Aντίο

Σαν χθες μού φαίνεται πώς έγραψα το πρώτο μου άρθρο, τον Μάρτιο του 2010. Σήμερα που γράφω αυτό το τελευταίο κείμενο, είναι Νοέμβριος του 2011. Όπως τα πάντα στη ζωή τελειώνουν, ήρθε η ώρα και του δικού μας χωρισμού. Αγαπηθήκαμε πολύ, αλλά μερικές φορές οι συνθήκες υπερτερούν των συναισθημάτων. Θεωρώντας την επαγγελματική αυτή σχέση άριστη απο πλευράς μου, πιστεύω πως πήρα 20 απο το Gazzetta και φεύγω.

Ευχαριστώ πολύ όσους με εμπιστεύθηκαν και μου προσέφεραν το βήμα, ευχαριστώ όλους όσοι με διαβάσατε και εσάς που επικοινωνήσατε μαζί μου. Ευχαριστώ εσάς που μου στείλατε κάποιο συμβολικό δώρο προς εκτίμηση. Ευχαριστώ όσους μου έκαναν την τιμή να τους φιλοξενήσω στη στήλη μου.

Απο μικρή έκανα παρέα πολύ με αγόρια. Δεν νομίζω πως μου άρεσαν αποκλειστικά τα αγόρια, αλλά τα πράγματα που έκαναν. Τις δραστηριότητες των κοριτσιών τις έβρισκα βαρετές. Πιστεύω πως ξέρω τους άντρες αρκετά καλά. Αντιθέτως, νομίζω πως δεν γνωρίζω αρκετά καλά τις γυναίκες. Με την εμπειρία μου στο Gazzetta θεωρώ ότι έμαθα τους άντρες ακόμη καλύτερα.

Στους ματωμένους αυτούς καιρούς που περνάμε, εύχομαι να μη μας κάνουν σαπούνια οι Γερμανοί για να αποπληρώσουμε τελικά το χρέος μας. Ας προσπαθήσουμε όσο μπορούμε και όσο θέλουμε να σώσουμε την προσωπική μας πάνω απ' όλα αξιοπρέπεια και στη συνέχεια ας αντισταθούμε προκειμένου να διατηρήσουμε την εθνική μας κυριαρχία. Αν πάλι πέσει πάνω μας μια υπερδύναμη και μας αφανίσει ως έθνος, τότε ας θυμόμαστε όλοι ότι και ο Τιτανικός βούλιαξε, αλλά τουλάχιστον έμεινε στην Ιστορία.

Σας φιλώ όλους και πάλι σας ευχαριστώ που με διαβάσατε, που με σχολιάσατε, που με κρίνατε, που με κατακρίνατε (έμαθα κι απο αυτό), με παροτρύνατε, με ενθαρρύνατε, με επιβραβεύσατε. Όλα ήταν πολύ χρήσιμα για να μάθω περισσότερα για τον εαυτό μου.

Εύχομαι στο gazzetta να συνεχίσει να είναι πρώτο στις προτιμήσεις σας και στους συναδέλφους μου να έχουν άριστη επαγγελματική εξέλιξη και προσωπική πορεία στη ζωή τους. Να είστε όλοι καλά. Αντίο.