ΥΓΙΗ αποδυτήρια!

«Δείξε μου τα αποδυτήριά σου να σου πω τι ομάδα έχεις…» λέει ένας άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου και ο φετινός Παναθηναϊκός φαίνεται πως (για την ώρα) έχει «ησυχάσει» από το συγκεκριμένο θέμα.

Στο προηγούμενο blog σταθήκαμε σε δύο από τους βασικούς λόγους που η ομάδα πήρε τα πάνω της μετά το «μαύρο καλοκαίρι» (Φερέιρα + έλλειψη ευρωπαϊκών υποχρεώσεων) τώρα αναλύουμε και έναν ακόμη, εξίσου σημαντικό.

Είναι μια καλή «παρέα» ετούτη η Παναθηναϊκή φουρνιά κι αυτό βγαίνει μέσα και έξω από τα γήπεδα. Είχα σταθεί παλιότερα στο πώς (δεν) πανηγύριζαν οι παίκτες του Τριφυλλιού τα γκολ που σημείωνε πέρσι η ομάδα (αργότερα το σημείωσε και ο Νιόπλιας) και βλέπετε τι γίνεται τώρα. Τέρμα τα «μούτρα», όλοι με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, να το γλεντούν σαν μια γροθιά!

Για να φτάσουμε στα… χορευτικά της Τούμπας, είχαν προηγηθεί απίστευτοι πανηγυρισμοί σε κάθε γκολ, τρεξίματα ως τον πάγκο για να γίνουν ΕΝΑ όλοι μαζί, μέχρι και μπλουζάκια με αφιερώσεις («Λάζαρε, Σωτήρη γρήγορα κοντά μας») από τους αρχηγούς στους δύο άτυχους, στο ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα τη δεύτερη αγωνιστική. Μια ωραία παρέα…

Γενικώς οι παίκτες δείχνουν να το ευχαριστιούνται το πράγμα, να περνάνε καλά, να κάνουν και τα τραπέζια τους σαν το πρόσφατο στο μαγαζί του Βλάσση και αυτό φυσικά τους βγαίνει και μέσα στο γήπεδο. Μην το υποτιμάτε όλο αυτό το πράγμα, είναι πολύ σημαντικό. Τα «κακά» αποδυτήρια μπορούν να διαλύσουν ομαδάρες όπως ακόμη και η… Μπαρτσελόνα, ενώ όταν είσαι ενωμένος και έχεις πίστη μπορείς να κάνεις θαύματα, να ξεπεράσεις τον εαυτό σου.

Φυσικά μερίδιο σε όλα αυτά έχει και ο Ζεσουάλδο Φερέιρα. Μπορεί να πέρασε από χίλια κύματα, μπορεί να είχε τα «θεματάκια» του με ορισμένους, όμως τώρα πια έχει καταφέρει να βρει το κουμπί σχεδόν όλων των παικτών και να τους κάνει να δίνουν και… περισσότερα από εκείνα που μπορούν. Μεγάλη ιστορία αυτό το πράγμα.

Στο θέμα του πρίγκιπα δεν έχω να πω κάτι καινούργιο. Και επειδή οι εξελίξεις δεν μου φαίνεται να είναι ακριβώς όπως σας τις παρουσιάζουν και γιατί θα χαλάσουμε και τις καρδιές μας στο τέλος και δεν λέει. Όποιος θέλει να πιστεύει ότι ο Παναθηναϊκός άλλαξε χέρια, εκτοξεύτηκε και μπήκε στη νέα εποχή δικαίωμά του να το κάνει. Προσωπικά εξακολουθώ να κρατάω μικρό καλάθι, να λέω ότι η υπόθεση έχει «ψωμί», να μη συμβιβάζομαι με πράγματα που επί της ουσίας βιάζουν τη λογική και βασικά να επαναλαμβάνω ότι θα έχει ενδιαφέρον να ακούσουμε και τη ΦΩΝΗ του Γιάννη Βαρδινογιάννη για όλα αυτά. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο και μην ξεφεύγετε από το ΘΕΜΑ που είναι το ματς της Κυριακής με την ΑΕΚ. Για τα υπόλοιπα έχουμε μέλλον, γιατί είναι και πολλά όλα αυτά που έχει υποσχεθεί ο Τσάκας...