Καλώς τον και ας άργησε

Οκτώ μήνες μετά από το δημόσιο φλερτ στο παρκέ του ΟΑΚΑ, ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού είδε για πρώτη φορά τον «πύργο» που πίστευε ότι απέκτησε όταν υπέγραφε την επιταγή με τα πολλά μηδενικά: τον Μπουρούση της Κάχα Λαμποράλ. Η Βασκόνια δεν ακούει πια στο όνομα Λαμποράλ, η Μπαρτσελόνα δεν είναι πια η Μπαρτσελόνα του παλιού καλού καιρού, αλλά ο Γιάννης Μπουρούσης είναι ακόμα ο Γιάννης Μπουρούσης.

Ο σέντερ της Εθνικής υπενθύμισε αυτό που χανόταν ανάμεσα στις γραμμές του κάπως μπερδεμένου και ασυνάρτητου φετινού Παναθηναϊκού: όταν το παιχνίδι περνάει από τα χέρια του και τα κλειδιά της ομάδας αναπαύονται στην τσέπη του, ο ίδιος νιώθει δυό πήχες ψηλότερος.

Οι δικοί του άνθρωποι υποστήριζαν ότι το πρόβλημά του ήταν καθαρά πνευματικό, αλλά εγώ πίστευα ότι ο ψηλός υστερεί και σωματικά. Το αποψινό δείγμα γραφής απέδειξε ότι το λάθος το έκανε η αφεντιά μου.

Ο Μπουρούσης όχι μόνο άντεξε 33 λεπτά σε υψηλή ένταση απέναντι σε στριφνούς αντιπάλους (τον πανύψηλο και τεχνικά άρτιο Τόμιτς, τον δυναμικό και έξυπνο Φαβεράνι), αλλά είχε στο τέλος δυνάμεις για να βγάλει τις κρισιμότερες άμυνες της βραδιάς.

Αφήστε στην άκρη τους 14 πόντους, τα 11 ριμπάουντ, τις 3 ασίστ και τις 5/6 βολές και μελετήστε όσα συνέβησαν στα μετόπισθεν του Παναθηναϊκού στα τελευταία 2 λεπτά, με αφετηρία το 69-65.

Τάπα του Μπουρούση στον Φαβεράνι. Κλέψιμο του Μπουρούση στην περιφέρεια, σε συνεργασία με τον Τζέιμς. Άψογη άμυνα του Μπουρούση στον Κλαβέρ ένας εναντίον ενός. Και ένα ακόμα «στοπ» του Μπουρούση στον λιπόψυχο Ισπανό.

Τέσσερα στα τέσσερα, μέσα σε ένα δίλεπτο. Δικαίως αποθεώθηκε από το δύσπιστο κοινό ο σέντερ του Παναθηναϊκού.

Μάλιστα έπαιξε απνευστί το β’ ημίχρονο, χωρίς να αποσυρθεί στον πάγκο έστω για ένα λεπτό. Το πρόβλημα τραυματισμού του ανέτοιμου Σίνγκλετον πέρασε απαρατήρητο, όπως και η απουσία του λαβωμένου Φώτση.

Ουσιαστικά, ο Πασκουάλ έβγαλε το ματς με 2,5 ψηλούς. Αλλά ο Μπουρούσης έπαιξε για τρεις.

Έκανε μακροβούτια για τη μπάλα, αλλοίωσε πάσες με ατελείωτο πήγαινε-έλα στην άμυνα, ανανέωσε επιθέσεις, μοίρασε έτοιμα καλάθια μέσα στο μποτιλιάρισμα, δημιούργησε φθορά με τα φάουλ που κέρδισε, ήταν παντού.

Ο Παναθηναϊκός έχει καλύτερη ισορροπία και σωστή κυκλοφορία της μπάλας (7-21 λάθη απόψε) όταν παίζει με τον Μπουρούση στο «5», ακόμα και όταν αυτός είναι ντεφορμέ. Μήπως είναι καιρός να περάσει βασικός; Ο Σίνγκλετον, άλλωστε, μοιάζει καμωμένος για τη θέση "4".

Οι ικανότητές του Μπουρούση στη δημιουργία του παιχνιδιού βοηθούν ώστε να ξεκουραστεί ο Καλάθης, ο οποίος αγωνίστηκε μόλις 15:40 σήμερα, λιγότερο και από τον ορεξάτο και πνευματικά δυνατό Παππά.

Το κάρφωμα του τελευταίου μπροστά στον Φαβεράνι θα μπορούσε να γίνει αφίσα καριέρας, αλλά περισσότερο βοήθησε τον Παναθηναϊκό το μετρημένο παιχνίδι και ο ιδρώτας του, στην υπηρεσία της ομάδας και με γνώμονα το κοινό καλό.

Τελικά ήταν πολύ χρήσιμη για τον Τσάβι Πασκουάλ η περιπέτεια της Κυριακής στην Πάτρα. Μπορεί να ζορίστηκε για να ρίξει νοκ-άουτ έναν αντίπαλο μικρού βεληνεκούς, αλλά κέρδισε δύο παίκτες τους οποίους χρειάζεται απεγνωσμένα για τη συνέχεια.

Δεν βγαίνει Εuroleague με rotation 7-8 παικτών, πόσο μάλλον όταν αυτοί είναι -σχεδόν όλοι- ξένοι. O αποψινός Παναθηναϊκός ήταν μάλλον ο ατσάλινος Παναθηναϊκός του Φαλήρου, παρά το ερείπιο της Κωνσταντινούπολης.

Ο Παναθηναϊκός άφησε τη Μπαρτσελόνα 3 βαθμούς πίσω του, ενώ βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση και απέναντι στην 9^η Εφές, άσχετα με την αβεβαιότητα που συνοδεύει το ενδεχόμενο ισοβαθμίας μαζί της.

Ήταν νίκη πρόκρισης η αποψινή, εφαλτήριο ταυτόχρονα για να δώσουν έναν πήδο και να κοιτάξουν τον ορίζοντα πάνω από τα κεφάλια των άλλων μνηστήρων. Το μεθαυριανό ματς με τον Αστέρα μπορεί να βάλει το «τριφύλλι» σε τροχιά εξάδας, εάν τελειώσει με (μεγάλο) διπλό.

Στο Βελιγράδι, όμως, ο Παναθηναϊκός μπορεί να χάσει χωρίς να σκάσει. Αν η εβδομάδα έκρυβε στο πρόγραμμά της ένα «must win» παιχνίδι, αυτό ήταν το αποψινό, με τη Μπαρτσελόνα.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μάλλον θα πρέπει να στρέψει την προσοχή του στην ισπανική Λϊγκα, αφού η Ευρώπη εξελίσσεται σε ανοιχτή πληγή. Και δεν φταίει μόνο το τσουνάμι των τραυματισμών.