Αρχίζει η ταινία για την Barca

Ηταν καιρός να ασχοληθεί το Hollywood με την Μπαρτσελόνα. Η απόφαση ανακοινώθηκε τον περασμένο Μάιο και προκάλεσε ενθουσιασμό. Τούτες τις μέρες ο οσκαρικός σκηνοθέτης Paul Greengrass, ένας από τους πιο hot του Hollywood αυτή την εποχή μετά την σειρά των ταινιών του Jason Bourne, ετοιμάζεται να εγκατασταθεί στην Βαρκελώνη για να κινηματογραφήσει την Μπαρτσελόνα.
Το Hollywood αποφάσισε να φτιάξει ένα ντοκιμαντέρ που θα εξηγεί όλη την πορεία της Μπάρτσα επί των ημερών του Πεπ Γκουαρδιόλα και θα φωτίσει όλες τις πλευρές στις οποίες δεν φτάνει το γυμνό μάτι του απλού ποδοσφαιρόφιλου.

Σε μια συνομιλία μας που έγινε τώρα, πάνω στις ημέρες της τελικής προετοιμασίας πριν από την αρχή των γυρισμάτων της “Barça” ταινίας, ο παραγωγός της, ο John Carlin, ένας πολυβραβευμένος δημοσιογράφος, συγγραφέας του βιβλίου “Playing the enemy”, που ήταν η βάση της ταινίας Invictus, ένας εκ των μεγαλύτερων insiders της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ, περιγράφει τους στόχους αυτής της απόπειρας κινηματογράφησης της Μπάρτσα.

“Είναι χολιγουντιανή παραγωγή, χρειάστηκε πολύ χρόνο να ωριμάσει. Εχουμε συγκεντρώσει όλα τα κομμάτια, έχουμε την πλήρη υποστήριξη του κλαμπ, έχουμε συλλέξει το υλικό που χρειαζόμαστε και ετοιμαζόμαστε να αρχίσουμε να γυρίζουμε το “Barca” φιλμ.
Το αντιλαμβανόμαστε ως επιτυχημένο project προτού καν αρχίσουμε να γυρίζουμε, διότι το ποδόσφαιρο μιλά παγκοσμίως και η Μπάρτσα των 3-4 τελευταίων ετών είναι η καλύτερη ομάδα που έχει εμφανιστεί ποτέ και έχει επηρεάσει αδιανόητα το ποδόσφαιρο.
Θα προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ένα ιστορικό αρχείο καταγράφοντας αυτή την εποχή, την εποχή Γκουαρδιόλα, και συγχρόνως να δημιουργήσουμε μια ωραία ταινία, που θα είναι ένα αναλυτικό, πρωτότυπο, ιστορικό ντοκουμέντο για να ανατρέχουν οι άνθρωποι σε αυτό μετά από δεκαετίες προκειμένου να αντιληφθούν καλύτερα το φαινόμενο Μπαρτσελόνα αυτής της εποχής. Αυτή είναι η γενική ιδέα μας”.

Θα δημιουργήσετε αυτό που θα θέλαμε να έχουμε για τον Αγιαξ του '70 και όλες τις άλλες μεγάλες ομάδες του παρελθόντος, σωστά;
“Ακριβώς αυτό! Είναι κρίμα που δεν έχουμε κάτι τέτοιο για τον Αγιαξ του '70, την μεγάλη Μίλαν, την Βραζιλία του '70. Αυτή είναι η ιδέα μας, να φτιάξουμε κάτι τέτοιο, ένα φιλμ που καταγράφει την ιστορία που γράφει η Μπαρτσελόνα”.

Και φυσικά ένα ντοκιμαντέρ για την Μπάρτσα θα είναι εκτός από πιο ενδιαφέρον και πιο εμπορικό από μια ταινία με ηθοποιούς που θα υποδύονταν τους σημερινούς σταρ της, σωστά;
“Και γι' αυτό θέλαμε να γυρίσουμε ντοκιμαντέρ. Δεν θα βρίσκαμε ηθοποιούς που θα ήταν μεγαλύτερα μεγέθη αυτών των σταρ. Ακόμη και ο Μπραντ Πιτ δεν είναι τόσο μεγάλο μέγεθος παγκοσμίως όσο είναι ο Λιο Μέσι”.

Πώς είναι να ζεις μέσα στην Μπαρτσελόνα για να γυρίσεις ντοκιμαντέρ; Πιεστικό; Αγχωτικό;
“Οι προσδοκίες είναι μεγάλες, το ενδιαφέρον είναι μεγάλο. Είναι περίπου αδύνατο να τα βάλεις, να τα κλείσεις όλα σε ένα φιλμ. Θα είναι όμως μια παραγωγή πολύ υψηλών προδιαγραφών, για να κινηματογραφήσει όσο το δυνατόν πιο πιστά την Μπαρτσελόνα. Παίζουν βεβαίως πολύ μεγάλο ρόλο όλες οι συνεντεύξεις που αυτό τον καιρό λαμβάνουν χώρα, με ποδοσφαιριστές, προπονητές και πρόσωπα που έχουν παίξει ρόλο και συμμετείχαν όλα αυτά τα χρόνια. Και είναι και η ιστορική διάσταση, η ανάλυση της επανάστασης της Μπαρτσελόνα. Να εξηγήσεις πώς εμφανίστηκε αυτή η ομάδα των τελευταίων ετών, πώς και ποιοι την εμπνεύστηκαν, όλα αυτά”.

Εζησες για περίπου έναν χρόνο μέσα στη Ρεάλ Μαδρίτης (σ.σ. για τις ανάγκες συγγραφής του βιβλίου “White Angels”, που διηγείται την μεταγραφή και τον πρώτο χρόνο ζωής του Ντέιβιντ Μπέκαμ στη Μαδρίτη), ζεις από μέσα την Μπαρτσελόνα. Μπαίνει σε μια πρόταση η σημερινή διαφορά ανάμεσα στη Ρεάλ και την Μπάρτσα;
“Η σημερινή διαφορά τους δεν είναι ίδια με αυτή που είχαν πριν από 30, 40 ή 50 χρόνια. Συζητάμε για τη σημερινή εποχή. Προφανώς υπάρχει η διαφορά ανάμεσα σε ένα κλαμπ που επιχειρεί να αγοράζει επιτυχία μέσα από την επένδυση πάνω σε ακριβούς ποδοσφαιριστές, με την ιδέα ότι αν αγοράσεις τους καλύτερους θα πετύχεις, και σε ένα κλαμπ με την ιδέα της Μπαρτσελόνα των τελευταίων ετών με την οργάνωση για την εκτέλεση – υλοποίηση της ξεκάθαρης ιδέας για το στιλ του ποδοσφαίρου που θέλει να παίζει. Η Ρεάλ δεν έχει καθαρή ιδέα του ποδοσφαίρου που θέλει να παίζει. Περάσαμε από τους Γκαλάκτικος στο σημερινό σκληρό ποδόσφαιρο της Ρεάλ.
Για να συνοψίσω, η Μπαρτσελόνα έχει μια πολύ καλά προσδιορισμένη ποδοσφαιρική ταυτότητα και η Ρεάλ έχει μια ταυτότητα σαν μάρκα, σαν brand, αλλά δεν έχει ποδοσφαιρική ταυτότητα”.

Κάποιος σαν εσένα, που έχει συναντήσει και κουβεντιάσει, πάρει συνεντεύξεις με μεγάλους πολιτικούς ηγέτες (π.χ.Μαντέλα), Κροίσους (π.χ. Μπιλ Γκέιτς), ηθοποιούς (π.χ. Μόργκαν Φρίμαν), βρίσκει ενδιαφέρον και νόημα σε μια συνέντευξη με έναν ποδοσφαιριστή;
“Εχω κάνει πολλά είδη δημοσιογραφίας και οι πιο δύσκολες και οδυνηρές σε διαδικασία συνεντεύξεις ήταν πάντοτε των ποδοσφαιριστών. Είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία αυτή που περνάς για να φτάσεις να πάρεις συνέντευξη από τους τοπ ποδοσφαιριστές. Και η ειρωνεία είναι ότι μετά από τόση προσπάθεια, το αποτέλεσμα είναι περίπου απογοητευτικό. Εχουμε όλοι μας την τρελή ιδέα ότι ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής είναι σπουδαίος συνομιλητής. Περιμένουμε λόγια σοφίας από παιδιά που παίζουν ποδόσφαιρο, κι αυτό είναι πολύ άδικο...
Υπάρχουν βεβαίως και εξαιρέσεις. Σπουδαίες, αλλά είναι εξαιρέσεις. Συνήθως η συζήτηση με τους ποδοσφαιριστές έχει πολύ μικρότερο ενδιαφέρον από όσο έχει το παιχνίδι τους. Για παράδειγμα, έχω πάρει δύο συνεντεύξεις από τον Μέσι και δεν έχω κανένα ενδιαφέρον να του κάνω μια τρίτη συνέντευξη, το μόνο που θέλω είναι να τον βλέπω να παίζει και να απολαμβάνω το παιχνίδι του”.

Ησουν στην Ελλάδα πρόσφατα. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία; Είσαι αισιόδοξος για μας;

“Οχι. Εμεινα για μια εβδομάδα, πολύ πρόσφατα, για δημοσιογραφική δουλειά, μίλησα με πολύ κόσμο. Νόμιζα ότι η Ισπανία έχει προβλήματα και μετά από μια εβδομάδα παραμονής στην Ελλάδα επέστρεψα με την πεποίθηση ότι η Ισπανία δεν έχει προβλήματα... Δεν βλέπω πώς υπό αυτές τις συνθήκες θα επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα στον ιδιωτικό τομέα. Εχω την εντύπωση ότι όλα αυτά τα δανεικά, η υψηλή φορολόγηση, θα κάνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα στην Ελλάδα. Οικονομικά δεν βλέπω πώς θα αλλάξει η κατάσταση. Η Ελλάδα θα πρέπει να ελπίζει μόνο στην αλλαγή της παγκόσμιας και της ευρωπαϊκής οικονομικής κατάστασης, με την ελπίδα ότι η χώρα σας θα καρπωθεί κάποιο όφελος. Σοκαρίστηκα με όσα είδα και όσα άκουσα ότι πρόκειται να συμβούν με τις νέες περικοπές. Δεν μ' αρέσει να λέω ψέματα, αυτή είναι η δουλειά μας, η αλήθεια. Το Δημόσιο της Ελλάδας, αυτό το γιγάντιο παχύδερμο τέρας που τρώει τη χώρα δεν πρόκειται να την αφήσει να αλλάξει τη μοίρα της, διότι πρέπει να τραφεί... Αυτή είναι η εντύπωσή μου”.

Φαντάζεσαι πόσοι θα ήθελαν να είναι στη θέση του, να κινηματογραφούν την Μπαρτσελόνα;

“Τίποτα στη ζωή μου στο ποδόσφαιρο δεν μου έδωσε τόση μεγάλη ικανοποίηση όσο το να βλέπω την Μπαρτσελόνα να παίζει στη διάρκεια των τελευταίων 4-5 ετών. Νιώθω πολύ τυχερός που ζω εδώ στη Βαρκελώνη και ζω όλο αυτό. Δεν είμαι φανατικός οπαδός του συλλόγου. Είμαι θαυμαστής του ποδοσφαίρου που παρουσιάζει. Αν το παρουσίαζε η Ρεάλ, θα θαύμαζα την Ρεάλ. Είναι το γκουρμέ του ποδοσφαίρου, με κάνει ευτυχισμένο, κάνει τη ζωή μου πιο πλούσια αυτό που παρακολουθώ από την Μπαρτσελόνα. Παρακολουθώ πιστά κάθε παιχνίδι της γιατί πάντα βρίσκω κάτι που με ευχαριστεί στο παιχνίδι της. Και είμαι βέβαιος ότι και για τους Ελληνες το ποδόσφαιρο είναι μια διέξοδος σε αυτή τη δύσκολη εποχή”.