«Σύντομα βασικός!»

Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο; Μόνο ο τελευταίος σταθμός λείπει από την μέχρι τώρα πορεία του Κώστα Λάμπρου. Ο 20χρονος τερματοφύλακας κέρδισε με το σπαθί του μία θέση στην πρώτη ομάδα της Φέγενορντ, έκανε τις πρώτες του συμμετοχές (2) στο Κύπελλο Ολλανδίας και πλέον είναι έτοιμος να υπογράψει νέο συμβόλαιο, που θα τον κρατήσει στο Ρότερνταμ μέχρι το καλοκαίρι του 2015!

Ο βασικός γκολκίπερ της Εθνικής Ελπίδων, που θα συμπληρώσει 6 χρόνια στα γήπεδα του εξωτερικού μίλησε στο gazzetta.gr για όλα. Για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην Ολλανδία, την οικογένειά του που τον στήριξε, τις διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τους στόχους του για το μέλλον και φυσικά την εμπιστοσύνη που του δείχνει η Φέγενορντ.

«Είμαι πολύ ευχαριστημένος εδώ, μου δείχνουν εμπιστοσύνη και το περιβάλλον είναι εξαιρετικό. Όταν πρέπει να πάρεις την απόφαση να αφήσεις την χώρα σου σε μικρή ηλικία, είναι πολύ σημαντικό να έχεις ανθρώπους, που δε θα σε κοιτάζουν μόνο για το προσωπικό τους συμφέρον και εγώ ήμουν τυχερός, που είχα την οικογένειά μου δίπλα μου», ήταν οι πρώτες του λέξεις.

- Είσαι το «νούμερο δύο» στην Φέγενορντ πίσω από τον 22χρονο Μιούλντερ. Μάλιστα, ακολούθησες κατά κάποιο τρόπο την δική του πορεία με τον δανεισμό σου στην Εξέλσιορ και την επιστροφή. Πιστεύεις ότι μπορεί να βρεθείς σύντομα στη θέση του;

«Γιατί όχι; Αυτή την στιγμή τα πηγαίνω πολύ καλά και ακούω θετικά σχόλια τόσο από τους προπονητές μου όσο και από τους φιλάθλους της ομάδας. Ο Μιούλντερ είναι καλός τερματοφύλακας, αλλά αυτό το διάστημα έχει κάνει μία «κοιλιά» αγωνιστικά. Έτσι, θέλω να πιστεύω ότι θα πάρω θέση βασικού αρκετά σύντομα».

- Το γεγονός ότι φέτος πήρες φανέλα βασικού για πρώτη φορά στην Φέγενορντ και οι κριτικές που απέσπασες ήταν θετικότατες σε έχει βοηθήσει και ψυχολογικά;

«Εννοείται. Το πρώτο παιχνίδι, μάλιστα, ήταν στην έδρα μας και όταν ακούς θετικά σχόλια από τον κόσμο της ομάδας, να λένε μόνο καλά λόγια για την δουλειά που κάνεις, πάντα σου δίνει έξτρα κίνητρο και μεγαλύτερο ώθηση να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό».

- Στην Εξέλσιορ δεν σε εμπιστεύτηκαν καθόλου. Τι συνέβη; Εκείνη η κατάσταση σε κράτησε πίσω αγωνιστικά;

«Η κατάσταση στην Εξέλσιορ ήταν πολύ περίεργη. Ο προπονητής με κάλεσε μόνος του στην προετοιμασία και είπε «σου δίνω το νούμερο ένα. Να ξέρεις, όμως, ότι θα έχουμε μαζί μας και έναν μεγάλο σε ηλικία τερματοφύλακα, ώστε να επωφεληθούμε από την εμπειρία του. Μπορεί να επιλέξω αυτόν, αλλά θα πάρεις τις ευκαιρίες σου». Αυτό δεν έγινε ποτέ και από την πρώτη θέση βρέθηκα πολλές φορές στην εξέδρα... Δεν πειράζει, όμως. Αυτή η συμπεριφορά δεν άρεσε ούτε στην Φέγενορντ, η οποία αποφάσισε να διακόψει τον δανεισμό μου μετά από έξι μήνες».

- Η ανανέωση του συμβολαίου σου δείχνει ότι σε εμπιστεύονται πολύ, κάτι που φαίνεται και από τις πρώτες συμμετοχές σου φέτος. Ο τεχνικός διευθυντής της Φέγενορντ, Μάρτιν Φαν Χέελ, μάλιστα αναφέρθηκε με πολύ κολακευτικά λόγια για σένα. Ποια είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση μέχρι τώρα, η ανανέωση ή η εμπιστοσύνη;

«Από την στιγμή που η ομάδα έρχεται μόνη της και σου κάνει πρόταση για ανανέωση, θέλω να πιστεύω ότι αυτό τα λέει όλα. Όλοι βλέπουν ότι τα πηγαίνω καλά, ότι δίνω τον καλύτερό μου εαυτό στις προπονήσεις. Μου δίνει πολύ θάρρος το γεγονός ότι βλέπουν μέλλον σε μένα».

- Πριν καταλήξεις στην Φέγενορντ πέρασες σε πολύ μικρή ηλικία από τις ακαδημίες του Άγιαξ και της Τσέλσι. Τι εντυπώσεις σου έμειναν από τη δουλειά που γίνεται εκεί σε σχέση με την δουλειά που γίνεται στη χώρα μας;

«Με την Τσέλσι προπονήθηκα το 2004 και τα είχα πάει πολύ καλά. Με τον τότε μάνατζέρ μου, όμως, αποφασίσαμε ότι είναι καλύτερο να συνεχίσω στον Άγιαξ, ο οποίος αποτελεί καλύτερη «σχολή» για τερματοφύλακες. Στην Αγγλία δεν έμεινα για πολύ και δεν μπορώ να κάνω σύγκριση, όμως σε σχέση με τον Άγιαξ υπάρχει μεγάλη διαφορά στην φιλοσοφία. Στην Ελλάδα, χωρίς να θέλω να πικάρω κανέναν, θέλουμε να κάνουμε πολλά πράγματα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Στην Ολλανδία αν μία άσκηση δεν την κάνουμε σωστά, την διακόπτουμε και κάνουμε όσες επαναλήψεις χρειαστεί ανεξαρτήτως διάρκειας. Τώρα, σε ό,τι αφορά τις διαφορές ανάμεσα στις ολλανδικές ομάδες που αγωνίστηκα, ο Άγιαξ πηγαίνει περισσότερο στην τεχνική και στην κατοχή της μπάλας, ενώ η Φέγενορντ στην δύναμη. Στόχος είναι να παίζουμε πάντα στο 100%».

- Πως είναι τα πράγματα για ένα νέο παιδί που ξενιτεύεται, προκειμένου να μπορέσει να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα; Η προσαρμογή σου σε μία τελείως διαφορετική κουλτούρα ήταν εύκολη;

«Η προσαρμογή ήταν πολύ δύσκολη, ειδικά από την στιγμή που ούτε ολλανδικά γνώριζα ούτε τα αγγλικά μου ήταν σε πολύ καλό επίπεδο. Το καλό στην περίπτωσή μου είναι ότι η οικογένειά μου στάθηκε δίπλα μου από το ξεκίνημα».

- Ποιος είναι ο άνθρωπος που σε βοήθησε περισσότερο στην Ολλανδία;

«Η μητέρα μου ήρθε μαζί μου στην Ολλανδία από την αρχή. Μαζί και ολόκληρη η οικογένειά μου, ο πατέρας μου και ο αδερφός μου, ο οποίος μπορώ να πω ότι με βοήθησε... λίγο περισσότερο. Όλοι τους στάθηκαν δίπλα μου και δεν με άφησαν ποτέ να νιώσω ότι κολυμπάω μόνος μου στο πέλαγος χωρίς να ξέρω που πηγαίνω. Πάντα θα υπάρχουν δυσκολίες, όμως ποτέ δεν πρέπει να το βάζεις κάτω. Θα πρέπει πάντα να συνεχίζεις να κοιτάς μπροστά».

- Είσαι από εκείνους που έκαναν το άλμα στο εξωτερικό πολύ νωρίς. Τι συμβουλές έχεις να δώσεις στα νέα παιδιά που αντιμετωπίζουν το ίδιο δίλημμα;

«Αν τους δοθεί μία καλή ευκαιρία, για να φύγουν στο εξωτερικό, πιστεύω ότι θα πρέπει να την αρπάξουν, χωρίς, όμως, να πάρουν βιαστικές αποφάσεις. Θα πρέπει πάντα να λαμβάνουν υπόψη τις συμβουλές των γονιών τους, να το ψάξουν και να το πάρουν στα σοβαρά. Σίγουρα θα υπάρχουν δυσκολίες στην αρχή, αλλά αξίζει τον κόπο».

- Το ενδεχόμενο επαναπατρισμού υπάρχει σαν σκέψη στην άκρη του μυαλού σου;

«Εννοείται! Αν έρθει μία καλή πρόταση, που να με καλύπτει και νιώσω ότι θα είναι κάτι καλό για μένα και θα με βοηθήσει, ευχαρίστως. Δεν θα κλείσω ποτέ την πόρτα της επιστροφής».

- Το ελληνικό ποδόσφαιρο ταλαιπωρήθηκε φέτος όσο ποτέ με τα σκάνδαλα περί στημένων αγώνων και τις αδειοδοτήσεις των ομάδων. Πόσο μεγάλη είναι η διαφορά οργανωτικά και αγωνιστικά ανάμεσα στην Σούπερ Λιγκ και την Ερεντιβίζιε;

«Οι διαφορές σίγουρα υπάρχουν, όμως από την στιγμή που δεν έχω ζήσει το ελληνικό πρωτάθλημα, καθώς δεν έχω αγωνιστεί ποτέ σε αυτό, δεν μπορώ να πω πολλά. Η εικόνα που έχω από τα παιδιά στην Ελπίδων είναι ότι οι ελληνικές ομάδες δε δίνουν ευκαιρίες σε νεαρούς παίκτες. Οι Ολλανδοί από την άλλη δίνουν πολλές ευκαιρίες σε νεαρά παιδιά ασχέτως της εθνικότητάς τους. Εκεί υπάρχει πλάνο και πρόγραμμα, κάτι που δεν ισχύει εδώ από όλες τις απόψεις».

- Φαινομενικά, δεν έχεις το... κατάλληλο ύψος για τερματοφύλακα (1,76). Με ποιους τρόπους αντισταθμίζεις αυτό το - θεωρητικά - μειονέκτημα;

«Πλέον, το έχω συνηθίσει να μου το λένε όλοι. Πρώτα από όλα, για να φτάσεις ψηλά, θα πρέπει να έχεις πίστη στον εαυτό σου και εγώ πιστεύω πολύ στις δυνατότητές μου. Είμαι πολύ γρήγορος στα πόδια, έχω πολύ καλό άλμα και αυτό με βοήθησε πολύ στο να μετατρέψω τα μειονεκτήματά μου σε πλεονεκτήματα».

- Ποιος τερματοφύλακας αποτελεί το πρότυπό σου και ποιος θεωρείς ότι είναι ο κορυφαίος αυτή την στιγμή στον κόσμο;

«Ο κόσμος έχει γεμίσει με εξαιρετικούς τερματοφύλακες! Από τον Νόιερ και τον Κασίγιας στον Βαλδές και στον Στεκάλενμπουργκ. Το δικό μου στυλ μοιάζει πολύ με εκείνο του Κασίγιας».

- Η φετινή Φέγενορντ δε φαίνεται να έχει καμία σχέση με την περυσινή, παρά την αποχώρηση σημαντικών παικτών όπως οι Βίναλντουμ και Φερ. Ο Ρόναλντ Κούμαν, όμως, σιγά-σιγά αφήνει την σφραγίδα του. Ποιο είναι το ταβάνι της ομάδας;

«Όντως, υπήρξαν πολλές αλλαγές σε σχέση με πέρυσι. Στόχος μας είναι η έξοδος στην Ευρώπη. Είναι πολύ δύσκολο να πάρουμε μία από τις θέσεις που οδηγούν στο Champions League και εστιάζουμε στο να κάνουμε μία καλή σεζόν, να κατακτήσουμε μία καλή θέση και, αν όλα πάνε καλά, να κερδίσουμε μία θέση στο Europa League της επόμενης περιόδου. Η φιλοσοφία με πέρυσι είναι η ίδια. Πρέπει σε κάθε παιχνίδι να δίνουμε το 100% και αυτό είναι κάτι που ο κόσμος εκτιμά πολύ».

- Είσαι ο βασικός τερματοφύλακας της εθνικής ελπίδων. Κατ' αρχήν πιστεύεις ότι υπάρχουν ακόμη πιθανότητες πρόκρισης στην τελική φάση, που θα διεξαχθεί στο Ισραήλ; Η κλήση σου στους «μεγάλους», με τους οποίους το περασμένο καλοκαίρι προπονήθηκες, αποτελεί όνειρο;

«Τα πράγματα έχουν γίνει πάρα πολύ δύσκολα για την πρόκριση. Απέναντι στην Γερμανία κάναμε πολύ καλή εμφάνιση, όμως χάσαμε στις λεπτομέρειες. Οι Γερμανοί, βέβαια, έδειξαν την κλάση τους, όμως θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει κάτι από το παιχνίδι. Στο επόμενο με την Βοσνία ήμασταν πολύ κακοί. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Πλέον, η πρόκριση δεν εξαρτάται από εμάς, καθώς ακόμη και την δεύτερη θέση να κατακτήσουμε, ισχύουν προϋποθέσεις, τις οποίες πιθανότατα δεν θα καλύψουμε. Όσο για τους άντρες, ήταν μία εκπληκτική εμπειρία. Έστω και ήταν για λίγες προπονήσεις, θέλω να πιστεύω ότι ήταν κάτι θετικό».

- Πόσο ψηλά πιστεύεις ότι μπορεί να φτάσει η Εθνική στο EURO;

«Η Εθνική μπορεί να κάνει πολύ καλή πορεία. Το πιο σημαντικό όπλο που έχει αυτή η ομάδα είναι ότι πάνω απ' όλα είναι οικογένεια. Ο ένας στηρίζει τον άλλο. Αυτή η Εθνική έχει δείξει με την πορεία της τα τελευταία χρόνια ότι μπορεί να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και στις διακρίσεις».

- Με όλα αυτά που γίνονται στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό, πως μας αντιμετωπίζουν στην Ολλανδία;

«Η αλήθεια είναι ότι δεν μας αντιμετωπίζουν με τον καλύτερο τρόπο... Η αίσθησή μου είναι ότι προσπαθούν να τα ρίξουν όλα στην Ελλάδα. Εδώ και κάποιο καιρό οι ειδήσεις λένε διάφορα, αλλά αυτός είναι ο κόσμος και δεν μπορείς να τον αλλάξεις».