Σε μια αιώρα στην Καραϊβική

(Μου άρεσε, αλλά δεν κρατιέμαι, θα αναρωτηθώ όχι μόνο από μέσα μου αλλά και φωναχτά: ο Διαμαντίδης και ο Παπαλουκάς το ξέρουν;)

Για όσους έχασαν -σημαντικά- τεύχη, υπενθυμίζω τα δεδομένα που έχουν σχέση με το «διαζύγιο» των δύο άσων με την Εθνική ομάδα.

Ο Θοδωρής Παπαλουκάς ζήτησε εξαίρεση από το Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας, επικαλούμενος λόγους υγείας αλλά και κόπωση. "Είναι από τις δυσκολότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Ωστόσο, όσο και να το θέλω, στη φετινή διοργάνωση δε θα μπορέσω να βοηθήσω την Εθνική ομάδα", έγραψε τότε στην προσωπική του ιστοσελίδα.

Είπε δεύτερο "όχι" τον περασμένο Ιούλιο, λίγο πριν ξεκινήσει η εκστρατεία για το Μουντομπάσκετ. Λέγεται ότι το μετάνιωσε και δήλωσε πρόθυμος να συμμετάσχει, αλλά άφησε πρώτα να περάσουν τα δύσκολα της προετοιμασίας. Ο Γιόνας Καζλάουσκας και η ΕΟΚ του άναψαν κόκκινο φως. Θεώρησαν ότι θα ήταν άδικη για τους υπόλοιπους τέτοιου είδους ξεχωριστή μεταχείριση.

Ουδέποτε είπε ο Παπαλουκάς ότι αποχωρεί τελεσίδικα από την Εθνική. Εκνευρίστηκε μάλιστα όταν διάβασε -σε δικό μου κείμενο- ότι προτιμάει να καθίσει σπίτι του παρά να δει από κοντά το "Ακρόπολις". Ηταν ένα αθώο λάθος αυτό το σχόλιο, αφού ο Παπαλουκάς ήταν παρών εκείνο το βράδυ του 2009 στις εξέδρες του ΟΑΚΑ. Τα έφερε έτσι ο διάολος, ώστε να μη τον πάρει το μάτι μου. Αν είναι ποτέ δυνατόν.

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την εθελούσια έξοδό του αμέσως μετά τον αγώνα Ελλάδας-Ισπανίας στην Κωνσταντινούπολη, από το μικρόφωνο της ΕΡΤ. Ο Γ.Βασιλακόπουλος θύμωσε με το δημοσιογράφο που πήρε τη συνέντευξη ("έπρεπε να τον αφήσετε να ηρεμήσει λίγο αντί να τον βγάλετε στην τηλεόραση δύο λεπτά μετά το ματς"), αλλά οι συμπαίκτες του Διαμαντίδη στην Εθνική τονίζουν ότι γνώριζαν την απόφασή του από καιρό. "Μου το είχε ανακοινώσει από την αρχή του καλοκαιριού", δήλωσε πολύ αργότερα ο φίλος του, Λάζαρος Παπαδόπουλος.

Ο Διαμαντίδης αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις. Λένε ότι "στράβωσε" με όσα έγιναν στους περυσινούς τελικούς της Α1, αλλά αυτή η θεωρία δεν βγάζει νόημα. Γιατί να τιμωρηθεί η Εθνική και το αθώο της κοινό για τα καμώματα των χουλιγκαναραίων και για το κοκκινοπράσινο κύμα αβυσσαλέου μίσους του Ιουνίου;

Προσωπικά πιστεύω ότι ο Διαμαντίδης θορυβήθηκε από τους απανωτούς τραυματισμούς που τον βασάνισαν μέσα στο χειμώνα και από την κούραση που προέκυψε λόγω της απροπονησιάς. Δεν είχε συνηθίσει να αισθάνεται ευάλωτος. Και ήξερε ότι είχε μπροστά του 1-2 δύσκολες, κρίσιμες για την καριέρα του χρονιές. Αυτό το τελευταίο ισχύει φυσικά και για τον Παπαλουκά.

Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να δούμε οποιονδήποτε από τους δύο -ή και τους δύο- στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας;

Το τοπίο είναι νεφελώδες, αλλά δεν αποκλείει τη λιακάδα. Η πρόγνωση εξαρτάται και από τα γεγονότα του διμήνου που ακολουθεί, οπότε έχουμε μπροσά μας ...ραδιενεργό νέφος. Πόσο φορτωμένοι και φορτισμένοι θα νιώθουν οι δύο άσοι στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου; Θα ακολουθήσει το κορμί τις προσταγές του εγκεφάλου; Θα συναινέσει ο εγκέφαλος, εάν το κορμί του στείλει σήμα ότι οι μπαταρίες είναι γεμάτες;

Ο Διαμαντίδης "συνελήφθη" προ καιρού να αναρωτιέται φωναχτά "ποιός θα είναι ο επόμενος προπονητής της Εθνικής ομάδας. Αποδέκτης της ερώτησης ήταν όχι κάποιος εξ απορρήτων φίλος, αλλά δημοσιογράφος. Άλλος συνάδελφος είδε το Διαμαντίδη να κλείνει συνωμοτικά το μάτι όταν άκουσε μισόλογα περί επικείμενης απουσίας του από το Ευρωμπάσκετ.

Εδώ που τα λέμε, πώς θα μείνει ολόκληρο δίμηνο μακριά από το γήπεδο υγιής Διαμαντίδης; Και πώς θα πει στεγνό "όχι", όταν ο Ζούρος και ο Βασιλακόπουλος του υπενθυμίσουν πόσο τον χρειάζεται αυτές τις δύσκολες μέρες το μπάσκετ; Η παρουσία του Ηλία Ζούρου στον πάγκο της Εθνικής μπορεί να δημιουργήσει τη συσπείρωση που έλειψε από την περυσινή ομάδα.

Το τελευταίο επιχείρημα, αυτό που υπενθυμίζει την ανάγκη για πανστρατιά, μπορεί να κλονίσει και τον Παπαλουκά. Το μοναδικό πρόβλημα του Θοδωρή είναι η "προχωρημένη" ηλικία του και η ανάγκη να δικαιολογήσει το γενναιόδωρο συμβόλαιο που του έστρωσε στο τραπέζι ο Ολυμπιακός, δίχως να νιώθει τα ποδάρια του βαριά. Η επόμενη σεζόν θα είναι πιθανότατα η αποχαιρετιστήρια της καριέρας του.

Ο Παπαλουκάς του Ολυμπιακού και ο Διαμαντίδης του Παναθηναϊκού. Αλλά οι δύο αστέρες ανήκουν πάνω απ'όλα στο μπάσκετ, στον ελληνικό αθλητισμό. Γνωρίζουν ότι η Εθνική θα είναι λιγότερο ισχυρή χωρίς τη δική τους συνεισφορά. Γνωρίζουν επίσης, ότι όποιος τερματίσει κάτω από την 5η θέση στο Κάουνας χάνει από χέρι και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012.

Ποιός ξέρει τι είδους Εθνική θα δούμε το 2013, αν χαθεί στο μεταξύ το στοίχημα του Λονδίνου; Κάπως έτσι ξεκίνησε η κατηφόρα των αρχών της προηγούμενης δεκαετίας, από την αποτυχία της Ντιζόν και τον αποκλεισμό από τους Ολυμπιακούς του 2000.

Ο Ηλίας Ζούρος δικαιούται να παίξει με γερό χαρτί και γεμάτη τράπουλα την πρώτη παρτίδα του ως Ομοσπονδιακός προπονητής. Θα έχει πολλή δουλειά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πριν φορέσει τη γαλάζια φόρμα.

Εάν τελικά πουν "όχι" ο Παπαλουκάς και ο Διαμαντίδης, θα φταίει εν πολλοίς και η φοβερή FIBA, που -σαν να μην έφτανε ο τραγέλαφος του Προολυμπιακού τουρνουά και η συσσωρευμένη κόπωση- έστησε ένα Ευρωμπάσκετ-μαμμούθ 24 ομάδων, 19 ημερών και 90 αγώνων.

Υπάρχει όμως και η πίσω όψη του νομίσματος, αυτή που κάνει εμάς τους κοινούς θνητούς να σκάμε από τη ζήλεια: οι υπέρλαμπροι αστέρες του ελληνικού μπάσκετ θα πάρουν σύνταξη γύρω στα 35 και -αν θέλουν- θα περάσουν τα υπόλοιπα καλοκαίρια της ζωής τους χωρίς να δουλεύουν, αραγμένοι σε μία αιώρα στις Βερμούδες.

Τι ψυχή έχει λοιπόν ένα Ευρωμπάσκετ παραπάνω;