοπτικό σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά χωρίς εικόνα. Επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν συνεργεία εξωτερικών μεταδόσεων, οι υπεύθυνοι σκέφτηκαν και υλοποίησαν την εξής πατέντα: έβαλαν στην οθόνη μια φωτογραφία της ΑΕΚ και αναμετέδωσαν τη ραδιοφωνική περιγραφή του Γεωργίου!

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1969, ο αγώνας της Εθνικής με τη Γιουγκοσλαβία είχε ζωντανή εικόνα, αλλά και πάλι χρησιμοποιήθηκε η ραδιοφωνική περιγραφή του Βασίλη. Μια κινηματογραφική κάμερα «έπιανε» τα κοντινά πλάνα και κάποιες συνεντεύξεις, που μεταδόθηκαν τις επόμενες μέρες στα «Επίκαιρα».

Για την ιστορία του πράγματος, εκείνο το ματς εξελίχθηκε σε θρίλερ και ανέδειξε νικήτρια τη Γιουγκοσλαβία με σκορ 72-70. Προπονητής της Εθνικής ομάδα που πήρε την... παρθενιά της τηλεόρασης, ήταν ο Μίσσας Πανταζόπουλος και το ρόστερ αποτελούσαν οι: Γιώργος Αμερικάνος 10, Θανάσης Χριστοφόρου 20, Γιώργος Τρόντζος 2, Γιώργος Κολοκυθάς 13, Βασίλης Γκούμας 17, Χρήστος Ζούπας 6, Γιώργος Μπαρλάς 2, Κώστας Παρίσης, Θανάσης Πέππας, Νίκος Σισμανίδης.

Στον πάγκο των «πλάβι» βρισκόταν ο Ράνκο Ζεράβιτσα και την ομάδα αποτελούσαν οι: Κρέζιμιρ Τσόσιτς, Ιβο Ντανέου, Νίκολα Πλέτσας, Βίνκο Γέλοβατς, Ράτο Τρντιτς, Νταμίρ Σόλμαν, Λιούμποντραγκ Σιμόνοβιτς, Τράικο Ράικοβιτς, Ντράγκουτιν Τσέρμακ, Ντράγκαν Κάπιτσιτς, Βλάντιμιρ Τσβέτκοβιτς και Ζόραν Μαρόγεβιτς.

Εκτός από τις τηλεοπτικές ανάγκες, το Βαλκανικό Τουρνουά του 1969 στο οποίο η Ελλάδα σημείωσε δυο νίκες (Τουρξία 75-65, Ρουμανία 80-65) και δύο ήττες (Βουλγαρία 74-80, Γιουγκοσλαβία 70-72) ικανοποίησε και τις αγωνιστικές, καθώς ακολουθούσε (27 Σεπτεμβρίου – 5 Οκτωβρίου) το Eurobasket στην Καζέρτα και στη Νάπολι. Εκεί η Γιουγκοσλαβία κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, πίσω από τη Σοβιετική Ένωση, ενώ η Ελλάδα τερμάτισε δέκατη, με σταρ τον αείμνηστο Γιώργο Κολοκυθά, ο οποίος αναδείχθηκε για δεύτερη στη σειρά διοργάνωση (μετά το 1967 στο Τάμπερε και στο Ελσίνκι) πρώτος σκόρερ, με μέσο όρο 23.5 πόντους.

· ΥΓ: Τα περισσότερα στοιχεία που αναφέρονται σε αυτό το κείμενο αντλήθηκαν από ένα παλαιότερο αφιέρωμα του εκλεκτού συναδέλφου και φίλου Αγγελου Μενδρινού, τον οποίο και ευχαριστώ θερμώς.