H... προβοσκίδα του Πρίφτη!

Φαίνεται πως όσοι κινούνται στο περιβάλλον του Αρη (και επειδή η ομάδα μετρά επτά απανωτές νίκες) έχουν λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα τους και επειδή διεκπεραίωσαν τα μείζονα, αποφάσισαν να ζοχαδιάζονται αναμεταξύ τους και να σκοτώνουν την ώρα τους ασχολούμενοι με τα ελάσσονα!

Νισάφι πια με την κατοστάρα! "Έλεος", που φώναζε κάποτε στις τηλεοπτικές εκπομπές του και ο Γεωργίου.

Τρεις μέρες τώρα διαπιστώνω ότι αναπτύσσεται μια ολόκληρη φιλολογία σχετικά με το σκορ στον αγώνα του Αρη με το Λαύριο...

Οι οπαδοί πρόγκηξαν, λέει, τον Πρίφτη επειδή έδωσε εντολή να μην εκδηλωθεί η τελευταία επίθεση και ούτως ειπείν, έχασε η Βενετιά βελόνι!

Το εννοώ αυτό, διότι με τόσο σαματά που γίνηκε στο γήπεδο, σχημάτισα την εντύπωση πως ο Αρης δεν έχασε την ευκαιρία της κατοστάρας, αλλά εκείνη της κατάκτησης ενός τίτλου, τον οποίο παρεμπιπτόντως λαχταρά εδώ και δώδεκα χρόνια!

Ο Πρίφτης του οποίου το πορτρέτο φιλοτέχνησε με ακρίβεια νωρίτερα ο συνάδελφος Βασίλης Βλαχόπουλος που τον ζει κιόλας επί καθημερινής βάσεως δεν είναι βεβαίως ελέφαντας, αλλά πολύ φοβάμαι πως όσοι του την... έπεσαν, επιχειρούν να τον καταστήσουν τέτοιον.

Κρίμα, διότι του Δημήτρη δεν του πάει κιόλας η προβοσκίδα!

Δεν νομίζω πως μπορούσε να υπάρξει καλύτερη και πιο τεκμηριωμένη εξήγηση για την υπόθεση από αυτήν που έδωσε ο ίδιος τη Δευτέρα το απόγευμα, όταν αισθάνθηκε να βάλλεται από τους... αιμοδιψείς (sic) οπαδούς του Αρη και γι αυτό κιόλας την αναδημοσιεύω αυτούσια...

"Για την τελευταία επίθεση, ήμουν εναντίον του να την εκδηλώσουμε. Το κατάλαβε όλο το γήπεδο και προς στιγμήν ήμουν αντίπαλος με όλο το γήπεδο. Δεν χωράει συζήτηση αυτό. Είναι στο πλαίσιο της σοβαρότητας και του σεβασμού στον αντίπαλο. Δεν έχει κανένα νόημα να κάναμε μια επίθεση… Δεν θα άλλαζε κάτι στο τελικό αποτέλεσμα και την εικόνα μας. Δεν είχα δίλημμά. Ήξερα από την αρχή πιο ήταν το σωστό και σίγουρος για αυτό που έπρεπε να γίνει. Το έχουμε κάνει και σε άλλα παιχνίδια στο παρελθόν. Δηλαδή αν κάναμε επίθεση και σκοράραμε θα άλλαζε κάτι με το 100; Τι σημαίνει το 100; Να σας πω και κάτι άλλο; Γιατί να δώσω κίνητρο στον αντίπαλο όταν θα πάμε να παίξουμε στην έδρα του για μια χαζή κίνηση. Γιατί κατά την γνώμη μου είναι χαζή κίνηση. Υπάρχει και αυτή η εκδοχή. Δεν το σκέφτηκα εκείνη την ώρα αυτό, για να σας πω την αλήθεια, μετά το σκέφτηκα. Δίνουμε μεγαλύτερη έκταση στο συγκεκριμένο θέμα από ότι πρέπει. Η εικόνα της ομάδας ήταν αυτή που ήταν. Το να κάνω επίθεση στα τελευταία δέκα δευτερόλεπτα και να βάλω ένα ακόμα καλάθι και να γίνουν οι πόντοι από 98, 100 δεν το θεώρησα σημαντικό”.

Τι δεν καταλαβαίνεις, λέω εγώ τώρα...

Ο Πρίφτης όντως δεν ήταν ποτέ αυτό που λέμε “δημοσιοσχετίστας”, ούτε τον συνέλαβα ποτέ να χαϊδεύει τα αυτιά των οπαδών, των διοικούντων, των παικτών και των δημοσιογράφων. Ο φίλος του και προκάτοχος του στον πάγκο του Αρη, νυν προπονητής του Προμηθέα Πατρών, Βαγγέλης Αγγέλου μου τον χαρακτήρισε πέρυσι ως “draft pick για το Αγιο Όρος” και προφανώς ένας τέτοιος άνθρωπος δεν θα είχε, μα ούτε θα έβρισκε κιόλας λόγο να ρίξει "κατοστάρα" στα μούτρα του Χρήστου Σερέλη!

Τώρα που το σκέπτομαι καλύτερα, αρχίζω να αισθάνομαι άσχημα διότι εμφανίζομαι ως (αυτόκλητος και εννοείται, όχι κατόπιν παραγγελίας του ιδίου) υπερασπιστής του Πρίφτη. Το χειρότερο όμως είναι πως νιώθω να υπερασπίζομαι και να προσπαθώ να τεκμηριώσω τα στοιχειώδη και τα αυτονόητα, τα οποία δυστυχώς στην Ελλάδα ενίοτε φαντάζουν ως πολυτέλεια!

Καλά έκανε ο Πρίφτης και μάλωσε τους παίκτες του, όταν διαπίστωσε πως έκαναν επίτηδες φάουλ για να στείλουν τους αντιπάλους τους στις βολές και να αυξήσουν τις κατοχές...

Καλά έκανε και βγήκε για να υπερασπιστεί την επιλογή του που ασφαλώς ξεπερνάει κατά πολύ τη συγκεκριμένη περίσταση και αποτυπώνει ευκρινώς τη φιλοσοφία, τη δεοντολογία και την ηθική του.

Απλώς στη ρουφιάνα και στην ομοιοκατάληκτη αυτής χώρα που ζούμε εκεί έχουμε καταντήσει: να χρειάζεται ο (κάθε) Πρίφτης να απολογείται σε όσους του έβαλαν πόστα επειδή δεν άφησε τους παίκτες του να σκοράρουν εκατό πόντους, λες και ο Αρης θα έπαιρνε πριμ από τους χορηγούς του, εάν πετύχαινε την "κατοστάρα"!

Εχουμε καταντήσει επίσης τόσο γραφικοί ώστε να χρειάζεται να βγαίνει ο (κάθε) Σερέλης ως παρ' ολίγον θιγείς από την κατοστάρα και να βγάζει ο δόλιος ολόκληρο λογύδριο!

Ιδού τι είπε ο προπονητής του Λαυρίου: «Το ήθος του Δημήτρη Πρίφτη είναι δεδομένο. Δεν χρειαζόταν αυτή η φάση για να το αποδείξει. Του έχω μεγάλο σεβασμό, αλλά θεωρώ πως και ο Καββαδάς όταν έκανε το φάουλ, περισσότερο παρασύρθηκε από τον κόσμο και δεν το έκανε επειδή κατ' ανάγκην ήθελε να φτάσει η ομάδα του τους 100 πόντους. Αλλά θα σας πω κάτι παρότι είμαι στους ηττημένους… Αυτό έχει γίνει τα τελευταία χρόνια για να δείξουμε έναν σεβασμό, επειδή έτσι τους έχουμε συνηθίσει εμείς. Στα τελευταία 15 δευτερόλεπτα σταματάμε το παιχνίδι, πριν 15-20 χρόνια αυτό δεν γινόταν. Δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ασέβεια αυτό, αλλά από την άλλη αν είναι να συμβεί και να το καθιερώσουμε, θα πρέπει να το τηρούν όλες οι ομάδες».

Η υπόθεση πάντως έχει μπόλικο ζουμί και δεν εννοώ μονάχα αυτήν που εκτυλίχθηκε προχθές στο “Nick Gallis Hall”, αλλά την επαναπροσδιορίζω σε γενικότερη βάση...

Στ' αυτιά μου λοιπόν αντηχεί ακόμη το σύνθημα που δονούσε πριν από τριάντα χρόνια τα γήπεδα, το περίφημο “εκατό, εκατό, κατοστάρα, εκατό”! Τότε ο κόσμος λύσσαγε για να δει την ομάδα του να σπάει το φράγμα και θυμάμαι ότι στα κιτρινισμένα κιτάπια μου κράταγα κιόλας από μόνος μου μια λίστα με τις "κατοστάρες" όλων των ομάδων ανά σεζόν!

Τα χρόνια πέρασαν και είτε επειδή μεσολάβησε η εποχή του “delay basketball” του Μάλκοβιτς, είτε διότι οι ομάδες μετάλλαξαν τις προτεραιότητες τους, η αδηφάγα εξέδρα σταμάτησε ή εν πάση περιπτώσει δεν απαιτεί πλέον με τέτοια ένταση την "κατοστάρα".

Ορθώς το προσδιόρισε ο Σερέλης, όταν αναφέρθηκε στα περί σεβασμού και ασέβειας, που βεβαίως δεν εμπίπτουν σε κανονισμούς, αλλά στο εθιμικό δίκαιο και στον τρόπο με τον οποίο το τηρούν με θρησκευτική ευλάβεια ή -με το συμπάθιο κιόλας- το γράφουν στα... παπάρια τους οι εμπλεκόμενοι!

Φτάσαμε κιόλας (εμείς οι δημοσιογράφοι) στο άλλο άκρο και γενικώς τελούμε υπό καθεστώς σύγχυσης στην απόπειρα μας να διαχειριστούμε αυτό το “casus belli” : άλλοτε κατηγορούμε τις ομάδες που δεν σέβονται τους ανίσχυρους αντιπάλους τους και τους ρίχνουν "κατοστάρα" και άλλοτε (για να μην τους ξεφωνίσουμε και βρούμε τον μπελά μας) τους επαινούμε διότι παίζουν μέχρις εσχάτων με τη βελόνα στο κόκκινο και από τη στιγμή που δεν τον οικτίρουν, θεωρούμε ότι τον σέβονται...

Σε τέτοιες περιπτώσεις η ύστατη επίθεση είναι σκέτη κατάρα που κατατρύχει τις ομάδες οι οποίες έχουν την μπάλα στα τελευταία δευτερόλεπτα...

Έχουν την μπάλα, βρίσκουν και τον μπελά τους!

Τις προάλλες στο Κάουνας, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους επιτίμησε και ειρωνεύθηκε τον Γιάννη Σφαιρόπουλο διότι ο Ολυμπιακός εκτέλεσε την τελευταία επίθεση σε ένα τελειωμένο ματς...

Την πρώτη χρονιά του στο ΝΒΑ (2012-13) ο Ντάμιαν Λίλαρντ κινδύνευσε με λιντσάρισμα όχι από τους αντιπάλους των Μπλέιζερς, αλλά από τους συμπαίκτες του επειδή συνήθιζε να σουτάρει στα τελευταία δευτερόλεπτα αγώνων σουτ οι οποίοι είχαν κριθεί προ πολλού, μάλιστα θρυλείται ότι μια από αυτές τις φορές που “αυθαδίασε” τον έσωσε από το ξύλο ο Λαμάρκους Ολντριτζ!

Αυτό που συνέβη προχθές στο Αλεξάνδρειο με τον Πρίφτη να βρίσκει τον μπελά τους από τους Αρειανούς, δεν συμβαίνει για πρώτη φορά στα χρονικά του ελληνικού πρωταθλήματος, μάλιστα δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω μια ανάλογη υπόθεση, στην οποία υπήρξα αυτόπτης μάρτυς, μεταδίδοντας τον συγκεκριμένο αγώνα για λογαριασμό της ΕΡΤ...

Η τόσο εκπληκτική ώστε να μοιάζει με σατανική σύμπτωση είναι ότι και σε εκείνο το ματς της 27ης Νοεμβρίου του 2005 στο ΟΑΚΑ ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και στον Πανιώνιο προέκυψε ακριβώς το ίδιο σκορ: 98-77!

Τότε οι “πράσινοι” βρήκαν τους “κυανέρυθρους” σε κατάσταση αφασίας, (όπως είπε ο προπονητής τους Μέμος Ιωάννου) και δεν τους άφησαν περιθώρια αντίδρασης, αλλά στο τέλος του αγώνα προκλήθηκε παρεξήγηση, εξ αφορμής της πρεμούρας των γηπεδούχων να πετύχουν “κατοστάρα”!

Εντέλει ο στόχος τους δεν επιτεύχθηκε, καθώς στα τελευταία δευτερόλεπτα, ο Κώστας Τσαρτσαρής είχε 0/2 βολές και ο Καλαϊτζής ένα άστοχο τρίποντο, ωστόσο το γεγονός προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις των φιλοξενούμενων που μάλιστα το κρατούσαν μανιάτικο στον Παναθηναϊκό!