Tι μου άρεσε στην regular season

Ο Ολυμπιακός έπαιξε αρκετά καλά αγωνιζόμενος απέναντι στον Πανιώνιο ο οποίος δικαίως τερμάτισε τρίτος στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος. Οι φιλοξενούμενοι αρκετές φορές πίεσαν τους Πειραιώτες βάζοντάς τους δύσκολα με αποτέλεσμα να χρειαστεί ο Ολυμπιακός να βγάλει μπόλικη ενέργεια στο παρκέ.

Μόνο κερδισμένες βγήκαν και οι δύο ομάδες από ένα βαθμολογικά αδιάφορο ματς. Ο μεν Μπαρτζώκας θα ήθελε να το πρωτάθλημα να έχει άλλους 10… Πανιώνιους, ο δε Σφαιρόπουλος τσέκαρε την αντίδραση των παικτών του απέναντι σε μία ομάδα υψηλότερου επιπέδου.

Δυστυχώς υπήρξαν αρκετές λανθασμένες αποφάσεις των διαιτητών ζημιώνοντας και τις δύο πλευρές. Λογικά οι Κορομηλάς, Σταματόπουλος και Μαγκλογιάννης βρέθηκαν (άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο) σε κακή μέρα. Άνθρωποι είναι κι αυτοί και κάνουν λάθη, δεν είναι ρομπότ. Αυτό που ενόχλησε όμως ήταν το στιλ με το οποίο προσπαθούσαν μερικές φορές να επιβάλλουν τις αποφάσεις τους.

REGULAR SEASON

Η κανονική περίοδος ολοκληρώθηκε, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε για play offs και όλα τα κλισέ που τα ακολουθούν συνήθως («τα ψέματα τελειώνουν», «η ώρα που ξεχωρίζουν οι άντρες από τα παιδιά», «τα λάθη πλέον κοστίζουν»).

Η Α1 ήταν πιο ανταγωνιστική αλλά από τις θέσεις 4 και κάτω. Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και Πανιώνιος βρίσκονται ένα επίπεδο πάνω από όλες τις υπόλοιπες ομάδες που συμμετείχαν. Στα ελληνικά play offs τα λάθη δεν κοστίζουν διότι πολύ απλά δε γίνονται λάθη (σε σχέση με τον τελικό).

Ας είναι όμως. Αυτό το πρωτάθλημα έχουμε και με αυτό θα πορευτούμε. Ο Παναθηναϊκός πήρε την πρωτιά σε μία κανονική σεζόν στην οποία ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με -2 βαθμούς λόγω επεισοδίων. Λογική η εξέλιξή του.

Προσωπικά μου άρεσε η κανονική διάρκεια της Α1. Αυτό, που οι 11 ομάδες μπορούσαν να νικήσουν οποιονδήποτε και (σχεδόν) οπουδήποτε το βρήκα εξαιρετικό.

Μου άρεσε στην regular season:

Ο ΠΑΟΚ και το μπάσκετ που έπαιξε ανεξαρτήτως αντιπάλου. Ο Σούλης Μαρκόπουλος με τα λίγα που διέθετε, έφτιαξε ένα πολύ καλό σύνολο ενώ οι επιλογές ξένων κρίνονται κάτι περισσότερο από καταπληκτικές. Τόσο ο Κούπερ όσο και ο Πέιν είναι παίκτες για την Ευρωλίγκα και δύσκολα θα μείνουν στη Θεσσαλονίκη.

Η Νέα Κηφισιά μπορεί να ήταν νεοφώτιστη, αλλά μόνο ως τέτοια δεν έπαιξε. Την πρώτη της σεζόν έχασε μάλλον από απειρία την τετράδα, έπαιξε τρομερό μπάσκετ και έδειξε στοιχεία σταθερότητας που ομάδες «μπαρουτοκανπνισμένες» στην κατηγορία ποτέ δε φαντάζονταν. Να είχε κι ένα απλά καλό γήπεδο και όχι το πολύ μικρό «Ι. Ζηρίνης»…

Δεν απομακρύνομαι. Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου ήταν μαζί με τον Νέναντ Μάρκοβιτς οι προπονητές της χρονιάς για μένα. Όχι μόνο εκ του αποτελέσματος κρίνοντας. Θα επιμείνω λίγο στον Παπαθεοδώρου (απλά διότι δεν έχω καλή εικόνα του ΚΑΟΔ). Ο κόουτς της ΑΕΝΚ είχε να διαχειριστεί σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού μπάσκετ (Κακιούζης, Μπάρλος, Τσαλδάρης, Λιακόπουλος, Βασίλιεβιτς) κάτι που μόνο εύκολο δεν είναι. Πολλοί παίκτες από το «πάνω ράφι» όταν πηγαίνουν σε νεοφώτιστες ομάδες έχουν τη νοοτροπία του «κάνω ό,τι θέλω». Στην ΑΕΝΚ δε συνέβη ποτέ αυτό κάτι το οποίο πιστώνεται στον κόουτς και τον καλό χαρακτήρα των παικτών (τους οποίους αυτός διάλεξε όμως).

Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου φρονώ πως στην επόμενη τριετία θα απασχολήσει τις δύο μεγάλες ελληνικές ομάδες. Σπουδαίος προπονητής πραγματικά.

Ο ΚΑΟΔ νίκησε τον Ολυμπιακό, έχασε κατά τύχη από τον Παναθηναϊκό (αστόχησε σε εξ επαφής προσπάθεια στο τέλος), αλλά έκανε και κάποιες αχαρακτήριστες ήττες στη Δράμα. Τα σκαμπανεβάσματα δε μου αρέσουν, αλλά και μόνο το γεγονός πως οι δύο μεγάλοι της Α1 αισθάνθηκαν άβολα σημαίνει πως κάτι καλό συμβαίνει στη Δράμα.

Ο Έρικ Μακόλουμ. Πέρυσι στον Απόλλωνα τον μάθαμε, αλλά φέτος στον Πανιώνιο τον εμπεδώσαμε. Παικταράς για την Ευρωλίγκα και από τα καλύτερα ένας εναντίον ενός που είδα φέτος. Φοβερές ικανότητες στην επίθεση.

Ο Νίκος Χατζής. Το λέει η καρδούλα του κι ας είναι κλεισμένα 38. Μπορεί ο Ηλυσιακός να μην κατάφερε να μείνει στην κατηγορία, αλλά ο μόνος που δε φταίει είναι ο Νικόλας. Αν τον δείτε πως προσέχει το σώμα του, πως προπονείται και πως σκέφτεται θα καταλάβετε γιατί είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Α1. Επίσης ο Χατζής είναι ο καλύτερος γκαρντ στο να βγαίνει αμαρκάριστος από τα σκριν.

Η πιτσιρικαρία του Άρη. Αγγέλου και Μίνιτς μη έχοντας επιλογή έριξαν στα βαθιά τους μικρούς και οι Μποχωρίδης, Βεζένκοφ, Γκίκας, Μούρτος ανταποκρίθηκαν με το παραπάνω. Η σεζόν που έκανε ο Γιάννης Αθηναίου του έδωσε μεταγραφή στην Αρμάνι Μιλάνο. Κρατήστε και ένα όνομα… Κώστας Μήτογλου. Τεσσάρι. 2,06. Σωματάρα. Σουτάρει και είναι γεννημένος το 1996. Μου άρεσε πολύ να βλέπω τα ματς του Άρη φέτος.

Ο Κώστας Φλεβαράκης φρόντισε να σώσει (και νωρίς σχετικά) μία ομάδα που για πολλούς ήταν πρώτο φαβορί. Τα Τρίκαλα με καλούς ξένους και Έλληνες που είχαν διακριτούς ρόλους πραγματοποίησαν καλή χρονιά.

Ο Απόλλων Πατρών είχε γεμάτο γήπεδο σχεδόν σε κάθε αγώνα. Η Πάτρα αγαπά το μπάσκετ και ο Νίκος Βετούλας φρόντισε με την καλή ομάδα που έφτιαξε να υπάρχει πληρότητα σχεδόν 80%. Αν έλειπε και μία αγωνιστική κάμψη το μήνα Ιανουάριο τότε θα τερμάτιζε πιο ψηλά.

Το site του ΕΣΑΚΕ. Εμφανώς ανανεωμένο, με ειδήσεις και αφιερώματα που ενδιέφεραν και δε γράφονταν απλά για να υπάρχει ροή. Αν έλειπε και 1-2 αγωνιστικές η κακή live ενημέρωση των σκορ, θα μιλάγαμε για πραγματικά σπουδαία αλλαγή προς το καλύτερο.

ΥΓ: Δεν αναφέρθηκα σε Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και Πανιώνιο, όχι γιατί δε μου άρεσε τίποτα, αλλά επειδή περιμένω να τους κρίνω από την ημιτελική φάση των play offs και έπειτα.