Δόξα τω Θεώ και τω... Πάμπλο!

Έπειτα από πέντε σερί αποτυχίες χωρίς ο γκολ ο Δικέφαλος -γεγονότα που δικαιολογημένα δημιούργησαν πολύ κακό κλίμα στην Τούμπα- η νίκη ακόμα και επί της ομάδας του Ηρακλείου (δεν έχω διάθεση να υποτιμήσω τους Κρητικούς, αλλά είναι γεγονός ότι υπάρχει διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των δυο ομάδων) είχε ανάγκη την κατάθεση ψυχής από τους παίκτες του για να επιστρέψει στις νίκες.

Και δόξα τω Θεώ, επιτέλους κέρδισε.

Ο Κοντρέρας απέδειξε ότι έχει ανεξάντλητα αποθέματα ψυχικής δύναμης και απλά έκανε μια μικρή κατάθεση το απόγευμα της Τετάρτης στην Τούμπα, για να φθάσει η ομάδα του στην επιτυχία ύστερα από πολύ καιρό.

Ο Χιλιανός αμυντικός τα έκανε όλα. Κυριάρχησε στην αμυντική γραμμή, βοήθησε στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, σκόραρε και παράλληλα έδινε το παράδειγμα στους συμπαίκτες του να σταθούν στα πόδια τους, θυμίζοντάς τους ότι έχουν υποχρέωση να αποδείξουν ότι οι τελευταίες εμφανίσεις ήταν μια κακή παρένθεση που έκλεισε οριστικά.

Ο κόσμος που βρέθηκε την Τετάρτη στην Τούμπα, με ένα θερμό χειροκρότημα λίγο πριν από το τέλος του αγώνα απέδωσε τα εύσημα στον Πάμπλο για την προσφορά του και την ηγετική του εμφάνιση.

Ο Δικέφαλος κέρδισε, αλλά δεν ικανοποίησε με την εμφάνισή του. Παρουσιάστηκε σε ένα ακόμα παιχνίδι ακίνδυνος επιθετικά, ασύνδετος στη μεσαία γραμμή και γενικά δεν είχε ρυθμό και αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι του. Το γρήγορο γκολ δεν απελευθέρωσε από το άγχος τους παίκτες, οι οποίοι έδειχναν διστακτικοί καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα. Μάλιστα, στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου περιορίστηκαν σε παθητικό ρόλο δίνοντας το δικαίωμα στους φιλοξενούμενους να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο και να απειλήσουν την εστία του Κρέσιτς. Ευτυχώς χωρίς επιτυχία.

Αν εξαιρέσουμε την κατάκτηση των τριών βαθμών, η οποία επανέφερε τον ΠΑΟΚ σε τροχιά πλέι οφ και την εμφάνιση του Κοντρέρας, δεν υπάρχουν πολλά θετικά στοιχεία που μπορούμε να συγκρατήσουμε από την εμφάνιση της ομάδας.

Εξαίρεση αποτελεί η παρουσία του Βιτόλο, που δείχνει σταθερή βελτίωση και διάθεση ανάκαμψης μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση.

Θετικό πρόσημο και στον Κουτσιανικούλη για την πολλά υποσχόμενη για το μέλλον εμφάνισή του.
Να προσθέσω τέλος –στα ομολογουμένως πολύ λίγα θετικά στοιχεία του αγώνα με τον Εργοτέλη– το γκολ από τον Σταύρο Τσουκαλά, ο οποίος δέχεται πολύ αυστηρή κριτική τον τελευταίο καιρό κατά την εκτίμησή μου.

Ένας νεαρός παίκτης που επέστρεψε στην Τούμπα άρον άρον από την Κύπρο και μάλιστα από ομάδα Β' Εθνικής, έχει δώσει τον καλύτερό του εαυτό για να προσφέρει στην ομάδα.

Είναι ο τελευταίος που έχει ευθύνη για τον αγωνιστικό κατήφορο του ΠΑΟΚ το τελευταίο χρονικό διάστημα. Να κριθεί, ναι, αλλά με επιείκεια. Στον Τσουκαλά αξίζουν συγχαρητήρια για την τεράστια προσπάθεια που καταβάλλει σε μια εποχή που άλλοι παίκτες –που αμείβονται πλουσιοπάροχα– έπρεπε να βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά, όπως έκανε ο Κοντρέρας.

Υ.Γ. Για τον αγώνα πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό, καθώς και για άλλα θέματα της επικαιρότητας θα έχουμε τη δυνατότητα να τα πούμε τις επόμενες ημέρες.