Τα δολάρια, τα γρόσια, τα γιουάν, τα ρούβλια και η επιστροφή στη δραχμή

Έχουμε όμως νόου-χάου, να 'ουμ'

Ο Νίκος Παπαδογιάννης ψηλαφίζει τις μεταγραφικές κινήσεις Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, την ίδια ώρα που η Euroleague φυλλορροεί επικίνδυνα.

Παγιδευμένοι ανάμεσα στα δολάρια της Δύσης, τα γιουάν της Άπω Ανατολής, τα ρούβλια της αρκούδας και τα γρόσια του Βοσπόρου, ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός πασχίζουν να κρατήσουν το κεφάλι τους στην επιφάνεια χρησιμοποιώντας φτηνά υλικά, άλλοτε δοκιμασμένα και άλλοτε όχι.  Νιώθουν, υποθέτω, σαν να επέστρεψαν ξαφνικά στη δραχμή.

Φοβάμαι ότι η εγγενής αδυναμία των Ελλήνων «αιωνίων» να ακολουθήσουν την κούρσα των εξοπλισμών θα μας αναγκάσει –ως συνήθως- να ψάχνουμε σοφίσματα για να αντλήσουμε αισιοδοξία.

«Ναι, αλλά εμείς διαθέτουμε νόου-χάου». «Ναι, αλλά έχουμε προπονηταράδες». «Ναι, αλλά η ψυχή του Έλληνος έστιν ανωτέρα της πολεμικής ισχύος των αλλοδαπών στρατευμάτων». Μέχρι να τρακάρουμε στο πρώτο ντουβάρι και να μας έρθει ωραία ωραία ο ουρανός σφοντύλι…

Οι οπαδογράφοι των εφημερίδων και των στρατευμένων σάιτ έπιασαν νωρίς νωρίς δουλειά για να καθησυχάσουν τους ανήσυχους ιθαγενείς. «Η προεδράρα κάνει ψαγμένες μεταγραφές». «Αυτό το καλοκαίρι θα γίνουν κινήσεις ουσίας και όχι εντυπωσιασμού».

Όσοι τρέφονται με σανό θα φάνε και φέτος χορταστικές μερίδες, αλλά θα υπάρξουν ως συνήθως και οι απαιτητικοί. «Καβούρια έχεις στην τσέπη πρόεδρε, βάλε κάνα φράγκο γιατί έχουμε τόσα χρόνια να σηκώσουμε ευρωπαϊκό».

Να δώσει ένα καράβι λεφτά ο Γιαννακόπουλος ή ο Αγγελόπουλος, για να παίζουν οι παιχταράδες μπροστά σε άδειες εξέδρες, επειδή πρέπει να βγάζει ανεξέλεγκτος το άχτι του και να νιώσει Ευρωπαίος κάθε χαπακωμένος κομπλεξικός…   

Ο Ολυμπιακός οσμίστηκε το δυσοίωνο κλίμα της αγοράς και φρόντισε να κινηθεί γρήγορα, ώστε να προλάβει τουλάχιστον τα δαπανηρά  καλοκαιρινά τερτίπια των μανατζαραίων.

Η ανανέωση των συμβολαίων του Γιώργου Πρίντεζη και του Βαγγέλη Μάντζαρη πριν καλά καλά σβήσουν τα φώτα των τελικών ήταν καίριος ρούμπος, όπως και η απόκτηση δύο «κοινοτικών» παικτών, ταιριαστών με το προφίλ της ομάδας, στα μέσα Ιουνίου.

Ο Κιμ Τιλί και ο Γιάνις Στρέλνιεκς αποκτήθηκαν νωρίς νωρίς, όχι για βασικοί, αλλά για να συμπληρώσουν τους Πρίντεζη, Σπανούλη.

Μπορούσε να μπει ο Ολυμπιακός σε πλειστηριασμό με Κινέζους, Τούρκους και Αμερικανούς για να «χτυπήσει» π.χ. τον Μέλι ή τον Ουίμς; Σε καμία περίπτωση. Δεν μπόρεσε καν να κερδίσει τον Έρικ ΜακΚόλουμ από την Εφές.

Την απρόβλεπτη ζημιά την έπαθαν οι «κόκκινοι» όταν έχασαν τον Κεμ Μπερτς, ο οποίος έκανε τους τελευταίους μήνες κακορέξια.

Ο Τζαμέλ ΜακΛέιν (αυτή είναι η σωστή προφορά του επωνύμου του) αποκτήθηκε κακήν κακώς, μέσα σε 48 ώρες, πριν ακόμα αδειάσει το ντουλαπάκι του Καναδού στο ΣΕΦ.

Δεν ήταν περισσότερες από 2-3 οι επιλογές που είχε στο τραπέζι του ο Ολυμπιακός, για να καλύψει το κένο του Μπερτς. Προτίμησε τελικά «πέντε και στο χέρι», παρά το άγονο «καρτέρει» των summer league. Εκών άκων, θα πρέπει πια να αλλάξει και τη συνταγή του.

Με ΜακΛέιν, Μπόγρη, Πρίντεζη, Τιλί και Αγραβάνη στη μπροστινή του γραμμή, απ’όπου αποχώρησε και ο Γιανγκ, ο Ολυμπιακός μένει χωρίς το rim protection, που αποτελούσε λυδία λίθο της άμυνάς του τα προηγούμενα χρόνια (επειδή εκτός των άλλων πρέπει να «κρύβει» και τον Σπανούλη).

Η πιθανή έξοδος του Μιλουτίνοβ μπορεί να δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερο κενό, αφού θα χρειαστεί επταψήφιο νούμερο για να αποκτηθεί αντάξιος σέντερ μέσα στην τούρλα του κατακαλόκαιρου. Και μεγάλη δόση τύχης.

Σημειώνω ότι χηρεύει ακόμη το πόστο του Χάκετ, όπου –αν κρίνω από τη τζούφια φήμη περί ΜακΚόλουμ- κυοφορείται μεγαλεπήβολο σχέδιο. Ο παράξενος ήχος που ακούτε είναι το πλατάγισμα της γλώσσας του Ραζνάτοβιτς και των άλλων ορνέων που πετάνε πάνω από τον Πειραιά...

Στον Παναθηναϊκό, βέβαια, τα πράγματα είναι χειρότερα. Ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού σημαδεύτηκε από την αποχώρηση δύο σχεδόν αναντικατάστατων παικτών,  οι οποίοι κατέληξαν σε διαφορετικές άκρες της υδρογείου.

Ο Μάικ Τζέιμς έφυγε για το ΝΒΑ επιδιώκοντας την καταξίωση, ενώ ο Γιάννης Μπουρούσης πήγε στην Κίνα ακολουθώντας το χρήμα. Ο Ίαν Βουγιούκας δεν είναι ούτε κατά διάνοια Μπουρούσης και ο Μάρκους Ντένμον δεν διαθέτει την ποιότητα ή την πείρα του Τζέιμς.

Ο Λεκάβιτσιους μοιάζει ωφέλιμη προσθήκη, αλλά για ρόλο συμπληρωματικό, όπως και οι χρήσιμοι για την ενίσχυση του ισχνού ελληνικού κορμού, Ζακ Όγκαστ και Θανάσης Αντετοκούνμπο.

Η σούμα βγάζει 5 αποκτήματα με μηδενική πείρα Εuroleague (πλην Βουγιούκα), περισσότερο για την ενίσχυση της δεύτερης πεντάδας. Παρατηρούνται όμως και κραυγαλέα κενά στην πρώτη γραμμή των επάλξεων, ιδίως αν ρίξει μαύρη πέτρα και ο απρόθυμος Κρις Σίνγκλετον. 

Νομίζω ότι ο Παναθηναϊκός πληρώνει σε μεγάλο βαθμό το τοξικό εργασιακό κλίμα που δημιουργήθηκε το τελευταίο δίμηνο, με αφετηρία το περιβόητο πούλμαν. 

Η ομάδα παραμένει ελκυστικός προορισμός για παίκτες που αναζητούν βήμα ανέλιξης (Θανάσης, Ντένμον, Λεκαβίτσιους) ή για εκείνους που δύσκολα θα έβρισκαν στην αγορά αντίστοιχη ευκαιρία (Γκέιμπριελ).

Ωστόσο, δυσκολεύεται να προσελκύσει περιζήτητους free agents ή να κρατήσει τα δικά της ατού. Οι οικονομικά γενναιόδωρες απόπειρες για προσηλυτισμό παικτών όπως ο Μάντζαρης και ο Σλούκας είχαν μηδαμινές ευόδωσης, όσο και αν ισχυρίζονται το αντίθετο τα βαμμένα εξαπτέρυγα.

Για καλή του τύχη, ο Παναθηναϊκός έχει από πέρυσι δεμένο τον Νικ Καλάθη, ο οποίος παραμένει ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας. Ωστόσο, η απόδοσή του στους τελικούς της Α1 ματαίωσε οποιαδήποτε σκέψη τυχόν υπήρχε για επαναδιαπραγμάτευση του ακριβού συμβολαίου του.

Κάποια άλλη φορά θα σας γράψω για την αντίδραση του Καλάθη, όταν τον ρώτησα για πιθανή μείωση αποδοχών, τη μέρα της συνέντευξής του εδώ στο gazzetta.gr. Kαι ήταν στα χειρότερά του, τότε…

Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός αναγκάζονται εκ των πραγμάτων να ψαρέψουν σε ρηχά νερά και να πληρώνουν τεχνητές υπεραξίες, ο καθένας με τον δικό του τρόπο και για τους δικούς του λόγους.

Οι «ερυθρόλευκοι» ποντάρουν σε λύσεις δοκιμασμένες στα γήπεδα της Euroleague, ενώ έχουν διαρκές επιχείρημα προόδου τον εύρωστο ελληνικό κορμό, χάρη στην οπία έφτασαν –με τεράστια υπέρβαση- ως τον τελικό της Πόλης.

Οι «πράσινοι» προχωρούν σε υποχρεωτική αναδόμηση, αφού το μεθύσι από την κατάκτηση του εγχώριου νταμπλ δεν αρκεί για να αποτρέψει τις αποσχιστικές τάσεις.

Οι παραλήδες της Τουρκίας, της Ρωσίας , αλλά και δυτικών χωρών όπως η Ισπανία και η Ιταλία κουρσεύουν με το βαθύ τους πορτοφόλι ό,τι έμεινε όρθιο στην αγορά μετά την επέλαση Αμερικανών και Κινέζων.

Ναι, αλλά εμείς έχουμε νόου-χάου, προπονηταράδες και την ψυχήν του Έλληνος. Τον Μάιο που θα γίνει η σούμα, θα είναι χρήσιμο να θυμηθούμε πόσα από τα φύκια του καλοκαιριού πλασαρίστηκαν ως μεταξωτές κορδέλες.