Ένα βράδυ στο Τελ Αβίβ...

Πέρασαν κιόλας είκοσι τρία χρόνια από την πρώτη φορά που ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς βρέθηκε στο δρόμο του Ολυμπιακού και τούμπαλιν: ένα συναπάντημα που έμελλε, χωρίς κανείς να το υποψιάζεται τότε, να εξελιχθεί σε ρουτίνα μετά από πέντε χρόνια, όταν ο Ζοτς ήρθε στα μέρη μας, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού και συνδύασε όσο κανείς άλλος ένθεν και ένθεν συνάδελφος του, το όνομα του με το γαϊτανάκι των ντέρμπι των αιωνίων...

Οι πρώτες στάλες του νερού στον μύλο αυτής της αντιπαράθεσης χύθηκαν στις 21 Απριλίου του 1994 στο «Γιαντ Ελιάου» του Τελ Αβίβ, όπου ηΤζουβεντούτ Μπανταλόνα επιβλήθηκε με 59-57 του Ολυμπιακού στον (πρώτο για την Ελλάδα) τελικό του Final 4 που σημαδεύθηκε στο δραματικό φινάλε του από το τρίποντο του Κόρνι Τόμπσον, τις χαμένες βολές του (παρόντος αυτές τις ημέρες στην Κωνσταντινούπολη) Ζάρκο Πάσπαλι και τα άστοχα σουτ του συχωρεμένου Ρόι Τάρπλεϊ και του Μίλαν Τόμιτς.

Παίξε νόμιμα στην Sportingbet με επιστροφή στοιχήματος στο Φενέρμπαχτσε - Ολυμπιακός, αν ο Πρίντεζης αναδειχθεί πρώτος σκόρερ (21+).

Παρεμπιπτόντως ο πρώτος τη τάξει συνεργάτης του Γιάννη Σφαιρόπουλου και εμβληματική φιγούρα του Ολυμπιακού έχει δώσει παρών είτε ως παίκτης, είτε ως μέλος του επιτελείου και στα δέκα Final 4 της ομάδας (1994, 1995, 1997, 1999, 2009, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017).

Έναν χρόνο αργότερα, στις 13 Απριλίου του 1995, στη σκηνή του «Πρενθίπε Φελίπε» της Σαραγόσα, η Ρεάλ Μαδρίτης προεξάρχοντος του Αρβιντας Σαμπόνις, έριξε στο καναβάτσο τους «ερυθρόλευκους» με σκορ 73-61 και ο Ομπράντοβιτς τους έφραξε και πάλι τον δρόμο προς τον χρυσοποίκιλτο θρόνο.

Το επόμενο ραντεβού τους έλαβε χώρα στα πλέι οφς της σεζόν 1995-96 και μάλιστα υπήρξε τριπλό και άφησε πάλι την πικρή γεύση στο στόμα των «ερυθρόλευκων» και κυρίως του Γιάννη Ιωαννίδη. Στις 7 Μαρτίου του 1996 ο Ολυμπιακός, χάρη στην πιο λυσσασμένη άμυνα της ευρωπαϊκής ιστορίας του, αιχμαλώτισε τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 68-49 (Νάκιτς 18, Ρίβερς 14, Μπέρι 12), υποχρεώνοντας την να σουτάρει 20/42 δίποντα και 0/13 τρίποντα, να υποπέσει σε οκτώ περισσότερα λάθη και να παρουσιάσει την εικόνα που σιχαίνεται ο Ομπράντοβιτς: σαράντα λεπτά πίσω στο σκορ, αναγκαστική χρήση άμυνας ζώνης και δυο παίκτες (Αρλούκας 27+ Σάβιτς 15) να βάζουν τους 42 από τους 49 πόντους της!

Πίσω όμως είχε η αχλάδα την ουρά: η σειρά μεταφέρθηκε στη Μαδρίτη και η Ρεάλ που είχε το πλεονέκτημα έδρας πέτυχε δυο απανωτές νίκες με σκορ 80-77 και 80-65 και προκρίθηκε με 2-1 στο Final 4 στο Παρίσι, όπου είδε τη μετέπειτα (πράσινη) ομάδα του να στέφεται πρωταθλήτρια Ευρώπης, ενώ η Ρεάλέπεσε θύμα μιας ανατροπής είκοσι πόντων στον εμφύλιο ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα.

Εκείνη η σειρά απέβη μοιραία για τον «Ξανθό», ο οποίος μολονότι αργότερα οδήγησε τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος (με το εκκωφαντικό 73-38 στον πέμπτο τελικό επί του πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκού), αποχώρησε μετά από πέντε χρόνια από το ... κόκκινο στασίδι του! Και πώς; Εν μέσω κατηγοριών και πολλών υπονοούμενων που ανταλλάχθηκαν είτε δημοσίως είτε εν κρυπτώ και παραβύστω με τον Σωκράτη Κόκκαλη.

Ήταν τότε που ο Ιωαννίδης τα 'βαλε για ψύλλου πήδημα με τον δημοσιογράφο Κώστα Βερνίκο τον οποίο αποκάλεσε «μαυρόγατα» , ενώ στη συνέχεια επικαλέσθηκε για πρώτη φορά τον περιβόητο (χαλασμένο) ψυχισμό του και την ορφάνια που (έλεγε ότι) βίωσε την τελευταία σεζόν στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Τρία χρόνια αργότερα ο Ομπράντοβιτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού και το νταλαβέρι του με τον Ολυμπιακό έγινε μέρος της καθημερινότητας αμφοτέρων.

Στην παρθενική αναμέτρηση τους στο πλαίσιο του ελληνικού πρωταθλήματος, στις 11 Δεκεμβρίου του 1999, ο Ολυμπιακός άλωσε το ΟΑΚΑ με 69-68 (Μποντιρόγκα 24, Κάτας 16- Ρόμπινσον 20, Τόμιτς 17) στο ματς που σημαδεύθηκε από το εκκωφαντικό κάρφωμα του Μπλου Εντουαρντς πάνω στον Ζέλικο Ρέμπρατσα και την δίκην ρωμαϊκού θριάμβου αποχώρηση του Γιάννη Ιωαννίδη (με το χέρι ψηλά) από την αρένα προς τα αποδυτήρια.

Ακριβώς τρεις μήνες αργότερα (11 Μαρτίου 2000) ο Ολυμπιακός, με πρώτο βιολί τον Τόμιτς (17π.) νίκησε τους «πράσινους» με 57-54, ωστόσο το 2-0 των «ερυθρολεύκων» στην κανονική περίοδο απέβη μάταιο, διότι αποκλείσθηκαν στους ημιτελικούς από τον ΠΑΟΚ.

Το ευρωπαϊκό γαϊτανάκι του Ολυμπιακού με τον Ζοτς συνεχίσθηκε τη σεζόν 2001-02 στο Top 16 της Ευρωλίγκας και στο πλαίσιο ενός ομίλου στον οποίο συμμετείχε επίσης και η ΑΕΚ. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2002 στο ΣΕΦ οι Πειραιώτες επικράτησαν με 92-75 (Φορντ 21-Μποντιρόγκα 21), ενώ στις 28 Μαρτίου στο ΟΑΚΑ επιβλήθηκε ο Παναθηναϊκός με 88-78 (Μίντλετον 23-Φορντ 33). Ο Ολυμπιακός υπερτερούσε στην ισοβαθμία, αλλά την πάτησε στον εντός έδρας αγώνα με την Ολίμπια Λιουμπλιάνα (85-89 στην παράταση, με 29 πόντους του Μπένο Ούντριχ) και μέριασε για να διαβεί στην Μπολόνια και να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης ο Παναθηναϊκός!

Το επόμενο ευρωπαϊκό συναπάντημα του Ολυμπιακού με τον Ομπράντοβιτς είχε ως σκηνικό τον δρόμο υπό τας φιλύρας και την πύλη του Βρανδεβούργου: στον αλήστου (για την υψηλή ποιότητα και τη συναρπαστική εξέλιξη του) μνήμης ημιτελικό του Φάιναλ Φορ, την Πρωτομαγιά του 2009 στην O2 Arena του Βερολίνου, ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Ολυμπιακού με 84-82 (Πέκοβιτς 20-Γκριρ 18) με τον Γιάννη Μπουρούση και τον Τζος Τσίλντρες να αστοχούν στα τελευταία δευτερόλεπτα και 48 ώρες αργότερα κέντησε το πέμπτο παράσημο στη στολή του με αντίπαλο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Ο Ομπράντοβιτς αποχώρησε από τον πάγκο του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι του 2012, είδε από κοντά τον Ολυμπιακό να πετυχαίνει το «repeat» (στην μεν Κωνσταντινούπολη ως προπονητής των «πρασίνων», στο δε Λονδίνο ως... άνεργος θεατής) και από την επόμενη σεζόν, όταν βρέθηκε στον πάγκο της Φενέρμπαχτσε, άρχισε το καινούργιο αλισβερίσι του με τους Πειραιώτες...

Στις 3 Ιανουαρίου του 2014, στο πλαίσιο του Top 16 Ολυμπιακός νίκησε την τουρκική ομάδα με 95-82, σε ένα ματς που εξελίχθηκε στην αποθεωτική ραψωδία δυο πρώην (πράσινων) παικτών του Ζοτς: του Βασίλη Σπανούλη (28 πόντοι με 5/7δ., 4/8τρ., 6/7β., 5 ριμπάουντ και 9 ασίστ) και του Στράτου Περπέρογλου (21π., με 6/9δ., 3/7τρ., 0/1β., 5ρ.), ενώ στην αντίπερα όχθη ο Εμίρ Πρλέτζιτς έβαλε 17 και ο Κροάτης Μπόγιαν Μπογκντάνοβιτς 16.

Στις 28 Φεβρουαρίου, στον αγώνα του δευτέρου γύρου στην Πόλη ο Ολυμπιακός αγωνιζόμενος χωρίς τον τραυματία Σπανούλη ηττήθηκε με 78-74 (Περπέρογλου 17, Σλούκας 17-Κλέιζα 21, Μακ Κάλεμπ 20).

Στις 16 Ιανουαρίου του 2015 ο Ολυμπιακός σε μια αποστολή καμικάζι και με τον V-Span να οργιάζει στα τελευταία 84 δευτερόλεπτα στα οποία πρόλαβε να σκοράρει οκτώ μαζεμένους πόντους άλωσε την «Ulker Arena» με 74-68 (Σπανούλης 18, Λοτζέσκι 16- Γκάουντλοκ 23, Βέσελι 13).

H Φενέρμπαχτσε απάντησε με το ίδιο νόμισμα στις 13 Μαρτίου του 2015 νικώντας στο ΣΕΦ με 73-64 (Γκάουντλοκ 24, Μπιέλιτσα 16- Λαφαγέτ 14,Ντάνστον 12), ενώ η συνέχεια της διοργάνωσης έφερε τις δυο ομάδες στο Final 4 της Μαδρίτης, όπου ο μεν Ολυμπιακός ηττήθηκε στον τελικό από τη Ρεάλ Μαδρίτης, οι δε Τούρκοι κατατάχθηκαν τέταρτοι.

Η επόμενη πράξη σε αυτό το έργο ανέβηκε στη σκηνή στις 29 Δεκεμβρίου του 2016 στο Νέο Φάληρο, όπου ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με 54-31, αλλά η Φενέρμπαχτσε απάντησε με ένα επί μέρους σκορ 30-11 και μείωσε σε 65-61 για να κάτσει εντέλει η μπίλια στο 71-62 (Λοτζέσκι 14, Παπαπέτρου 12-Βέσελι 22, Σλούκας 10). Αυτή υπήρξε η έκτη ήττα του Ομπράντοβιτς σε επτά αγώνες επί ελληνικού εδάφους με την ιδιότητα του προπονητή της τουρκικής ομάδας: 0-4 με τον Παναθηναϊκό, τον οποίο ωστόσο νίκησε δυο φορές στη μεταγενέστερη σειρά των πλέι οφς και 1-2 με τον Ολυμπιακό.

Στον αγώνα του Β’ γύρου στις 23 Φεβρουαρίου του 2017 στην «Ulker Arena», η τουρκική ομάδα επιβλήθηκε με 67-64 (Μπογκντάνοβιτς 27, Ντατόμε 17- Γκριν 17, Παπανικολάου 13). Σε αυτό το ματς ο Ολυμπιακός αγωνίσθηκε χωρίς τον Σπανούλη και προηγήθηκε με 58-47, αλλά στη συνέχεια «έφαγε» ένα σερί 18-2 σε έξι λεπτά (έχοντας σε αυτό το διάστημα 0/6 σουτ, 6 λάθη και ένα αντιαθλητικό φάουλ) ενώ το επί μέρους σκορ της τελευταίας περιόδου ήταν 22-7 υπέρ των γηπεδούχων. Με νύχια και με δόντια πάντως οι «ερυθρόλευκοι» κράτησαν τη διαφορά κάτω από τους εννέα πόντους (καθώς δεν ρίσκαραν να κάνουν φάουλ) και διατήρησαν το προβάδισμα τους έναντι της Φενέρμπαχτσε.

Συνολικά σε είκοσι τρία χρόνια, σε όλα τα επίπεδα (Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης/Ευρωλίγκα, Πρωτάθλημα Ελλάδος, Κύπελλο Ελλάδος) και με όλες τις ομάδες του (Τζουβεντούτ Μπανταλόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Παναθηναϊκός, Φενέρμπαχτσε) ο Ομπράντοβιτς έχει βρεθεί 92 φορές απέναντι στον Ολυμπιακό, με απολογισμό 58 νίκες και 34 ήττες.

Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν ρεκόρ 30-51 με αντίπαλο στον Παναθηναϊκό και 4-7 κόντρα στις υπόλοιπες τρεις ομάδες με τις οποίες βρήκαν αντιμέτωπο τονΖοτς. Τα επί μέρους σκορ στις αναμετρήσεις τους με τον Σέρβο προπονητή ανά διοργάνωση είναι: 26-41 στο Πρωτάθλημα Ελλάδος, 3-8 στο Κύπελλο Ελλάδος και 5-9 στην Ευρωλίγκα (0-1 με την Μπανταλόνα, 1-3 με τη Ρεάλ, 1-2 με τον Παναθηναϊκό, 3-3 με τη Φενέρμπαχτσε)

Κατόπιν όλων αυτών ο αποψινός τελικός σηματοδοτεί την 93η αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τον Ομπράντοβιτς , ο οποίος θα βρεθεί για 12η φορά ενώπιος ενωπίω με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο, με σκορ 9-2 υπέρ του νυν προπονητή της Φενέρμπαχτσε.

Ο Ζοτς ο οποίος τότε διάνυε τη δεύτερη εν Ελλάδι σεζόν του και ο «coach Bullet» ο οποίος δέκα ημέρες νωρίτερα είχε προαχθεί σε head coach αντί του Κώστα Φλεβαράκη συναντήθηκαν για πρώτη φορά στις 3 Μαρτίου του 2001 στο ΟΑΚΑ, όπου ο Παναθηναϊκός επιβλήθηκε του ΠΑΟΚ με 90-63 (Αλβέρτης 20, Μποντιρόγκα 17, Ρότζερς 15, Φώτσης 10- Κορωνιός 17, Λιαδέλης 13, Νταϊνέκο 12).

Τα επί μέρους σκορ στις αναμετρήσεις των δυο προπονητών έχουν ως εξής: Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ 1-0, Παναθηναϊκός-Κολοσσός Ρόδου 6-0, Φενέρμπαχτσε-Ολυμπιακός 2-2

ΥΓ: Σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει το αγγλιστί καλούμενο «what if…», στο οποίο βεβαίως κανείς δεν μπορεί να απαντήσει. Το καλοκαίρι του 1999, όταν ο Παναθηναϊκός σε πείσμα του «repeat» (και μάλιστα με το break στον πέμπτο τελικό στο ΣΕΦ) σχόλασε τον Σούμποτιτς και την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός κουνούσε το μαντίλι στον Ιβκοβιτς, υπήρξε εντονότατη φημολογία για τη βολιδοσκόπηση των «ερυθρολεύκων» προς τον Ομπράντοβιτς. Τότε είχε γίνει γνωστό ότι ο Ζέλικο που αποχώρησε ταυτόχρονα από την Μπενετόν Τρεβίζο «προσφέρθηκε» στον Ολυμπιακό από τον ατζέντη του Αλεξάντερ Ράσκοβιτς, ο οποίος ούτως ή άλλως είχε αναπτύξει πολλές επαγγελματικές/ πελατειακές σχέσεις με τους Πειραιώτες. Εντέλει ο μεν Σωκράτης Κόκκαλης αναζωπύρωσε τον έρωτα του με τον Ιωαννίδη, ο δε Παύλος Γιαννακόπουλος προσπέρασε τον πειρασμό του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς και (όπως αποδείχθηκε περίτρανα) έκανε διάνα με την επιλογή του Ομπράντοβιτς...