H «back door» ήταν ξεκλείδωτη

Ο Ολυμπιακός φρόντισε στο Μιλάνο να βγάλει τις αυτοκαταστροφικές τάσεις που εμφανίζονται κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Εκεί που έχει φτιάξει ένα σερί νικών, πηγαίνει σε θεωρητικά εύκολα ματς και χάνει. Να θυμίσω πως πέρυσι 15/01 έχασε από την Μπάμπεργκ στο ΣΕΦ και 22/01 από την Ζαλγκίρις στο Κάουνας... Ίδια εποχή.

Δεν ξέρω αν είναι χαλαρότητα ή έλλειψη συγκέντρωσης ή υπερβολική πίστη στις δυνατότητες τους. Σίγουρα όμως κάτι είναι.

Επίσης δεν είναι τυχαίο πως οι 3 ήττες έχουν έρθει από κακές ομάδες. Δουλειά των προπονητών είναι να θεωρούν όλους τους αντίπαλους δυνατούς, αλλά ποια Γαλατάσαραϊ , ποια Μακάμπι και ποια Αρμάνι; Κακές ομάδες απλά.

Αυτά τα παιχνίδια τα καθαρίζεις από νωρίς γιατί όσο κυλάει ο χρόνος και ο αντίπαλος διεκδικεί τη νίκη, τότε η πίστη του ανεβαίνει, το άγχος πιέζει περισσότερο το φαβορί και έρχονται δύο μεγάλα σουτ που σε στέλνουν... αδιάβαστο.

Αυτό έγινε και χθες... Τρίποντο στην εκπνοή του τρίτου δεκαλέπτου ο Πάσκολο, 4 πόντοι από το αντιαθλητικό του Ουότερς στο 73-72 (36') και γεια σας.

ΔΕ ΜΕ ΠΕΙΡΑΞΕ Η ΗΤΤΑ, ΑΛΛΑ...

Θα πέσετε να με φάτε τώρα, αλλά δε με πείραξε η ήττα. Μπάσκετ είναι. Τα έβαλε ο αντίπαλος, δεν τα έβαλε ο Ολυμπιακός. Καλή βραδιά η μία ομάδα, κακή η άλλη κι έρχεται το άσχημο αποτέλεσμα.

Αυτό που με ενόχλησε πάρα πολύ είναι το γεγονός πως ο Ολυμπιακός για μία ακόμη φορά που χάνει, χάνει με μεγάλη διαφορά.

Στο 35' η διαφορά ήταν στους 6 πόντους κι έχασε 16! Με την Μπάμπεργκ έχασε 14 και με τη Ρεάλ 18.

Και στα τρία ματς στα μισά του τελευταίου δεκαλέπτου θεωρητικά διεκδικούσε τη νίκη.

Αν κάτι χαρακτηρίζει αυτή την ομάδα είναι το γεγονός πως δεν τα παρατάει ποτέ. Δεν είπε κανείς να ξαναγίνουν οι ανατροπές της διετίας 2012-14, αλλά μη χάνει κι έτσι.

ΑΜΥΝΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ

Η Αρμάνι πρέπει να σκόραρε περισσότερους από 20 πόντους από back door φάσεις. Ο παίκτης που έπαιζε overplay (απαγόρευση της πάσας), έχανε τον παίκτη που μάρκαρε από το οπτικό του πεδίο, αυτός έκοβε στην πλάτη του και σκόραρε ένα πανεύκολο lay up (ή κάρφωμα).

Στα μίνι μαθαίνουμε να μη χάνουμε οπτική επαφή του παίκτη και της μπάλας. Οι Πειραιώτες δεν το έκαναν.

Αφήστε τις τραγικές επιστροφές στην άμυνα σε ορισμένα σημεία του αγώνα. Η Αρμάνι έβγαζε αιφνιδιασμό με lay up και τα 3/5 των «ερυθρόλευκων» ήταν πίσω από τη σέντρα.

Η ΚΑΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΦΕΡΝΕΙ ΚΑΚΗ ΑΜΥΝΑ

Θα μπορούσε να είναι συνέχεια της προηγούμενης παραγράφου...

Κακή η άμυνα του Ολυμπιακού, αλλά κι η επίθεση δεν λειτούργησε καλά.

Ο Σπανούλης είναι επηρεασμένος από τον τραυματισμό του. Ξεκάθαρο αυτό.

Ο Πρίντεζης δεν είναι καλά και δικαιολογείται γιατί είναι άνθρωπος κι όχι ρομπότ.

Ο Λοτζέσκι λες και τον τιμωρεί η μοίρα για εκείνες τις δηλώσεις του περί ανανέωσης. Προσωπικά το θεωρώ τυχαίο. Δεν υπάρχει παίκτης που να πατάει στο παρκέ και να σκέφτεται το συμβόλαιο του ή τα χρήματα. Απλά κι αυτός βρίσκεται σε αγωνιστική κάμψη.

Οι τρεις κορυφαίοι παίκτες του Ολυμπιακού ταυτόχρονα δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση.

Άσχημη συγκυρία.

Οι κακές επιλογές στην επίθεση φέρνουν και τις κακές άμυνες. Δε δίνουν ρυθμό στην άμυνα, χαλάνε την ψυχολογία, φέρνουν απογοήτευση και γενικότερα δε βοηθούν να βγάλει επιθετικότητα η άμυνα.

ΥΓ: Ούτε κράξιμο, ούτε μηδενισμοί για μία ομάδα που βρίσκεται μία νίκη μακριά από την κορυφή της Euroleague. Ένα κακό παιχνίδι ήταν και τίποτα περισσότερο. Καλύτερα που ήρθε τώρα η ήττα αυτή και όχι αργότερα που δε θα είχε χρόνο να την ρεφάρει.

ΥΓ 2: Σημαντικό να νικήσει την Μπάμπεργκ στο ΣΕΦ.

ΥΓ 3: Στο σπίτι του Σπανούλη, στο δεξιά δωμάτιο, στο τρίτο συρτάρι, 5 t shirt από την δεξιά ντάνα υπάρχει κάτι πολύτιμο. Αλλά δεν το έδειξε η φωτογραφία της Euroleague. Την άλλη φορά να του πούμε του παιδιού να το βγάλει στο σαλόνι και να το εκθέσει. Με τι ασχολείται ο κόσμος... (τρολάρω, δεν ξέρω τι έχει εκεί που αναφέρω).

ΥΓ 4: Μία συγγνώμη. Μία ακόμη...