Πήρε πολλά από πολλούς

Η ήττα στο Μιλάνο και περισσότερο η απώλεια του Γιώργου Πρίντεζη λειτούργησαν ευεργετικά για τον Ολυμπιακό. Φυσικά και κανείς δε θέλει συμπαίκτη του (ούτε αντίπαλο) να τραυματίζεται, αλλά όταν στην προθέρμανση βλέπεις έναν βασικό σου πρωταγωνιστή να μένει off… κάτι σου κάνει.

Δύο δρόμοι υπάρχουν. Ο ένας είναι να χλωμιάσουν τα πρόσωπα και να υπάρξει αναστάτωση κι ο άλλος είναι να πεισμώσουν.

Ευτυχώς για όλους επέλεξαν τον δεύτερο.

Στα πρώτα τρία λεπτά ο Βασίλης Σπανούλης είχε κάνει δύο βουτιές στο παρκέ για να διεκδικήσει την κατοχή, μία ο Ιωάννης Παπαπέτρου κι άλλη μία ο Κώστας Παπανικολάου. Εκεί ησύχασα λίγο (όπως καταλάβατε έτεινα προς τον πρώτο δρόμο)…

Το πείσμα μετατράπηκε σε ενέργεια κι ο Ολυμπιακός φρόντισε να παίξει όπως συνηθίζει στο γήπεδό του. Χέρια παντού στη μπάλα. Τρέξιμο στον αιφνιδιασμό και εύκολα καλάθια.

Αυτό φυσικά δεν ήταν δυνατόν να συμβεί για 40 λεπτά. Όπως δεν ήταν δυνατόν και οι Γερμανοί να μη σκοράρουν πίσω από τα 6.75. Τα 0/7 του ημιχρόνου έγιναν 4/6 κάποια στιγμή στο δεύτερο 20άλεπτο και το ματς ξανάγινε ντέρμπι.

Οι Γερμανοί είναι ομάδα της τακτικής, διαθέτει παίκτες και προπονητή με υψηλό μπασκετικό IQ και πολλές ιδέες. Όλα αυτά μαζί με τις τρεις σερί νίκες που είχαν επί των Πειραιωτών έφεραν τα φαντάσματα στο ΣΕΦ.

Ο Κεμ Μπιρτς που προφανώς δεν είχε ιδέα για το 3/3 της Μπάμπεργκ αποφάσισε να ενθουσιάσει για πολλοστή φορά τους οπαδούς της ομάδας του. Ο Καναδός στο τελευταίο τρίλεπτο είχε 8 πόντους, 4 ριμπάουντ (3 επιθετικά) και μία ασίστ στον Λοτζέσκι.

Μη ψάχνετε για άλλον πρωταγωνιστή λοιπόν…

ΠΗΡΕ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ

Κάθισα και σκέφτηκα με ηρεμία μετά το ματς και κατάλαβα πως ο Σφαιρόπουλος πήρε πολλά από πολλούς παίκτες του. Στην καθιερωμένη καφενειακή κουβέντα με τους φίλους μου ανακάλυψα πως με εξαίρεση τους Γιανγκ και Γκριν όλοι οι άλλοι πρόσφεραν ουσιαστικά.

Ο Παπαπέτρου στην άμυνα πάνω στον Μέλλι, ο Σπανούλης είχε 12 πόντους στο ημίχρονο και τελείωσε με 15, 6 ασίστ και 3 λάθη.

Μάντζαρης άχαστος από τα 6.75, Λοτζέσκι εκεί που ήταν κακός σκόραρε 7 σερί στην τρίτη περίοδο, ο Παπανικολάου ήταν παντού στην κυριολεξία. Ο Αγραβάνης μπήκε μέσα και κατάφερε να βρει ρυθμό μέσα απ΄την άμυνα και το ριμπάουντ και όχι μέσα από την επίθεση. Βοήθησε πολύ.

Καλά για τον Ουότερς τι να πούμε. Ο τύπος πρέπει να έχει από απόσταση 5-6 μέτρων περίπου 80% ευστοχία. Στο τρίτο δεκάλεπτο έδωσε κι αυτός λύσεις στο σκορ.

Σε ένα τέτοιο ματς είναι χρήσιμα ακόμη και τα 5 φάουλ του Μιλουτίνοφ σε ισάριθμα λεπτά συμμετοχής. Κάτι του στυλ «δε θα σκοράρω, αλλά ούτε εσύ γιατί θα σου κάνω φάουλ».

ΜΑΖΕΨΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΝΙΚΗ

Κάθε νίκη είναι πολύτιμη. Δείτε τι έκανε η Ζαλγκίρις δύο σερί ματς σε 4 μέρες. Μην υποτιμάτε καμία ομάδα ακόμη κι αν είναι κακή (επιμένω για Γαλατά, Μακάμπι και Αρμάνι).

Ο Ολυμπιακός έφτασε τις 14 και έχει κλειδώσει την πρόκριση στα playoffs.

Εντάξει να σας τρολάρω κι εγώ λίγο (αν και αυτός ήταν ο αρχικός στόχος). Με 6 νίκες ακόμη θα έχει σίγουρα πλεονέκτημα έδρας. Μπορεί και με 5 (19 συνολικά), αλλά μην κουβαλάω κομπιουτεράκι τελευταίες αγωνιστικές. Κρίμα θα είναι.

ΥΓ: Ο Παπανικολάου είναι ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού τον Ιανουάριο. Και ο πιο σταθερός.

ΥΓ 2: Είναι πολύ δύσκολο για κάθε ομάδα να χάνει πρωταγωνιστή στο ζέσταμα. Θυμάμαι σε έναν τελικό με τον Παναθηναϊκό που τραυματίστηκε στο 2^ο λεπτό ο Διαμαντίδης. Μέσα σε ένα δεκάλεπτο οι προσωπικότητες που διέθετε τότε είχαν τελειώσει κάθε ελπίδα των «ερυθρόλευκων». Ο Φώτσης είχε βάλει πολλά (νομίζω 6 τρίποντα), ο Νίκολας…

Έτσι είναι. Προσωπικότητες χρειάζεται μία ομάδα για να προχωρήσει και ο Ολυμπιακός τις έχει.

ΥΓ 3: Ο Ολυμπιακός είχε εκ διαμέτρου αντίθετο τελευταίο πεντάλεπτο με τη Μπάμπεργκ σε σχέση με αυτό στο Μιλάνο.