Oι πένες γράφουν (και) για μπάσκετ!

Ο «πράσινος» Αλέξανδρος Κιτροέφ και ο«κόκκινος» Αλέξης Σταμάτης –αμφότεροι έχουν γράψει βιβλίο για την ομάδα τους– προβλέπουν την έκβαση του ματς, θυμούνται ευχάριστες και δυσάρεστες αναμνήσεις, ενώ σχολιάζουν και το ποδοσφαιρικό ντέρμπι. Ως γηπεδούχος, προηγείται στις απαντήσεις ο Αλέξανδρος Κιτροέφ!

1. Ποια είναι η πρόβλεψή σας για το μπασκετικό ντέρμπι; Είστε αισιόδοξος;

Α. Κιτροέφ: «Απαντώ στις ερωτήσεις σας έχοντας μόλις επιστρέψει από το Καραϊσκάκη όπου ήμουν “ινκογνίτο” βέβαια, με εισιτήριο που εξασφάλισα χάρη στην καλοσύνη φίλης ερυθρόλευκων πεποιθήσεων. Επειδή σε άλλα μας έχει συνηθίσει η εκάστοτε έδρα του αιωνίου αντιπάλου, πρέπει να πω πως απόψε ήταν μια πολύ καλή άν όχι μεγάλη βραδιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Είδαμε ότι οι καλές συνθήκες (ελάχιστες ήταν οι φωτοβολίδες…) βοηθάνε το ποδόσφαιρο, και οι δύο ομάδες έπαιξαν πάρα πολύ καλά. Σειρά έχει το μπάσκετ τώρα, και δεν υπάρχει λόγος να μην επικρατήσει το ίδιο και καλύτερο κλίμα και αγωνιστικό επίπεδο. Ασφαλώς είμαι αισιόδοξος. Νομίζω πως όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού αισιοδοξούν, πρόκειται για τον πρωταθλητή και την ισχυρότερη ομάδα με προπονητή τον Ομπράντοβιτς. Το “τριφύλλι” πιστεύω πως έχει ένα λογικό προβάδισμα, λόγω έδρας αλλά κυρίως λόγω πληρότητας στην ομάδα, παρά τις απουσίες Τσαρτσαρή, Περπέρογλου, ενδεχομένως και Σάρας: πείρα, σταθερότητα, βασικός κορμός), σε αντίθεση με τον αιώνιο αντίπαλο που έχει αλλάξει παίκτες και τρόπο παιχνιδιού».

Α. Σταμάτης: «Πάντα αισιόδοξος, αρκεί να μην έχουμε την ατυχία του σαββατιάτικου ματς στο ποδόσφαιρο, όπου το σκορ έπρεπε να ήταν τουλάχιστον 3-1 υπέρ μας. Βέβαια το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο, σπάνια τετοια διαφορά απόδοσης να μην αποτυπωθεί στο σκορ. Η ομάδα μας είναι φυσικά πιο νεανική και “άψητη”, αλλά επειδή ακριβώς δεν έχει να χάσει τίποτα πιστεύω ότι το ματς θα παιχτεί στα ίσα και θα κερδίσουμε».

2. Ποιον παίκτη θεωρείτε καθοριστικό από την ομάδα σας;

Α. Κιτροέφ: «Πιστεύω πως τα ντέρμπι μεταξύ ιστορικών αντιπάλων, και στο μπάσκετ και στο ποδόσφαιρο, έχουν τη δική τους δυναμική και δημιουργούν τις ανάλογες απαιτήσεις από τους αγωνιζόμενους, και παίρνει χρόνο να εγκλιματιστούν οι νεοφερμένοι, είναι φυσικό. Γι’ αυτό άλλωστε λέμε “μετράει η πείρα”. Πέρσι, στον τελικό αγώνα έλαμψε ο Νικ Καλάθης λόγω του τραυματισμού του Διαμαντίδη και θεωρώ απαραίτητο ως πρέπει τώρα ο Καλάθης έχοντας πάρει το βάπτισμα του πυρός να επιβεβαιώσει την αξία του συμβάλλοντας ώστε να πάει καλά ο Παναθηναϊκός.

Α. Σταμάτης: «Τον Σπανούλη φυσικά. Είναι ο πιο έμπειρος και ταλαντούχος παίκτης μας και απέναντι στον Παναθηναϊκό πάντα έχει επιπλέον κίνητρο».

3. Ποιον παίκτη φοβάστε-υπολογίζετε από τον αντίπαλο;

Α. Κιτροέφ: «Είμαι τόσο αισιόδοξος όσο που να μη φοβούμαι κανέναν παίκτη του αντίπαλου, παρ' όλα αυτά ισχύει η λογική που ανέπτυξα παραπάνω. Με άλλα λόγια, εάν ένας δύο από τους νέους παίκτες του καταφέρουν και πιάσουν καλό παιχνίδι παρά την απειρία τους, αφού άλλωστε παίζουν οι ερυθρόλευκοι χωρίς άγχος, αυτό το στοιχείο μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στον Παναθηναϊκό».

Α. Σταμάτης: «Δεν φοβάμαι κανέναν. Υπολογίζω περισσότερο τον Διαμαντίδη αλλα και τον Μπατίστ».

4. Ποια είναι η πιο ευχάριστη ανάμνησή σας από ντέρμπι μπάσκετ;

Α. Κιτροέφ: «Πρόκειται για μια στιγμή όπου συνδυάστηκαν αρμονικά οι γηπεδικές και εξωγηπεδικές συνθήκες. Είναι ο πέμπτος και τελικός αγώνας το 2001 όπου μεγαλούργησαν ο μεγάλος Ντέγιαν Μποντίρογκα και ο νεαρός τότε Αντώνης Φώτσης, τον οποίο μάλιστα είχα γνωρίσει στην Αμερική όταν έπαιζε στους Γκρίζλις – παιδί με ήθος και μετριοφροσύνη. Ενώ ήμουν στην Ελλάδα δεν μπόρεσα να πάω διότι έδινα διάλεξη στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία, άρα παρακουλούθησα τον αγώνα από τον ιερό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Ήταν εκεί τότε ο πρόεδρος της ακαδημίας, ο Νίκος Φιλάρετος, μεγάλη φυσιογνωμία του ελληνικού αθλητισμού – και Παναθηναϊκός βέβαια. Έτσι, μου δόθηκε η ευκαιρία να γιορτάσω μια νίκη επι του αιωνίου και ακόμη ένα πράσινο πρωτάθλημα στην κοιτίδα του αθλητισμού!»

Α. Σταμάτης: «Πολλές, αλλά μάλλον η καλύτερη ήταν το 73-38 στον 5ο τελικό του 1996 απέναντι στον τότε πρωταθλητή Ευρώπης. Επίσης, ως πιο “παλιός” θυμάμαι ένα 110-68 το 1977 σε τελικό Κυπέλλου με προπονητή μας τον Κώστα Μουρούζη».

5. Η πιο δυσάρεστη;

Α. Κιτροέφ: «Η λέξη “δυσάρεστη” έχει πολλές έννοιες, και στη χειρότερη εκδοχή της στο ελληνικό μπάσκετ έχουμε τον τραγικό τραυματισμό του Μπόμπαν Γιάνκοβιτς που του κόστισε τελικά τη ζωή του. Με την πιο συνηθισμένη έννοια της, μια ιδιαίτερα δυσάρεστη στιγμή για μένα ήταν πέρσι στον τελικό αγώνα όταν άτομα με πράσινα κασκόλ – δεν τους ονομάζω παραγματικούς παναθηναϊκούς– δημιούργησαν επεισόδια μετά το τέλος του αγώνα. Ο Παναθηναϊκός ιδρύθηκε σε μια εποχή όπου το ευ αγωνίζεσθαι και το φίλαθλο πνεύμα κυριαρχούσαν στη χώρα μας, πολύ πριν τους διάφορους τοπικιστικούς και οπαδικούς ανταγωνισμούς των μετέπειτα εποχών. Άρα, δεν είναι μόνο που ως φίλαθλοι πρέπει να σεβόμαστε πάντα τον αντίπαλο, αλλά και ως παναθηναϊκοί».

Α. Σταμάτης: «Η ήττα μας τη σεζόν 2004-05 με 86-55, ενώ κερδίζαμε 29-21 στο ημίχρονο! (το οποίο σημαίνει ότι χάσαμε στο δεύτερο 65-24…)»

6. Με ποιο βιβλίο θα ταυτίζατε την ομάδα σας;

A. Kιτροέφ: «Με δύο βιβλία, εάν μου επιτρέπετε, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου, διότι έχει δύο σκέλη η παναθηναϊκή ιδέα. Το πρώτο είναι το αγωνιστικό, η αναμέτρηση με τους αντιπάλους στους στίβους και τα γήπεδα που είναι και το βασικό στοιχείο που διακρίνει τον αθλητισμό από τις άλλες μορφές ψυχαγωγίας – άρα Ιλιάδα. Και Οδύσσεια διότι νομίζω στην πορεία εξέλιξης του αθλητισμού, από την ερασιτεχνική εποχή περάσαμε στην ημιεπαγγελματική και τώρα βρισκόμαστε στην επαγγελματική με όλα της γνωστά προβήματα ιδίως στην Ελλάδα. Θέλω να πιστευω όμως πως ο Παναθηναϊκός θα καταφέρει, όσο το δυνατόν, να επιστρέψει στην αρχική Ιθάκη του αγνού αθλητισμού από όπου ξεκίνησε – εάν το επιτρέψουν πολλοί από τους σημερινούς «παράγοντες» που προτιμούν την αυτοπροβολή παρά την επιταγή της εκατοντάχρονης ιστορίας μας!»

Α. Σταμάτης: «Με τις “Θρυλικές ιστορίες” φυσικά! http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5082-1».

Διαβάστε εδώ το σχετικό θέμα για το ποδοσφαιρικό ντέρμπι