Ο Ντέγιαν, ο Αμερικάνος και τα μπουζούκια!
Οπως κι αν λέγεται, (θα) είναι πάντοτε η Βιτόρια μας! Η Βιτόρια που συνηθίσαμε και αγαπήσαμε, τουτέστιν ένα σταθερό σημείο αναφοράς του ισπανικού, αλλά και του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ως Ταουγκρές Βασκόνια, ως Ταού Θεράμικα, ως Κάχα Λαμποράλ και ως νυν Λαμποράλ Κούτσα, ήταν, είναι και θα παραμείνει το μικρό ανυπότακτο χωριό, που έχει την τόλμη και το θράσος να τα βάζει με τους ηγεμόνες και να συγκρούεται με το κατεστημένο, εντός και εκτός των τειχών της Ισπανίας!
Μέσα σε δυόμισι μήνες, ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει για τρίτη φορά τη βασκική ομάδα και απομένει άλλος ένας αγώνας στον δεύτερο γύρο του Top 16 στο ΟΑΚΑ: το όλον τέσσερις, που μαζί με τους επικείμενους δυο του Ολυμπιακού (ο οποίος παρεμπιπτόντως πέρυσι την αντιμετώπισε τέσσερις φορές) μας κάνουν έξι κι έχει ο Θεός!
Να έχει ο Θεός, δεν διαφωνώ, απλώς εάν συνεχιστεί αυτό το γαϊτανάκι εύχομαι να δεήσει ο Πανάγαθος να φυλάξει τα ελέη του για πάρτη μας κι όχι για τους... ακατονόμαστους προς τους οποίους υπήρξε εξόχως χουβαρντάς τη σεζόν 2000-01, όταν για τους τρεις από τους τέρσσερις πρεσβευτές του ελληνικού μπάσκετ στην τότε νεοπαγή Ευρωλίγκα, η Ταού ήταν που σε πονεί και που σε σφάζει!
Εκείνη την περίοδο, η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και το Περιστέρι (με προπονητή τον Αργύρη Πεδουλάκη) την αντιμετώπισαν εννέα φορές με απολογισμό μια νίκη (της "Ένωσης" στο ολιγότερο σημαντικό ματς) και οκτώ ήττες!
Αύριο το βράδυ ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει την ομάδα της Βιτόρια για 17η φορά στην ιστορία του: οι "πράσινοι" έχουν τη μερίδα του λέοντος απέναντι της με 10 νίκες και 6 ήττες, υπεροχή που οικοδομήθηκε στην αρχή της σχέσης τους, όταν πέτυχαν τέσσερις μαζεμένες νίκες, ενώ έκτοτε τα αποτελέσματα βρίσκονται σε απόλυτη ισορροπία, όπως και οι κορυφαίες στιγμές οι οποίες αναδείχθηκαν σε αυτό το νταλαβέρι!
Στα πλέι οφς της σεζόν 2005-06, με θέα τη... γέφυρα του Καρόλου στην Πράγα, οι Βάσκοι αυτονομιστές κατάφεραν, δια χειρός ενός Τούρκου (Ερντογάν) ένα τρομοκρατικό κτύπημα στο ΟΑΚΑ, επικρατώντας στη σειρά με 2-1 και παίρνοντας το εισιτήριο για το Φάιναλ Φορ. Έναν χρόνο αργότερα ο Παναθηναϊκός πήρε την εκδίκηση του, αιχμαλωτίζοντας με την άμυνα του την Ταού (στον πάγκο της οποίας καθόταν ο Μάλκοβιτς) στον ημιτελικό του Φάιναλ Φορ, στο ΟΑΚΑ, με 67-53.
Κατά το κοινώς λεγόμενον και από πλευράς προηγούμενων αποτελεσμάτων, ο Παναθηναϊκός την έχει την... όπως στα κομμάτια λέγεται αυτή η ομάδα! Την είχε από το παρθενικό ραντεβού της, καθώς υπήρξε η πρώτη ελληνική ομάδα, η οποία κατάφερε να βγει ζωντανή από το άντρο της, είτε το παλιό Pavellon Alava, είτε τη μεταγενέστερη Fernando Buesa Arena. Μέχρι τη στιγμή που πρωτοπάτησε το πόδι του στη Βιτόρια, ο Παναθηναϊκός, οι λεγάμενοι μετρούσαν έξι νίκες σε ισάριθμα εντός έδρας ματς επί των ελληνικών ομάδων: 2-0 με το Περιστέρι, 1-0 με τον Πανιώνιο, 2-0 με τον Ηρακλή και 1-0 με τον ΠΑΟΚ!
Τότε η Ταουγκρές ήταν ο κακός δαίμονας μας! Τη σεζόν 1991-92 στα δυο ματς με το Περιστέρι, ο Τζόε Αρλούκας έβαλε συνολικά 80 πόντους (43+37) και κατέβασε 24 ριμπάουντ, ενώ το 1995 οι Βάσκοι απέκλεισαν σε σειρά best-of-three τον Ηρακλή από τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, στον οποίο ωστόσο ηττήθηκαν από την Μπενετόν Τρεβίζο, αποτυγχάνοντας (όπως και την προηγούμενη χρονιά, κόντρα στην Ολύμπια Λιουμπλιάνα) να κατακτήσουν το τρόπαιο. Το κακό γι' αυτούς δεν τρίτωσε το 1996 στον τρίτο κατά σειρά τελικό τους στην ίδια διοργάνωση, στον οποίο, χοροστατούντος του (μετέπειτα παίκτη της ΑΕΚ) Ραμόν Ρίβας, νίκησαν στην έδρα τους τον ΠΑΟΚ με 88-81και έβγαλαν τα απωθημένα τους!
Και μετά το 6-0, ήρθαν οι πράσινες μέλισσες, που τσίμπησαν την Ταού και ξόρκισαν τα βασκικά φαντάσματα τα οποία κατέτρυχαν συλλήβδην το ελληνικό μπάσκετ! Το (τηρουμένων των στατιστικών αναλογιών) ...κοσμοϊστορικό γεγονός συνέβη στις 21 Ιανουαρίου του 1999, όταν ενώπιον 9.500 θεατών, ο πρωταθλητής Ελλάδος Παναθηναϊκός, χωρίς τον τραυματία Ντίνο Ράτζα, αλλά με τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα να οργιάζει, σε μια... καταδρομική επιχείρηση στο δεύτερο ημίχρονο (κι ενώ είχε βρεθεί 15 πόντους πίσω) άλωσε την έδρα των Βάσκων, με σκορ 77-74. Οι συνθέσεις του αγώνα:
ΤΑΟΥ: Εσπινόσα 7, Μπένετ 11, Μιγιέρα, Γουίντερς 10, Εσπίλ 12, Ρουσκόνι 19, Μπέριτς 15. Προπονητής:
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Αλβέρτης 6, Καλαϊτζής 3, Κοχ 14, Παταβούκας 2, Οικονόμου 11, Μποντιρόγκα 31 (9/15δ., 1/2τρ., 10./12β., 4ρ., 6ασ., 2κλ., 0λ.) Μπουντούρης 6, Χούπμαν 4.
Έναν μήνα αργότερα (18 Φεβρουαρίου 199), στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός, που είχε προπονητή τον Λευτέρη Σούμποτιτς, επιβλήθηκε εκ νέου της ισπανικής ομάδας με 86-63 (Μποντιρόγκα 25, Ράτζα 22, Μπερκ 14, Αλβέρτης 13, Μπουντούρης 9, Φώτσης 3), ενώ στη συνέχεια της διοργάνωσης απέτυχε να προκριθεί στο Φάιναλ Φορ του Μονάχου, γνωρίζοντας τον ηχηρό αποκλεισμό στα πλέι οφς- και σε πείσμα του πλεονεκτήματος έδρας-από τη Φορτιτούντο Μπολόνια με σκορ 2-0 (58-63, 64-88).
Τέσσερα χρόνια αργότερα (σεζόν 2002-03), ο Παναθηναϊκός νίκησε άλλες δυο φορές την Ταού (με 86-83 στο ΟΑΚΑ και με 76-75 στη Βιτόρια) και το γαϊτανάκι τους καλά κρατεί, όχι μόνο με τα μεταξύ τους ματς, αλλά και με παίκτες, που έχουν φορέσει και τις δύο φανέλες, όπως ο Μαρσέλο Νικόλα, ο Ούγκο Σκονοκίνι, Ντέγιαν Τομάσεβιτς και ο Ρόκο Λένι Ούκιτς.
Μιας και το 'φερε η κουβέντα στους παίκτες που έχουν περάσει κι από τις δυο ομάδες, ο (πρόεδρος της ομάδας της Βιτόρια) Κερεχέτα υβρίδιο του οποίου νομίζω πως αποτελεί ο Ηλίας Λιανός, δεν έχει αναστολές και μοιράζει προμήθειες προς κάθε κατεύθυνση: προς την Μπαρτσελόνα, προς τη Ρεάλ (με την οποία ως παίκτης στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης το 1980), προς τον Ολυμπιακό, προς τον Παναθηναϊκό και βεβαίως προς το ΝΒΑ, όπου μόνο αυτή τη στιγμή (και εάν δεν μου ξεφεύγει κάποιος) αγωνίζονται ο Λουϊς Σκόλα, ο Χοσέ Καλδερόν, ο Μίρσα Τελέτοβιτς, ο Πάμπλο Πριτζιόνι και ο Τιάγκο Σπλίτερ!
Α, για να μην το ξεχάσω: στο ρόστερ της Ταού που ανέκαθεν υπήρξε... multi culti, χώρεσε κάποτε κι ένας Ελληνας, ο οποίος πήγε...κοψοχρονιά στη Βιτόρια και μάλιστα στέφθηκε πρωταθλητής Ισπανίας: ο προερχόμενος από το Ηράκλειο (και προτού ενταχθεί στον Ολυμπιακό) Χρήστος Χαρίσης που πανηγύρισε την κατάκτηση του τίτλου, με το sweep στους τελικούς κόντρα στην Ουνικάχα Μάλαγα!
Και τώρα πάμε 46 χρόνια πίσω, διότι μπορεί το Περιστέρι να υπήρξε (τη σεζόν 1991-92 στο Κύπελλο Κόρατς), η πρώτη ελληνική ομάδα η οποία αντιμετώπισε την Ταού με πλέι μέικερ τον Πάμπλο Λάσο, αλλά όχι και η πρώτη που επισκέφθηκε τη Βιτόρια. Αυτό το προνόμιο ανήκει στην ΑΕΚ, μάλιστα το ταξίδι της στη χώρα των Βάσκων υπήρξε σημαδιακό και εξελίχθηκε σε αίσιο οιωνό, ως αφετηρία της μεγάλης πορείας που οδήγησε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων, στις 4 Απριλίου του 1968 στο Καλλιμάρμαρο, με αντίπαλο στον τελικό, τη Σλάβια Πράγας.
Ήταν λοιπόν τη σεζόν 1967-68, όταν η AEK βρέθηκε στη Βιτόρια για να αντιμετωπίσει την ομάδα της πόλης, την τότε λεγόμενη SD Kas Vitoria η οποία τη σεζόν 1967-68 είχε φτάσει στον τελικό του Copa Del Rey, όπου ηττήθηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης με 82-80. Οι Μαδριλένοι εκείνη τη σεζόν (όπως συνέβαινε συνήθως) κατέκτησαν το νταμπλ και γι αυτό η ομάδα της Βιτόρια εκπροσώπησε την Ισπανία στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.
Η ομάδα είχε πάρει το όνομα της μπίρας KAS που ήταν ο χορηγός της (όπως επίσης και της κορυφαίας ποδηλατικής ομάδας της Ευρώπης στη δεκαετία του 50) και τότε έδρευε στη Βιτόρια, ενώ αργότερα, μετά από ρήξη με τον Δήμαρχο της πόλης, μετακόμισε στο Μπιλμπάο.
Στις 11 Ιανουαρίου του 1968, στο παλιό γήπεδο της πόλης, στο αμφιθεατρικό "Fronton Vitoriano", μπροστά σε 2.500 θεατές, η ΑΕΚ γνώρισε την ήττα με 82-72,. Η "Ένωση" είχε προηγηθεί στη λήξη του πρώτου ημιχρόνου με 43-39, αλλά δεν άντεξε στη συνέχεια, καθώς αποβλήθηκαν με πέντε φάουλ ο Γιώργος Αμερικάνος και ο Χρήστος Ζούπας. Μεταξύ άλλων, στις εξέδρες του γηπέδου βρίσκονταν ο γενικός διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης, Ραϊμούντο Σαπόρτα και ο προπονητής της εθνικής ομάδας της Ισπανίοας, Αντόνιο Ντίαθ Μιγκέλ. Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:
ΚΑΣ ΒΙΤΟΡΙΑ: Πέπε Λάσο 10, Αντόλφο Μπενέιτο 16, Ανχελ Σεράνο 4, Μόντσο Μονσάλβε 35, Ερλ Μπίτσαμ 7, Κάρλος Λουκέρο 2, Σέμα Καπετίγιο 6, Χοσέ ΛουϊςΛαθάρο 2. Προπονητής: Χαμπιέρ Ανιούα
ΑΕΚ: Χρήστος Ζούπας 10, Αίας Λαρεντζάκης 4, Γιώργος Αμερικάνος 18, Στέλιος Βασιλειάδης 15, Γιώργος Τρόντζος 23, Αντώνης Χρηστέας, Λάκης Τσάβας 2. Προπονητής: Νίκος Μήλας.
Την επόμενη μέρα (12 Ιανουαρίου) η "El Mundo Deportivo" είχε αναλυτικό ρεπορτάζ για τον αγώνα, που συνέπιπτε με την 400ή συμμετοχή του Μπόμπι Τσάρλτον στο αγγλικό πρωτάθλημα, με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Στον επαναληπτικό αγώνα, που διεξήχθη μετά από μια εβδομάδα στο Καλλιμάρμαρο, ενώπιον 30.000 θεατών (!), η ΑΕΚ καθοδηγούμενη από τον ασυγκράτητο Γιώργο Αμερικάνο που πέτυχε 41 πόντους, νίκησε την Κας Βιτόρια με 85-65 (46-29) και εξασφάλισε την πρόκριση της στην επόμενη φάση, διανύοντας εντέλει όλο τον δρόμο μέχρι τον θρόνο. Οι συνθέσεις των δύο ομάδων στη ρεβάνς:
ΑΕΚ: Ζούπας 10, Λαρεντζάκης 7, Αμερικάνος 41, Βασιλειάδης 12, Τρόντζος 14, Τσάβας 1.
ΚΑΣ ΒΙΤΟΡΙΑ: Λάσο 6, Σεράνο 2, Λαθάρο 7, Μονσάλβε 23, Μπίτσαμ 19, Μπενείτο 8, Καπετίγιο.
Σε εκείνη την ομάδα της Κας Βιτόρια, που αποτελούσε τον προπομπό της Ταού, αγωνίζονταν μεταξύ άλλων ο (επί σειρά πολλών ετών προπονητής σε ισπανικές, αλλά και σε εθνικές ομάδες, όπως η Βραζιλία στο εν Αθήναις Προολυμπιακό Τουρνουά του 2008), Μόντσο Μονσάλβε και ο Πέπε Λάσο, διακεκριμένος προπονητής, πρώην τζένεραλ μάνατζερ της Ταού και πατέρας του πρώην παίκτη της και νυν προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης, Πάμπλο Λάσο. Ο Αμερικανός (από το Τέξας) Ερλ Μπίτσαμ ήταν η εμβληματική φιγούρα του κολεγίου Midwestern State και αμειβόταν με 200 δολάρια τον μήνα!
Σε μια συνέντευξη που έδωσε κάποτε ο τότε προπονητής της Κας, Χαμπιέρ Ανιούα, υπήρξε πολύ παραστατικός, ου μην και γλαφυρός, στις αναμνήσεις του από τους αγώνες με την ΑΕΚ. Ιδού ένα απόσπασμα: "Όταν πήγαμε στην Αθήνα, η Ελλάδα βρισκόταν υπό το καθεστώς των συνταγματαρχών και το ματς έγινε στο ανοικτό... Ολυμπιακό (ΣΣ: Παναθηναϊκό, εννοούσε) Στάδιο, όπου είχε πολύ κόσμο, αλλά επίσης έκανε πολύ κρύο! Η ΑΕΚ τότε είχε έναν Ελληνα παίκτη που λεγόταν Αμερικάνος και ήταν ο προκάτοχος του μυθικού Γκάλη. Τα είχε όλα αυτός ο παίκτης και δεν μπορούσε κανείς να τον σταματήσει. Ο Καπετίγιο που ανέλαβε αυτή την αποστολή είχε πολύ δύσκολο έργο. Εμείς πάλι είχαμε δυο ξένους, τον Γουέμπερ, που είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για τον χειρότερο Αμερικανό παίκτη που αγωνίστηκε ποτέ στην Ευρώπη και τον Μπίτσαμ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πόσο τρομακτική ομάδα ήταν η ΑΕΚ, αλλά και πόσο όμορφα μας υποδέχτηκαν και μας φιλοξένησαν στην Αθήνα. Επισκεφθήκαμε την Ακρόπολη, ενώ μετά το ματς μας πήγαν σε ένα μεγάλο κέντρο με καλλιτεχνικό πρόγραμμα, όπου μας έκαναν το τραπέζι και θυμάμαι ότι ενώ τρώγαμε και πίναμε ούζο, άντρες και γυναίκες ανέβαιναν στην πίστα και χόρευαν πάνω σε χιλιάδες σπασμένα πιάτα"!
YΓ: Ολα τα αποτελέσματα του Κυπέλλου Κυπελλούχων της περιόδου 1967-68 είναι διαθέσιμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση file:///C:/Documents%20and%
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
