Ζηλεύω τον Federico Buffa!

Παραμονές, ανήμερα αλλά και την δεύτερη μέρα των δυο μεγάλων εορτών Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς η αγωνιστική δράση παρουσιάζει ύφεση.

Παγκοσμίως οι ουρανοί αγάλλονται , χαίρει η φύσις όλη και ως εκ τούτου οι αθλητικές δραστηριότητες πλην ελαχίστων εξαιρέσεων , αναστέλλονται.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα συνδρομητικά ελληνικά αθλητικά δίκτυα να προσπαθούν φιλότιμα να γεμίσουν τις τηλεοπτικές τους ώρες συνήθως με λογιών-λογιών ανασκοπήσεις αλλά και επαναλήψεις σημαντικών αθλητικών γεγονότων της χρονιάς που πέρασε.

Κάθε χρόνο τα ίδια! Πόσες φορές να δεις μια ανασκόπηση , όσο πλήρης, προσεγμένη και άρτια δημοσιογραφικά και αν είναι , πόσες να δεις-αν θα δεις – μια «ξαναζεσταμένη» ματσάρα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ.

Στις μέρες μας μάλιστα που σε συνθήκες καθημερινότητας ο βομβαρδισμός των αθλητικών γεγονότων και δραστηριοτήτων σε ζωντανή κάλυψη , δεν έχει σταματημό, όταν τα γεγονότα αυτά αναλύονται διεξοδικά και κατ’ επανάληψη σε δεκάδες εκπομπές και ιστοσελίδες.

Ένας υγιής νους θα προτείνει την αγρανάπαυση. Κλείσιμο της μικρής οθόνης και αποχή από τα αθλητικά δρώμενα.

Ότι είδαμε , είδαμε! Καιρός να ανοίξουμε ένα βιβλίο, ή να τελειώσουμε επιτέλους αυτό που εδώ και μήνες έχουμε ξεκινήσει να διαβάζουμε.

Κάθε βράδυ αποκαμωμένοι από τις συνεχείς ενασχολήσεις οι σελίδες του μοιάζουν από ατσάλι και έτσι μετά κόπων και βασάνων καταφέρνουμε να αναγνώσουμε δέκα αράδες.

Καιρός ίσως να ασχοληθούμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, να αφιερώσουμε χρόνο σ’ όλους αυτούς που μας «ανέχονται» , καιρός να δούμε μαζί τους μια ταινία, να πάμε ένα θέατρο ή να συζητήσουμε μαζί τους όλα αυτά που θα έπρεπε να απασχολούν φυσιολογικούς ανθρώπους, σε φυσιολογικές συνθήκες διαβίωσης.

Όσο περισσότερο ασχολούμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους τόσο περισσότερο θα τους ανακαλύπτουμε και μέσα απ’ αυτούς θα ανακαλύπτουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όσο περισσότερο διαβάζουμε , μελετάμε, επιμορφωνόμαστε , τόσο περισσότερο θα γινόμαστε αυστηρότεροι με εμάς τους ίδιους , με το επαγγελματικό μας περιβάλλον με τον κοινωνικό μας περίγυρο.

Έχουμε φτάσει στο σημείο να γνωρίζουμε σχεδόν τα πάντα (έτσι θέλουμε να πιστεύουμε) για τις μεγάλες ομάδες για τα αθλήματα για τις τακτικές και τα συστήματα , λιγότερα για τους δικούς μας ανθρώπους , για τα παιδιά μας , για τα αδέλφια μας και ακόμα λιγότερα για την φιγούρα που ξεπροβάλλει κάθε πρωί στον καθρέφτη.

Η επιμόρφωση βασικό στοιχείο σε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα , απουσιάζει παντελώς στη χώρα μας.

Κι αυτό -αν θέλω να μιλήσω για το σινάφι μας- μας καθιστά δημοσιογραφικά ευάλωτους και επαρκώς ημιμαθείς.

Ανήκω κι εγώ σ’ αυτούς που κοιτάζουν αυτές τις μέρες να ξεφύγουν από την επαγγελματική μέγγενη και την επαγγελματική διαστροφή.

Άλλες φορές τα καταφέρνω άλλες όχι στο βαθμό που τουλάχιστον θα ήθελα. Έτσι και φέτος αποφάσισα να ξεσκαρτάρω υιοθετώντας την μέθοδο του αερόστατου. Πετώντας τα άχρηστα στο κενό να μου δοθεί η δυνατότητα να πετάξω ψηλότερα.

Μεταξύ άλλων λοιπόν άσχετων με τα αθλητικά δρώμενα, επέλεξα να παρακολουθήσω στην μικρή οθόνη μόνο τα ντοκιμαντέρ του Φεντερίκο Μπούφα (Federico Buffa) στο συνδρομητικό Sky sport Italia.

Με μεγάλη ευκολία και ταυτόχρονα θλίψη διαπίστωσα πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να διασχίσουμε ώστε να θεωρούμαστε μια χώρα προηγμένη δημοσιογραφικά με δημοσιογράφους καταρτισμένους στον αθλητικό τομέα.

Και αυτό γιατί τα αθλητικά δίκτυα στην χώρα μας ασχολούνται αποκλειστικά με την αθλητική ενημέρωση και ως ένα βαθμό οι επιδόσεις τους είναι αξιόλογες.

Αλλά αυτό είναι μόνο το ένα σκέλος της υπόθεσης. Στον τομέα της επιμόρφωσης έχουμε βαθιά μεσάνυχτα.

Κουτουλάμε στα σκοτάδια. Η κουλτούρα των αθλημάτων , οι προσωπικότητες, οι ιστορίες τους, το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσαν , το πολιτικό προφίλ των γεγονότων που τους επηρέασαν , οι αδυναμίες και τα πάθη τους , οι μεγάλες τους στιγμές , οι σκοτεινές μέρες ,αποτελούν άγνωστους πλανήτες για ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας.

Ένα μόνο ντοκιμαντέρ του Φεντερίκο Μπούφα φτάνει και περισσεύει για να διαπιστώσεις πόσα λίγα γνωρίζεις από τα πολλά που νομίζεις ότι ξέρεις. Αλλά καλύτερα να σας συστήσω.

Ο Μπούφα γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 28 Ιουλίου του 59. Σπούδασε Νομική στην Παβία και στο Μιλάνο, αλλά και σεμινάρια κοινωνιολογίας στο θερινό τμήμα του UCLA.

Ξεκίνησε την δημοσιογραφία γράφοντας άρθρα στο Super Basket του Αλντο Τζιορντάνι .

Στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση επί σειρά ετών μεταδίδει αγώνες μπάσκετ παρέα με τον Φλάβιο Τρανκουίλο, παιχνίδια του ιταλικού πρωταθλήματος ,(για χρόνια αποκλειστικός σχολιαστής των αγώνων της Ολίμπια Μιλάνο), αγώνες ΝΒΑ και NCAA.

Το 2003 ο Μάουρο Σούμα διευθυντής στο κανάλι της Μίλαν τον καλεί και του αναθέτει μια εκπομπή στην οποία αναλύει μετά από κάθε αναμέτρηση το σύστημα της ομάδας στο ποδόσφαιρο.

Το 2010 περνά στο δυναμικό του Sky Sport Italia και καλύπτει το Μουντιάλ στην Νότια Αφρική.

Το 2014 γυρίζει το πρώτο ντοκιμαντέρ 10 επεισοδίων με τίτλο: «Ιστορίες των Μουντιάλ». Στην σειρά αυτή αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές των παγκοσμίων πρωταθλημάτων. Ντοκουμέντα για προέδρους ομοσπονδιών, ποδοσφαιριστές, προπονητές , ότι έχει να κάνει με τα παρασκήνια.

Ένα χρόνο μετά η εκπομπή «ο Φεντερίκο Μπούφα διηγείται» (Federico Buffa racconta) ενσωματώνεται στο πρόγραμμα του Sky Sport και αποτελεί ένα από τα δυνατά χαρτιά του σταθμού. Το 2014 ιδρύει το δικό του σάιτ www.federicobuffa.com

Τα κείμενα είναι δικά του , τα αποδίδει μπροστά στην κάμερα, η διεύθυνση φωτογραφίας δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις κινηματογραφικές ταινίες, το μοντάζ και τα εφέ ανάλογα κινηματογραφικών παραγωγών. Η μουσική είναι πάντα προσαρμοσμένη στην χρονική περίοδο στην οποία αναφέρεται το ντοκιμαντέρ.

Καταφέρνει πάντα με μαεστρία εκτός από τα γεγονότα ή τις προσωπικότητες να αναδεικνύει το κοινωνικό περιβάλλον , τις πολιτιστικές αναφορές και τις πολιτικές καταστάσεις μέσα από τις οποίες άνθισαν όλα αυτά.

Την ίδια ώρα που στην κοντινή Ιταλία ο Φεντερίκο Μπούφα διηγείται και εκπαιδεύει γενιές τηλεθεατών προσδίδοντας στον αθλητισμό τις πραγματικές του κοινωνικές , πολιτιστικές και πολιτικές διαστάσεις, εμείς εδώ φωτίζουμε το πνεύμα μας με κλεφτοφάναρα και συζητάμε για να φλυαρούμε!

Και συγχρόνως τα κανάλια πιστεύουν ότι εκπληρώνουν το «καθήκον» τους απέναντι στους συνδρομητές καλύπτοντας τα μεγάλα αθλητικά γεγονότα.

Εκπληρώνουν , το καθήκον τους , το δίχως άλλο, αλλά μόνο το εμπορικό! Για το πνευματικό…βλέπουμε! Αλλά όχι στις δικές μας μικρές οθόνες!