Χάινς μεν, αλλά...

Ο Κάιλ Χάινς ήταν και είναι για τον Ολυμπιακό και κυρίως τους μπασκετικούς φιλάθλους του κάτι παραπάνω από ένας παίκτης. Η παραμονή του στους πρωταθλητές Ευρώπης δεν έχει μόνο αγωνιστική, αλλά και συναισθηματική αξία. Υπάρχει ένα σπάνιο δέσιμο, που σε ελάχιστες περιπτώσεις το συναντάς σε ξένους παίκτες και κυρίως Αμερικανούς. Στον μπασκετικό Ολυμπιακό ανάλογη λατρεία για ξένο υπήρχε μόνο πριν από 20 χρόνια, όταν τα ερυθρόλευκα φορούσε ο Ζάρκο Πάσπαλιε.

Επί της ουσίας, ο Χάινς εισπράτει αυτό που έδωσε. Ηταν ένας από τους λόγους που ο Ολυμπιακός έγινε δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης, ένα θηρίο που τα έβαζε με πιο ψηλούς αντιπάλους και συνήθως έβγαινε νικητής. Και βέβαια κόστιζε μόνο 350.000 δολάρια.

Για όλα, όμως, υπάρχουν και όρια. Ο Ολυμπιακός του έδωσε 1 εκ δολάρια το χρόνο για να τον κρατήσει, για να του ανανεώσει το συμβόλαιο. Εκανε, δηλαδή, αυτό που έπρεπε και με το παραπάνω. Αν τώρα ο Χάινς επιλέξει την ΤΣΣΚΑ ή κάτι άλλο είναι δικαίωμά του, είναι μια απόφαση ζωής, αλλά δεν θα ευθύνεται ο Ολυμπιακός γι αυτό. Τουλάχιστον στην παρούσα φάση, διότι είναι αλήθεια ότι θα μπορούσε να είχε "καθαρίσει" πιο νωρίς το θέμα, ώστε να μην εισέλθει σε διαδικασία πλειστηριασμού. Για την ακρίβεια το περασμένο καλοκαίρι, όταν μια αναπροσαρμογή θα ήταν δίκαιη. Δεν το έκανε τότε και το πληρώνει τώρα. Και μεταφορικά και πραγματικά.

Οπως, βέβαια, είναι ξεκαθαρο ότι ο Χάινς δεν θα είναι "προδότης" αν αποχωρήσει με προορισμό την Μόσχα. Τα λεφτά των Ρώσων είναι πάρα πολλά, εδώ και χρόνια έχουν μάθει να πληρώνουν υπεραξίες για να δελεάζουν παίκτες, ο ανταγωνισμός με τις υπόλοιπες οικονομίες στην Ευρώπη είναι άνισος. Από κάθε άποψη. Αν στα 27 του κάνει ένα συμβόλαιο που θα του αλλάξει τη ζωή, τότε δεν έχει παρά να υπογράφει στην ΤΣΣΚΑ. Οχι, βέβαια, για 1,2 εκ δολάρια το χρόνο, αλλά για πολλά περισσότερα.

Οτιδήποτε πάνω από 1 εκ δολάρια για τον Αμερικανό είναι υπεραξία και ο Ολυμπιακός δεν πρέπει και δεν μπορεί να κάνει υπέρβαση. Θα χαλάσει ισορροπίες, θα βγει από τη λογική και το πλάνο που έθεσε προ διετίας, θα αποδειχθεί ασυνεπής ακόμα και ως προς τις δικές του εξαγγελίες. Και θα αναγκαστεί να κάνει αλλού οικονομία, που θα θέσει σε κίνδυνο το υπόλοιπο ρόστερ. Διότι δεν βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 2009 και του 2010 που το μπάτζετ ήταν απεριόριστο, αλλά στο 2013 που η Ελλάδα και ο Ολυμπιακός τα μετρούν όλα και υπάρχουν περιορισμοί. Κι αν δούμε την αλήθεια, οι μεγάλες επιτυχίες ήρθαν όταν το μπάτζετ περιορίστηκε, έπαψαν να πληρώνονται υπεραξίες και έγιναν σωστές και μετρημένες επιλογές.

Συμπέρασμα: Αν μείνει ο Κάιλ Χάινς με το 1 εκ δολάρια ο Ολυμπιακός θα έχει κάνει μια πολύ μεγάλη κίνηση. Αν χρειαστούν περισσότερα, είναι μάλλον προτιμότερο να διατεθούν με άλλο τρόπο. Οχι απαραίτητα αναζητώντας έναν σέντερ με το στυλ του Αμερικανού. Αλλά ο Ολυμπιακός μπορεί να προχωρήσει και να καλύψει το κενό με άλλο τρόπο. Μπορεί να αναζητήσει όχι έναν, αλλά δύο Χάινς και μέσα από τους πρωταθλητές Ευρώπης να δημιουργηθεί μια νέα υπεραξία, που θα την πληρώσει ο επόμενος. Μπορεί να βρει έναν σέντερ με διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού που θα μπορέσει να κάνει τη δουλειά. Σίγουρα με τα λεφτά που θα περισσέψουν, μπορεί να βρεθεί λύση. Πιθανή απώλεια θα κοστίσει στην ψυχολογία των φιλάθλων, αλλά δεν θα είναι και το... τέλος του κόσμου.

Και να τα βάλουμε κάτω, θα συμφωνήσω με κάτι που είχε γράψει ο Τόλης Κοτζιάς στο superbasket.gr ακριβώς πριν από ένα μήνα. Σπανούλη δεν βρίσκεις, τον Χάινς τον καλύπτεις.