Ξύπνα βλάκα

Πιστεύω πολύ στον Θεό. Προσεύχομαι καθημερινά και όχι από συνήθεια. Έχω θρησκευτικό τατουάζ στο κορμί μου.

Με ιστορίες σαν του Σπύρου Καββαδά αναρωτιέμαι αν υπάρχει Θεός; Δε ξέρω αν είναι αμφισβήτηση ή πικρία. Προφανώς και υπάρχει, αλλά αφού ο Θεός είναι τόσο δίκαιος, γιατί 10 ετών παιδάκι να περνάει αυτά που περνάει;

Το όνειρό του ήταν να παίξει δίπλα στον Βασίλη Σπανούλη φορώντας τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας και ο Ολυμπιακός το έκανε πραγματικότητα. Προφανώς προφανέστατα το ίδιο θα έκανε κι ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ και η Κάτω Ραχούλα αν τύχαινε.

Μόλις έμαθα την ιστορία είπα στον εαυτό μου, «Ξύπνα βλάκα. Αυτά είναι προβλήματα».

Ξύπνα κι εσύ βλάκα οπαδέ που το μόνο που σκέφτεσαι είναι να νικήσει η ομάδα σου. Υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα.

Ξύπνα κι εσύ βλάκα αναγνώστη που το μόνο που σκέφτεσαι είναι να πικάρεις κάποιον άλλο μέσω ενός σχολίου σου. Υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα.

Ξύπνα κι εσύ βλάκα δημοσιογράφε που θες το κακό του άλλου γιατί απλά βρήκε αυτός μία είδηση την οποία εσύ έχασες. Υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα.

Ο μικρός Σπύρος είναι πολύ πιο δυνατός από μένα κι από σένα. Οι γονείς του έχουν κάτι π@π@ρι@ μέχρι το πάτωμα και όχι ο Σπανούλης και ο Διαμαντίδης που βάζουν ένα νικητήριο σουτ στη λήξη.

Απολαύστε τη ζωή, τον αθλητισμό. Χαρείτε για την ομάδα σας, πανηγυρίστε, να την κρίνετε, αλλά μέχρι εκεί. Μην κινούνται τα πράγματα γύρω από αυτήν. Μην παθιάζεστε. Να παθιάζεστε με την οικογένειά σας, τους φίλους σας, τις γκόμενές σας, τη δουλειά σας.

Για να καταλάβετε όσα εννοώ μην είναι ανάγκη να βιώσετε κάτι άσχημο όπως βιώνει η οικογένεια Καββαδά.

ΥΓ: Πολλές φορές μου έχουν στείλει σχόλιο σε live ή σε blog... «Πούστη Μελάγιες, κωλόγαυρε να βγάλουν καρκίνο τα κόκαλά τα δικά σου και της οικογένειάς σου». Πόσο βλάκας πρέπει να είσαι για να γράψεις κάτι τέτοιο.

ΥΓ 2: Συγγνώμη για την ανύπαρκτη αναφορά στο μπάσκετ και τον Ολυμπιακό, αλλά who cares... Έγραψα κάτι για μένα και αδιαφορώ για τον αριθμό των κλικς.