«106 εσείς, 239 εμείς!»

Δεν είχαν περάσει λίγα λεπτά αφότου είχε τελειώσει το πρωϊνό “χαλάρωμα” των δύο ομάδων στο “Toyota Center”, όταν έριξα μία ματιά στο κινητό στην εφαρμογή με τα livescores της Α1 Κατηγορίας, για να μάθω πόσο ήρθε το ντέρμπι της πρεμιέρας του 2^ου γύρου! Ίσως επειδή, από πέρυσι, οι περισσότεροι αγώνες των “αιωνίων αντιπάλων” κρίνονται μάξιμουμ στους 65 πόντους, το τελικό 58-48 δεν με εξέπληξε και βλέποντας την στατιστική και διαβάζοντας αργότερα τις κριτικές και τα ρεπορτάζ του ελληνικού Τύπου στο διαδίκτυο, κατάλαβα ότι χθεσινός αγώνας δεν είχε σχεδόν διέφερε σχεδόν καθόλου από τον ημιτελικό του Κυπέλλου!

Μελαγχολία εν μέσω διασκέδασης!

Έχοντας ταξιδέψει αρκετά και παρακολουθήσει αρκετούς αγώνες του ΝΒΑ, δεν σάστισα, ούτε έμεινα άναυδος, βλέποντας όλα αυτά τα πολυάριθμα “μαγικά” events που ετοιμάζουν πριν, μετά και κατά τη διάρκεια των αγώνων, οι επαγγελματίες “διασκεδαστές”, που βάζουν τον κόσμο μέσα στο παιχνίδι και δημιουργούν αν μη τι άλλο μία φανταστική εορταστική ατμόσφαιρα σε όλα ανεξαιρέτως τα γήπεδα. Ωστόσο, έχοντας καλύψει τριψήφιο αριθμό αγώνων ανάμεσα στους “δύο αιώνιους αντιπάλους”, μπήκα στην διαδικασία να κάνω ορισμένες συγκρίσεις με την πραγματική πανδαισία... μπάσκετ και θεάματος, που απόλαυσαν όλοι όσοι παρακολούθησαν διά ζώσης το πιο συναρπαστικό παιχνίδι που έγινε ανήμερα της επετείου από τον θάνατο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Με αποτέλεσμα να με πιάσει... μελαγχολία!

Party εναντιον συλλήψεων!

Στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου (24 λεπτά), είχαν επιτευχθεί 129 πόντοι (71-58 υπέρ των Ρόκετς), την ώρα που το ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού τελείωσε 58-48, με συνολικά 106 πόντους σε 40 λεπτά! Σχεδόν 20 χιλιάδες θεατές, χόρευαν και τραγουδούσαν, φιλιόντουσαν και αγκαλιάζονταν για χάρη των σχετικών διαγωνισμών για τα βραβεία του κοινού... Στο Χιούστον μπήκαν συνολικά 239 πόντοι (έστω σε 8 λεπτά περισσότερου παιχνιδιού) και πίσω στην Αθήνα, για μία ακόμη φορά σε ΟΑΚΑ ή ΣΕΦ, αναφέρθηκαν συλλήψεις για συγκρούσεις οπαδών με την αστυνομία.

Πάρσονς και Μπέβερλι για φίλημα!

Επιπλέον, δίπλα στα δημοσιογραφικά του γηπέδου, μία απίθανη τύπισα πανηγύριζε σαν τρελή κάθε καλάθι των φιλοξενουμένων (χωρίς ποτε να της πει κανείς ούτε ένα... “shut-up”, έτσι για να ησυχάσει), που όμως βρέθηκαν σε κακή μέρα κι έχασαν, με τον κολλητό του Νικ Καλάθη στο κολέγιο (Φλόριντα), Τσάντλερ Πάρσονς (31π.., 10ρ., 7ασ. & 2κοψ.) και τον πρώην “δικό” μας, Πάτρικ Μπέβερλι (17π., 3ας., να επιστρέφει από τραυματισμό και να κάνει την διαφορά. Στην αντίπερα όχθη, θαυμάσαμε τον ΛαΜάρκους Όλριτζ (27π., 20ρ.) και τον περυσινό “rookie” της χρονιάς, Ντάμιεν Λίλαρντ (24π., 5ασ.) να προσθέτουν μία ακόμη εξαιρετική εμφάνιση στο ενεργητικό τους.

Ο χορός των σούπερστάρ και η ατάκα-“μαχαιριά” του D12!

Αφανείς πρωταγωνιστές των Ρόκετς, ήταν δύο Ευρωπαίοι, ο Ισραηλινός Όμρι Κάσπι (15π., 8ρ.) και ο Λιθουανός, Ντονάτας Μοτεγιούνας (9π., 9ρ.), ενώ μετά από το τέλος του αγώνα, στα αποδυτήρια των γηπεδούχων, οι δύο super-stars, ο Ντουάϊτ Χάουαρντ (24π., 12ρ.) και ο Τζέϊμς Χάρντεν (22π., 6ρ., 5ασ.), χόρευαν πάνω από 5 λεπτά ημίγυμνοι, στους ρυθμούς ενος τραγουδιού hip-hop που έπαιζε στην διαπασών, παρουσία όλων των εκπροσώπων του Τύπου και των τηλεοπτικών συνεργείων. Κάποια στιγμή, ο D12 – με τον οποίο είχα συστηθεί λίγο νωρίτερα – γυρίζει προς το μέρος μου και με ρωτάει: «Περνάτε και στην Ελλάδα τόσο ωραία; Κάνετε πάρτι στα αποδυτήρια;» Τι να πει κανείς;