Νίκη ουσίας, μάχη εντυπώσεων

Νίκη ουσίας, μάχη εντυπώσεων

bet365

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ο Σπύρος Καβαλιεράτος και ο Θανάσης Ασπρούλιας εστιάζουν την προσοχή τους στα αποτελέσματα των τρίτων ημιτελικών αγώνων μπάσκετ, εστιάζοντας το ενδιαφέρον τους σε τελείως διαφορετικά σημεία...

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Λες και το είχαν προβλέψει στον Ολυμπιακό...

Στον Ολυμπιακό είχαν πάρει από νωρίς τα μέτρα τους, λες και πίστευαν ότι σε κάποιον ημιτελικό δεν θα επιβεβαιωθούν τα προγνωστικά. Βέβαια ήταν σίγουροι για το δικό τους 3-0 επί του Πανιωνίου, προφανώς υποπτεύονταν για ένα στραβοπάτημα του Παναθηναϊκού απέναντι στον Κολοσσό.

 

Γι αυτό και στο χαρτί που έστειλαν στον ΕΣΑΚΕ έγραφαν πως ήθελαν να αρχίσουν οι τελικοί πριν από το φάιναλ φορ, είτε οι ημιτελικοί ολοκληρωθούν Σάββατο (28/4) ή Δευτέρα (30/4). Για την ακρίβεια ζητούσαν να αρχίσουν οι τελικοί ακόμα και 2 ή 3 Μαϊου, έστω κι αν η αστυνομία πρότεινε να μην γίνουν αγώνες από τις 3 ως 7 Μαϊου. Οπως φάνηκε, στο ποδόσφαιρο η πρόταση της αστυνομίας απορρίφθηκε κατά το ήμισυ. Στις 3 Μαϊου δεν θα γίνει τίποτα, στις 7 υπάρχουν πλέι οφ. Τότε θα είναι αργά, όμως για το μπάσκετ. Την εβδομάδα εκείνη, προέχει το φάιναλ φορ.

Οπως και να έχει, πρόκειται πλέον για "καθαρά" θέμα εντυπώσεων. Αν δούμε την πραγματικότητα, δεν γίνεται να μεσολαβούν δύο ημέρες από το τέλος των ημιτελικών και την εκκίνηση των τελικών. Αλλά ο Ολυμπιακός δεν εκτέθηκε καθόλου ζητώντας το - αγωνιστικά - αυτονόητο. Οταν οι άλλες ομάδες του φάιναλ φορ θα παίζουν μέχρι τις 6 Μαϊου, είναι κακό για πράσινους και κόκκινους να κάθονται. Αλλά εδώ που τα λέμε, με τον ανταγωνισμό που έχουν στα ελληνικά πλέι οφ, δεν κερδίζουν και πολλά με ανούσιους αγώνες. Μήπως έγινε σοφότερος ο Παναθηναϊκός με το ματς στη Ρόδο; Μπά... Αν δεν υπήρχαν τα προημιτελικά ή δεν γίνονταν οι ημιτελικοί στις 3 νίκες, ίσως τώρα να γίνονταν τελικοί. Θα προλάβαιναν και οι διεθνείς να ξεκουραστούν λίγο.

Προφανώς ο Παναθηναϊκός δεν ήθελε να μπει στη διαδικασία των τελικών πριν το ταξίδι στην Πόλη, γι αυτό και δεν επέμεινε. Ο Ιβκοβιτς ήθελε, ο Ομπράντοβιτς δεν ήθελε. Αρα και να τους φώναζε ο ΕΣΑΚΕ, άκρη δεν θα έβγαζε. Ως συνήθως οι αιώνιοι δεν συμφωνούν, ακόμα κι αν στους αντίπαλους πάγκους κάθονται αδελφικοί φίλοι.

Ο,τι έγινε, έγινε, όμως. Καλά θα κάνουν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός να ξεχάσουν για λίγο τη μάχη του ελληνικού τίτλου, το φάιναλ φορ είναι μια γιορτή που θα στρέψει την Ευρώπη προς τα μέρη μας. Θα είναι και 6000 Ελληνες - τουλάχιστον - στην Πόλη, το μπάσκετ πρέπει να σηκώσει ψηλά την ελληνική σημαία. Ανακωχή, λοιπόν, μέχρι τις 13 Μαϊου... Αν και το ιδανικό θα ήταν αυτή η ανακωχή να κρατήσει μέχρι να ολοκληρωθούν οι τελικοί. Στον πόλεμο, υπάρχουν θύματα και από τις δύο μεριές.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ


Νίκησε ο Κολοσσός, δεν έχασε ο ΠΑΟ


Αρνούμαι προκαταβολικά να δηλώσω συμμετοχή στην σεναριολογία που ακολούθησε την τεράστια νίκη του Κολοσσού επί του Παναθηναϊκού... Είναι τραγικό να προκαλείς πληγές σε μία τόσο μεγάλη χαρά που ένιωσαν οι παίκτες και ο προπονητής του Κολοσσού μόνο και μόνο για να δικαιολογήσεις καταστάσεις, που στο κάτω κάτω δεν έχουν και καμία ιδιαίτερη σημασία. Και για να μην μπερδευόμαστε στη Ρόδο, νίκησε ο Κολοσσός, δεν έχασε ο Παναθηναϊκός! Και τι ωραία που θα ήταν όλα στο ελληνικό πρωτάθλημα, αν παρόμοια αποτελέσματα ήταν πιο συχνά... Και πόσο όμορφες εικόνες ήταν αυτές που εκτυλίχθηκαν στο Βενετόκλειο μετά το τέλος του αγώνα; Οι παίκτες του Κολοσσού πανηγύριζαν σαν μικρά παιδιά λες και είχαν κατακτήσει τον πιο βαρύτιμο τίτλο, ολόκληρο το νησί απολάμβανε στιγμές που ονειρευόταν από την αρχή, της σεζόν, ή μάλλον, εδώ και χρόνια να ζήσει. Οσα συγχαρητήρια κι αν ειπωθούν για τον Κολοσσό είναι ελάχιστα για να περιγράψουν το συναίσθημα που ζούσε ο Ασημακόπουλος την ώρα που χόρευε ενώ στο χρονόμετρο απέμεναν μερικά δευτερόλεπτα ακόμα για να τελειώσει το ματς. Η για να σφηνωθούν στο κεφάλι αυτού του ανθρώπου, που έχει γνωρίσει ακόμα και την απαξία, του Βασίλη Φραγκιά, ο οποίος μπορεί να μην άφησε τον ενθουσιασμό του να εκδηλωθεί αλλά ο ίδιος ξέρει τι αισθανόταν μέσα του... Διάολε... Τον Ομπράντοβιτς νίκησε... Πως θα μπορούσε να εξελιχθεί καλύτερα η φετινή σεζόν;

Δεν μπορεί κανείς να απαιτήσει από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό να γνωρίσουν περισσότερες ήττες στη διάρκεια της χρονιάς... Και προφανώς δεν υπάρχει και τρόπος να γίνει αυτό... Το μόνο που μπορεί να συμβεί, είναι μερικοί διαιτητές, σε ματς όπου ο Δαυίδ συναγωνίζεται στα ίσα τον Γολιάθ, να του επιτρέψουν να κερδίσει. Και να μην τους κόψουν το δρόμο, όπως έχει γίνει κάποιες φορές τα τελευταία χρόνια...

Η νίκη του Κολοσσού, δικαίωσε πλήρως τον ΕΣΑΚΕ για την απόφαση να μην οριστούν τελικοί, χωρίς να γνωρίζουμε πρωτίστως το αποτέλεσμα των ημιτελικών. Ο Ολυμπιακός έκανε λάθος στον τρόπο που χειρίστηκε το ζήτημα, όσο κι αν επί της ουσίας είχε δίκιο, αλλά κι αυτή η κουβέντα δεν πρέπει να επανέλθει. Γνωρίζουν όλοι πλέον τι λάθη έκαναν και τι δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Στη Νέα Σμύρνη ο Ολυμπιακός έκανε για ακόμα μία φορά κατάθεση ποιότητας και υγείας με μοναδικό μελανό σημείο τη συμπεριφορά του Ντόρσεϊ τον οποίο εγκάλεσε στην τάξη ακόμα και ο ίδιος ο Ντούσαν Ιβκοβιτς. Οι ημέρες για τον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα δεν είναι πολλές ακόμα και ο Αμερικάνος έχει ένα θέμα με την συγκέντρωσή του στη διάρκεια του ματς, ανεξαρτήτως αντιπάλου. Ο Ντούντα και οι συνεργάτες του πρέπει να βρουν τον τρόπο (που δεν ξέρω αν υπάρχει) να πείσουν τον ψηλό ότι αν κάτι αντίστοιχο συμβεί και στην Πόλη, αν ο Ντόρσεϊ αυτοτεθεί εκτός κλίματος αγώνας, ο Ολυμπιακός δε θα έχει μεγάλη τύχη κόντρα στους Καταλανούς. Αν υπάρχει μία σκιά στους ερυθρόλευκους σήμερα, είναι αυτή. Και χρειάζεται φροντίδα και προσοχή.



 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος
Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος

Εντελώς τυχαία η γνωριμία τους ξεκίνησε μέσα από τις διαχωριστικές γραμμές που τους επέβαλλαν το πράσινο και το κόκκινο χρώμα. Ο ένας ως αθλητής των τμημάτων του Παναθηναϊκού κι ο άλλος ως σούπερ σταρ της ερυθρόλευκης και ταπεινής Δραπετσώνας... Τους ένωναν οι διόπτρες που φορούσαν αμφότεροι, τους χωρίζουν πολλά και κυρίως το μείζον αναπάντητο ερώτημα: Ποια ήταν καλύτερη ομάδα, το παιδικό του Παναθηναϊκού, ή της Δραπετσώνας... Ο ένας ακόμα έχει να λέει για τη νίκη μέσα στον Τάφο του Ινδού και τις διαδοχικές 30άρες που σκόραρε με το αριστερό χέρι του... Ο άλλος, αντιπαραθέτει τις πολλαπλές συμμετοχές του Παναθηναϊκού σε τελικές φάσεις πανελληνίων πρωταθλημάτων Παίδων κι Εφήβων.

Εξυπηρετούν το μοντέλο μίας σχέσης την οποία αντιπροσωπεύει το "Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν"... Ο ζερβοχέρης ξεκίνησε τη δημοσιογραφική καριέρα του, πολύ πριν τον ψηλό διοπτροφόρο, στο "ΦΙΛΑΘΛΟ", εκεί όπου βρήκε το λιμάνι του (δεν υπάρχουν ταμπού στις λέξεις παρακαλώ) ο Ασπρούλιας, μετά την αποχώρησή του από την Sport.gr ή αλλιώς Sportline. Εκεί όπου ο ζερβοχέρης συνάντησε και συνεργάστηκε με τον ψηλό μετά τον "ΦΙΛΑΘΛΟ". Καταλάβατε τίποτα; Αν όχι, μην ανησυχείτε. Ούτε ο Καβαλιεράτος κατάλαβε πως το έκανε... Η συνύπαρξη συνεχίστηκε στο GOAL (σαν είπαμε μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν) κι αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την αποχώρηση του ...ζερβού με προορισμό την Sportday, αποφάσισαν και ίδρυσαν από κοινού το Superbasket.gr. Στο μεταξύ, ο Καβαλιεράτος ενστερνιζόμενος την άποψη που αναφέρει ότι "Οταν δεν μπορείς να νικήσεις τον εχθρό σου, κάντον φίλο σου" μετά την απώλεια της ανόδου του Εθνικού από την ΑΕΚΤ στο ιστορικό παιχνίδι του Παπαστράτειου διήγαγε κοινή αθλητική πορεία στην ομάδα του Εθνικού, όπου ο Ασπρούλιας έκατσε πάνω στα εκατομμύρια του συμβολαίου των Πειραιωτών, με αποτέλεσμα η άνοδος στην Γ'Εθνική να μην περάσει ούτε έξω από το Παπαστράτειο.

Στις απόψεις τους, στην κοσμοθεωρία, την αντιμετώπιση των πραγμάτων, τους χωρίζουν πολλά. Τα περισσότερα... Τους ενώνουν όμως ακόμα περισσότερα και ίσως πιο σημαντικά... Το έτος γέννησης (74άρηδες και οι δύο), η απύθμενη αγάπη για το μπάσκετ, η αιώνια (παρά τις διαφορές) φιλία και κυρίως ο σεβασμός του ενός για τον άλλον. Ηρθε η ώρα να κονταροχτυπηθούν! Εκκινώντας, ο μεν Καβαλιεράτος από τη θέση του ως εις εκ των κορυφαίων (αν όχι ο κορυφαίος) ρεπόρτερ Ολυμπιακού, ο δε Ασπρούλιας ως ένας άνθρωπος που ζει (σ)τον Παναθηναϊκό από μικρό παιδί. Σε αυτή τη γωνιά, δε θα κάνουν τίποτα περισσότερο από αυτό που συμβαίνει όταν πίνουν τον καφέ τους: Θα διαφωνούν... Ως συνήθως! Με φόντο τους δύο αιώνιους, αλλά με βάση και αφετηρία την αρχή της αξιοπρέπειας, όπως και οι δύο την ορίζουν. Οχι μιλώντας, αλλά γράφοντας... Και βάζοντας στο παιχνίδι όλους εσάς!