Φταίει ο Ιβκοβιτς;

Φταίει ο Ιβκοβιτς;

bet365

Με τον δικό τους χαρακτηριστικό τρόπο, ο Σπύρος Καβαλιεράτος και ο Θανάσης Ασπρούλιας απαντούν στο ερώτημα για τις αντοχές που έχει ο ασύλληπτος φέτος, Βασίλης Σπανούλης

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Και πήραν τους χειρότερους...

Ο Ολυμπιακός κρατιέται στη ζωή με την υποστήριξη του Βασίλη Σπανούλη. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα, ο αρχηγός των ερυθρολεύκων δικαιολογεί τα λεφτά του. Τα ματς που μπορεί να τα πάρει μόνος του, τα έχει πάρει. Με την Νανσί, την Καντού και την Φενέρ εντός ΣΕΦ στην Ευρωλίγκα, με τον Άρη στο πρωτάθλημα. Μέχρι εκεί, όμως. Γιατί ακόμα και ο Άρης που τον δυσκόλεψε στο Αλεξάνδρειο, είχε ψυχή και ενέργεια, αλλά δεν έκανε σπουδαίο παιχνίδι. Τραγικά ποσοστά είχε, ατομικές φάσεις δημιούργησε. Επτά ασίστ έκανε όλες κι όλες.
Ακόμα κι έτσι, ο Άρης βγήκε κερδισμένος από ένα ματς που ο Ολυμπιακός νίκησε. Κι επειδή πολλοί στον Πειραιά χρησιμοποιούν το μπάτζετ ως δικαιολογία για τα κακά χάλια της ομάδας τους, ας ρωτήσουν τον Αλεξανδρή με πόσα χρήματα έφτιαξε τον Αρη. Όχι περισσότερα από 400.000 χιλιάρικα, πάντως. Οι Αμερικανοί του Ολυμπιακού, πάντως, ίσα που θα στέκονταν στον Άρη, με εξαίρεση τον Χάινς! Στον Πανιώνιο δύσκολα θα είχαν θέση...
Το ότι ο Ιβκοβιτς είναι ακόμα στη θέση του, το οφείλει εν πολλοίς σε τρεις παίκτες. Κυρίως στον Βασίλη Σπανούλη, μετά στον Κάιλ Χάινς για το κόψιμο με τα ακροδάκτυλα στο τέλος και τον Κώστα Σλούκα. Ναι, αυτό το παιδί που μέχρι την Παρασκευή δεν έδειχναν να το υπολογίζουν καθόλου. Ούτε στις αποστολές συμμετείχε, ο Ντούντα δεν τον πίστευε. Ο 21χρονος γκαρντ ήταν η αποκάλυψη, έστω κι αν μπήκε απευθείας στα βαθιά. Εδώ ισοφάρισε για τον Ολυμπιακό στο κρισιμότερο σημείο. Όταν αφήνεις για 18 λεπτά στο παρκέ κάποιον δεν που υπήρχε στα σχέδια μέχρι πριν από δύο ημέρες και ο Αμερικανός πλέι μέικερ που έχει πάρει του κόσμου τις ευκαιρίες παίζει μόνο 12 λεπτά, κάτι πηγαίνει λάθος. Ο Λούκας έχει προοπτική, αλλά ο Σλούκας είναι επένδυση για τον Ολυμπιακό. Και δεν μπορεί να χαθεί για κανέναν απολύτως λόγο. Το λέμε και το φωνάζουμε καιρό τώρα.
Αλλά το θέμα δεν είναι ο Σλούκας, ούτε ο Σπανούλης, ούτε ο Χάινς. Το θέμα είναι ο Ολυμπιακός. Για ελάχιστα εκατοστά δεν χάθηκε το δώρο της Καβάλας την προηγούμενη εβδομάδα, εδώ και καιρό ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί. Ο Ιβκοβιτς ψάχνεται, πειραματίζεται, αλλά ο Ολυμπιακός δεν βελτιώνεται κι ας έφτασε Δεκέμβρης. Κι αν έχανε την Κυριακή, ίσως να μην είχε άλλη ευκαιρία. Το καλοκαίρι δεν ασχολήθηκε με την ομάδα και τώρα το πληρώνει. Είναι μεν ακόμα εδώ, αλλά ως πότε θα "καθαρίζει" γι αυτόν ο αρχηγός;
Ο Σπανούλης αναγκάστηκε να παίξει 35 λεπτά στο Αλεξάνδρειο, είχε αγωνιστεί 33 λεπτά στην Πόλη, πρέπει να μείνει για άλλα τόσα (τουλάχιστον) στο παρκέ την Πέμπτη με την Κάχα. Πόσο θα αντέξει;
Πολλά ερωτήματα τίθενται, αλλά εδώ και πολύ καιρό μόνο δικαιολογίες ακούγονται. Για τους τραυματισμούς, για την ατυχία, το μπάτζετ, δεν ξέρω κι εγώ τι. Κάθε μέρα κάτι φταίει. Εκτός από τα προφανή! Τα στραβά και τα κακά του καλοκαιριού τα έβλεπαν όλοι. Τα έλεγαν όλοι. Εκτός απ' αυτούς που τα.... έκαναν. Και ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι διορθώνονται με την λογική που υπάρχει στην ομάδα.
Ο Ολυμπιακός δεν κτίστηκε για να πάρει την Ευρωλίγκα, έριξε το μπάτζετ (κι αυτό το χρεώνονται οι Αγγελόπουλοι), όμως υπάρχει και ένα όριο. Τους καλύτερους δεν μπορούσε να τους πάρει, αυτό το αντιλαμβάνονται όλοι. Το θέμα είναι γιατί πήρε τους χειρότερους...

ΥΓ: Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Σωστά ο Χρήστος Χριστοδούλου επέλεξε να δει σε επανάληψη τη φάση για να πάρει την σωστή απόφαση. Κι ας μην το προβλέπει ο κανονισμός για τη συγκεκριμένη φάση (γενικώς το προβλέπει, όχι όμως για τέτοια κατάσταση). Ηταν μαγκιά του που έκανε ένα τυπικό λάθος, για να μην κάνει ουσιαστικό λάθος.
Αλλά αυτό που είδε δεν ήταν το Instant Replay. Το σύστημα άμεσης επανάληψης τοποθετείται σε ειδικό μόνιτορ στη γραμματεία και είναι συνδεδεμένο με ειδική οθόνη. Δεν έχει να κάνει με την απευθείας μετάδοση της τηλεόρασης. Κι επίσης δεν προβλέπεται χρήση της άμεσης επανάληψης για φάσεις σαν του Αλεξάνδρειου. Δηλαδή αν μετράει ή όχι. Ο κανονισμός το λέει (ή το παραλείπει) ξεκάθαρα.
Κι επί της ευκαιρία. Το Instant Replay, ως σύστημα και μηχανισμό, ακόμα το περιμένουμε στην Α1...

ΥΓ1: Ο διαιτητής Πουρσανίδης, σε ματς Α2, είδε το βίντεο για να βγάλει συμπέρασμα σε συμπλοκή παικτών. Και τιμωρήθηκε με 2 αγωνιστικές γιατί δεν προβλέπεται από τον κανονισμό. Ομως αυτό που έκανε ο Χριστοδούλου ήταν διαφορετικό.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

 

Ενα λουλούδι φυτρώνει στα στάχτη!

Ειλικρινά δε θυμάμαι την τελευταία φορά που μία μεγάλη ομάδα ήταν τόσο εξαρτημένη από το άτομο

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη....

Αν δεν είσαι τυφλωμένος οπαδός, δεν έχεις παρά να αναπαυτείς στην καρέκλα σου και να τον απολαύσεις...

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη...

Εχουν περάσει πολλά, πάρα πολλά χρόνια από την τελευταία φορά, που ένας και μοναδικός παίκτης, είχε την ποιότητα να ορίσει την τύχη μίας μεγάλης ομάδας... Μόνος του!

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Οσο πιο απογοητευμένος είναι, τόσο πιο δυνατός παρουσιάζεται... Οσο πιο προδωμένος είναι, τόσο περισσότερο ηγέτης γίνεται... Οσο έρημο τοπίο συναντά δίπλα του, τόσο περισσότερο δημιουργικός εμφανίζεται...

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Οποιος κι αν είσαι, όπως κι αν λέγεσαι, όποια ομάδα κι αν υποστηρίζεις, οφείλεις να παραδεχτείς ότι παρόμοιο συνδυασμό κλάσης και προσωπικότητας, σπάνια έχει παράξει στο παρελθόν το ελληνικό μπάσκετ...

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

To δόγμα του “refuse to lose” δεν το ποστάρει ως στάτους στο facebook... Αναγράφεται στο κώδικα του DNA του...

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Γνώρισε το μίσος και την κατακραυγή επειδή αρνήθηκε να είναι στους πρώτους... Στις πιο αντίξοες συνθήκες, διδάσκει στους συμπαίκτες του ότι δεν αρκεί να θες να είσαι πρώτος, πρέπει να μπορείς κιόλας.

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Οταν οι αντίπαλοι σχεδιάζουν... “Κλείστε τον”, δραπετεύει. Οταν τα χέρια των υπόλοιπων παγώνουν, τα δικά του θερμαίνονται. Οταν όλοι λυγίζουν, αυτός τεντώνεται.

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Οταν οι προπονητές και οι συμπαίκτες του, αδυνατούν να του προσφέρουν βοήθεια, αυτός τους αγνοεί. Μπορεί και μόνος του. Οχι πάντα όμως....

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Στην ερώτηση “Πως είναι η ομάδα;”, απαντά... “Καλά είμαι”... Και όλοι σωπαίνουν!

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Οταν χάνει, σιωπά! Οταν κερδίζει, φωνάζει... “Ασχοληθείτε!”

Ενα λουλούδι φυτρώνει στη στάχτη

Για πόσο όμως, ο ανθός του Βασίλη Σπανούλη θα παραμένει αμάραντος, όταν ο Ολυμπιακός θα θυμίζει τα αποκαϊδια μίας αλλοτινής εποχής;

Και το ερώτημα που τίθεται όμως, δεν είναι αν θα αντέξει ο Σπανούλης... Αλλά πόσο θα αντέξουν αυτοί που πρέπει να τον βλέπουν να μάχεται μόνος του και να έχει λύσεις για όλα... Μέχρι πότε;

 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος
Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος

Εντελώς τυχαία η γνωριμία τους ξεκίνησε μέσα από τις διαχωριστικές γραμμές που τους επέβαλλαν το πράσινο και το κόκκινο χρώμα. Ο ένας ως αθλητής των τμημάτων του Παναθηναϊκού κι ο άλλος ως σούπερ σταρ της ερυθρόλευκης και ταπεινής Δραπετσώνας... Τους ένωναν οι διόπτρες που φορούσαν αμφότεροι, τους χωρίζουν πολλά και κυρίως το μείζον αναπάντητο ερώτημα: Ποια ήταν καλύτερη ομάδα, το παιδικό του Παναθηναϊκού, ή της Δραπετσώνας... Ο ένας ακόμα έχει να λέει για τη νίκη μέσα στον Τάφο του Ινδού και τις διαδοχικές 30άρες που σκόραρε με το αριστερό χέρι του... Ο άλλος, αντιπαραθέτει τις πολλαπλές συμμετοχές του Παναθηναϊκού σε τελικές φάσεις πανελληνίων πρωταθλημάτων Παίδων κι Εφήβων.

Εξυπηρετούν το μοντέλο μίας σχέσης την οποία αντιπροσωπεύει το "Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν"... Ο ζερβοχέρης ξεκίνησε τη δημοσιογραφική καριέρα του, πολύ πριν τον ψηλό διοπτροφόρο, στο "ΦΙΛΑΘΛΟ", εκεί όπου βρήκε το λιμάνι του (δεν υπάρχουν ταμπού στις λέξεις παρακαλώ) ο Ασπρούλιας, μετά την αποχώρησή του από την Sport.gr ή αλλιώς Sportline. Εκεί όπου ο ζερβοχέρης συνάντησε και συνεργάστηκε με τον ψηλό μετά τον "ΦΙΛΑΘΛΟ". Καταλάβατε τίποτα; Αν όχι, μην ανησυχείτε. Ούτε ο Καβαλιεράτος κατάλαβε πως το έκανε... Η συνύπαρξη συνεχίστηκε στο GOAL (σαν είπαμε μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν) κι αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την αποχώρηση του ...ζερβού με προορισμό την Sportday, αποφάσισαν και ίδρυσαν από κοινού το Superbasket.gr. Στο μεταξύ, ο Καβαλιεράτος ενστερνιζόμενος την άποψη που αναφέρει ότι "Οταν δεν μπορείς να νικήσεις τον εχθρό σου, κάντον φίλο σου" μετά την απώλεια της ανόδου του Εθνικού από την ΑΕΚΤ στο ιστορικό παιχνίδι του Παπαστράτειου διήγαγε κοινή αθλητική πορεία στην ομάδα του Εθνικού, όπου ο Ασπρούλιας έκατσε πάνω στα εκατομμύρια του συμβολαίου των Πειραιωτών, με αποτέλεσμα η άνοδος στην Γ'Εθνική να μην περάσει ούτε έξω από το Παπαστράτειο.

Στις απόψεις τους, στην κοσμοθεωρία, την αντιμετώπιση των πραγμάτων, τους χωρίζουν πολλά. Τα περισσότερα... Τους ενώνουν όμως ακόμα περισσότερα και ίσως πιο σημαντικά... Το έτος γέννησης (74άρηδες και οι δύο), η απύθμενη αγάπη για το μπάσκετ, η αιώνια (παρά τις διαφορές) φιλία και κυρίως ο σεβασμός του ενός για τον άλλον. Ηρθε η ώρα να κονταροχτυπηθούν! Εκκινώντας, ο μεν Καβαλιεράτος από τη θέση του ως εις εκ των κορυφαίων (αν όχι ο κορυφαίος) ρεπόρτερ Ολυμπιακού, ο δε Ασπρούλιας ως ένας άνθρωπος που ζει (σ)τον Παναθηναϊκό από μικρό παιδί. Σε αυτή τη γωνιά, δε θα κάνουν τίποτα περισσότερο από αυτό που συμβαίνει όταν πίνουν τον καφέ τους: Θα διαφωνούν... Ως συνήθως! Με φόντο τους δύο αιώνιους, αλλά με βάση και αφετηρία την αρχή της αξιοπρέπειας, όπως και οι δύο την ορίζουν. Οχι μιλώντας, αλλά γράφοντας... Και βάζοντας στο παιχνίδι όλους εσάς!