«Ναι, είμαι παράγοντας!»

Το gazzetta ηταν το Μέσο που προδημοσίευσε κατ΄ αποκλειστικότητα αποσπάσματα από το βιβλίο «Το σκαρπίνι στο γρασίδι» του Γιώργου Στράτου, αντιπροέδρου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός 2002-08. Συνεπώς δεν θα μπορούσε να λείπει και από την επίσημη παρουσίαση. Βράδυ Δευτέρας, γύρω στις 20:00, αρκετός κόσμος συνέρρευσε στο βιβλιοπωλείο «Μπατσιούλας» στην Πανόρμου για να παρακολουθήσει την εκδήλωση. Για τον Γιώργο Στράτο και το βιβλίο του μίλησαν οι δημοσιογράφοι Μάκης Παπαζήσης, Βασίλης Σκουντής και ο Μπάμπης Παυλόπουλος, πρώην γενικός γραμματέας της ΕΠΑΕ, ενώ παραβρέθηκε μεταξύ άλλων και ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, Αντώνης Αντωνιάδης.
Μετά το τέλος της εκδήλωσης, ο κ. Στράτος δέχθηκε να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις για το gazzetta.gr

Δηλώνετε υπερήφανος που είστε παράγοντας. Δεν φοβάστε ότι θα ταυτιστείτε με το ελληνικό στερεότυπο που προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς;

Όχι, είναι εντελώς διαφορετικό θέμα η αναγκαιότητα ύπαρξης ενός ρόλου, από τον τρόπο με τον οποίο τον παίζει ο καθένας. Ποδόσφαιρο χωρίς παράγοντες δεν γίνεται σε κανένα επίπεδο. Διότι, για να γυρίσουμε στα βασικά, αυτοί πρέπει να φροντίσουν για όλα.

Στο βιβλίο σας αναφέρετε ως παράδειγμα οργάνωσης τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Πιστεύετε ότι το βρετανικό τεχνοκρατικό πρότυπο μπορεί να ευδοκιμήσει στην Ελλάδα;

Το ποδόσφαιρο της Αγγλίας δεν είναι τεχνοκρατικό. Είναι βαθύτατα συναισθηματικό και στις πιο προωθημένες επαγγελματικές του εκφορές. Διαφυλάσσει τα βασικά στοιχεία του συναισθήματος γιατί ξέρει ότι δίχως αυτά δεν θα υπάρχει. Συνεπώς, όποτε και όταν –με την αναγκαία προσαρμογή στην τοπική κουλτούρα και συνθήκες– αντιγράφουμε τους μεγάλους θεσμούς, γιατί τέτοιοι (σ.σ. θεσμοί) είναι οι ομάδες, πετυχαίνουμε ή μπορούμε να πετύχουμε αρκετά πράγματα. Και τώρα πια, που μια νέα γενιά φιλάθλων είναι άριστα ενημερωμένη για το τι συμβαίνει στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, κανείς δεν μπορεί και στην πατρίδα μας να το αγνοεί - και φίλαθλοι και ο κόσμος γενικότερα.

Οι εξελίξεις στην υπόθεση των στημένων αγώνων θεωρείτε ότι θα επιφέρουν την πολυπόθητη κάθαρση;

Η κάθαρση στο ποδόσφαιρο δεν θα αποτελέσει μόνο αντικείμενο της προόδου της δικαστικής διαδικασίας, στην οποία δεν επιθυμώ να αναφερθώ επειδή είναι σε εξέλιξη. Το καινούριο ξεκίνημα θα το επιβάλει η επιθυμία της κοινωνίας να ευχαριστιέται και πάλι το πιο αγαπημένο παιχνίδι. Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι και θα βρεθούν ακόμη περισσότεροι.

Περισσότερο σαν αόριστη ευχολογία ακούγεται αυτό…

Έχω καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση στο βιβλίο μου για τη λειτουργία τέτοιου συνδέσμου που θα ενεργοποιήσει όλους τους φιλάθλους να συμμετέχουν και να εκφραστούν.

Σκοπεύετε να επαναδραστηριοποιηθείτε στο χώρο του ποδοσφαίρου; Δεδομένης της εμπειρίας σας, προφανώς θα έχετε και προτάσεις…

Δεν θα σταματήσω ποτέ. Δεν σκοπεύω όμως να γίνω περιφερόμενος παράγοντας. Γνωρίζω την ιεραρχία της παραγοντικής τάξης. Μου απομένουν θέσεις λιγότερες των δαχτύλων του ενός χεριού. Δεν χρειάζομαι συγκεκριμένη ιδιότητα για να διατυπώνω τις απόψεις μου και την αγάπη μου.

Έχετε ασχοληθεί και με τα κοινά στην τοπική αυτοδιοίκηση (σ.σ. στον δήμο Καισαριανής). Πολιτική και ποδόσφαιρο διαγράφουν παράλληλους βίους;

Οι δρόμοι τους και συναντιούνται και αποκλίνουν. Η σχέση τους είναι στενή και προφανής. Όσοι πολιτικοί προέρχονται από το ποδόσφαιρο –και είναι πολλοί– θα ήταν καλό να θυμηθούν κάποια πράγματα από αυτό· και όσοι δεν προέρχονται από αυτό, να ρωτήσουν, γιατί έχουν αρκετά να διδαχθούν.

Ενστερνίζεστε την άποψη του Ντ. Μόρρις (συγγραφέας του «Η φυλή του ποδοσφαίρου») ότι τελικά οι παράγοντες είναι ο αδικημένος κρίκος του ποδοσφαίρου, ευρισκόμενοι πάντοτε στο στόχαστρο Τύπου, φιλάθλων κτλ.

Όχι. Διαφωνώ. Όποιος εκτίθεται δημόσια, οφείλει να είναι προετοιμασμένος για το πιθανό κόστος. Αλλιώς να καθίσει σπίτι του.

Μετανιώσατε που ασχοληθήκατε ενεργά με το ποδόσφαιρο ως παράγοντας και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο;

Ποτέ και σε καμία στιγμή. Του χρωστάω πάρα πολλά.