Το μεγάλο δίλημμα του Αλβέρτη

Λίγο από πέρυσι, λίγο από φέτος, ο Παναθηναϊκός εξαργυρώνει το προβάδισμά του με το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ και μπαίνει στην τελική ευθεία με την έδρα να είναι το ισχυρό χαρτί απέναντι στον Ολυμπιακό.

Μπορεί να προηγείται ο Απόλλων και στη συνέχεια ο νικητής του ΠΑΟΚ - Νέα Κηφισιά, αλλά το μυαλό και το πνεύμα όλων βρίσκεται στον τελικό και οι όποιες σκέψεις, τα όποια διλήμματα αφορούν αποκλειστικά τα παιχνίδια με τον «αιώνιο» αντίπαλο που θα κρίνουν στην ουσία το αν η φετινή σεζόν θα κλείσει με θετικό πρόσημο ή θα χαρακτηριστεί «πλήρως αποτυχημένη».

Τα τελευταία 24ωρα το τεχνικό τιμ του Παναθηναϊκού καλείται να αποφασίσει για την τελική 12άδα των πλέι οφ (σ.σ. δεν υπάρχει δικαίωμα αλλαγής εν μέσω των πλέι οφ) και η αλήθεια είναι πως ο Αλβέρτης και οι συνεργάτες του ζορίζονται - απόλυτα δικαιολογημένα - για να πάρουν την απόφαση.

Το δίλημμα δεν αφορά στην επιστροφή ή όχι στο ρόστερ του Μάικ Μπατίστ, αλλά το ποιον θα πρέπει να θυσιάσουν για να επαναφέρουν την εμπειρία του Αμερικανού. Αυτό τον «ποιον θα αλλάξουμε;» είναι που βασανίζει τον Αλβέρτη και είναι τόσο ισχυρό που δεν αποκλείεται το ρόστερ να παραμείνει ως έχει και ο Μπατίστ να παραμείνει στην εξέδρα...

Είναι δεδομένο πως οποιοσδήποτε ήταν στη θέση του «Φράγκι» θα ήθελε να έχει τον Μάικ στις μονομαχίες με τον Ολυμπιακό. Μπορεί να είναι στο τέλος της καριέρας του, μπορεί να μην έχει φρεσκάδα, ενέργεια, ταχύτητα, αλλά το παρελθόν του απέναντι στον «αιώνιο» αντίπαλο, η εμπειρία σε τέτοια παιχνίδια και το ένστικτο νικητή που διαθέτει και μπορεί να μεταφέρει στους συμπαίκτες του, είναι στοιχεία απαραίτητα σε τέτοιου είδους παιχνίδια.

Από 'κει και μετά, ο Αλβέρτης καλείται να πάρει μια απόφαση, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του την παροιμία «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα». Αν δηλαδή θεωρεί πως μ' έναν καθαρόαιμο σέντερ (Λάσμε) δεν μπορει να βγάλει τα πλέι οφ, τότε αντίστοιχα θα πρέπει να σκεφτεί αν βγαίνει η σειρά μ' έναν περιφερειακό λιγότερο. Είναι δεδομένο πως αν ο Παναθηναϊκός αποφασίσει να επαναφέρει τον Μπατίστ, θα πρέπει να «κόψει» έναν από τους Κάρεϊ και Ούκιτς, κάτι που σημαίνει ότι θα αναγκαστεί να πάει στον τελικό με δύο πλέι μέικερ, με δεδομένο ότι ο Παππάς δεν υπολογίζεται - μέχρι τώρα - στα μεγάλα παιχνίδια.

Σ' αυτή την περίπτωση, ή θα πρέπει ο Αλβέρτης να εμπιστευτεί περισσότερο τον νεαρό γκαρντ, παίρνοντας το ρίσκο να «κόψει» έναν από τους Κάρεϊ, Ούκιτς, διαφορετικά θα πάει ως έχει με το ρίσκο να μεταφέρεται στους «ψηλούς», γνωρίζοντας τα προβλήματα που θα προκύψουν, όταν ο Ολυμπιακός θα πάει στοχευμένα να φθείρει τον Λάσμε που είναι επιρρεπής στα γρήγορα φάουλ.

Με λίγα λόγια η επιλογή είναι πολύ δύσκολη και ο Αλβέρτης καλείται να αποφασίσει ποια επιλογή έχει το μικρότερο ρίσκο. Σε τέτοια διλήμματα δεν μετράει ποιος παίκτης είναι σε καλύτερη κατάσταση, αλλά σε ποιο κομμάτι υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη και με ποιον τρόπο ο κίνδυνος θα μειωθεί. Εχω την αίσθηση πως σωστή απάντηση δεν υπάρχει, δεν υφίσταται δηλαδή σωστό ή λάθος και είναι δεδομένο πως ό,τι κι αν πράξει ο Αλβέρτης θα κριθεί από το αποτέλεσμα.

Και για να γυρίσουμε λίγο τον χρόνο πίσω, το δίλημμα δεν θα υπήρχε τώρα, αν το καλοκαίρι δεν είχε λυθεί η συνεργασία με τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη. Παρόντος του «Σόφο», που δεν θα κάλυπτε θέση ξένου, ο Παναθηναϊκός θα είχε λύσει το πρόβλημα στη ρακέτα, θα ήταν υπερπλήρης και με χαρακτηριστικά παιχνιδιού διαφορετικά απ' αυτά που διαθέτει.

Υ.Γ.: Η αξιοπιστία σ' ένα άθλημα δεν καθορίζεται από το αν τα ματς ξεκινούν την ίδια ώρα, αλλά με την αξιοπρέπεια που έχει ο καθένας που μπαίνει στο γήπεδο, είτε αυτός λέγεται αθλητής ή προπονητής. Η Basket League ΟΠΑΠ παρέδωσε μαθήματα στην Superleague με το γεγονός ότι ουδείς έχει να λέει για «περίεργα αποτελέσματα» στην τελευταία αγωνιστική.

Τρεις ομάδες «καίγονταν» για νίκες και τρεις έφυγαν ηττημένες από το παρκέ. Ουδείς σκέφτηκε να χαριστεί, ουδείς ήθελε να γίνει δαχτυλοδειχτούμενος, κανείς δεν θέλησε να παίξει με την αξιοπρέπεια του εαυτού του, της ομάδας του, μα πάνω απ' όλα του αθλήματος που υπηρετεί. Είναι απ' αυτές τις μέρες που οι μπασκετικοί μπορούν να αισθάνονται περήφανοι, έστω κι αν δεν υπάρχει... σάλιο στις περισσότερες ομάδες, οι οποίες του χρόνου ενδέχεται να φυτοζωούν ή να μην υπάρχουν.