Να είναι ο… εαυτός του!

Κανονικά θα έπρεπε να απομονώσουμε στις δηλώσεις του Μαχλά (http://www.gazzetta.gr/article/item/236180-oti-kalutero-o-marinakes), αλλά να ξέρετε πως καμία έκπληξη δεν μου προξένησαν. Ο κόσμος άλλωστε το ‘χει τούμπανο για το τι παίζει εδώ και ένα-δυο χρόνια με τον ΟΦΗ, άσχετα αν κάποιοι αποφεύγουν να το αγγίξουν και παπαγαλίζουν τα «παλιά».

Για να λυθούν και στους τελευταίους οι απορίες (αν και νομίζω ότι μετά τις δηλώσεις… υποταγής του «κοπελιού» θα λύθηκαν) αρκεί να σας θυμίσω ένα πράγμα. Υπήρξε ερυθρόλευκη εφημερίδα που ενώ εδώ και πολλά χρόνια φώναζε για τους «τσάτσους του Βαρδινογιάννη» και τα «φιλικά» (μεταξύ των οποίων και μερικά χαμένα πρωταθλήματα, αλλά τι να τους πεις...) η οποία στις 29 Ιουλίου κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο «στο πόδι η Κρήτη για το καμάρι της, ο ΟΦΗ επιστρέφει στα μεγάλα σαλόνια», αποκαλύπτοντας ουσιαστικά και στον τελευταίο το… μεγάλο μυστικό και δεχόμενη στο καπάκι τα πυρρά άλλου ολυμπιακού εντύπου, σαφώς πιο σκληροπυρηνικού και αρνούμενου να δεχτεί το… γεγονός!

Αυτά ως σύντομη παρένθεση και πάμε στα δικά μας. Αν και ο πρόλογος μόνο άσχετος με τον Παναθηναϊκό δεν είναι, αφού τέτοιες συμμαχίες αφορούν την ομάδα μας. Κι ας σφυρίζουν αδιάφορα ορισμένοι αυτοαποκαλούμενοι Παναθηναϊκοί που δεν ακουμπάνε συγκεκριμένα ονόματα αντιπάλων αλλά και θέματα, ζώντας στο μικρόκοσμό τους.

Η ώρα λοιπόν για τη μάχη της Τούμπας πλησιάζει και νομίζω ότι είναι πολλοί εκείνοι που περιμένουν να δουν την αντίδραση του Παναθηναϊκού σε τέτοιου βαθμού δυσκολίας παιχνίδι. Οι Πράσινοι έχουν μεν καταφέρει να σταθούν όρθιοι μετά το καλοκαίρι του… χάους, αυτό από μόνο του συνιστά μια πρώτη και πολύ σημαντική νίκη, ωστόσο το μεγαλύτερο στοίχημα είναι να πείσουν και μέσα από τα μεγάλα παιχνίδια ότι μπορούν να χτυπήσουν το πρωτάθλημα.

Δεν χρειάζεται να κάνει και πολλά ο Παναθηναϊκός για το συγκεκριμένο ματς, παρά μόνο να είναι ο… εαυτός του. Αυτός που βλέπουμε δηλαδή στα τελευταία παιχνίδια και που σίγουρα αρέσει πολύ. Με τρεξίματα που σκάνε τον αντίπαλο, συνεχή κατοχή της μπάλας, επιθέσεις με όλους τους τρόπους αλλά και λίγο πιο σφιχτή άμυνα αυτή τη φορά. Εκεί είναι που θα χρειαστεί μεγαλύτερη προσοχή, γιατί νομίζω πως η εξασφάλιση του μηδέν θα φέρει και τη… νίκη. Ευκαιρίες λογικά θα κάνει ο Παναθηναϊκός, πιθανότατα θα βάλει και κάποιο γκολ, οπότε το θέμα είναι να το κρατήσει, όπως έκανε και πέρσι, όπου έπαιξε όχι απλά χωρίς τον Σισέ αλλά και με δέκα παίκτες.

Δεν είναι τυχαίο ότι και ο Φερέιρα δουλεύει τις τελευταίες ώρες με τους αμυντικούς του και δη τους ακραίους. Η απουσία του Βύντρα κρατά στην ενδεκάδα τον Μαρίνο, ο οποίος για μένα παίζει μεν στην ΚΑΝΟΝΙΚΗ του θέση, αλλά δεν είναι και ο πιο φανατικός στα ανασταλτικά καθήκοντα. Θα τον βοηθήσει ωστόσο αρκετά και ο παίκτης που θα βρίσκεται μπροστά του, αυτό το μηχανάκι που λέγεται Ζέκα. Το ίδιο κάνει και για την απέναντι πλευρά, εκεί που ο Σπυρόπουλος είναι ντεφορμέ και ο Κουίνσι συχνά ξεχνάει να μαρκάρει και παρότι είναι παιχτάρα κάποιος πρέπει να του το θυμίζει. Αν καταφέρει να «δέσει» στο 100% τα άκρα του ο Πορτογάλος, οι κίνδυνοι θα είναι σαφώς λιγότεροι και οι πιθανότητες για θετικό αποτέλεσμα πιο πολλές. Αυτά...