Ένα βράδυ στη Βιτόρια!

Πολύ φοβάμαι πώς είμαι κοντά στο να το γράψω εκατό φορές στο τετράδιο μου, όπως παλιά στο σχολείο, όταν οι δάσκαλοι μας έβαζαν τιμωρία για κάποια σκανδαλιά...

Δεν θέλω άλλη Βιτόρια!

Φτάνει πια. Νισάφι! Έλεος με την Ταουγκρές, την Τάου Θεράμικα, την Κάχα Λαμποράλ, τη Λαμποράλ Κούτσα και δε συμμαζεύεται, σενιόρ Κερεχέτα μου! Δεν αντέχω κάθε τρεις και λίγο να τη βλέπω μπροστά μου, ως αγαπημένη και πιο συνηθισμένη αντίπαλο του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, οι οποίοι- λες και το '΄χουν κάνει τάμα στη χάρη της- τη βρίσκουν απέναντι τους όχι δυο, αλλά τέσσερις φορές σε μια σεζόν!

Ευτυχώς δηλαδή που τα δυο καμάρια μας και οι ακατονόμαστοι έχουν πέσει στον ίδιο όμιλο του Top 16 και ως εκ τούτου αποκλείεται να διασταυρωθούν -εφόσον προχωρήσουν και οι τρεις- στα πλέι οφς της Ευρωλίγκας και ελπίζω (εάν όλα πάνε καλά) να μη μας ζαλίσουν τον έρωτα και στο Μιλάνο!

Κατόπιν όλων αυτών είναι προφανές πως για το ελληνικό μπάσκετ, η ομάδα της Βιτόρια (όπως κι αν λέγεται) έχει γίνει Τσάμικος ταμπάκος: ήδη έπαιξε τρεις φορές μαζί της ο Παναθηναϊκός, που θα την βρει και πάλι στον δεύτερο γύρο και αύριο την ξανασυναντά ο Ολυμπιακός, ο οποίος θα την υποδεχτεί αργότερα και στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, οπότε την κάτσαμε τη βάρκα!

Αν και οι (τρόπος του λέγειν, ελέω των τόσων πολλών ξένων) Βάσκοι άργησαν πολύ να βρεθούν στο δρόμο μας, από εκείνη την παρθενική συνάντηση μας έκατσαν και τους κάτσαμε στο σβέρκο! Η πρώτη ελληνική ομάδα που τους πήρε την παρθενιά ήταν το Περιστέρι στο Κύπελλο Κόρατς της σεζόν 1991-92, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να τους νικήσει και ακολούθησαν κατά σειρά εμφάνισης, ο Πανιώνιος, ο Ηρακλής, ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και έσχατος όλων ο Ολυμπιακός!

Παρά το γεγονός, ωστόσο, ότι οι “ερυθρόλευκοι” υπήρξαν η τελευταία από τις έξι ελληνικές ομάδες που αντιμετώπισαν τη Βιτόρια, έχουν να επιδείξουν τα περισσότερα ματς εναντίον της! Από τους συνολικά 76 αγώνες της ισπανικής ομάδας απέναντι στους πρεσβευτές της Ελλάδας (με απολογισμό 26 δικές μας νίκες και 40 δικές της), ο Ολυμπιακός έχει παίξει τους είκοσι δύο και μάλιστα οι δυο ομάδες είναι ισόπαλες με 11-11!!!

Η πρώτη συνάντηση τους κατεγράφη στα... ληξιαρχεία τη σεζόν 2000-01 στο πλαίσιο των πλέι οφς της Ευρωλίγκας, όπου οι Βάσκοι με μια “καταδρομική επιχείρηση” στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας νίκησαν με 78-72 (Ρισασέ 18, Παπανικολάου 16- Αλεξάντερ 22, Μπένετ 15). Εξι βράδια αργότερα επικράτησαν στην έδρα τους με 98-76 (Οικονόμου 24- Μπένετ 27, Ομπέρτο 21) και πέτυχαν το sweep σε μια μαρτυρική σεζόν για τις τρεις ελληνικές ομάδες που τους βρήκαν απέναντι τους και σε σύνολο εννέα αγώνων, σημείωσαν μόλις μία νίκη: 0-2 ο Ολυμπιακός, 0-2 το Περιστέρι, 1-4 η ΑΕΚ, με συντελεστή -93 πόντους!

Ο Ολυμπιακός έκανε σεφτέ στις νίκες του επί της Ταού μετά από τρεις ήττες, ενώ κατάφερε να αλώσει την “Fernando Buesa Arena” μετά από έξι ατελέσφορες απόπειρες: εντέλει κατάφερε να σπάσει το ρόδι στις 12 Μαρτίου του 2009, όταν, στο πλαίσιο της τελευταίας αγωνιστικής του Τop 16, επιβλήθηκε των γηπεδούχων με 88-80, έχοντας ως πολιορκητικό κριό τον Νίκολα Βούιτσιτς (17π. και 7ρ.). Εκείνο το βράδυ οι “ερυθρόλευκοι” είχαν προηγηθεί με διψήφια διαφορά, ωστόσο η Ταού μείωσε σε 74-75 και τότε καθάρισαν την μπουγάδα ο Παπαλουκάς (που ήταν πάντοτε το κόκκινο πανί των οπαδών λόγω της αντιπαλότητας τους με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας), ο Μπουρούσης και ο Βασιλόπουλος. Ο Τεό εκμαίευσε ένα μαγκιόρικο επιθετικό φάουλ από τον Πιτ Μάικλ, ο νυν σέντερ της Ρεάλ με τρίποντο έκανε το σκορ 74-80, ενώ πενήντα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη ο Βασιλόπουλος (9π. με 0/2δ., 2/3τρ., 3/4β., δύο ριμπάουντ και δύο τάπες) “κλείδωσε” τη νίκη με το καθοριστικό γωνιακό κτύπημα από τα 6μ.25.

Οι συνθέσεις των δυο ομάδων:

ΤΑΟΥ ΘΕΡΑΜΙΚΑ: Πριτζιόνι 12, Ιλιέφσκι 2, Ρακότσεβιτς 6, Βιδάλ 14, Τελέτοβιτς 16, Σαν Εμετέριο, Σπλίτερ 15, Μάικλ 13, Μπάρατς, Μακ Ντόναλντ 2. Προπονητής: Ιβάνοβιτς

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Παπαλουκάς 7, Τσίλντρες 7, Βούιτσιτς 17, Μπουρούσης 11, Χαλπερίν 16, Γκριρ 3, Βασιλόπουλος 9, Βουγιούκας 4, Ερτσεγκ 3, Πάργκο 11. Προπονητής: Γιαννάκης

Σε αυτό το ματς δεν είχε παίξει λόγω τραυματισμού ο Μίλος Τεόντοσιτς και κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, συνάγεται το συμπέρασμα ότι αυτό δεν ήταν και τόσο κακό για τον Ολυμπιακό!

Καθόλου κακή δεν ήταν επίσης και η αλαζονεία που επέδειξαν οι Βάσκοι και αποτέλεσε ένα επί πλέον κίνητρο για τον Ολυμπιακό. Δεδομένου ότι επρόκειτο για την τελευταία αγωνιστική του Top 16, οι οικοδεσπότες θεωρούσαν σίγουρη τη νίκη τους και προς τούτο είχαν δημοσιεύσει στην επίσημη ιστοσελίδα τους και παράλληλα είχαν τυπώσει φέιγ βολάν (για να συνεγείρουν τους οπαδούς τους) με την αναγγελία του επόμενου αγώνα τους, στις 24 Μαρτίου στην έδρα τους...

Θεωρούσαν δηλαδή βέβαιο ότι θα νικήσουν τον Ολυμπιακό, θα τερματίσουν πρώτοι στον όμιλο και θα υποδεχτούν με πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφς τη Ρεάλ ή την Μπαρτσελόνα! Ο υπεύθυνος Τύπου του Ολυμπιακού Χρήστος Μπαφές, είδε το δημοσίευμα, το τύπωσε, το φωτοτύπησε και το μοίρασε στα μέλη της ομάδας για τα δέοντα!

Πράγματι η ενημέρωση έπιασε τόπο και λίγες ώρες αργότερα οι “ερυθρόλευκοι” τιμώρησαν τους γηπεδούχους, κατέλαβαν αυτοί την πρώτη θέση στον όμιλο με ρεκόρ 5-1 (έναντι 4-2 της Ταού, 2-4 της Αρμάνι Μιλάνο και 1-5 της Πρόκομ), ενώ στη συνέχεια ξεπέρασαν το εμπόδιο της Ρεάλ Μαδρίτης, με σκορ 3-1 και προκρίθηκαν στο Φάιναλ Φορ του Βερολίνου, όπου ηττήθηκαν στον ημιτελικό από τον Παναθηναϊκό και στον μικρό τελικό από την Μπαρτσελόνα.

Η Ταού από την πλευρά της το πάλεψε, παρά το μειονέκτημα έδρας, απέναντι στην Μπαρτσελόνα, πέτυχε με το καλημέρα το break, βρέθηκε εν συνεχεία να προηγείται με 2-1, αλλά οι “μπλαουγκράνα” απάντησαν με δύο νίκες και προκρίθηκαν αυτοί στο Φάιναλ Φορ.

Αφού, λοιπόν ο Ολυμπιακός να ξορκίσει τα φαντάσματα της “Φερνάντο Μπουέσα Αρένα” και να πετύχει μια νίκη, που έμενε στοιχειωμένη επί οκτώ συναπτά έτη, αποδείχτηκε ότι βρήκε κιόλας το κατάλληλο αντικλείδι, που του χρησίμευσε άλλες δυο φορές στη Βιτόρια: στις 28 Ιανουαρίου του 2010 επιβλήθηκε με 89-85 (Τσίλντρες 21π., 7ρ., 3ασ., Κλέιζα 18π., 7ρ., 3ασ., Τεόντοσιτς 14π. 3ρ., 6ασ.- Χουέρτας 23, Σαν Εμετέριο 20, Τελέτοβιτς 18, Σπλίτερ 10) και στις 16 Νοεμβρίου του 2012 με 89-72 (Χάινς 18π, 4ρ., Σπανούλης 14π., 8 ασ., Παπανικολάου 13π., 9ρ., Πάουελ 12π., Πρίντεζης 11π. - Ολεσον 13, Σαν Εμετέριο 12, Νοτσιόνι 12).

Βεβαίως με την αρχαιοελληνική λογική του “ου παντός πλειν ες Κόρινθον” εξίσου δύσκολο είναι κάθε ομάδα να πλεύσει στη Βιτόρια: ναι μεν ο Ολυμπιακός έφυγε ατσαλάκωτος τρεις φορές, αλλά στο ίδιο χρονικό διάστημα γνώρισε και δυο ήττες: στις 2 Νοεμβρίου του 2011 με 81-79 από το τζαμπ σουτ του Πάμπλο Πριτζιόνι, μετά το τρίποντο του Βασίλη Σπανούλη κι αφού στην εκπνοή αστόχησε ο Μαρτίνας Γκετσέβιτσους (Σπανούλςη 19, Χάινς 14, Αντιτς 14- Τελέτοβιτς 20, Σεραφέν 15, Σαν Εμετέριο 15) και στις 27 Δεκεμβρίου του 2012 με 82-74 (Σπανούλης 18, Αντιτς 13, Πρίντεζης 10, Παπανικολάου 10- Λάμπε 25, Ολεσον 15, Ερτέλ 13).

Ανατρέχοντας; στα προηγούμενα ματς ανάμεσα στις δυο ομάδες, συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό ρόλο έχει παίξει σε αυτή την ιστορία ο Παναγιώτης-γαμώ-την-ατυχία-μου-Βασιλόπουλος! Εκτός από το τρίποντο στην πρώτη άλωση της Βιτόρια, ο διεθνής φόργουορντ υπήρξε καθοριστικός, αν και... άποντος (!) στον αγώνα της 5ης Φεβρουαρίου του 2009 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, όπου ο Ολυμπιακός επιβλήθηκε με 73-70. Σε ένα ματς το οποίο μεταδόθηκε από δύο ελληνικά κανάλια (ΣΚΑΪ και Novasports 1), τρεις μέρες πριν από τα 25α γενέθλια του κι ενώ οι Βάσκοι είχαν την τελευταία κατοχή (με το σκορ στο 73-70), ο Βασιλόπουλος έπαιξε την τέλεια κάθετη άμυνα, φιλοδώρησε με μια μεγαλοπρεπή τάπα τον Ιγκόρ Ρακότσεβιτς κι αμέσως μετά έσφιξε τις γροθιές του κι έβγαλε έναν βρυχηθμό λες και ήταν... μασίστας! Χαλάλι του, διότι με αυτή την τάπα σφράγισε τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Ταού η οποία προέλαυνε αήττητη από τις 27 Νοεμβρίου και έτρεχε ένα σερί 21-0 στην Ευρωλίγκα (6-0) και στο ισπανικό πρωτάθλημα (15-0)!

Ήταν τέτοιο το σοκ του Ιβάνοβιτς, ώστε, στην επιγενόμενη συνέντευξη Τύπου, έχασε τα λόγια του, αρχίζοντας να ομιλεί στα αγγλικά και ζήτησε διερμηνέα για να συνεχίσει τις δηλώσεις του στα ισπανικά ή στα γαλλικά!

Αυτό είναι που λένε τρικυμία εν κρανίω!