Η μετάλλαξη του Σπανούλη σε δημιουργό θυμίζει ένα παλιό σχέδιο του Ιωαννίδη

«Αυτός θα δίνει 15 ασίστ»

O Nίκος Παπαδογιάννης αφήνει στην άκρη τα περίεργα ματσάκια του ελληνικού πρωταθλήματος και στρέφει τον προβολέα στον καινούριο εαυτό του Βασίλη Σπανούλη.

«Αυτός θα δίνει 15 ασίστ»

Bράδυ Τετάρτης στο στούντιο της ΕΤ1, λίγο πριν ξεκινήσει η δική μου ολιγοήμερη άδεια, ο Μιχάλης Κυρίτσης εξηγούσε με αδρές γραμμές και δίχως πινακάκι την κίνηση που άλλαξε μεμιάς την αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού.

«Το μυστικό», έλεγε, «είναι ο Σπανούλης. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος του άλλαξε θέση και τον έκανε πλέι-μέικερ. Έτσι ο παίκτης απελευθερώθηκε και ξεκλείδωσε ολόκληρη την ομάδα».

Είχε προηγηθεί το τριπλό ρεσιτάλ του Σπανούλη στους εντός έδρας αγώνες με Παναθηναϊκό, Εφές, Αρμάνι, αλλά όχι η εποποιία της Βιτόρια. Δεν ξέρω αν έχει ξαναγίνει να γράψει ένας γκαρντ 15 ασίστ (αλλλά και 15 πόντους) σε 27 λεπτά.

Εάν είχε παίξει περισσότερο, μπορεί να κατάρριπτε το ρεκόρ του Σέρβου Γιόβιτς (19), πριν αυτό χρονίσει. Αγωνιζόταν μάλιστα τραυματίας…

Tυπικά, ο Σπανούλης δεν παίζει «άσος», αλλά σούτινγκ-γκαρντ, αφού στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα έχει δίπλα του κάποιον από τους Μάντζαρη, Χάκετ. Δείτε, όμως, πιο προσεκτικά πώς μοιράζονται οι ρόλοι.

Ακόμα καλύτερα, ακούστε τον πολύπειρο Κυρίτση: «Ο Σπανούλης έχει σε κάθε επίθεση τη μπάλα στα χέρια του και παίρνει τις αποφάσεις. Τα πάντα ξεκινούν από αυτόν και δεν χάνεται χρόνος. Όσο έπαιζε στο ‘δύο’, θυμηθείτε πόσο ξύλο έτρωγε μέχρι να βγει από τα σκριν για να ζητήσει τη μπάλα. Και όταν την παραλάμβανε, είχε να αντιμετωπίσει δύο και τρία θηρία».

Ο Σπανούλης έκλεισε τον περασμένο Αύγουστο τα 34 και κουβαλάει ένα κορμί καταπονημένο από τουλάχιστον 15 χρόνια στενών επαφών με τους πιο σκληρούς αμυντικούς της Ευρώπης.

Το άδειο καλοκαίρι του 2016 τον κάνει ασφαλώς πιο αλαφροΐσκιωτο και φρέσκο, αλλά δεν αποτελεί δα ελιξήριο νεότητας.

Ο Σφαιρόπουλος έδωσε τη μπαγκέτα στον Σπανούλη και έστειλε τον Μάντζαρη στις γωνίες, όπου υπάρχει άφθονος χώρος και χρόνος για ελεύθερα σουτ. Το κοντέρ του γράφει ήδη 8/18 τρίποντα.

Ο Χάκετ επιστρατεύεται συνήθως στο διάστημα της ξεκούρασης του Σπανούλη, οπότε αναλαμβάνει ο ίδιος τον οργανωτικό ρόλο, στο πλευρό του Γκρην και του Λοτζέσκι.

Υπάρχει όμως και εναλλακτικό πλάνο, το οποίο εφαρμόζεται όλο και πιο συχνά στο παρκέ: Σπανούλης στο «1», Γκρην στο «2» και ο σώζων εαυτόν σωθήτω.

Η παρουσία του Αμερικανού προσφέρει στον αρχηγό του Ολυμπιακού 6-7 λεπτά ξεγνοιασιάς σε κάθε ημίχρονο και ανεβάζει τη δύναμη πυρός της ομάδας εκεί όπου δεν έφτανε ποτέ, τον καιρό του Στρόμπερι.

Μετά τη δύσκολη πρεμιέρα στη Μαδρίτη (όπου ο Γκρην έμεινε για μια φορά άποντος), οι «κόκκινοι» φτάνουν σε κάθε αγώνα τους 90 πόντους, από 76,8 πέρυσι.

Θέμα ρυθμού, γρήγορης εκτέλεσης, πληθώρας εναλλακτικών λύσεων, υγείας σε όλα τα επίπεδα. Και θέμα Σπανούλη.

Ο Ολυμπιακός είναι η πιο αποτελεσματική ομάδα της Ευρώπης στη μετάβαση από την άμυνα στην επίθεση και ο ηγέτης του είναι ο ακρογωνιαίος λίθος αυτού του θαυμαστού transition.

Και, προσοχή, δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στο ανοιχτό γήπεδο. Ο Σπανούλης έχει τη σπάνια ικανότητα να μεταφέρει γρήγορα το παιχνίδι από τη μία πλευρά του παιχνιδιού στην άλλη και να πασάρει σωστά μέσα στο μποτιλιάρισμα, δημιουργώντας συνθήκες faux αιφνιδιασμού μέσα στην οργανωμένη άμυνα!

Εκτός του Τεοντόσιτς και του «Τσάτσο» Ροντρίγκεθ, δεν υπάρχει άλλος Ευρωπαίος γκαρντ με αυτά τα χαρακτηριστικά.

Η μεταμόρφωση του Σπανούλη είναι προϊόν όχι μόνο προπονητικής οδηγίας, αλλά και της δικής του ωριμότητας και αυτογνωσίας.

Καταλαβαίνει καλά ο ίδιος, ότι δεν αντέχει πια να παίζει κλωτσομπουνιές επί 30-35 λεπτά με βιονικά καθαρόαιμα τύπου Χάνγκα, Χάνικατ, Γιουλ, αλλά και Ρίβερς και Γκιστ.

Ούτε υπήρχε ελπίδα να αντέξει ο Σπανούλης 8 μήνες σερί σε αυτόν τον ρυθμό, αν δεν άλλαζε το modus operandi του προς το συντηρητικότερο.

Tα προηγούμενα χρόνια του στον Ολυμπιακό, δοκίμαζε ένα σουτ ανά 2,65 λεπτά συμμετοχής και έδινε μία ασίστ κάθε 5,86 λεπτά. Τα αντίστοιχα φετινά νούμερα στην Εuroleague είναι 2,94 και 3,21.

Οι διαφορές βγάζουν μάτι, όπως και το μπάσκετ που παίζουν oι «ερυθρόλευκοι» με τον Σπανούλη μαέστρο…

Ο μέντορας του Γιάννη Σφαιρόπουλο λέγεται και αυτός Γιάννης, αλλά το επώνυμό του είναι Δαϊτσης, κατά κόσμον Ιωαννίδης για να μη ψάχνετε.

Κάποτε ήθελε να ανασύρει τον Νίκο Γκάλη από την αποστρατεία και να του αναθέσει ρόλο πλέι-μέικερ, όχι πια στον Άρη ή στον Ολυμπιακό, αλλά στην ΑΕΚ του 1997-98.

«Σε κάθε αγώνα θα δίνει τουλάχιστον 10 ασίστ και θα βάζει και 15 πόντους», τον θυμάμαι να λέει, σε κάποιο πηγαδάκι, στο Βερολίνο. Ο «γκάνγκστερ», που μετρούσε ήδη 3-4 χρόνια με κρεμασμένα παπούτσια, δεν έπαιξε ποτέ στην ΑΕΚ.

Δύο δεκαετίες αργότερα, ένας μαθητής του «ξανθού» προσπαθεί να εφαρμόσει πανομοιότυπο σχέδιο, με πρωταγωνιστή έναν από τους αποδέκτες της βαριάς κληρονομιάς του Γκάλη.

Ίσως αυτόν που του μοιάζει περισσότερο από κάθε άλλον.

Τελευταία Νέα