Την ευλογίαν μου, τέκνον μου!

Eχω γράψει κι άλλες φορές -και όσο ο θεός μ' έχει καλά δεν θα σταματήσω ποτέ να γράφω - πόσο τυχερός, ευλογημένος, αθεράπευτα μερακλής και ... πάμπλουτος νιώθω σε αυτό το επάγγελμα, που μετά από 36 χρόνια εξακολουθώ ακόμη να το αντιμετωπίζω ως χόμπι!

Κι αυτό (το επάγγελμα ντε) μάλλον μου ανταποδίδει αυτή την προσέγγιση και με αντιμετωπίζει ως ερασιτέχνη, λέξη της οποίας, ως γνωστόν, το πρώτο συνθετικό προέρχεται από τον έρωτα!
Δεν είμαι από εκείνους που πιστεύουν πως όλα (τα καλά και τα άσχημα) πρέπει να τα φορτώνουμε στην τύχη, αλλά τι να την κάνω τη ρουφιάνα, που χθες το βράδυ στους διαδρόμους του «Smoothie King Center» υπήρξε πολύ χουβαρντού μαζί μου!

Μου 'φυγε ο τάκος, διότι κατεβαίνοντας από τις θέσεις των σχολιαστών κι αφού την Παρασκευή είχα κοντέψει να λιποθυμήσω έχοντας εκ δεξιών μου τον Χακίμ Ολάζουον και εξ ευωνύμων μου τον Καρλ Μαλόουν (με ολίγη από Αλόνζο Μούρνινγκ, Τιμ Χαρνταγουέι, Μιτς Ρίτσμοντ, Ρικ Μπάρι, Μπομπ Πετίτ, Κάλβιν Μέρφι και άλλους θρύλους του ΝΒΑ) οι συναρπαστικές εκπλήξεις διαδέχονταν η μία την άλλη: πρώτα έπεσα πάνω στον (πάντοτε μειλίχιο και προσηνή) Τζούλιους Ερβινγκ, με τα αλά... τούρτα λέι απ του οποίου μεγάλωσα και του χρωστάω ένα μεγάλο κομμάτι της έλξης μου για το μπάσκετ, ύστερα ήρθα φάτσα με φάτσα με τον (ακατάδεκτο) Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, στη συνέχεια στάθηκα δίπλα στον (λατρεμένο μου) Πολ Τζορτζ και πάνω που φορτώθηκα την τσάντα στον ώμο και πήγα να βγω από το γήπεδο, μου ' τυχε ο πρώτος αριθμός του λαχείου...

Φάτσα κάρτα, στο μισό μέτρο, ολάκερη η οικογένεια Ντουράντ σε παράταξη!
Στην πραγματικότητα ο δυνητικός ΜVP της κανονικής διάρκειας του εφετινού ΝΒΑ δεν έχει προλάβει ακόμη να κάνει δική του οικογένεια: είναι αρραβωνιασμένος με την παίκτρια της δις πρωταθλήτριας του WNBA,Μινεσότα Λινξ, αλλά κουβαλάει ξοπίσω του και μια ελληνική φαμίλια, που δόξα τω Θεώ είναι ευάριθμη και εάν είχαν μείνει στην Ελλάδα (τώρα που πήραν κιόλας την υπηκοότητα) θα δικαιούνταν επίδομα πολυτεκνίας!

Τη φαμίλια των... Αντετοκούνμπων!

Με το που ολοκληρώθηκε λοιπόν ο Σαββατιάτικος διαγωνισμός των καρφωμάτων και ο κόσμος άρχισε να αδειάζει το γήπεδο έγινε η κέντα! Ο Γιάννης έφευγε από το γήπεδο μαζί τους γονείς του, τον Τσαρλς και την Βερόνικα και τα δυο μικρότερα αδέρφια του, τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο (ενώ ο Θανάσης που αγωνίζεται στη D-League με την ομάδα του Ντελαγουέαρ είχε μείνει πίσω και γι' αυτό έχασε το ενσταντανέ) και στην έξοδο αντάμωσαν όλοι μαζί με τον ΚD. Αυτή ήταν όντως μια μεγάλη συνάντηση απλώς και σε πείσμα της (μιλιταριστικής) σημειολογίας που έχει λανσάρει για τη σχέση του με τον Γιάννη ο Ντουράντ, οι λεγάμενοι φορούσαν σακάκι κι όχι πανοπλία ή στολή παραλλαγής!

Παρεμπιπτόντως ο Ντουράντ φορούσε παντελόνι από στολή παραλλαγής την Παρασκευή, αλλά το Σάββατο εμφανίστηκε πιο αμπιγέ, ωστόσο και με αυτό το ντύσιμο φαντάζομαι πώς πάλι θα πήγαινε στον κάθε πόλεμο μαζί με τον Αντετοκούνμπο!

Ο Ντουράντουλα είναι ο πρώτος ο οποίος εθελουσίως και ασμένως δέθηκε στο γαϊτανάκι της (τόσο δημοφιλούς στα Media, ώστε να καταντάει ανυπόφορη αλλά και επικίνδυνη για το ίδιο το παιδί) Antetokounmpo-mania: το δικαιούται άλλωστε, αφενός διότι αποτελεί το πρότυπο του Γιαννάκη κι αφετέρου διότι όποιον παίκτη του ΝΒΑ κι αν ρώτησα εδώ στη Νέα Ορλεάνη για τον «Greek Freak», τον συνέδεε με τον Ντουράντ.

Εγώ δεν ξέρω εάν ο Αντετοκούνμπο είναι ο μικρός Ντουράντ, ο Ντουράντ των φτωχών (Μπακς) ή η ευρωπαϊκή βερσιόν του παίκτη ο οποίος με το ιδιαίτερο στιλ του ανέτρεψε το status quo των θέσεων και των ρόλων στο γήπεδο, αλλά σίγουρα η κουβέντα που γίνεται για πάρτη του στις ΗΠΑ και η προβολή της οποίας τυγχάνει ξεπερνούν κάθε προσδοκία! Kάτι ο... Ντουραντισμός, κάτι η τρυφερή ηλικία του, κάτι η προέλευση του, κάτι η απογείωση του από τα πεζοδρόμια της πλατείας Βάθης, το υπόγειο στα Σεπόλια, το μικρό διαμέρισμα στου Ζωγράφου, την Α2 και τα 300 ευρώ που έπαιρνε από τον Φιλαθλητικό, στον γαλαξία του ΝΒΑ, ε, οι Αμερικανοί λάτρεις του life style και της κάθε είδους σαπουνόπερας, δεν ήθελαν και πολύ για να βρουν στο πρόσωπο, στο... μακρύ κορμί του και στην ιστορία της (βραχείας έως τώρα) ζωής του ένα εξαιρετικό θέμα στις καθημερινές ιστορίες τους!

Βάζω στοίχημα κιόλας ότι λίαν συντόμως κάποιος θα γράψει ένα μυθιστόρημα ή θα γυρίσει μια ταινία, χωρίς να έχει λόγο να σημειώσει (όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις) πώς κάθε σχέση με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα είναι τυχαία και συμπτωματική!
Κλείνω εδώ την παρένθεση και ξαναγυρίζω στον Ντουράντ και στη χθεσινή... οικογενειακή μάζωξη: πριν από έναν μήνα μετά τον δεύτερο εφετινό αγώνα των Μπακς με τους Θάντερ, ο (εντυπωσιασμένος κι από την πρώτη φορά) Ντουράντ είχε δηλώσει ότι «το παιδί αυτό έπαιξε σκληρά, θυσίασε το κορμί του για την ομάδα και είναι τέτοιος τύπος, που θα πήγαινα μαζί του σε οποιονδήποτε πόλεμο»!

Το πρωί του Σαββάτου που συνάντησα τον Ντουράντ, τον ρώτησα για τον Γιάννη και τα σχόλια του υπήρξαν για άλλη μια φορά εγκωμιαστικά. , μάλιστα οι.. άπιστοι Θωμάδες μπορούν να παρακολουθήσουν αυτή τη συνέντευξη στην μεθαυριανή (Τρίτη, 21.00) εκπομπή «Pick N' Roll» του ΟΤΕ ΤV. «Παίζει πολύ καλά και μπορώ να πω ότι απολαμβάνω το παιχνίδι του, κάθε φορά που τον βλέπω, όπως χθες (ΣΣ: Παρασκευή) στο Rising Stars Challenge. Με εντυπωσιάζει και είμαι σίγουρος ότι θα γίνει ένας σταρ» είπε ο τρεις φορές στο παρελθόν, αλλά και εφετινός πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ (με μέσο όρο 31.5 πόντους).

Η αντιπαραβολή του Γιάννη με τον Ντουράντ είναι μια καραμέλα που βρίσκεται σε όλα τα στόματα, μάλιστα αυτό ακριβώς είπε χθες, χωρίς να ερωτηθεί κιόλας (σε μια εκδήλωση της Adidas), ο κορυφαίος ρούκι της περυσινής σεζόν, Ντάμιαν Λίλαρντ. Ιδού, λοιπόν, το σχόλιο του ίδιου του KD επ' αυτού: «Είναι λίγο πιο μακρύς κι αθλητικός από εμένα. Μπορεί να τα κάνει όλα, οπότε θα δούμε τι του επιφυλάσσει το μέλλον, όταν θα πάρει περισσότερες ευκαιρίες να παίξει και θα γίνεται ολοένα και καλύτερος. Τι σίγουρο είναι ότι ωριμάζει με πολύ γρήγορο ρυθμό και αυτό που είπα τις προάλλες, ότι δηλαδή θα πήγαινα μαζί του σε έναν πόλεμο, το εννοώ: ο Γιάννης παίζει πολύ σκληρά και βάζει την ομάδα του πάνω απ' όλα. Μου αρέσει να έχω δίπλα μου τέτοιους χαρακτήρες και θα ήθελα να παίξω μαζί του».

Τάδε έφη Ντουράντ, αλλά τα καλύτερα τα είπε στο αυτί του ίδιου του Γιάννη, το βράδυ του Σαββάτου. Κάθισαν δίπλα δίπλα στη διάρκεια των διαγωνισμών των τριπόντων και των καρφωμάτων και στην κορύφωση όντας γαλαντόμος σε συναισθήματα ο σούπερ σταρ του ΝΒΑ έπιασε στο...μπίρι μπίρι τον Γιάννη, «και μου έδωσε διάφορες πολύτιμες συμβουλές όχι μόνο για το παιχνίδι μου και για το μπάσκετ, αλλά κυρίως για τον χαρακτήρα μου και γενικότερα για τη ζωή μου».

Λίγο νωρίτερα ο Γκόραν Ντράγκιτς είχε πει αυθορμήτως ότι «αισθάνομαι πολύ υπερήφανος για τον Γιάννη επειδή είναι ένα μικρό παιδί που προέρχεται από την Ελλάδα», ενώ μερικές ώρες αργότερα πήρε τη σκυτάλη ο Superman Ντουάιτ Χάουαρντ ο οποίος μάλιστα του έδωσε ραντεβού τον Αύγουστο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας, επιδιώκοντας να πάρει τη ρεβάνς από την αλησμόνητη νίλα του(ς) στον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ του 2006 στη Σαϊτάμα!

ΥΓ: Τώρα που έφτασα στο τέλος τις μετρώ, αντιλαμβάνομαι πόσο φλύαρος είμαι! Έγραψα 1.157 λέξεις, δηλαδή εκατόν πενήντα επτά περισσότερες απ' όσες αξίζει (σύμφωνα με την κινεζική σοφία) η δίκην οικογενειακού ενθυμίου και κειμηλίου, φωτογραφία των Αντετοκούνμπων με τον Ντουράντ!