Αντίο σε μια «Χρυσή Μπάλα»

Το μεγάλο δυστύχημα της καριέρας του ήταν πως ήταν Ούγγρος σε λάθος εποχή. Τότε δηλαδή που η χώρα του βρισκόταν ουσιαστικά υπό ρωσική κατοχή. Κατά συνέπεια δεν μπόρεσε ποτέ να ξεφύγει από τα όρια της αγαπημένης του κατά τ’ άλλα Φερεντσβάρος (255 γκολ σε 351 ματς πρωταθλήματος) και δεν μπορούσε να παίξει σε κάποια μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα. Μαζί της βέβαια έζησε μεγάλες στιγμές, όπως η κατάκτηση του Κυπέλλου Εκθέσεων (μετέπειτα Κύπελλο UEFA) του 1965 (1-0, 0-0, τη Γιουβέντους).

Δύο χρόνια αργότερα πέτυχε οκτώ γκολ στην ίδια διοργάνωση, αλλά η ομάδα του έφτασε μέχρι τους «8». Ήταν όμως τόσο εκπληκτικές οι παρουσίες του, που υποχρέωσε όσους ψήφιζαν για το France Football να του χαρίσουν τη Χρυσή Μπάλα μπροστά από τον Μπόμπι Τσάρλτον (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) και τον Τζίμι Τζόνστον (τρεμπλ με την απίστευτη Σέλτικ). Το 1968 έφτασε εκ νέου στον τελικό της διοργάνωσης, όπου έχασε το τρόπαιο από τη Λιντς.

Θεωρείται από τους πιο εκλεπτυσμένους επιθετικούς όλων των εποχών, κάτι που φάνηκε και σε δύο Μουντιάλ. Σε αυτό του 1962 ήταν πρώτος σκόρερ με τέσσερα γκολ και κορυφαίος πρωτοεμφανιζόμενος παίκτης, ενώ στο επόμενο είχε φτιάξει τα δύο γκολ στη μεγάλη νίκη (3-1) επί της Βραζιλίας. Με την Εθνική έπαιξε σε 75 αγώνες (31 γκολ), ενώ στο πρωτάθλημα Ουγγαρίας ανακηρύχθηκε τρεις φορές πρώτος σκόρερ.

Ο Φλόριαν Άλμπερτ έφυγε εξαιτίας επιπλοκών έπειτα από εγχείρηση στην καρδιά του. Ήταν 70 ετών.