Έτσι όπως τα κάνανε , τώρα ας τρέξουν!!!

Φτάσαμε μέχρι τους τρίτους Χαιρετισμούς (πάλι καλά που το Πάσχα φέτος πέφτει νωρίς) για να δούμε τον Παναθηναϊκό να παίζει σαν ομάδα! Μετά τα δυο ηχηρά χαστούκια οι πράσινοι όφειλαν να συνέλθουν!

Αυτοί μετέτρεψαν το ματς με την Ρεάλ σε τελικό , οι ίδιοι όφειλαν να αποκαταστήσουν την τάξη! Τα κατάφεραν και δεν είναι λίγο! Το ΟΑΚΑ με μια ήττα καταγεγραμμένη στο ιστορικό του το λές και φρούριο! Το θέμα είναι ο Παναθηναϊκός να το εκμεταλλευτεί και στην δεύτερη καυτή φάση!

Αλλά ας μην βιαζόμαστε γιατί δεν ξέρουμε τι ξημερώνει! Το ζητούμενο πρώτα απ’ όλα είναι η σταθερότητα πριν τα όνειρα καβαλήσουν την πραγματικότητα! Νίκες σαν αυτή απέναντι στην Βασίλισσα φτιάχνουν κλίμα αισιοδοξίας , φτιάχνουν αυτοπεποίθηση! Τα χρειαζόταν και τα δυο οι παίκτες αλλά δεν είναι οι πρώτες ύλες που θα σε ταξιδέψουν στους τελικούς!

Την Πέμπτη πάντως είδαμε τον καλύτερο Παναθηναϊκό στην φετινή διοργάνωση, αν αναλογιστούμε τον αντίπαλο! Η ομάδα δούλεψε επιτέλους σωστά στην άμυνα καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού, είχε διάρκεια στην επίθεση! Δεν είναι λίγοι οι 88 πόντοι στο καλάθι της Ρεάλ!

Οι πράσινοι είχαν εκτός από καλάθια και τον Καλάθη μεταμορφωμένο προς το καλύτερο, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο το αγωνιστικό του alter ego! Με τον Γκιστ έχουν τηλεπαθητική σχέση. Ο ένας διαβάζει τις κινήσεις του άλλου , το pick n roll βρίσκει την σχεδόν τέλεια εφαρμογή του! Κάτι από Γιασισκεβίτσιους και Μπατίστ στην νεότερη εκδοχή του!

Δεν είναι λίγο να σου «λείπουν» δυο παίκτες πρώτης γραμμής στην διοργάνωση! Ο Γκίστ λόγω τραυματισμού και ο Καλάθης ωσεί παρών επειδή απουσιάζει το αγωνιστικό του δεκανίκι! Χάνεις και στην δημιουργία αλλά και στην άμυνα! Ανεξάρτητα βέβαια αν ο Καλάθης έχει τεράστια περιθώρια βελτίωσης σε κάθε μορφή παιχνιδιού , ακόμα κι όταν ο Γκίστ ξεκουράζεται στον πάγκο!

Σημαντικότατη η παρουσία και όχι απλά η συμμετοχή του Νίκου Παππά! Η προσφορά του στο ματς δεν καταγράφεται στατιστικώς! Η πιεστική άμυνα του, η ικανότητα του να βγαίνει σωστά απ’ τα σκρίν, το γρήγορο μυαλό του, τα χέρια του πάνω στην μπάλα , δεν αποτυπώνονται με αριθμούς!

Μεταξύ άλλων όμως , αυτός είναι που κλέβει την μπάλα στο κομβικό 73-69 και δίνει την δυνατότητα στον αιφνιδιασμό στον Τζέιμς να καρφώσει! Το +6 ήταν η σφραγίδα της νίκης!!!

Αυτό που μένει λοιπόν μέχρι να ολοκληρωθούν οι Χαιρετισμοί και πριν φτάσουμε στα Θεία Πάθη είναι να δούμε τον Παναθηναϊκό να λειτουργεί σαν ομάδα. Μόνο έτσι έχει ελπίδες στην δεύτερη φάση!

Να σφίξει ακόμα περισσότερο την άμυνα του , να εκμεταλλευτεί το ζωγραφιστό βάζοντας περισσότερο Μπουρούση στο ρεπερτόριο του, να αποκτήσει διάρκεια σαν σύνολο αλλά και σε ατομικό επίπεδο, (υπόδειγμα σταθερότητας είναι μόνο ο Σίνγκλετον με τους 21 πόντους αυτή την φορά ), να πάρει επίσης ουσιαστικές βοήθειες από τον πάγκο ώστε να επιμερίσει πιο σωστά τους χρόνους συμμετοχής! Αυτό και αν θα του χρειαστεί!!!

Στα παιχνίδια που έρχονται αλλά ιδιαίτερα στην φάση νοκ άουτ όπου το ένα ματς από το άλλο απέχουν μόλις μια ανάσα, ακόμα και το ένα λεπτό ξεκούρασης είναι σημαντικό! Απ’ εδώ και πέρα έχει μόνο ανηφόρα , έχει Γολγοθά λόγω των ημερών!

Ο Παναθηναϊκός οφείλει να βελτιώσει και άλλο την εικόνα του! Οι άνθρωποι του χρόνια στο κουρμπέτι της διοργάνωσης γνωρίζουν πολύ καλά ότι στα ματς φωτιά λίγο δύσκολο να πετύχεις δεύτερη φορά την Ρεάλ , αλλά και την κάθε ομάδα ανάλογου επιπέδου, με 16 λάθη, να χάνει τα ριμπάουντ, να έχει 33% στα τρίποντα και να έχει ξεχάσει στην τελευταία περίοδο να κάνει φάουλ!!!

Στα νοκ άουτ επίσης παιχνίδι οι 80 πόντοι παθητικό ξεπερνούν το όριο ασφαλείας!!! Η απορία μου βέβαια παραμένει στο ακέραιο! Αν ο Παναθηναϊκός προλάβει να «δέσει», θα του έχουν μείνει οι απαραίτητες δυνάμεις να ανταποκριθεί;

Αντίθετα με τον Ολυμπιακό δεν έχω καμία απορία! Το πόρισμα μιλά από μόνο του και καταγράφει την πιο αυτοκτονική ομάδα του θεσμού! Οι επιδόσεις της μάλιστα εμπεριέχουν το οξύμωρο. Ενώ λειτουργεί σαν σύνολο στα περισσότερα παιχνίδια , έχει κατορθώσει-γιατί περί κατορθώματος μιλάμε- να χάσει από τους τρεις τελευταίους στην βαθμολογία!!!

Στην έδρα του μάλιστα! Από την Γαλατά δε μέσα και έξω!!! Τι να πεις; Προφανώς είναι αυτό που οι γιατροί αποκαλούν αυτοάνοσο νόσημα!!!

Ο φετινός Ολυμπιακός παρουσιάζει και ένα άλλο σύμπτωμα. Όταν παρουσιάζεται κακός σε ένα διάστημα του παιχνιδιού αδυνατεί να κάνει restart και να επανέλθει! Σβήνουν τα φώτα , οι παίκτες ταξιθέτες εξαφανίζονται , η ομάδα μένει στο σκοτάδι να παραδίδει μαθήματα μοιρολατρίας!

Το είδαμε και χθες. Στην τρίτη περίοδο την πιο καθοριστική για ένα παιχνίδι αυτού του επιπέδου η ομάδα χάνει την επαφή με το περιβάλλον! Το επί μέρους σκορ γίνεται 11-22 και ο Ολυμπιακός κάνει μόλις ένα φάουλ , προσφορά στους φιλοξενούμενους!

Όταν μάλιστα αποφασίζουν να παίξουν και πάλι άμυνα την εκδηλώνουν με τον πιο λανθασμένο τρόπο! Η μπάλα στην δυνατή πλευρά και αυτοί έχουν το μυαλό τους στις βοήθειες ψηλά. Το παίρνει χαμπάρι ο Μίτσοφ και στήνει μαγαζί με τρίποντα και δίποντα και ξεπουλάει!

Κακή συμπεριφορά και στην επίθεση! Ο καθένας κάνε τα δικά του! Όταν τους δίνεται η ευκαιρία να κάνουν ντραιβ , χτυπάνε την μπάλα στο παρκέ, όταν πρέπει να την χτυπήσουν ή να την γυρίσουν με υπομονή , ξεκινάνε γιουρούσια!

Η Γαλατά σπάει όλα τα σκριν και ο Ολυμπιακός δεν βρίσκει τρόπο ούτε να ακουμπήσει την μπάλα στο ζωγραφιστό, ούτε να βρει αδύναμες πλευρές, γιατί πολύ απλά δεν έχει κίνηση! Σουτάρουν όλοι τρίποντα για να ξεφορτωθούν μπάλα και για το «μπας και κάτσει» και σε κανένα δε περνά από το μυαλό ότι αφού έχουμε σπάσει ταμπλό και στεφάνια ας κάνουμε ένα βήμα να πάμε στα 6 ή στα 5 μέτρα μήπως και βρούμε λύση. Λες και τα δίποντα δεν μπαίνουν στον κουμπαρά!!

Η πεμπτουσία του πανικού και της έλλειψης καθαρού μυαλού! Θυμηθείτε την φάση με τον Μάντζαρη όταν το ματς ήταν στο ένα καλάθι διαφορά! Μένουν τρία δεύτερα και κάτι , έχει την μπάλα και μπροστά του τρία βουνά! Και επιχειρεί σουτ. Αποτέλεσμα να δεχθεί τάπα! Τρία δευτερόλεπτα στους παίκτες αυτού του επιπέδου φτάνουν και περισσεύουν να επιχειρήσουν ντράιβ, σουτ μετά από ντρίπλα(με πολλές πιθανότητες να πάρεις φάουλ) , ή ακόμα και ένα βήμα για μεγαλύτερη ορατότητα! Παίκτες άξιοι πανάξιοι χάνουν το φως τους ,εξαιτίας της δικής τους απραξίας ενώ το γήπεδο θολώνει στις κρίσιμες στιγμές!

Ο Ολυμπιακός μου θυμίζει αυτούς με ένα τσιγάρο μπροστά στην τηλεόραση να απολαμβάνουν το ποτό τους και ξαφνικά να τους παίρνει ο ύπνος να καίγονται από το τσιγάρο τους και να ξυπνάνε μέσα στον πανικό! Δεν ξέρω ειλικρινά, τι θα γίνει στην συνέχεια. Όλα τα περιμένω αν δεν λύσουν στον Ολυμπιακό το πρόβλημα με τις κρίσεις πανικού! Ακόμα και τα χειρότερα! Κι αυτό γιατί το πρόγραμμα των ερυθρολεύκων είναι δύσκολο και ομάδες να χαρίζονται , όπως έχουμε διαπιστώσει, δεν υπάρχουν!!!