Διατήρησε το ρυθμό του

Η παρουσία του Ολυμπιακού στο Top 16 με άφησε ικανοποιημένο. Το ρεκόρ 10-4 υπό κανονικές συνθήκες δίνει πλεονέκτημα, αλλά σε έναν όμιλο φωτιά με ΤΣΣΚΑ, Φενέρ, Εφές και Λαμποράλ οι 4 ήττες ήταν πολλές.

Το πλεονέκτημα της έδρας είναι πολύ σημαντικό στοιχείο για τα playoffs. Οι πειραιώτες δε θα το έχουν με το μέρος τους, πράγμα που σημαίνει πως θα πρέπει να παλέψουν διπλά και τριπλά στην Βαρκελώνη. Δε θέλω να παρασυρθώ και σταματώ την κουβέντα για τα playoffs αφού με αυτά θα ασχοληθούμε εκτενώς (blog, chat, αναλύσεις συστημάτων) από την ημέρα του Πάσχα.

Η αναμέτρηση με τη Νίζνι ήταν μία καλή ευκαιρία να βρουν ρυθμό παίκτες που είτε έπαιζαν λίγο, είτε καθόλου λόγω τραυματισμού. Τα 13 λεπτά του Καββαδά ήταν κάτι που ενδεχομένως να δούμε στα πρώτα δύο ματς των playoffs όπου η παρουσία του Οθέλο Χάντερ μοιάζει αδύνατη. Το ίδιο και τα 14’ του Ιωάννη Παπαπέτρου αφού με τον Σπανούλη να έρχεται από τραυματισμό και τον Ντάρντεν να μην βοηθάει καθόλου επιθετικά, ο διεθνής φόργουορντ χρειάζεται.

Τα ίδια και με τον Μπρεντ Πέτγουεϊ. Ο Αμερικανός αισθάνεται καλύτερα, στα 15 περίπου λεπτά που βρέθηκε στο παρκέ προσπάθησε να βρει ρυθμό. Η αλήθεια είναι πως δεν τα κατάφερε, αλλά αυτό θα ήταν δύσκολο. Ο Πέτγουεϊ προσπάθησε να βρει την επαφή του με το αντίπαλο καλάθι με τον αγαπημένο του τρόπο, αλλά είχε 1/5. Ας τα βάλει εκεί που θα χρειάζεται και ας κάνει 1/5 σε αδιάφορα παιχνίδια.

Θα εκφράσω όμως το παράπονο μου. Ρε Μπρεντ, μία παίζεις και πέντε δεν παίζεις από τον Δεκέμβριο κι ύστερα, Μέση, ώμοι… Μην βάζεις ένα τρίποντο σε αδιάφορο ματς και μου βγάζεις τόξα (με αυτόν τον τρόπο το πανηγύρισε το εύστοχο τρίποντο). Στον Ολυμπιακό είσαι. Στον Ολυμπιακό που του έλειπες.

ΥΓ: 11/21 βολές. «Πρώτα σου βγαίνει το χούι και μετά η ψυχή» έλεγε η συγχωρεμένη η γιαγιά μου. Θα παίξουν ρόλο οι βολές στα playoffs.

ΥΓ 2: Για τη σειρά των playoffs θα ασχοληθούμε εκτενώς τις επόμενες ημέρες.

ΥΓ 3: Όλα τα κακά του κόσμου η Ευρωλίγκα με τις διαφορετικές ώρες έναρξης, ωστόσο οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως δεν υπήρξε εσκεμμένη ήττα. Μπράβο σε Φενέρ και Ουνικάχα που σεβάστηκαν τους εαυτούς τους και τον κόσμο τους.