H γοητεία του χαλκού

Την προηγούμενη φορά που έπαιξε ο Παναθηναϊκός στην ανατολική όχθη του Βοσπόρου, το Νοέμβριο του 2012, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος εξέδωσε ανακοίνωση και μου κρέμασε κουδούνια επειδή άσκησα κριτική στην ομάδα του και είπα από μικροφώνου ότι «ο Λάσμε δεν έχει το σουτ του Μπατίστ».

Προτιμώ να μην αναφερθώ διεξοδικά σε όσα ακολούθησαν. Εκτοτε, δεν έχω μεταδώσει άλλον αγώνα του Παναθηναϊκού. Και έχω το κεφάλι μου ήσυχο, ιδίως τώρα που δεν μεταδίδω ούτε Ολυμπιακό.

Eυτυχώς! Εάν έπρεπε να περιγράψω το χθεσινό ματσάκι της Κωνσταντινούπολης, θα με βάφτιζαν όχι μόνο «ανθέλληνα» (αυτό το εμπεδώσαμε πια…), αλλά εχθρό του λαού, προδότη του έθνους, παλιάνθρωπο και γενικώς παλιοχαρακτήρα…

Ναι, ματσάκι. Δεν το έγραψα τυχαία.

Moλονότι σιχαίνομαι τις θεωρίες συνωμοσίες, χθες συνέλαβα το μυαλό μου να κάνει περίεργους συνειρμούς. Τα μάτια που έχουν δει πολλά είδαν δύο ομάδες που δεν πολυενδιαφέρονταν για τη νίκη. Ο Παναθηναϊκός, ιδίως, σήκωσε τη λευκή πετσέτα πριν καλά καλά ανεμίσει το πράσινο λάβαρο.

Αλλιώς δεν θα κρατούσε ελαφρά την καρδία εκτός αποστολής τον ελαφρά τραυματισμένο Μπατίστα. Αλλιώς δεν θα απέσυρε αβασάνιστα από το παιχνίδι τον ελαφρά τραυματισμένο Διαμαντίδη. Αλλιώς δεν θα χρησιμοποιούσε από το πρώτο κιόλας ημίχρονο τον πρωτόπειρο Χαραλαμπόπουλο.

Αλλιώς δεν θα κρατούσε 25 λεπτά στον πάγκο το μοναδικό έμπειρο «πεντάρι» της ομάδας. Αλλιώς δεν θα έβαζε τον αμούστακο Διαμαντάκο στο 35’, όταν είχε ακόμη πιθανότητες να κρατήσει το πολύτιμο +18 του πρώτου αγώνα.

Η ομάδα για την οποία μίλησε με τόσο θαυμασμό -δικαίως- ο Κώστας Τσαρτσαρής («τέτοιο μπάσκετ είχε να παίξει από το 2007-8») ήταν χθες ένα βαριεστημένο φάντασμα.

Και ο Ομπράντοβιτς, όμως, έμοιαζε σαν να χειριζόταν φιλικό αγώνα. Όχι μόνο άλλαξε το συνηθισμένο του rotation (με τη συμμετοχή των Πρέλτζιτς, Μπιέλιτσα στην αρχική πεντάδα), αλλά άδειασε και τον πάγκο του από το πρώτο κιόλας ημίχρονο, στο οποίο χρησιμοποιήθηκαν οι κ.κ. Μαχμούτογλου, Ουγκουρλού.

Ο πρώτος είχε 7:32 συνολικής συμμετοχής στους πρώτους 7 αγώνες της Φενέρμπαχτσε, ενώ ο δεύτερος –ένα παιδάκι κατηγορίας πτερού- μόλις 2:05. Τι δουλειά είχαν στο παρκέ ενός κρίσιμου αγώνα; Δεν γινόταν όμως να χάσει αυτό το παιχνίδι η Φενέρ. Όχι μπροστά στο κοινό της.

Δεν είναι εύκολο νε εξηγηθεί αυτή η συμπεριφορά ούτε μπορεί να θεωρηθεί πολλαπλό προπονητικό τρικ. Ο Παναθηναϊκός, βέβαια, βλέπει στον ορίζοντα ένα κολασμένο χριστουγεννιάτικο δεκαήμερο που περιλαμβάνει (21-30 Δεκεμβρίου) τον ημιτελικό του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, το ντέρμπι του πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό και την πρεμιέρα του Top-16.

Ηδη βασανισμένος από τραυματισμούς, δεν έχει περιθώρια για υποτροπές και νέες απώλειες. Ο Διαμαντίδης και ο Μπατίστα είναι οι δύο αναντικατάστατοι της ομάδας.

Ωστόσο, μία νίκη στην Κωνσταντινούπολη θα μπορούσε να στρώσει δάφνες στο ευρωπαϊκό του μονοπάτι. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε στην Κωνσταντινούπολη σαν να είχε στόχο το χάλκινο μετάλλιο του Ομίλου, όχι το ασημένιο. Τόσο πολύ γυάλιζε στα μάτια του ο μπρούντζος;

Διά γυμνού οφθαλμού, η 2^η θέση (το άτυπο έπαθλο του χθεσινού αγώνα) είναι προτιμότερη από την 3^η, αφού κρατάει τον κάτοχό της μακριά από τις Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Μακάμπι. Εάν οι τελευταίες αγωνιστικές κυλήσουν σύμφωνα με τα λογικά προγνωστικά, οι δύο Όμιλοι του Top-16 θα καταρτιστούν ως εξής, με αφετηρία την 30ή Δεκεμβρίου:

• Ομιλος Ε: Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Μακάμπι, Παναθηναϊκός και τέσσερις άλλοι.
• Ομιλος F: ΤΣΣΚΑ, Ολυμπιακός, Εφές, Φενέρμπαχτσε, Αρμάνι και τρεις άλλοι.

Ωστόσο, ο αγώνας Ρεάλ-Εφές μπορεί να τουμπάρει τα δεδομένα εάν βγάλει διπλό. Σε αυτή την περίπτωση, η ομάδα του Ιβκοβιτς θα πάει στον Όμιλο της Μπαρτσελόνα, της Μακάμπι και του Παναθηναϊκού, ενώ η οικοδέσποινα του φάιναλ-φορ θα βρεθεί στην παρέα της ΤΣΣΚΑ, του Ολυμπιακού και της Φενέρμπαχτσε, εκεί όπου υπάρχει μόνο ένα φόβητρο: η μοσχοβίτικη αρκούδα.

(Τουμπάρει και αλλιώς το πράγμα: δύο ήττες της Μπαρτσελόνα και δύο νίκες της Φενέρ στα υπόλοιπα παιχνίδια ανεβάζουν τους Τούρκους στην 1η θέση Ομίλου και στέλνουν τους Ισπανούς πεσκέσι στην ΤΣΣΚΑ και στον Ολυμπιακό!)

Η περυσινή συμπεριφορά της Ρεάλ απέδειξε ότι, μολονότι «βασίλισσα», δεν είναι υπεράνω μίας εσκεμμένης ήττας για λόγους σκοπιμότητας. Και ότι δεν της αρέσει καθόλου να ζευγαρώνει με τη Μπαρτσελόνα μες στο καταχείμωνο.

Είδαν άραγε τέτοια οπτασία στην κρυστάλλινη σφαίρα τους ο Ιβάνοβιτς και ο Ομπράντοβιτς; Αν ναι, θα γελάσουν αυτοί τελευταίοι στις 19 του Δεκέμβρη. Ειδάλλως, το σενάριο συνωμοσίας θα σκάσει στα μούτρα όσων –και δεν είναι λίγοι- έσπευσαν να το υιοθετήσουν, μόλις είδαν τον Χαραλαμπόπουλο στο παρκέ και τον Διαμαντίδη στα «πιτς».

Υπενθυμίζω απλώς ότι οι 2 πρώτοι από κάθε Όμιλο του Top-16 θα μπουν στα πλέι-οφ με πλεονέκτημα έδρας, για να αντιμετωπίσουν «χιαστί» τον απέναντι 3^ο και τον απέναντι 4^ο. Γιατί λοιπόν να προτιμήσει κάποιος τον Όμιλο της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα από τον αντίστοιχο της ΤΣΣΚΑ και του Ολυμπιακού; Προφανώς επειδή θα συμπληρωθεί από πιο "εύκολες" ομάδες, άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Το βέβαιο είναι, ότι αποφύγαμε τις «εμφύλιες» ευρωπαϊκές αναμετρήσεις στο Top-16. Τα πλέι-οφ της Ευρωλίγκας, όμως, μπορεί να κρύβουν πόλεμο των 10 ημερών.