Η «κούπα» αξίζει στην ΑΕΚ!

Μια, δυο, τρεις θα την πληρώσεις και αυτό έγινε στη Θεσσαλονίκη στη ρεβάνς του ΟΑΚΑ για τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Η ΑΕΚ είχε στείλει τα μηνύματά της πως μπορεί να εκμεταλλευτεί τις στημένες φάσεις από την Αθήνα, όταν δυο τέτοιες μπάλες είχαν καταλήξει από το κεφάλι του Ντιόπ στο δοκάρι. Ο ΠΑΟΚ δεν έλαβε τα μηνύματα και το πλήρωσε πολύ ακριβά και σκληρά…

Σε μία αναμέτρηση που δεν είχε νόημα το καλό ποδόσφαιρο και στην οποία επί της ουσίας δικαιώθηκε η ρήση: «Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη», μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να σκοράρει μία από τις δυο ομάδες, από στημένη φάση, ή από λάθος του αντιπάλου.

Κι επειδή η ΑΕΚ του Μανόλο Χιμένεθ προφανώς δουλεύει περισσότερο στο συγκεκριμένο κομμάτι, οι «κιτρινόμαυροι» κατάφεραν να πάρουν μία τεράστιας σημασίας νίκη – πρόκριση μέσα στην Τούμπα (δεν είναι η πρώτη βέβαια φορά που πετυχαίνουν κάτι τέτοιο, την πρόκριση δηλαδή, αλλά ούτε είναι είδηση ότι κέρδισαν στην Τούμπα, το έχουν κάνει πολλάκις στο παρελθόν).

Η ΑΕΚ, λοιπόν, βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ τα τελευταία χρόνια στην κατάκτηση ενός τίτλου, να επαναλάβει δηλαδή την επιτυχία του 2002. Και αν καταφέρει (που θεωρώ ότι θα το κάνει να φτάσει στην κούπα, να την σηκώσει στον ουρανό του ΟΑΚΑ, τότε θα έχει φτιάξει πολύ το… κέφι της για το μέλλον και ίσως να ψήσει και τους μετόχους της να την στηρίξουν και να πιστέψουν σ’ αυτήν επενδύοντας χρήματα (μακάρι να γίνει). Η Ενωση αξίζει αυτό το τρόπαιο όσο κανένας άλλος πλέον… Απέκλεισε εκτός (κι ας είναι κοινή έδρα) τον Παναθηναϊκό με το 0-2 που διαμόρφωσε τότε ο «Λύμπε» και πανηγύρισε την πρόκριση στην… φλεγόμενη Τούμπα πετυχαίνοντας μία πεντακάθαρη νίκη χωρίς να είναι καλύτερη του αντιπάλου της. Γι’ αυτό της αξίζει αυτή η κούπα. Γιατί πέταξε έξω τις καλύτερες ομάδες που συμμετείχαν στο θεσμό… Πάντως ο τελικός με τον Ατρόμητο του Γιώργου Δώνη μόνο εύκολος δεν θα είναι και ο Χιμένεθ με τους παίκτες του θα πρέπει να δώσουν το 110% για να είναι κυπελλούχοι.

Για τον αγώνα τι να πει κανείς; Σίγουρα δεν ήταν διαφήμιση για το άθλημα. Πολύ σκοπιμότητα όμως… Ο ΠΑΟΚ είχε κατοχή μπάλας, μικρή (ανούσια) υπεροχή και έχασε σπουδαία φάση στο πρώτο ημίχρονο (στο 38΄) όταν ο Βλάνταν Ιβιτς αστόχησε στο τετ α τετ από την εξαιρετική κάθετη του Γκαρσία. Η ΑΕΚ δύο λεπτά αργότερα έχασε σπουδαία ευκαιρία με τον Μπλάνκο να γυρνάει συστημένη μπάλα στον Σκόκο και εκείνος με κεφαλιά να στέλνει την μπάλα άουτ. Αυτό ήταν όλο το ματς… Τέλος. Από κει και πέρα χάλια… Δεν θα αναφερθώ καν σε όσα έγιναν εκτός αγώνα. Δεν με αφορούν, δεν απασχολούν όσους αγαπάνε το ποδόσφαιρο…

Οπως σημειώνω και στο ξεκίνημα τούτου του blog επί της ουσίας ο ΠΑΟΚ γνώρισε την ήττα από τη μεγάλη του αδυναμία. Εκείνη που είχε φανερωθεί από τον πρώτο ημιτελικό μεταξύ των δυο ομάδων, που δεν είναι άλλη από τις στημένες φάσεις. Στο ΟΑΚΑ σε ένα ματς ανάλογο με αυτό που παρακολουθήσαμε στην Τούμπα (κοινώς κακό σε ποιότητα και θέαμα προφανώς λόγω σκοπιμότητας, ίσως και ανικανότητας) ο Πάπα Μπούμπα Ντιόπ είδε δυο φορές την μπάλα να σταματάει στο οριζόντιο δοκάρι από ισάριθμες κεφαλιές του σε στημένες φάσεις. Ο Χάβος όφειλε να δουλέψει ακόμη περισσότερο στο κομμάτι αυτό και να παρουσιάσει μία ομάδα καλά διαβασμένη σε ένα τομέα που χαρίζει νίκες.

Την αδυναμία του ΠΑΟΚ εκμεταλλεύτηκε ο Σκόκο και ο Δέλλας. Ο Αργεντινός γνώριζε από το ματς του ΟΑΚΑ ότι όταν η μπάλα πάει στο πέναλτι ο αντίπαλος έχει δυσκολία να την αντιμετωπίσει και να είναι σωστός στα μαρκαρίσματα, το ίδιο ισχύει και με τον «Τράι» που εκτέλεσε άψογα τον Κρέσιτς.